Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα

Γράφει ο Δημή­τρης Ε Καρα­γε­ώρ­γης

Δικη­γό­ρος

Έχω συνη­θί­σει χρόνια τώρα μετά τις βου­λευ­τι­κές εκλογές να ακούω τους πολι­τι­κούς αρχη­γούς και τους εκπρο­σώ­πους των κομ­μά­των να δηλώ­νουν ότι είναι όλοι κερ­δι­σμέ­νοι.

Στις πρό­σφα­τες εκλογές κερ­δι­σμένη η Νέα Δημο­κρα­τία (αυτο­δυ­να­μία), κερ­δι­σμέ­νος ο Σύριζα (ποσοστό πέρα από τις προ­βλέ­ψεις του ) κερ­δι­σμένο το Κιν-αλ (μικρή αύξηση ποσο­στού σε σχέση με τις ευρω­ε­κλο­γές) κερ­δι­σμένο το ΚΚΕ (κράτησε τις δυνά­μεις του), κερ­δι­σμέ­νοι Ελλη­νική Λύση και Μέρα 25 (πρώτη φορά στη Βουλή). Και να μην ξεχνάμε το κυριό­τερο κερ­δι­σμένη η Δημο­κρα­τία μας με την μη είσοδο στη Βουλή της Χρυσής Αυγής.

Οι τελευ­ταίες εκλογές έδειξαν ότι το μήλο της έριδος για τα κόμματα θα είναι τα επόμενα χρόνια ο χώρος της κεντρο­α­ρι­στε­ράς.

Αυτό φάνηκε από τις πρώτες δηλώ­σεις του πρώην πρω­θυ­πουρ­γού κ. Αλέξη Τσίπρα ο οποίος προ­φα­νώς δεν φαντα­ζό­ταν ότι θα ξεπερ­νούσε το 31%. Μέχρι εδώ όλα καλά. Τώρα όμως αρχί­ζουν τα δύσκολα.

Πώς κρατάς αυτό το 31% με σχέδια μάλιστα να το αυξή­σεις αρχί­ζο­ντας τις εγγρα­φές μελών από το «εκκλη­σί­α­σμα» ώστε να χωρέ­σουν όσο πιο πολλοί μπορούν στο «ιερό»; Να εκτι­μήσω ότι έκανε χρήση των όρων εκκλη­σί­α­σμα και ιερό λόγω της θρη­σκευ­τι­κό­τη­τας του; Να πω ότι καπη­λεύ­ε­ται τους ιερούς αυτούς χώρους; Όλα είναι πιθανά αφού προ­σω­πικά ο ίδιος απο­τέ­λεσε ένα απί­στευτα απίθανο πρω­θυ­πουργό του δόγ­μα­τος «εμείς άλλα πιστεύ­ουμε άλλα εφαρ­μό­σουμε, εμείς και με παντό­φλες πάμε στη Βουλή».

Είναι βέβαιο ότι όλα θα κριθούν από την ποιό­τητα της αντι­πο­λί­τευ­σης που θα ασκήσει. Θα βγει άραγε ποτέ στην επόμενη τετρα­ε­τία να κατα­δι­κά­σει το σπάσιμο των πεζο­δρο­μίων, το κάψιμο των κατα­στη­μά­των, τις ανα­τρο­πές των αυτο­κι­νή­των κλπ αν «ο μη γένοιτο» επα­νέλ­θουν στην καθη­με­ρι­νό­τητά μας; Θα ξανα­κα­τέ­βει στο Πειραιά να οδηγεί τρακτέρ ή θα πλη­ρώ­νει διόδια; Θα ξανα­γί­νει μέλος του κινή­μα­τος «δεν πληρώνω»; Και πώς θα μπορεί να ελέγξει τα χιλιά­δες μέλη του που φιλο­δο­ξεί να γράψει στον Σύριζα; Πολύ εύκολα μπορούν τα μέλη αυτά να τον αφήσουν, και θα τον αφήσουν, αν δεν είναι υπεύ­θυ­νος και σοβαρός αρχηγός της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης και όχι αρχηγός των πάλαι ποτέ αγα­να­κτι­σμέ­νων που ξεγα­νά­κτη­σαν με την μαγική του «ράβδο » όταν έγινε πρω­θυ­πουρ­γός και ήδη άρχισαν πάλι τους ανα­στε­ναγ­μούς.

Με δεδο­μέ­νες τις σκέψεις και τους προ­βλη­μα­τι­σμούς μου αυτούς θα συνι­στούσα στο Κιν-αλ (κάποτε πρέπει να ξανα­γί­νει ΠΑΣΟΚ) να αφήσει τα ήξεις – αφήξεις, να εγκα­τα­λεί­ψει την εσω­στρέ­φεια, να αφήσει κάθε ματιά προς το κόμμα της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης, δεν αξί­ζουμε τέτοια τύχη και κατά­ληξη (παρά τις προ­τά­σεις καρε­κλο­φό­ρων στε­λε­χών) να κοι­τά­ξει μπροστά και να παλέψει για την επα­νά­κτηση της κεντρο­α­ρι­στε­ράς η οποία του ανήκει και η οποία έχω την αίσθηση ότι θα εντα­χθεί και πάλι στους κόλπους του. Δεν κάνω όνειρα. Προ­βλέ­ψεις κάνω με την ευχή να πάνε όλα καλά στην νέα Βουλή.