Βιομηχανία λογοκλοπής και όργιο αντιγραφής στα πανεπιστήμια

«Πωλη­τή­ρια» έτοιμων εργα­σιών, αλλά και αντι-λογισμικό που ξεγε­λάει τον ψηφιακό έλεγχο των ΑΕΙ.

Κυκλώ­ματα λογο­κλο­πής έχουν οργα­νω­θεί πέριξ των ελλη­νι­κών πανε­πι­στη­μίων, έχοντας απο­κτή­σει… μεγάλη απήχηση. Εται­ρείες απα­σχο­λούν επι­στή­μο­νες, κατά κύριο λόγο νέους, που συντάσ­σουν εργα­σίες, προ­σφέ­ρο­ντας «προκάτ» ακα­δη­μαϊκά προ­ϊ­ό­ντα στους φοι­τη­τές, ιδίως από τη στιγμή που πολλοί καθη­γη­τές επι­λέ­γουν να αξιο­λο­γή­σουν τους φοι­τη­τές τους, όχι μόνο με μία γραπτή εξέταση στο τέλος του εξα­μή­νου, αλλά και με γραπτές εργα­σίες.

Ο τζίρος αυτών των εται­ρειών δεν μπορεί να προσ­διο­ρι­στεί, ωστόσο εκτι­μά­ται ότι είναι υψηλός, καθώς το φαι­νό­μενο εντο­πί­ζε­ται τόσο στα προ­πτυ­χιακά προ­γράμ­ματα όσο και στις μετα­πτυ­χια­κές σπουδές. Το θέμα έφτασε μέχρι τον εισαγ­γε­λέα, γιατί η ηγεσία του ΕΜΠ κατέ­θεσε μήνυση, όταν στους χώρους του Πολυ­τε­χνείου αναρ­τή­θηκε ανα­κοί­νωση, που έλεγε ότι γραφεία – εται­ρείες εκπο­νούν εργα­σίες και συνερ­γά­ζο­νται με προ­σω­πικό του ιδρύ­μα­τος. Υπο­νο­ούσε ότι καθη­γη­τές «στέλ­νουν» φοι­τη­τές – πελάτες στις εται­ρείες αυτές.

Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες της «Κ», οι εται­ρείες δια­φη­μί­ζουν λογι­σμικά που βοηθούν τους ενδια­φε­ρό­με­νους φοι­τη­τές εμμέσως να ξεφεύ­γουν από το λογι­σμικό ελέγχου των πανε­πι­στη­μίων, το οποίο εντο­πί­ζει τα σημεία αντι­γρα­φής σε μια επι­στη­μο­νική εργασία. Την ίδια στιγμή, αυξη­μένα παρα­μέ­νουν στα πανε­πι­στή­μια της χώρας μας τα κρού­σματα των αντι­γρα­φών στις εξε­τά­σεις, μετά την έξαρσή τους κατά τη διάρ­κεια της τηλεκ­παί­δευ­σης. Η τεχνο­λο­γία προ­σφέ­ρει νέα εργα­λεία αντι­γρα­φής, δίπλα στην παρα­δο­σιακή μέθοδο «υπο­κλο­πής» από το βιβλίο, η οποία καλά κρατεί. Από την άλλη, οι εξ απο­στά­σεως εξε­τά­σεις επέ­τρε­ψαν στους εξε­τα­ζό­με­νους φοι­τη­τές να «προ­σλά­βουν» αντι­κα­τα­στά­τες. Η ταρίφα της «αντι­κα­τά­στα­σης» έφτασε έως τα 150 ευρώ! Εκτός κι αν η μητέρα έχει σπου­δά­σει στην ίδια σχολή και προ­σφέ­ρε­ται δωρεάν να πάρει τη θέση της κόρης – όπως συνέβη σε ελλη­νικό ΑΕΙ!

Το «μάρ­κε­τινγκ»

«Εχω δει δια­φη­μι­στικά φυλ­λά­δια μέχρι και έξω από τα αμφι­θέ­α­τρα του πανε­πι­στη­μίου, με τηλέ­φωνα και τα στοι­χεία της ομάδας, η οποία βοηθάει τους φοι­τη­τές να συντά­ξουν μία εργασία. Ανε­ρυ­θρί­α­στα στή­νε­ται ένα σύστημα λογο­κλο­πής και εξα­πά­τη­σης δίπλα στο πανε­πι­στή­μιο», λέει στην «Κ» η καθη­γή­τρια της Φιλο­σο­φι­κής Σχολής του Πανε­πι­στη­μίου Κρήτης, Αγγέλα Καστρι­νάκη. Η έκταση του φαι­νο­μέ­νου είναι τέτοια σε όλα τα μεγάλα πανε­πι­στή­μια και το παρα­κάτω περι­στα­τικό που διη­γή­θηκε στην «Κ» πανε­πι­στη­μια­κός, παρότι αρχικά προ­κα­λεί θυμηδία, κατα­δει­κνύει το μέγεθος της αδια­φο­ρίας της πανε­πι­στη­μια­κής κοι­νό­τη­τας για το εύρος της λογο­κλο­πής και της εξα­πά­τη­σης.

«Είχα έναν άριστο φοιτητή, πήρε πτυχίο με βαθμό πάνω από 9. Οταν λοιπόν μου ζήτησε μία συστα­τική επι­στολή, μου έφερε το βιο­γρα­φικό του στο οποίο έλεγε –ως επί­τευγμα;– ότι ως προ­πτυ­χια­κός φοι­τη­τής είχε βοη­θή­σει σε διδα­κτο­ρική δια­τριβή ενός μεγα­λύ­τε­ρου ηλι­κιακά επι­στή­μονα, καθώς και σε πολλές εργα­σίες μετα­πτυ­χια­κών» ανέφερε ο πανε­πι­στη­μια­κός σε ΑΕΙ της Αττικής.

«Υπάρχει μία ολό­κληρη βιο­μη­χα­νία που ειδι­κεύ­ε­ται στην παρα­γωγή εργα­σιών σε όλα τα επίπεδα. Δια­φη­μί­ζο­νται στα μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης, βομ­βαρ­δί­ζο­ντας τους φοι­τη­τές», τονίζει μιλώ­ντας στην «Κ» για το θέμα ο πρύ­τα­νης του ΕΜΠ Ανδρέας Μπου­ντου­βής. Καθη­γη­τής του Πανε­πι­στη­μίου Αθηνών δήλωσε ότι τον «ακο­λου­θούν» στα μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης ομάδες φρο­ντι­στη­ρια­κών μαθη­μά­των που γράφουν εργα­σίες και δια­θέ­τουν» αλγο­ρίθ­μους για αντι­γρα­φές. Πολλές από τις ομάδες αυτές δια­φη­μί­ζο­νται στα μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης ως ομάδα Φυσικής, Χημικού, Φιλο­σο­φι­κής (ή όποιο άλλο πανε­πι­στη­μιακό αντι­κεί­μενο), προ­σθέ­το­ντας το πανε­πι­στή­μιο στους φοι­τη­τές στους οποίους απευ­θύ­νο­νται.

«Παρου­σιά­ζο­νται κανο­νικά με sites στο Δια­δί­κτυο και έχουν μεγάλο αριθμό ακο­λού­θων», λέει στην «Κ» η Αθηνά Σοκόλη, εκδό­τρια βιβλίων, η οποία έχει κάνει αγώνα κατά των «πρω­τό­τυ­πων εργα­σιών» που γράφουν οι ομάδες αυτές. Πρό­κει­ται για επι­στή­μο­νες που ηγού­νται του εγχει­ρή­μα­τος και συνερ­γά­ζο­νται με νέους πτυ­χιού­χους που συντάσ­σουν τις εργα­σίες. «Το τελευ­ταίο διά­στημα, μάλλον λόγω της εξε­τα­στι­κής του Ιουνίου, προ­σφέ­ρουν και ειδικές τιμές», παρα­τη­ρεί η κ. Σοκόλη.

Το ΕΜΠ κατέ­θεσε μήνυση όταν στους χώρους του αναρ­τή­θηκε ανα­κοί­νωση για γραφεία που εκπο­νούν εργα­σίες και συνερ­γά­ζο­νται με προ­σω­πικό του ιδρύ­μα­τος.

500 ευρώ το τεμάχιο

Οι τιμές δεν μπορούν να προσ­διο­ρι­στούν με ακρί­βεια, καθώς εύλογα θεω­ρεί­ται ότι μεγάλο κομμάτι της δρα­στη­ριό­τη­τας αυτής κινεί­ται στο πλαίσιο της παρα­οι­κο­νο­μίας και η πληρωμή γίνεται χωρίς από­δειξη. Ανα­φο­ρές φοι­τη­τών κάνουν λόγο έως και για 500 ευρώ. Φυσικά, η δια­βάθ­μιση των τιμών εξαρ­τά­ται από την έκταση κάθε εργα­σίας και τον βαθμό δυσκο­λίας της, αλλά και τον φοιτητή. Αλλη τιμή υπάρχει για τις εργα­σίες που δίνο­νται στο πλαίσιο ενός προ­πτυ­χια­κού μαθή­μα­τος, για πτυχίο ή στο πλαίσιο ενός μετα­πτυ­χια­κού προ­γράμ­μα­τος, χαμη­λό­τερη είναι η αμοιβή των προ­πτυ­χια­κών φοι­τη­τών που γράφουν εργα­σίες για νεό­τε­ρους.

Μάλιστα, παρότι τα ΑΕΙ έχουν εφο­δια­στεί με λογι­σμικό για την αντι­με­τώ­πιση της λογο­κλο­πής, κάποιοι απο­δει­κνύ­ο­νται πιο εφευ­ρε­τι­κοί. Συγκε­κρι­μένα, εδώ και χρόνια τμήματα έχουν συστή­ματα που ελέγ­χουν τη λογο­κλοπή, ωστόσο τα τελευ­ταία χρόνια τους έλυσε τα χέρια το λογι­σμικό Turnitin, που εγκα­τα­στά­θηκε στις βιβλιο­θή­κες των ΑΕΙ. Αυτό ελέγχει τις εργα­σίες που υπο­βάλ­λο­νται για περι­πτώ­σεις λογο­κλο­πής, εάν δηλαδή στην εργασία του φοιτητή υπάρ­χουν απο­σπά­σματα από τις πηγές που ο ίδιος παρου­σιά­ζει. Επίσης, το λογι­σμικό μπορεί να ελέγξει εάν μια πρω­τό­τυπη εργασία, που έχει κατα­τε­θεί από έναν φοιτητή ενός ΑΕΙ, έχει αντι­γρα­φεί στη συνέ­χεια από άλλους φοι­τη­τές του ΑΕΙ. Το Turnitin απο­φαί­νε­ται για το «ποσοστό συνά­φειας» κάθε εργα­σίας με τις επι­στη­μο­νι­κές πηγές και ο διδά­σκων κρίνει εάν έχει υπάρξει αντι­γραφή από τον φοιτητή. Για λόγους ασφα­λείας (πατε­ντών – νέων μεθο­δο­λο­γιών, ανα­κα­λύ­ψεων κ.λπ.), οι διδα­κτο­ρι­κές δια­τρι­βές μπαί­νουν στη βάση μόνο αφού έχουν κατα­τε­θεί δημόσια.

Οπως ανέ­φε­ραν στην «Κ» πανε­πι­στη­μια­κοί, μια εργασία επι­τρέ­πε­ται να έχει κείμενα από άλλες εργα­σίες έως και το 10%. Βέβαια, το ανώτατo όριο… επιεί­κειας θεω­ρεί­ται το 20%. Στην περί­πτωση αυτή η εργασία επι­στρέ­φε­ται στον φοιτητή για να τη διορ­θώ­σει. Εάν το ποσοστό υπερ­βαί­νει το 20%, τότε η εργασία απορ­ρί­πτε­ται και ο φοι­τη­τής υπο­χρε­ώ­νε­ται να γράψει άλλη με δια­φο­ρε­τικό θέμα.

Ομως, όπως παρα­τή­ρησε στην «Κ» ο καθη­γη­τής του Πανε­πι­στη­μίου Πατρών Δημή­τρης Ματαράς, έχουν εντο­πι­στεί εται­ρείες που βοηθούν τους φοι­τη­τές να ξεφύ­γουν από το «μάτι» του Turnitin. Πώς; Προ­σφέ­ρουν στους φοι­τη­τές ένα λογι­σμικό που μπορεί να εντο­πί­σει εκτενή απο­σπά­σματα από άλλες εργα­σίες που έχουν από αβλεψία εντάξει σε δυσα­νά­λογο βαθμό στα δικά τους κείμενα. Αυτό θεω­ρη­τικά συμ­βαί­νει π.χ. όταν ένας φοι­τη­τής μετα­φρά­σει μία ξενό­γλωσση εργασία ή λόγο. Δεν μιλάμε φυσικά για παρά­θεση αυτού­σιων κει­μέ­νων ξένων εργα­σιών, παρότι «τα ελλη­νό­πουλα έχουν συνη­θί­σει από την υπο­χρε­ω­τική εκπαί­δευση να απο­μνη­μο­νεύ­ουν αυτού­σια κείμενα, και άρα θεωρούν ότι η αντι­γραφή ενός ξένου πνευ­μα­τι­κού έργου δεν είναι κάτι μεμπτό» όπως ανέφερε πανε­πι­στη­μια­κός.

Στην πραγ­μα­τι­κό­τητα, ένα σημα­ντικό μέρος των εργα­σιών που συντάσ­σο­νται στα ελλη­νικά πανε­πι­στή­μια –και κυρίως στα προ­πτυ­χιακά και λιγό­τερο στα μετα­πτυ­χιακά– είναι ένα «θλιβερό συνον­θύ­λευμα “κοπτο­ρα­πτι­κής” κει­μέ­νων», όπως σημεί­ωσε καθη­γή­τρια περι­φε­ρεια­κού ΑΕΙ.

Το λογι­σμικό «αντι­κλείδι» κατά του λογι­σμι­κού που δια­θέ­τουν τα ελλη­νικά ΑΕΙ υπο­δει­κνύει στους ενδια­φε­ρό­με­νους φοι­τη­τές ποια σημεία της εργα­σίας τους θα τους «προ­δώ­σουν» στον καθη­γητή τους και κατόπιν οι συνερ­γά­τες της εται­ρείας συμ­βου­λεύ­ουν τους φοι­τη­τές πώς να ξεφύ­γουν αλλά­ζο­ντας λέξεις και σύνταξη, χωρίς να απο­κλεί­ε­ται οι ίδιοι να κάνουν τις απα­ραί­τη­τες αλλαγές και διορ­θώ­σεις. Αυτό συμ­βαί­νει σε περι­πτώ­σεις «οριακής λογο­κλο­πής».

Πέραν της νοο­τρο­πίας των φοι­τη­τών που θέλουν να πετύ­χουν με όσο το δυνατόν λιγό­τερο κόπο, την ευθύνη για το θέμα φέρουν τα ίδια τα πανε­πι­στή­μια. Με τον νόμο 4777 του 2021 η λογο­κλοπή τιμω­ρεί­ται ανάλογα με τη σοβα­ρό­τητά της. «Τι μας εμπο­δί­ζει να εφαρ­μό­ζουμε τον νόμο; Μα οι αντι­δρά­σεις των φοι­τη­τών», παρα­τη­ρεί ο κ. Ματαράς.

Ταυ­τό­χρονα, έχει ανα­φερ­θεί στην «Κ» ότι λόγω της αύξησης των μετα­πτυ­χια­κών με δίδα­κτρα, έχουν παρα­τη­ρη­θεί μεμο­νω­μέ­νες περι­πτώ­σεις διδα­σκό­ντων που ζητούν επιεί­κεια για τους φοι­τη­τές, ώστε να μη θεω­ρη­θεί ότι το μετα­πτυ­χιακό πρό­γραμμα είναι δύσκολο και μειωθεί η ζήτησή του και άρα τα έσοδά του. «Το λογι­σμικό είναι εγκα­τε­στη­μένο σε όλες τις βιβλιο­θή­κες. Για να το αξιο­ποι­ή­σει ένας διδά­σκων πρέπει να έχει χρόνο και υποψία. Ωστόσο η κουλ­τούρα της διε­ρεύ­νη­σης δεν υπάρχει στα ελλη­νικά ΑΕΙ», τονίζει ο κ. Μπου­ντου­βής. Και ο κ. Ματαράς κατα­λή­γει: «Πρό­κει­ται για μάστιγα που εξα­πλώ­νε­ται».

«Είδαμε φοι­τη­τές να περνάνε μέχρι και 12 μαθή­ματα σε μία εξε­τα­στική»

Ξεχάστε τις κλεφτές ματιές στον μπρο­στινό ή τον διπλανό φοιτητή. Ουδείς βέβαια την απο­κλείει ως παρα­δο­σιακή μέθοδο αντι­γρα­φής, ωστόσο πλέον το «παι­χνίδι» οργα­νώ­νε­ται και εκτός αμφι­θε­ά­τρου, με βάση τις νέες μεθό­δους αντι­γρα­φής στις εξε­τά­σεις των ΑΕΙ. Σύμφωνα με πανε­πι­στη­μια­κούς, εκτι­μά­ται ότι σε κάθε εξέταση αντι­γρά­φει περίπου το 5%, ωστόσο τα τελευ­ταία χρόνια το πρό­βλημα έχει ενταθεί και ιδίως στις εξ απο­στά­σεως εξε­τά­σεις. Αυτό είχε ως απο­τέ­λε­σμα οι καλά προ­ε­τοι­μα­σμέ­νοι, επί της ουσίας να αδι­κού­νται.

Ειδι­κό­τερα, κατά την περίοδο της τηλεκ­παί­δευ­σης λόγω της καρα­ντί­νας παρα­τη­ρή­θηκε έκρηξη των ποσο­στών επι­τυ­χίας των φοι­τη­τών στις εξα­μη­νιαίες εξε­τά­σεις. «Είδαμε φοι­τη­τές να έχουν “περάσει” 10-12 μαθή­ματα σε μία εξε­τα­στική περίοδο – αριθμοί πολύ μεγάλοι για έναn μέσο φοιτητή, ενώ αυξή­θη­καν και τα ποσοστά επι­τυ­χίας ανά μάθημα».

«Εκτι­νά­χθηκε το ποσοστό επι­τυ­χίας σε μαθή­ματα που πριν ήταν στο 50%», ανέφερε στην «Κ» ο καθη­γη­τής του Πανε­πι­στη­μίου Πατρών Δημή­τρης Ματάρας, απο­δί­δο­ντας το γεγονός σε αύξηση των αντι­γρα­φών. Ουσια­στικά, οι εξε­τά­σεις απο­δεί­χθη­καν ιδιαί­τερα ευάλωτο σημείο της τηλε­λει­τουρ­γίας των ΑΕΙ, παρότι οι καθη­γη­τές είχαν φρο­ντί­σει για ασφα­λι­στι­κές δικλί­δες ώστε να απο­τρέ­ψουν την αντι­γραφή από τους εξε­τα­ζό­με­νους που ήταν μόνοι, χωρίς διά ζώσης επι­τη­ρητή. Ενδει­κτικά, έδιναν συγκε­κρι­μένο και μικρό χρονικό περι­θώ­ριο για να απα­ντή­σουν στις ερω­τή­σεις. Ωστόσο, απο­δεί­χθηκε εύκολο κάποιος να υπα­γο­ρεύει τις λύσεις στον φοιτητή, καθώς δεν υπήρχε ουσια­στι­κός έλεγχος για το ποιος είναι δίπλα στον φοιτητή την ώρα της εξέ­τα­σης.

Από την άλλη, κάποιοι εξα­πά­τη­σαν τους εξε­τα­στές βάζο­ντας κάποιον άλλον να εξε­τα­στεί στη θέση τους. «Είχα έως τρία τηλε­φω­νή­ματα την ημέρα για να “εξε­τα­στώ” στη θέση κάποιου φοιτητή», δήλωσε στην «Κ» 28χρονος φυσικός. Σύμφωνα με τον ίδιο, η ταρίφα για να ανα­λά­βει να δώσει ένα μάθημα αντί κάποιου φοιτητή έφτανε στα 100 με 150 ευρώ. Εκτός κι αν η υπη­ρε­σία προ­σφέρ­θηκε δωρεάν, όπως υπο­θέ­τουμε ότι συνέβη με τη μητέρα η οποία (έχοντας απο­φοι­τή­σει τρεις δεκα­ε­τίες πριν από την ίδια σχολή) πήρε τη θέση της κόρης της στις εξε­τά­σεις και επέμενε στον εξε­τα­στή πως είναι η 18χρονη!

«Στην εξέταση θα πρέπει να εξα­σφα­λί­σουμε ότι ο φοι­τη­τής ο οποίος απα­ντάει στην e-class είναι ο ίδιος με αυτόν που επι­τη­ρεί­ται στο google-meet. Στον παρα­κάτω σύν­δε­σμο υπάρ­χουν οδηγίες για το πώς θα δείξετε την IP σας (σημεί­ωση: τη διεύ­θυνση κάθε υπο­λο­γι­στή) στον επι­τη­ρητή αν αυτό σας ζητηθεί. Επίσης αν χρη­σι­μο­ποιείτε κάποιο κινητό τηλέ­φωνο, για την επι­τή­ρηση θα πρέπει και αυτό να συν­δέ­ε­ται στο ίδιο δίκτυο με τον υπο­λο­γι­στή στον οποίο απα­ντάτε τις ερω­τή­σεις της e-class. Αυτό μπορεί να γίνει συν­δέ­ο­ντας το κινητό στο δίκτυο του σπιτιού σας και όχι μέσω των δεδο­μέ­νων κινητής τηλε­φω­νίας», ανέφερε προς τους φοι­τη­τές του το Τμήμα Μαθη­μα­τι­κών του Πανε­πι­στη­μίου Αθηνών, ενώ το ΕΜΠ έδωσε οδηγίες στους καθη­γη­τές πώς να δια­κρί­νουν από­πει­ρες αντι­γρα­φής. «Εμείς είχαμε κάνει σεμι­νά­ρια δια­φο­ρε­τι­κών τρόπων εξέ­τα­σης, για να δια­σφα­λί­σουμε το αδιά­βλητο των εξε­τά­σεων», ανέφερε στην «Κ» ο κοσμή­το­ρας της Σχολής Πολι­τι­κών Μηχα­νι­κών του ΕΜΠ, Νίκος Λαγαρός.

Το «συνερ­γείο»

Βέβαια, στις διά ζώσης γραπτές εξε­τά­σεις ο πιο συνήθης τρόπος αντι­γρα­φής είναι η απο­στολή των θεμάτων από τον εξε­τα­ζό­μενο σε «συνερ­γείο» τρίτων –έτσι ονο­μά­ζε­ται στα φοι­τη­τικά στέκια– ως φωτο­γρα­φία, είτε με τη χρήση τρίτου υπο­λο­γι­στή. Υπάρχει αντί­με­τρο; Μία… πατέντα που εφαρ­μό­ζουν οι καθη­γη­τές είναι να  μη δίνουν σε όλους τους φοι­τη­τές τις ίδιες ερω­τή­σεις – θέματα αλλά παραλ­λα­γές τους. Αυτό δυσκο­λεύει τους λύτες, αφού δεν δου­λεύ­ουν για έναν μόνο φοιτητή – πελάτη αλλά για περισ­σό­τε­ρους, οι οποίοι μπορεί να έχουν πάρει από τον εξε­τα­στή δια­φο­ρε­τικά θέματα και σε δια­φο­ρε­τική σειρά – αρίθ­μηση (στην περί­πτωση του multiple-choice).

«Το θέμα σχε­τί­ζε­ται με τη νοο­τρο­πία των φοι­τη­τών και τη λει­τουρ­γία των ελλη­νι­κών ΑΕΙ. Οι φοι­τη­τές θεωρούν ότι δεν δια­πράτ­τουν κάτι σοβαρό εάν αντι­γρά­ψουν, πόσο μάλλον όταν έχουν συνη­θί­σει ότι στο ελλη­νικό πανε­πι­στή­μιο όλα επι­τρέ­πο­νται», παρα­τη­ρεί ο κ. Ματαράς. Και τονίζει: «Στα πανε­πι­στή­μια του εξω­τε­ρι­κού οι πρω­το­ε­τείς παίρ­νουν έναν κώδικα ακα­δη­μαϊ­κής ακε­ραιό­τη­τας, για τον οποίο υπάρ­χουν ποινές ανάλογα με την παρά­βαση. Στην Ελλάδα υπάρ­χουν ποινές, επι­βάλ­λο­νται σε αρκετές περι­πτώ­σεις, ωστόσο εκπέ­μπε­ται ένα μήνυμα χαλα­ρό­τη­τας, πως εντέλει ο φοι­τη­τής θα πέσει στα μαλακά…».

Πηγή kathimerini.gr

Από­στο­λος Λακασάς