Οι «αρχηγοί» κάνουν πόλεμο

Η δημόσια σύγκρουση για την δια­δι­κα­σία μπορεί απλώς να κρύβει την πραγ­μα­τική μάχη εξου­σίας και το πολι­τικό χάσμα ουσίας. Φώφη Γεν­νη­ματά και Σταύρος Θεο­δω­ρά­κης συγκρού­ο­νται ανοιχτά για το εάν θα υπάρξει ή όχι ηλε­κτρο­νική ψηφο­φο­ρία στην ανά­δειξη του αρχηγού του νέου ενιαίου πολι­τι­κού φορέα, πίσω όμως από αυτή την δημόσια κόντρα ανα­δύ­ο­νται οι επι­διώ­ξεις αμφο­τέ­ρων για την πολι­τική κατεύ­θυνση και μορφή του εγχει­ρή­μα­τος.

Ο επι­κε­φα­λής του επι­τε­λείου του Σταύρου Θεο­δω­ράκη, Δημή­τρης Τσιό­δρας, με μια μακρο­σκελή του ανα­κοί­νωση, έφερε χθες σε πρώτο πλάνο την διά­σταση που υπο­βό­σκει εξ αρχής στα επι­τε­λεία του υπό σύσταση νέου φορέα: Ζήτησε στις εκλογές της 5ης και της 12ης Νοεμ­βρίου να υπάρξει και εξ απο­στά­σεως ηλε­κτρο­νική ψηφο­φο­ρία, επι­κα­λού­με­νος μάλιστα τη συμ­φω­νία μεταξύ των κομ­μά­των και των υπο­ψη­φίων που μετέ­χουν στο εγχεί­ρημα όπως αυτή απο­τυ­πώ­νε­ται στο έγγραφο του καθη­γητή Νίκου Αλι­βι­ζά­του – εγγυητή της όλης δια­δι­κα­σίας – «Βασικοί κανόνες της εκλο­γι­κής δια­δι­κα­σίας».

Το ΠΑΣΟΚ έσπευσε να απα­ντή­σει με ένα εξίσου μακρο­σκε­λές non paper, απα­ριθ­μώ­ντας τις εννέα προ­τά­σεις που έχει κατα­θέ­σει για την διε­ξα­γωγή της ψηφο­φο­ρίας και απορ­ρί­πτο­ντας εκ νέου την  ηλε­κτρο­νική κάλπη με το επι­χεί­ρημα ότι δεν εγγυά­ται το αδιά­βλητο της δια­δι­κα­σίας.

Το «άνοιγμα» και οι κομ­μα­τι­κοί μηχα­νι­σμοί

Συνο­πτικά, το επι­χεί­ρημα του Ποτα­μιού αλλά και της πλευράς του Γιώργου Καμίνη, είναι πως η ηλε­κτρο­νική ψηφο­φο­ρία θα «ανοίξει» την δια­δι­κα­σία στην κοι­νω­νία και κυρίως στους νέους και θα αυξήσει την συμ­με­τοχή δίνο­ντας και ισχυ­ρό­τερη πολι­τική οντό­τητα στον νέο φορέα. Στον αντί­ποδα, το ΠΑΣΟΚ αντι­τάσ­σει ότι η εξ απο­στά­σεως ψήφος χωρίς καμία δια­σφά­λιση, απειλεί τόσο το αδιά­βλητο της εκλο­γή­ςόσο  και την μυστι­κό­τητα της ψηφο­φο­ρίας.

Πίσω από αυτά τα επι­χει­ρή­ματα όμως, δια­κρί­νο­νται συγκε­κρι­μέ­νες πολι­τι­κές αγωνίες και προ­θέ­σεις. Τόσο στο Ποτάμι όσο και στο επι­τε­λείο Καμίνη, θεω­ρεί­ται ότι η ψήφος με υπο­χρε­ω­τική φυσική παρου­σία ευνοεί τους παγιω­μέ­νους κομ­μα­τι­κούς μηχα­νι­σμούς. Ητοι, ευνοεί πρω­τί­στως την Φώφη Γεν­νη­ματά και το ΠΑΣΟΚ, το οποίο παρά την συρ­ρί­κνωσή του εξα­κο­λου­θεί να δια­θέ­τει συμπα­γείς μηχα­νι­σμούς σε επίπεδο συν­δι­κα­λι­στών, τοπικής αυτο­διοί­κη­σης και νομαρ­χια­κών οργα­νώ­σεων σε όλη την επι­κρά­τεια.

«Βρέξει, χιο­νί­σει ο επαγ­γελ­μα­τίας κομ­μα­τι­κός παρά­γο­ντας θα πάει να ψηφίσει», λένε χαρα­κτη­ρι­στικά στην Σεβα­στου­πό­λεως. Αντί­στοιχη εγγύηση προ­σέ­λευ­σης και κινη­το­ποί­η­σης, βεβαίως, δεν υπάρχει στις χαλαρές δομές των μελών και φίλων του Ποτα­μιού, ούτε βεβαίως στην εκλο­γική βάση του δημάρ­χου Αθη­ναίων.

Αντί­στρο­φοι είναι οι προ­βλη­μα­τι­σμοί και οι αγωνίες στο ΠΑΣΟΚ. Στην Χαρι­λάου Τρι­κούπη θεωρούν ότι μια εντελώς ανοιχτή και ανε­ξέ­λεγ­κτη δια­δι­κα­σία μπορεί να φέρει στις – ηλε­κτρο­νι­κές – κάλπες ψηφο­φό­ρους άλλων κομ­μά­των που θα θελή­σουν να επη­ρε­ά­σουν το απο­τέ­λε­σμα με βάση τις δικές τους σκο­πι­μό­τη­τες και να πρι­μο­δο­τή­σουν τον υπο­ψή­φιο που θεωρούν ότι τους εξυ­πη­ρε­τεί περισ­σό­τερο.

Εν ολιγοις, στο Ποτάμι και στον Δήμο Αθηα­νίων θεωρούν ότι η παρα­δο­σιακή και «κλειστή» ψηφο­φο­ρία είναι βούτυρο στο ψωμί της Φώφης Γεν­νη­ματά, στο δε ΠΑΣΟΚ δεν θέλουν να ρισκά­ρουν ένα άνοιγμα που θα ευνο­ούσε είτε τον Σταύρο Θεο­δω­ράκη, είτε τον Γιώργο Καμίνη ή και τους δύο.

Το «νέο και ενιαίο»

Εν μέσω, δε, όλων τούτων των – δημο­σίων και υπό­γειων – συγκρού­σεων δεσπό­ζει πάντοτε το κεντρικό πολι­τικό ζήτημα που παρα­μέ­νει ανα­πά­ντητο: Ποιο θα είναι το πολι­τικό και ιδε­ο­λο­γικό στίγμα του νέου φορέα, εάν θα κινεί­ται στον χώρο της κεντρο­α­ρι­στε­ράς ή του κέντρου, εάν θα ανα­ζη­τή­σει ή όχι συγκλί­σεις είτε με τον ΣΥΡΙΖΑ είτε με την ΝΔ.

Οι αιχμές, άλλωστε, είναι και επ’ αυτού εμφα­νείς στο άτυπο δημόσιο ντι­μπέιτ Σταύρου Θεο­δω­ράκη και Φώφης Γεν­νη­ματά. Η πρό­ε­δρος του ΠΑΣΟΚ, στην συνέ­ντευξη που έδωσε χθες στο ΒΗΜΑ, επι­χεί­ρησε να προ­α­σπί­σει την γραμμή των ίσων απο­στά­σεων – «οι επό­με­νες εκλογές θα είναι ντέρμπι για τρεις», είπε – μίλησε όμως για εγχεί­ρημα «ανα­γέν­νη­σης της κεντρο­α­ρι­στε­ράς», με βάση «τις αρχές του δημο­κρα­τι­κού Σοσια­λι­σμού και της Ευρω­παϊ­κής Σοσιαλ­δη­μο­κρα­τίας».

Ηταν μια αναφορά που δεν έμεινε ανα­πά­ντητη – έστω και εμμέσως – από το Ποτάμι, καθώς στην ανα­κοί­νωσή του ο εκπρό­σω­πος του Σταύρου Θεο­δω­ράκη φρό­ντισε να υπεν­θυ­μί­σει ότι «με βάση τις αρχές που έχουν απο­τυ­πω­θεί στο έγγραφο Αλε­βι­ζά­του», οι εκλογές αφορούν την εκλογή επι­κε­φα­λής ενός «νέου ενιαίου πολι­τι­κού φορέα».

«Βεβαίως», πρό­σθεσε, «ο κάθε υπο­ψή­φιος μπορεί να δίνει δικό του στίγμα. Άλλος να μιλάει για κεντρο­α­ρι­στερά, άλλος για κέντρο, άλλος για σοσιαλ­δη­μο­κρα­τία κ.ο.κ. Όμως υπο­χρέ­ωση όλων είναι να σέβο­νται το «νέο» και «ενιαίο» του εγχει­ρή­μα­τος και να μην το εμφα­νί­ζουν ως εξέλιξη ή διεύ­ρυνση κάποιου εκ των υφι­στά­με­νων πολι­τι­κών σχη­μα­τι­σμών»…

tvxs.gr