Υποψίες για τον εμπρηστή του λεωφορείου

Νέα διά­στα­ση προ­σέ­λα­βαν χθες οι έρευ­νες για τον εντο­πι­σμό και τη σύλ­λη­ψη άγνω­στου εμπρη­στή που έκαψε για αδιευ­κρί­νι­στους λό­γους, λε­ω­φο­ρείο των ΚΤΕΛ, που εξυ­πη­ρε­τού­σε τη γραμ­μή Ρόδος – Κατ­τα­βιά.

Η πυρ­κα­γιά, όπως έγρα­ψε η “δη­μο­κρα­τι­κή”, εκ­δη­λώ­θη­κε περί ώραν 12.45 της Πα­ρα­σκευ­ής στο λε­ω­φο­ρείο ιδιο­κτη­σί­ας των κ.κ. Αν­θού­λας Χρι­στο­δού­λου και Στα­μα­τί­ας Παρ­δα­λού, που ήταν σταθ­μευ­μέ­νο κοντά στο Κέ­ντρο Υγεί­ας, σε ακά­λυ­πτο χώρο, πλη­σί­ον της τα­βέρ­νας «Κα­νά­ρη».

Περί ώραν 01.30 ει­δο­ποι­ή­θη­κε η κ. Χρι­στο­δού­λου από τον οδηγό του λε­ω­φο­ρεί­ου κ. Τσα­μπί­κο Γέ­ρο­ντα για την πυρ­κα­γιά, ενώ λίγη ώρα αρ­γό­τε­ρα έσπευ­σαν στο ση­μείο και άν­δρες της Πυ­ρο­σβε­στι­κής.

Σε αί­τη­ση – ανα­φο­ρά της η κ. Χρι­στο­δού­λου κα­το­νο­μά­ζει ως κύριο ύπο­πτο ένα άτομο με το οποίο έχουν κτη­μα­τι­κές δια­φο­ρές.

Όπως υπο­στη­ρί­ζει στην ανα­φο­ρά της, που ελέγ­χε­ται από τις αρχές, με τον κα­ταγ­γελ­λό­με­νο έχουν όμο­ρες ιδιο­κτη­σί­ες. Με­τα­ξύ τους έχουν προ­κύ­ψει αστι­κές δια­φο­ρές που εκ­κρε­μούν ενώ­πιον των δι­κα­στη­ρί­ων, που συ­νί­στα­νται κυ­ρί­ως στο ό,τι αγό­ρα­σε από Εκ­κλη­σια­στι­κή Επι­τρο­πή, τον Μάιο του 2008, ένα τμήμα ακι­νή­του, στο οποίο πε­ρι­λαμ­βά­νε­ται και τμήμα δικού της ακι­νή­του, γε­γο­νός που ανα­γνώ­ρι­σε εγ­γρά­φως και ο νό­μι­μος εκ­πρό­σω­πος της Ιεράς Μονής, απο­δί­δο­ντας την ενέρ­γεια σε πλάνη.

Η κ. Χρι­στο­δού­λου υπο­στη­ρί­ζει ότι μόλις πρό­σφα­τα απέ­στει­λε εξώ­δι­κη πρό­σκλη­ση και δια­μαρ­τυ­ρία με τις οποί­ες κα­ταγ­γέλ­λει τις πα­ρα­βά­σεις στις οποί­ες υπέ­πε­σαν οι συμ­βαλ­λό­με­νοι.

Δια­τεί­νε­ται ότι ο αντί­δι­κός της έσπευ­σε να οι­κο­δο­μή­σει χωρίς άδεια, προ­κει­μέ­νου να δη­μιουρ­γή­σει τε­τε­λε­σμέ­να γε­γο­νό­τα.

Η κ. Χρι­στο­δού­λου κα­τήγ­γει­λε το γε­γο­νός στις αρχές και όπως δια­τεί­νε­ται συ­νέ­χι­ζε να οι­κο­δο­μεί τη νύχτα. Την 13η Φε­βρουα­ρί­ου 2014, όπως ανα­φέ­ρει, στα πλαί­σια της νό­μι­μης αυ­το­δύ­να­μης προ­στα­σί­ας της νομής της απο­μά­κρυ­νε τους νέους τσι­με­ντό­λι­θους και τα λοιπά υλικά που το­πο­θέ­τη­σε μπρο­στά από το προ­κάτ κτί­σμα και ένα μέρος του προ­κάτ κτί­σμα­τος που εμπό­δι­ζε την εί­σο­δο τους στην ιδιο­κτη­σία τους.

Επι­κα­λεί­ται τη μαρ­τυ­ρία δύο ατό­μων οι οποί­οι την πλη­ρο­φό­ρη­σαν ότι επρό­κει­το να προ­βεί σε αντί­ποι­να και υπο­στη­ρί­ζει ότι λίγο μετά τα με­σά­νυ­χτα της 14ης Φε­βρουα­ρί­ου προς 15 Φε­βρουα­ρί­ου περί ώρα 1:30 το λε­ω­φο­ρείο συ­νι­διο­κτη­σί­ας της έγινε «πα­ρα­νά­λω­μα του πυρός».

Το­νί­ζει ότι πι­στεύ­ει ότι είναι ο δρά­στης της πυρ­κα­γιάς και ζητά να επι­λη­φθεί σχε­τι­κά η Ει­σαγ­γε­λία Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου.