Η «καυτή πατάτα» των αλλαγών στα εργασιακά

Σε δύο άξονες θα στη­ρι­χθεί η δια­πραγ­μα­τευ­τική τακτική της κυβέρ­νη­σης στο δύσκολο θέμα της μεταρ­ρύθ­μι­σης των εργα­σια­κών σχέσεων, που μαζί με την ανα­διάρ­θρωση της πρό­νοιας ανα­μέ­νε­ται να απο­τε­λέ­σουν τα… αιχ­μη­ρό­τερα «αγκάθια» της δεύ­τε­ρης αξιο­λό­γη­σης.

Ο χρόνος μετράει πλέον αντί­στροφα για τις επι­κεί­με­νες αλλαγές στα εργα­σιακά, και η ηγεσία του υπουρ­γείου Εργα­σίας έχει επι­λέ­ξει τη στο­χο­ποί­ηση του ΔΝΤ ως τον βασικό αντί­παλο στη επι­δί­ωξή της να επα­να­φέ­ρει στην Ελλάδα την «ευρω­παϊκή νομι­μό­τητα» στο θέμα των συλ­λο­γι­κών δια­πραγ­μα­τεύ­σεων και των συμ­βά­σεων εργα­σίας.

Καθώς βέβαια οι ανα­τρο­πές ενδέ­χε­ται να προ­κα­λέ­σουν έντονες ανα­τα­ρά­ξεις όχι μόνο στην κοι­νω­νία αλλά και στο εσω­τε­ρικό του κυβερ­νώ­ντος κόμ­μα­τος, ακου­μπώ­ντας ευαί­σθη­τες ισορ­ρο­πίες και στον σκληρό πυρήνα του ΣΥΡΙΖΑ, ο υπουρ­γός Εργα­σίας Γιώργος Κατρού­γκα­λος έχει έτοιμο και το «εσω­τε­ρικό» αφήγημα, το χτύπημα στον «εργα­το­πα­τε­ρι­σμό» που χαρα­κτη­ρί­ζει τη συν­δι­κα­λι­στική δράση των τελευ­ταίων 10ετιών.

Σε αυτό το πλαίσιο, κεντρικό ρόλο για την πορεία των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων με τους εκπρο­σώ­πους των δανει­στών θα έχει το πόρισμα τη Eπιτροπής Eμπειρογνωμόνων, το οποίο τελικά θα είναι έτοιμο προς το τέλος Σεπτεμ­βρίου. Οι εκπρό­σω­ποι του κουαρ­τέ­του των δανει­στών ανα­νέ­ω­σαν το ραντε­βού τους με την ηγεσία του υπουρ­γείου Εργα­σίας για τις 17 Οκτω­βρίου, αφού κατά τη σύντομη παρα­μονή τους στην Αθήνα επα­να­δια­τύ­πω­σαν την πρόθεσή τους το πόρισμα της επι­τρο­πής να απο­τε­λέ­σει τη βάση της δια­πραγ­μά­τευ­σης.

Η… απο­μό­νωση

Καθώς μάλιστα ένα από τα πιο «καυτά» θέματα που δια­πραγ­μα­τεύ­ο­νται οι εμπει­ρο­γνώ­μο­νες είναι αυτό των ομα­δι­κών απο­λύ­σεων, ο κ. Κατρού­γκα­λος προ­σπά­θησε, κατά την πρώτη διε­ρευ­νη­τική συνά­ντησή του με τους θεσμούς, να το απο­μο­νώ­σει από την ατζέντα, με δεδο­μένο ότι εντός του επό­με­νου μήνα ανα­μέ­νε­ται να εκδοθεί η απόφαση του Ευρω­παϊ­κού Δικα­στη­ρίου για την υπόθεση της ΑΓΕΤ ΗΡΑΚΛΗΣ. Εφόσον οι δανει­στές δεχθούν να μην συζη­τη­θεί, η ελλη­νική πλευρά θα «πετάξει» από πάνω της μια πραγ­μα­τικά «καυτή πατάτα» εμφα­νι­ζό­μενη να σέβεται τη Δικαιο­σύνη, όταν αυτή απο­φαν­θεί.

Στον αντί­ποδα, θα επι­διώ­ξει να εντάξει στην ατζέντα και θέματα για τα οποία οι εκπρό­σω­ποι των δανει­στών δεν επι­θυ­μούν να υπάρξει οποια­δή­ποτε αλλαγή, σε σχέση με τα όσα έχουν ψηφι­στεί κατά την εφαρ­μογή των δύο προη­γού­με­νων μνη­μο­νίων, όπως είναι η αύξηση του χρόνου μετε­νέρ­γειας των συμ­βά­σεων, η κατάρ­γηση των ενώσεων προ­σώ­πων, η επα­να­φορά της επε­κτα­σι­μό­τη­τας και κυρίως η υπε­ρί­σχυση των κλα­δι­κών έναντι των επι­χει­ρη­σια­κών συμ­βά­σεων εργα­σίας. Στις προ­τά­σεις της κυβέρ­νη­σης «κου­μπώ­νει» και η κοινή δήλωση των κοι­νω­νι­κών εταίρων προς τους θεσμούς και την Επι­τροπή Σοφών, με αιχμή το αίτημά τους για προσ­διο­ρι­σμό του κατώ­τα­του μισθού μέσω της Εθνικής Γενικής Συλ­λο­γι­κής Σύμ­βα­σης Εργα­σίας.

Οι εκπρό­σω­ποι των δανει­στών, κυρίως το ΔΝΤ, έχουν κάνει σαφείς τις προ­θέ­σεις τους, ζητώ­ντας την υιο­θέ­τηση μεγα­λύ­τε­ρης ευε­λι­ξίας στην αγορά εργα­σίας με απε­λευ­θέ­ρωση των ομα­δι­κών απο­λύ­σεων, στήριξη της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας των επι­χει­ρή­σεων και ριζικές αλλαγές στον συν­δι­κα­λι­στικό νόμο.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο κ. Κατρού­γκα­λος επι­διώ­κει να απο­μο­νώ­σει τις «φιλε­λεύ­θε­ρες φωνές» και να πετύχει τη στήριξη του ευρω­παϊ­κού σκέλους των πιστω­τών, ελπί­ζο­ντας σε αύξηση των φωνών που θέλουν την Ε.Ε. σε τροχιά ανα­ζή­τη­σης ενός πιο κοι­νω­νι­κού προφίλ.

Παράλ­ληλα, βέβαια, εμφα­νί­ζε­ται δια­τε­θει­μέ­νος να συναι­νέ­σει σε τρεις ανα­τρο­πές στον συν­δι­κα­λι­στικό νόμο, οι οποίες αφορούν τις άδειες των συν­δι­κα­λι­στών, τον τρόπο από­λυ­σής τους, αλλά και τη χρη­μα­το­δό­τηση των συν­δι­κα­λι­στι­κών οργα­νώ­σεων.

Ηδη, στην Επι­τροπή Εμπει­ρο­γνω­μό­νων έχουν τεθεί τα συγκε­κρι­μένα θέματα και έχουν δια­μορ­φω­θεί κυρί­αρ­χες τάσεις τόσο σχετικά με την κάλυψη της αμοιβής των συν­δι­κα­λι­στών για το διά­στημα απου­σίας τους από τον χώρο εργα­σίας –όχι από την επι­χεί­ρηση αλλά από κάποιον οργα­νι­σμό (πιθα­νό­τατα τον ΟΑΕΔ ή το ίδιο το σωματείο- ομο­σπον­δία), όσο και με τη θεσμο­θέ­τηση συγκε­κρι­μέ­νου ορίου στον αριθμό των ημερών που επι­τρέ­πε­ται να απου­σιά­ζουν από την εργα­σίας τους.

Καθη­με­ρινή