Ροδίτισσα διεκδικεί αποζημίωση από ασφαλιστική εταιρεία για ζημιές από τη φονική πλημμύρα

Χρη­μα­τι­κή απο­ζη­μί­ω­ση συ­νο­λι­κού ύψους 265.120 € διεκ­δι­κεί από ασφα­σλι­στι­κή εται­ρεία με αγωγή που υπέ­βα­λε ενώ­πιον του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου, μια κά­τοι­κος της Ια­λυ­σού, που υπέ­στη σο­βα­ρές ζη­μιές στην πε­ριου­σία της από τη νε­ρο­πο­ντή του Νο­έμ­βρί­ου του 2013.

Η ενά­γου­σα για την προ­στα­σία του ακι­νή­του της από φυ­σι­κές κα­τα­στρο­φές και άλλες αι­τί­ες, συ­νή­ψε με την ενα­γο­μέ­νη ασφα­λι­στι­κή εται­ρεία το από 10-2-2011 ασφα­λι­στή­ριο συμ­βό­λαιο πε­ριου­σί­ας, ισχύ­ος από 8-2-2011 μέχρι και 8-2-2012 και το οποίο ανα­νε­ώ­νει ετη­σί­ως μέχρι και σή­με­ρα.

Στις πα­ρο­χές που προ­έ­βλε­πε το συμ­βό­λαιο κα­λύ­πτο­νταν πε­ριο­ρι­στι­κά ζη­μί­ες από πυρ­κα­γιά, κε­ραυ­νό, πυρ­κα­γιά δά­σους, έκρη­ξη, καπνό, πτώση αε­ρο­σκα­φών και πρό­σκρου­ση οχή­μα­τος.

Μά­λι­στα, στο ασφα­λι­στή­ριο συμ­βό­λαιο ήταν συ­νημ­μέ­νος ένας πί­να­κας κα­λύ­ψε­ων, ο οποί­ος πε­ριε­λάμ­βα­νε τα ανώ­τα­τα όρια απο­ζη­μί­ω­σης ανά ασφα­λι­ζό­με­νο κίν­δυ­νο.  Σε κάθε δε πε­ρί­πτω­ση,  σύμ­φω­να  με τον πα­ρα­πά­νω πί­να­κα, το ανώ­τε­ρο όριο κά­λυ­ψης ήταν το ποσό των 175.120,00 €.

Στις 22 και 23 Νο­εμ­βρί­ου 2013 στη Ρόδο ση­μειώ­θη­καν ισχυ­ρό­τα­τες κα­ται­γί­δες και βρο­χο­πτώ­σεις, οι οποί­ες προ­κά­λε­σαν πρω­το­φα­νείς, για το νησί της Ρόδου, κα­τα­στρο­φές και πλημ­μύ­ρες και είχαν ως απο­τέ­λε­σμα τέσ­σε­ρις άν­θρω­ποι να χά­σουν άδοξα τη ζωή τους, πα­ρα­συ­ρό­με­νοι από χεί­μαρ­ρους, ενώ έγι­ναν 350 κλή­σεις στην πυ­ρο­σβε­στι­κή για άντλη­ση υδά­των και απε­γκλω­βι­σμούς, καθώς και εκτε­τα­μέ­νες δια­κο­πές ρεύ­μα­τος, που οφεί­λο­νταν σε πτώ­σεις κε­ραυ­νών, ακόμα και σε κα­τοι­κη­μέ­νες πε­ριο­χές.

Δυ­στυ­χώς, ένα από τα θύ­μα­τα της πα­ρα­πά­νω κα­τα­στρο­φής υπήρ­ξε και η ίδια.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να κατά τη διάρ­κεια της ισχυ­ρής βρο­χό­πτω­σης, ένας κε­ραυ­νός έπεσε κυ­ριο­λε­κτι­κά πάνω στην οικία της και έπλη­ξε το στύλο του ΟΤΕ έξω από αυτή, κα­τα­στρέ­φο­ντας το κουτί (κα­τα­νε­μη­τή) και το κα­λώ­διο  με απο­τέ­λε­σμα να δια­κο­πεί η τη­λε­φω­νι­κή σύν­δε­ση όλης της πε­ριο­χής και να κα­τα­στρα­φούν όλες οι τη­λε­φω­νι­κές συ­σκευ­ές και οι πρί­ζες.

Πα­ράλ­λη­λα, νερά είχαν αρ­χί­σει να εισ­ρέ­ουν στην οικία της και μά­λι­στα η στάθ­μη του νερού έφτα­σε πάνω από ένα μέτρο ύψος!

Η ίδια από την πρώτη στιγ­μή, που αντι­λή­φθη­κε το μέ­γε­θος της θε­ο­μη­νί­ας, είχε ορ­γα­νω­θεί και σχε­δί­α­ζε να διο­χε­τεύ­σει τα νερά έξω από την οικία της, με τη χρη­σι­μο­ποί­η­ση τριών αντλιών που της πα­ρα­χω­ρή­θη­καν από γεί­το­νες, κα­τό­πιν πα­ρα­κλή­σε­ών της.

Πλην όμως, λόγω της δια­κο­πής του ρεύ­μα­τος από την πτώση του κε­ραυ­νού σε όλη την πε­ριο­χή και της κα­τα­στρο­φής όλων των πρι­ζών, δεν κα­τέ­στη εφι­κτή η λει­τουρ­γία των αντλιών.

Αμέ­σως μετά το πέρας της θε­ο­μη­νί­ας, ξε­κί­νη­σε να υπο­λο­γί­ζει το μέ­γε­θος της ζη­μί­ας που υπέ­στη. Δια­πί­στω­σε, λοι­πόν, ότι ο φέρων ορ­γα­νι­σμός του κτη­ρί­ου είχε επη­ρε­α­στεί και δη­μιουρ­γή­θη­κε πρό­βλη­μα στη θε­με­λί­ω­ση της οι­κο­δο­μής, με απο­τέ­λε­σμα να δη­μιουρ­γη­θούν κλί­σεις σε αυτόν και στην τοι­χο­ποι­ία. Τα πα­ρα­πά­νω δυ­στυ­χώς συ­νε­πά­γο­νται κίν­δυ­νο άμε­σης κα­τάρ­ρευ­σης για την οικία και το μέ­γε­θος των βλα­βών είναι τέ­τοιο που είναι βέ­βαιο ότι σε πε­ρί­πτω­ση νέων κα­τα­πο­νή­σε­ων από μία νέα θε­ο­μη­νία δεν θα μπο­ρέ­σει να αντε­πε­ξέλ­θει στις απαι­τή­σεις ασφα­λούς δια­βί­ω­σης.

Τα πα­ρα­πά­νω, φυ­σι­κά δεν απο­τε­λούν προ­σω­πι­κές της εκτι­μή­σεις, αντι­θέ­τως απο­τε­λούν πο­ρί­σμα­τα από πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νη που διε­νερ­γή­θη­κε από τους μη­χα­νι­κούς και δια­πι­στώ­σεις της Υπη­ρε­σί­ας Δό­μη­σης του Δήμου Ρόδου και της Επι­τρο­πής Επι­κιν­δύ­νως Ετοι­μόρ­ρο­πων του Δήμου Ρόδου.

Ανα­φο­ρι­κά με το πε­ριε­χό­με­νο της οι­κί­ας, σχε­δόν το σύ­νο­λο των ηλε­κτρι­κών συ­σκευών που υπήρ­χαν κα­τα­στρά­φη­καν ολο­σχε­ρώς, μαζί με πλή­θος από είδη σπι­τιού, όπως κουρ­τί­νες, ρούχα, τρα­πέ­ζια, κα­να­πέ­δες, κα­ρέ­κλες κ.λ.π. Μά­λι­στα, πλέον της κα­τα­στρο­φής της δικής της πε­ριου­σί­ας, κα­τα­στρά­φη­καν ολο­σχε­ρώς και τα ρούχα και τα προ­σω­πι­κά αντι­κεί­με­να των παι­διών της.

Το πα­ρα­πά­νω πι­στο­ποιεί­ται και από έγ­γρα­φη βε­βαί­ω­ση της Δη­μο­τι­κής Ενό­τη­τας Ια­λυ­σού.

Συ­νε­πεία των ανω­τέ­ρω, ανα­γκά­στη­κε να εγκα­τα­λεί­ψει την οικία της και για ένα μικρό χρο­νι­κό διά­στη­μα την φι­λο­ξέ­νη­σαν συγ­γε­νείς της στο σπίτι τους. Επί­σης, για διά­στη­μα πε­ρί­που 3 εβδο­μά­δων διέ­μει­νε σε ξε­νο­δο­χείο και από 1-1-2014 ενοι­κιά­ζει κα­τοι­κία,.

Μετά τα πα­ρα­πά­νω στρά­φη­κε στην ενα­γό­με­νη ασφα­λι­στι­κή εται­ρεία ζη­τώ­ντας απο­ζη­μί­ω­ση βάσει του ασφα­λι­στη­ρί­ου συμ­βο­λαί­ου της.

Εντού­τοις, η ενα­γό­με­νη από την πρώτη στιγ­μή αρ­νή­θη­κε να μι­λή­σει μαζί της για το εν­δε­χό­με­νο απο­ζη­μί­ω­σής της και επέ­με­νε να πε­ρι­μέ­νει την πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νη που θα συ­νέ­τασ­σε για τη ζημία της, την οποία συ­νέ­τα­ξε εν τέλει για λο­γα­ρια­σμό της συ­νερ­γα­ζό­με­νη με αυτήν εται­ρεία πραγ­μα­το­γνω­μό­νων και η οποία της γνω­στο­ποι­ή­θη­κε στις 23-5-2014, δη­λα­δή έξι ολό­κλη­ρους μήνες μετά το πέρας της θε­ο­μη­νί­ας της 22-11-2013.

Ανα­τρέ­χο­ντας όμως στο πε­ριε­χό­με­νό της, η ενά­γου­σα το­νί­ζει ότι προ­κύ­πτει αβί­α­στα το συ­μπέ­ρα­σμα ότι πρό­κει­ται για μία προ­χει­ρό­τα­τη, αντι­φα­τι­κή και πα­ντε­λώς ατεκ­μη­ρί­ω­τη έκ­θε­ση.

Ανα­φο­ρι­κά με τις ζη­μί­ες του κτη­ρί­ου η έκ­θε­ση πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης ανα­φέ­ρει ότι δεν βρήκε κά­ποιο πρό­βλη­μα με τα υπο­στυ­λώ­μα­τα ή τις δο­κούς του σπι­τιού, παρά τις αντί­θε­τες από­ψεις τόσο των μη­χα­νι­κών που προ­σέ­λα­βε η ίδια όσο και της Υπη­ρε­σί­ας Δό­μη­σης και της Επι­τρο­πής Επι­κιν­δύ­νως Ετοι­μόρ­ρο­πων του Δήμου Ρόδου.

Δια­τεί­νε­ται ότι μπο­ρούν να επι­σκευα­στούν με συ­νο­λι­κό κό­στος ερ­γα­σιών 80.574 €.

Παρ’ όλ’ αυτά, ανα­φέ­ρει επί λέξει ότι όλα τα πα­ρα­πά­νω ισχύ­ουν «χωρίς όμως να μπο­ρού­με να απο­κλεί­σου­με, τον εκ της κα­θί­ζη­σης επη­ρε­α­σμό στοι­χεί­ων του φέ­ρο­ντος ορ­γα­νι­σμού». Ήτοι, πα­ρα­δέ­χε­ται η εται­ρεία που διε­ξή­γα­γε την πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νη ότι δεν εξέ­τα­σε όσο ανα­λυ­τι­κά θα έπρε­πε τον φέ­ρο­ντα ορ­γα­νι­σμό του κτη­ρί­ου.

Η ενά­γου­σα το­νί­ζει ότι η ενα­γο­μέ­νη της δη­λώ­νει ότι παρά το αντί­θε­το συ­μπέ­ρα­σμα πλεί­στων όσων πραγ­μα­το­γνω­μό­νων θα πρέ­πει να ρι­σκά­ρει να δια­μέ­νει σε μία κα­τοι­κία χα­ρα­κτη­ρι­σμέ­νη ως ετοι­μόρ­ρο­πη, επει­δή εκεί­νη δεν εξέ­τα­σε ανα­λυ­τι­κά εάν έχει επη­ρε­α­στεί ο φέρων ορ­γα­νι­σμός της οι­κί­ας της, μετά από έξι ολό­κλη­ρους μήνες.

Η πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νη κα­τα­λή­γει ότι: «Δεν κα­λύ­πτο­νται από το ασφα­λι­στή­ριο συμ­βό­λαιο, ζη­μί­ες προ­κα­λού­με­νες από κάθε εί­δους και­ρι­κά φαι­νό­με­να (πλημ­μύ­ρα, κα­ται­γί­δα κ.λ.π.) ή σει­σμό».

Το πα­ρα­πά­νω, όπως το­νί­ζει η Ρο­δί­τισ­σα, δεν είναι αλη­θές, διότι ανα­φέ­ρε­ται ξε­κά­θα­ρα στο ασφα­λι­στή­ριο συμ­βό­λαιό της ότι υπό τον όρο «ΠΥΡΟΣ ΟΙ­ΚΟ­ΔΟ­ΜΗ», κα­λύ­πτο­νται κίν­δυ­νοι από πυρ­κα­γιά και από κε­ραυ­νό.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­ζε­ται το δι­κη­γο­ρι­κό γρα­φείο Ρω­μαί­ου.