Παναγιωτόπουλος: Μας ανησυχεί, αλλά δεν μας φοβίζει η ρητορική της Τουρκίας

Για τάση αυξα­νό­με­νης αστά­θειας στο διεθνές περι­βάλ­λον έκανε λόγο στο συνέ­δριο του Economist ο υπουρ­γός Εθνικής Άμυνας Νίκος Πανα­γιω­τό­που­λος

Ο υπουρ­γός ανα­φέρ­θηκε επίσης σε νέες παρα­μέ­τρους που επη­ρε­ά­ζουν τον τομέα της ασφά­λειας, όπως η γήρανση του ευρω­παϊ­κού πλη­θυ­σμού, η παρά­νομη δια­κί­νηση ανθρώ­πων, το οργα­νω­μένο έγκλημα και η κυβερ­νο­α­πειλή.

Τόνισε ότι η χάραξη της εθνικής στρα­τη­γι­κής έναντι όλων των παρα­πάνω απειλών και προ­κλή­σεων θα πρέπει να γίνεται με ψυχραι­μία και προ­σή­λωση στους κανόνες του διε­θνούς δικαίου. Εν συνε­χεία, ανα­φέρ­θηκε στο μεσα­να­το­λικό και το κυπριακό ζήτημα, καθώς και στις εθνο­τι­κές και θρη­σκευ­τι­κές εντά­σεις. «Αγω­νι­ζό­μα­στε για να κατα­στή­σουμε τη χώρα μας χώρα-κλειδί του περι­φε­ρεια­κού συστή­μα­τος ασφα­λείας, στα­θε­ρο­ποι­η­τικό παρά­γο­ντα της περιο­χής, τελικό πάροχο ασφα­λείας», είπε χαρα­κτη­ρι­στικά. Έδωσε έμφαση στο απο­τρε­πτικό δόγμα της χώρας και τον ρόλο των ενόπλων δυνά­μεων σε αυτό το πλαίσιο.

Για ένα διεθνές και περι­φε­ρειακό περι­βάλ­λον που χαρα­κτη­ρί­ζε­ται από την επί­δραση της παγκο­σμιο­ποί­η­σης, από ρευ­στό­τητα και αστά­θεια μίλησε και ο τέως υπουρ­γός Εθνικής Άμυνας, Ευάγ­γε­λος Απο­στο­λά­κης. Ανα­φέρ­θηκε σε προ­κλή­σεις στην ευρύ­τερη περιοχή της Ελλάδας, όπως η κατά­σταση στη Λιβύη και τη Συρία και οι εξε­λί­ξεις στον τομέα της ενέρ­γειας στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο.

Τόνισε ότι η Ελλάδα καλεί­ται να αντι­με­τω­πί­σει ένα σύνολο σύν­θε­των προ­κλή­σεων, απέ­να­ντι στις οποίες πρέπει να τοπο­θε­τεί­ται με γνώμονα τη διεθνή νομι­μό­τητα. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η αμυ­ντική διπλω­μα­τία αποκτά μια ιδιαί­τερη σημασία, όπως είπε. Ο κ. Απο­στο­λά­κης υπο­γράμ­μισε ότι οι ένοπλες δυνά­μεις συνει­σφέ­ρουν στην αμυ­ντική διπλω­μα­τία, με σκοπό να ενι­σχύ­σουν την ασφά­λεια της χώρας και η χώρα να γίνει κινη­τή­ριος δύναμη θετικών εξε­λί­ξεων στην περιοχή.

Κλεί­νο­ντας, ο κ. Απο­στο­λά­κης τόνισε ότι η Ελλάδα πρέπει να ακο­λου­θεί μια μακρο­πρό­θε­σμη συγκρο­τη­μένη υψηλή στρα­τη­γική υπέρ της ειρήνης και της στα­θε­ρό­τη­τας, με ατα­λά­ντευτη προ­σή­λωση στο διεθνές δίκαιο.