Π. Γαλανού: «Ο ρυθμός αύξησης των κρουσμάτων στη Ρόδο είναι τρομακτικός»

Κυρία Γαλανού, πώς είναι η κατά­σταση στο Αναι­σθη­σιο­λο­γικό Τμήμα του Νοσο­κο­μείου Ρόδου αυτή την περίοδο;

Η κατά­σταση στο Αναι­σθη­σιο­λο­γικό Τμήμα του Νοσο­κο­μείου Ρόδου από την 1η Ιουλίου, έχει αλλάξει. Δηλαδή, ενώ μέχρι και το τέλος Ιουνίου πραγ­μα­το­ποιού­νταν μόνον επεί­γο­ντα χει­ρουρ­γεία, τώρα πραγ­μα­το­ποιού­νται και τα τακτικά. Αυτό κατέστη δυνατό με τη μετα­κί­νηση μίας αναι­σθη­σιο­λό­γου από το Νοσο­κο­μείο της Βούλας στη Ρόδο. Αυτό θα κρα­τή­σει για ένα μήνα (από την 1η έως τις 31 Ιουλίου) και μετά, προ­κει­μέ­νου να πάρει άδειες το προ­σω­πικό, θα κλεί­σουν, τα τακτικά από τις 3 μέχρι τις 17 Αυγού­στου. Όσον αφορά τα τακτικά, γίνο­νται κανο­νικά. Βεβαίως, οι λίστες των χει­ρουρ­γείων είναι πάρα πολύ μεγάλες πλέον, γιατί πέρα από το ό,τι στα­μά­τη­σαν λόγω της παν­δη­μίας του κορω­νοϊού είχαμε και το πρό­βλημα της έλλει­ψης αναι­σθη­σιο­λό­γων σαν Νοσο­κο­μείο. Κάποια στιγμή δηλαδή, είχα μείνει μόνη μου.

Θα ήθελα όμως να σχο­λιάσω τα δημο­σιεύ­ματα που ανα­φέ­ρουν ότι έχει ομα­λο­ποι­η­θεί η κατά­σταση: μπο­ρούμε να μιλάμε για ομα­λο­ποί­ηση όταν μιλάμε σε βάθος χρόνου. Αυτό δεν έχει γίνει διότι από 1η έως 23 Αυγού­στου θα υπάρξει πάλι σοβαρό πρό­βλημα. Θα έρθει ένας εκλε­κτός συνά­δελ­φος αλλά στο τέλος Αυγού­στου θα πρέπει να φύγει για να δώσει εξε­τά­σεις ειδι­κό­τη­τας. Βέβαια, θα είναι μια μεγάλη ανάσα, αλλά δεν απο­τε­λεί μια μόνιμη λύση.

Εάν θέλουμε να μιλή­σουμε για το Τμήμα του Νοσο­κο­μείου Ρόδου, μπορώ να πω ότι σαν ένα απόλυτο νούμερο, δεν είμαστε χάλια. Σαν ένα πραγ­μα­τικό νούμερο όμως, ναι, είμαστε χάλια. Και η από­κλιση αυτή υπάρχει γιατί έχουμε δύο γονείς που παίρ­νουν την άδεια ανα­τρο­φής τέκνων. Κάποια στιγμή θα είμαστε σε καλύ­τερη κατά­σταση εφόσον είμαστε τέσ­σε­ρις αναι­σθη­σιο­λό­γοι και περι­μέ­νουμε έναν ακόμη, αλλά σαν λει­τουρ­γικό νούμερο είμαστε μόνον δύο. Σίγουρα θα πάρει χρόνο για να ομα­λο­ποι­η­θεί η κατά­σταση. Προ­σω­πικά το γνωρίζω πολύ καλά αυτό που δουλεύω ενάμιση χρόνο χωρίς ανά­παυλα και δεν θα μπορέσω να πάρω την άδειά μου. Με την καλή μας διάθεση προ­σπα­θούμε και κρατάμε μια κατά­σταση που εξυ­πη­ρε­τεί την κοι­νω­νία.

Παράλ­ληλα, θα ήθελα να δώσω μια απά­ντηση για τα κίνητρα στους αναι­σθη­σιο­λό­γους. Κατ’ αρχήν να πούμε συγ­χα­ρη­τή­ρια στην κυβέρ­νηση, να απα­ντήσω στους εντα­τι­κο­λό­γους και να παρο­τρύνω τους βου­λευ­τές μας για να προ­σπα­θή­σουν να μονι­μο­ποι­η­θούν τα κίνητρα.

Η Ελλη­νική Αναι­σθη­σιο­λο­γική Εται­ρεία έχει καταρ­τί­σει μέτρα για να αντι­με­τω­πι­στεί το πρό­βλημα της πανελ­λή­νιας έλλει­ψης αναι­σθη­σιο­λό­γων. Είχα μιλήσει για ένα δια­φο­ρε­τικό μισθο­λό­γιο των αναι­σθη­σιο­λό­γων το οποίο μπορώ να εξηγήσω σε ώτα μη λαϊ­κί­ζο­ντα.

Ωστόσο, λέμε συγ­χα­ρη­τή­ρια στην κυβέρ­νηση γιατί τόλμησε να δώσει ένα έξτρα επίδομα στους αναι­σθη­σιο­λό­γους 400 ευρώ για ειδι­κευ­μέ­νους και 250 ευρώ για τους ειδι­κευό­με­νους. Αυτό όμως θα ισχύσει μόνο μέχρι το τέλος του 2022. Αυτό πρέπει να απο­τε­λέ­σει μόνιμη λύση. Γιατί για ενάμιση χρόνο; Σε τι στο­χεύ­ουν; Να τελειώ­σει η κυβερ­νη­τική θητεία; Οι λύσεις πρέπει να βλέπουν μακριά.

Ωστόσο, ανα­γνω­ρί­ζουμε αυτό που άλλοι δεν τόλ­μη­σαν να κάνουν. Η ειδι­κό­τητα των αναι­σθη­σιο­λό­γων είναι η κύρια που πλήτ­τε­ται τα τελευ­ταία χρόνια σε όλη τη χώρα και σε πολλά νοσο­κο­μεία υπάρχει σοβαρό πρό­βλημα με ελλεί­ψεις. Εάν εκλεί­ψει αυτή η ειδι­κό­τητα, θα είναι κατα­στροφή για τα νοσο­κο­μεία. Σαφώς και πλήτ­το­νται και άλλες ειδι­κό­τη­τες όπως αυτή των ακτι­νο­λό­γων.

Επι­προ­σθέ­τως, θα ήθελα να δώσω μια απά­ντηση στους εντα­τι­κο­λό­γους (κυρίως της Αθήνας) που εξέ­δω­σαν μια κατά­πτυ­στη επι­στολή δια­μαρ­τυ­ρίας, λέγο­ντας ότι εκείνοι σήκωσαν το βάρος και είχαν εμάς τους αναι­σθη­σιο­λό­γους, τους καρ­διο­λό­γους, τους παθο­λό­γους που με τις οδηγίες τους μας έδιναν κατευ­θύν­σεις. Θέλω να πω ότι είτε το θέλουν είτε όχι οι κύριοι, οι αναι­σθη­σιο­λό­γοι μπορούν να κρα­τή­σουν τις εντα­τι­κές, αλλά οι εντα­τι­κο­λό­γοι δεν μπορούν να κρα­τή­σουν τα χει­ρουρ­γεία και τις εντα­τι­κές. Επίσης, το μεγα­λύ­τερο μέρος των συνα­δέλ­φων μου αναι­σθη­σιο­λό­γων ανά την Ελλάδα, έχουν μετα­φερ­θεί σε μονάδες και κλι­νι­κές Covid. Άρα λοιπόν, να είναι πολύ προ­σε­κτι­κοί διότι τα Αναι­σθη­σιο­λο­γικά Τμήματα είναι τα πλέον θωρα­κι­σμένα τμήματα.

Οι αναι­σθη­σιο­λό­γοι δεν είναι μόνο για τα χει­ρουρ­γεία, αλλά και για τις εντα­τι­κές, για τις ανα­ζω­ο­γο­νή­σεις, για τα παι­δια­τρικά, για τις αίθου­σες νεογνών, για τα επεί­γο­ντα. Βεβαίως και το κύριο πρό­βλημα είναι ότι το μισθο­λό­γιο αλλά θα πρέπει να υπάρ­χουν ειδικά κρι­τή­ρια για συγκε­κρι­μέ­νες ειδι­κό­τη­τες και μάλιστα για περιο­χές όπως η δική μας που είναι δύσκο­λες.

Πώς εκτι­μάτε την επι­δη­μιο­λο­γική εξέλιξη στο νησί της Ρόδου; Είμαστε μπροστά στο 4ο κύμα της παν­δη­μίας; Πώς θα μπο­ρέ­σουμε να το δια­χει­ρι­στούμε εν μέσω του­ρι­στι­κής περιό­δου;

Προ­σω­πικά δεν είμαι ειδική για το θέμα, όμως εμπι­στεύ­ο­μαι τους ειδι­κούς. Βεβαίως και βρι­σκό­μα­στε στο 4ο κύμα της παν­δη­μίας. Στο Γενικό Νοσο­κο­μείο Ρόδου, έχοντας δυσκο­λίες και προ­κει­μέ­νου να αντε­πε­ξέλ­θει στις απαι­τή­σεις, γίνο­νται πάρα πολλές μετα­κι­νή­σεις προ­σω­πι­κού. Τμήματα στε­ρού­νται προ­σω­πικό, για να επαν­δρώ­σουν τις κλι­νι­κές Covid. Πίσω από κάθε απο­τέ­λε­σμα, υπάρχει μια μεγάλη προ­σπά­θεια από τους για­τρούς. Με το θέμα της παν­δη­μίας του Covid υπάρχει μια ομάδα γιατρών που ασχο­λεί­ται -και στους οποίους θα πρέπει να δώσουμε όλοι σαν πολίτες της Ρόδου, τα συγ­χα­ρη­τή­ριά μας. Κάνουν μια φοβερή δουλειά που δεν έχει να ζηλέψει κάτι από άλλα νοσο­κο­μεία αν και δεν έχουμε τη δυνα­τό­τητα να κρατάμε τα δια­σω­λη­νω­μένα περι­στα­τικά.

Παρα­κο­λου­θώ­ντας την αύξηση των κρου­σμά­των στη Ρόδο τις τελευ­ταίες ημέρες, κατα­λα­βαί­νουμε όλοι ότι βρι­σκό­μα­στε σε μια πρω­τό­γνωρη κατά­σταση. 33, 24, 42 κρού­σματα… είναι πάρα πολλά!

Όταν ρώτησα για τα επι­δη­μιο­λο­γικά χαρα­κτη­ρι­στικά των ανθρώ­πων αυτών που έχουν προ­σβλη­θεί (αν είναι του­ρί­στες κ.λπ.) μού είπαν ότι είναι συμπο­λί­τες μας, που προ­έρ­χο­νται από όλες τις περιο­χές του νησιού. Άρα λοιπόν κατα­λα­βαί­νουμε ότι ο ρυθμός αύξησης είναι τρο­μα­κτι­κός! Και ο ρυθμός αυτός, προ­κα­λεί περισ­σό­τερο τρόμο όταν βλέπεις και τη συμπε­ρι­φορά των πολιτών έξω οι οποίοι έχουν ξεχάσει τα πάντα! Δεν τηρούν πλέον, καθόλου τα μέτρα προ­στα­σίας με συνέ­πεια να ανε­βαί­νουν οι αριθμοί. Αυτό συμ­βαί­νει σε μια πολύ κακή χρονική στιγμή καθώς αυξά­νε­ται η του­ρι­στική κίνηση στο νησί. Η άποψή μου είναι πως εάν συνε­χί­σουμε με αυτό τον τρόπο, δεν θα πάμε καλά και θα φέρουμε εμείς την ευθύνη.

Μία ερώτηση για τους εμβο­λια­σμούς. Είμαστε σε καλό δρόμο; Και πώς αντα­πο­κρί­νο­νται οι υγειο­νο­μι­κοί;

Αυτή τη στιγμή, οι εμβο­λια­σμέ­νοι με δύο δόσεις στη Ρόδο είναι περίπου στο 50% του πλη­θυ­σμού ενώ με τη μία δόση ένα ακόμη ποσοστό. Αυτό σημαί­νει ότι δεν πάμε καλά. Εφόσον οι ειδικοί μας λένε ότι πρέπει να φτά­σουμε στο 80% του πλη­θυ­σμού, σημαί­νει ότι κινού­μεθα σε χαμηλά επίπεδα και το τείχος της ανοσίας θα καθυ­στε­ρή­σει πολύ –έως και το τέλος Αυγού­στου. Οι ρυθμοί του εμβο­λια­σμού είναι χαμηλοί.

Ο κόσμος πρέπει να αφυ­πνι­στεί. Και θα σας πω κάτι ακόμη. Λένε ότι ο κόσμος πρέπει να ενη­με­ρω­θεί. Μα, εδώ κι ενάμιση χρόνο, ασχο­λού­μεθα μόνο με τον κορω­νοϊό. Ο κόσμος, κατά την άποψή μου είναι ενη­με­ρω­μέ­νος και μάλιστα ο καθένας έχει άποψη. Θα πρέπει να δοθεί περισ­σό­τερο βάρος σε όσους φοβού­νται να εμβο­λια­στούν (επειδή έχουν κάποια προ­βλή­ματα υγείας ή κάτι άλλο) και να τους δια­χω­ρί­σουμε από εκεί­νους που είναι αρνητές. Αυτό το λέω και για τους χώρους υγείας, αφού δεν μπορεί ο καθένας να κάνει του ‘κεφαλιού’ του. Το θέμα του υπο­χρε­ω­τι­κού εμβο­λια­σμού, ξέρω ότι ακού­γε­ται λίγο… βίαιο αλλά μην ξεχνάμε ότι έχουν πεθάνει πολλοί άνθρω­ποι, έχουν νοσήσει επίσης πολλοί. Βεβαίως και δεν μπορείς να διώξεις από τη δουλειά του έναν αρνητή, αλλά μπορείς να τον μετα­κι­νή­σεις κάπου αλλού, ώστε να είναι κι εκείνος προ­στα­τευ­μέ­νος αλλά και οι άλλοι.