“Δίψα” για αναμέτρηση: ΔΕΥΑΡ εναντίον Περιφέρειας για να ξεφύγει από τα χρέη

Επι­λέ­γει τη νο­μι­κό οδό για το νερό, ενώ είναι και ήταν ασυ­νε­πής • Με από­φα­ση του Δ.Σ. το βράδυ της Πα­ρα­σκευ­ής (μειο­ψή­φη­σε ο Στέρ­γος Στά­γκας), προ­σφεύ­γει κατά της Πε­ρι­φέ­ρειας για τη βε­βαί­ω­ση ποσού 6,5 εκατ. ευρώ στην ΑΑΔΕ, στο πλαί­σιο της προ­γραμ­μα­τι­κής σύμ­βα­σης για τη δια­χεί­ρι­ση του φράγ­μα­τος Γα­δου­ρά • Από τον ρόλο του οφει­λέ­τη περνά στην αντε­πί­θε­ση 

Σε τρο­χιά με­τω­πι­κής σύ­γκρου­σης ενώ­πιον Διοι­κη­τι­κών, Αστι­κών ως και Ποι­νι­κών δι­κα­στη­ρί­ων ει­σέρ­χο­νται η ΔΕΥΑ Ρόδου και η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου.

Το βράδυ της Πα­ρα­σκευ­ής, το Διοι­κη­τι­κό Συμ­βού­λιο της ΔΕΥΑΡ απο­φά­σι­σε –κατά πλειο­ψη­φία– να κι­νη­θεί νο­μι­κά κατά της Πε­ρι­φέ­ρειας, αντι­δρώ­ντας στη βε­βαί­ω­ση οφει­λής ύψους 6.537.312,36 ευρώ στην ΑΑΔΕ, διότι αθε­τή­θη­καν όροι της προ­γραμ­μα­τι­κής σύμ­βα­σης για τη δια­χεί­ρι­ση του φράγ­μα­τος Γα­δου­ρά και οι οφει­λές συσ­σω­ρεύ­θη­καν.

Το μόνο μέλος που δια­φο­ρο­ποι­ή­θη­κε ήταν ο κ. Στέρ­γος Στά­γκας, σε μία συ­νε­δρί­α­ση που διε­ξή­χθη υπό το κα­θε­στώς του επεί­γο­ντος.

Πρό­κει­ται για μία από­φα­ση με βαθύ πο­λι­τι­κό και θε­σμι­κό απο­τύ­πω­μα. Η δη­μο­τι­κή επι­χεί­ρη­ση, που δια­χρο­νι­κά ήταν και πα­ρα­μέ­νει ασυ­νε­πής στις υπο­χρε­ώ­σεις της απέ­να­ντι στην Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, στο πλαί­σιο της προ­γραμ­μα­τι­κής συμ­βά­σε­ως, απο­φά­σι­σε να στρα­φεί νο­μι­κά ενα­ντί­ον της, για ένα ποσό που αφορά στο κό­στος λει­τουρ­γί­ας, συ­ντή­ρη­σης και δια­χεί­ρι­σης των έργων ύδρευ­σης από το φράγ­μα Γα­δου­ρά για το διά­στη­μα Ιού­λιος 2023 – Ια­νουά­ριος 2025.

Η οφει­λή αυτή στη­ρί­ζε­ται στην προ­γραμ­μα­τι­κή σύμ­βα­ση του 2017 και επα­να­βε­βαιώ­θη­κε στη νέα σύμ­βα­ση του 2022, με σα­φείς όρους πλη­ρω­μής από πλευ­ράς ΔΕΥΑΡ.

Όμως, η επι­χεί­ρη­ση –πα­ρό­τι μέρος της συμ­φω­νί­ας– υπο­στη­ρί­ζει πλέον πως το ποσό είναι “ανε­ξέ­λεγ­κτο”, “αναι­τιο­λό­γη­το” και “κα­τα­χρη­στι­κό”. Έτσι, περ­νά­ει από τον ρόλο του οφει­λέ­τη στον ρόλο του ενά­γο­ντος, εγκρί­νο­ντας δέσμη έν­δι­κων μέσων και νο­μι­κών ενερ­γειών.

Η από­φα­ση της ΔΕΥΑΡ

Η από­φα­ση του Δ.Σ. προ­βλέ­πει:

• Ανά­θε­ση σε εξει­δι­κευ­μέ­νο δι­κη­γο­ρι­κό γρα­φείο των Αθη­νών, σε συ­νερ­γα­σία με τη Νο­μι­κή Υπη­ρε­σία της ΔΕΥΑΡ, για άσκη­ση προ­σφυ­γής και αί­τη­σης ανα­στο­λής εκτέ­λε­σης κατά της βε­βαί­ω­σης της ΑΑΔΕ.

• Απο­στο­λή εξώ­δι­κου στην Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, με αί­τη­μα ανα­λυ­τι­κής ενη­μέ­ρω­σης για τις χρε­ώ­σεις, τη με­θο­δο­λο­γία κο­στο­λό­γη­σης, τις υπερ­βά­σεις και τους ελέγ­χους που φέ­ρε­ται να έγι­ναν.

• Κα­τά­θε­ση ανα­φο­ράς στους Ελεγ­κτές Δη­μό­σιας Διοί­κη­σης.

• Υπο­βο­λή κα­ταγ­γε­λί­ας στην Ει­σαγ­γε­λία Πρω­το­δι­κών Ρόδου για τυχόν ποι­νι­κές ευ­θύ­νες από πλευ­ράς Πε­ρι­φέ­ρειας.

• Άσκη­ση αγω­γής για την επι­στρο­φή αδι­καιο­λο­γή­τως ει­σπρα­χθέ­ντων και ανα­γνώ­ρι­ση κα­τα­χρη­στι­κό­τη­τας των χρε­ώ­σε­ων.

Το Δ.Σ. εξου­σιο­δό­τη­σε τον πρό­ε­δρο κ. Σω­τή­ρη Βα­για­νό να υλο­ποι­ή­σει τις ενέρ­γειες αυτές χωρίς κα­θυ­στέ­ρη­ση.

Το υπό­βα­θρο της σύ­γκρου­σης:  Η προ­γραμ­μα­τι­κή σύμ­βα­ση

Η νο­μι­κή βάση της οφει­λής εντο­πί­ζε­ται στην προ­γραμ­μα­τι­κή σύμ­βα­ση που υπε­γρά­φη με­τα­ξύ Πε­ρι­φέ­ρειας, Δήμου Ρόδου και ΔΕΥΑΡ.

Η σύμ­βα­ση προ­βλέ­πει ότι:

• Η ΔΕΥΑΡ ανα­λαμ­βά­νει την κα­τα­βο­λή των εξό­δων για το φράγ­μα Γα­δου­ρά εντός 30 ημε­ρών από την υπο­βο­λή του λο­γα­ρια­σμού.

• Σε πε­ρί­πτω­ση κα­θυ­στέ­ρη­σης, η ΔΕΥΑΡ κα­θί­στα­ται υπε­ρή­με­ρη και οφεί­λει τό­κους.

• Η Πε­ρι­φέ­ρεια μπο­ρεί να δια­κό­ψει την πα­ρο­χή υπη­ρε­σιών και να κα­ταγ­γεί­λει τη σύμ­βα­ση.

Η πα­ρα­κο­λού­θη­ση της σύμ­βα­σης γί­νε­ται από επτα­με­λή Επι­τρο­πή Πα­ρα­κο­λού­θη­σης, όπου η Πε­ρι­φέ­ρεια έχει την πλειο­ψη­φία. Μέλη που ορί­στη­καν από τη ΔΕΥΑΡ είχαν δια­τυ­πώ­σει εν­στά­σεις, όμως δεν είχαν πλειο­ψη­φι­κή ισχύ.

Η ΔΕΥΑΡ δεν εξό­φλη­σε τις υπο­χρε­ώ­σεις της ούτε εντός του συμ­φω­νη­μέ­νου χρο­νι­κού πλαι­σί­ου, ούτε σε με­τα­γε­νέ­στε­ρες φά­σεις. Παρά τις εν­στά­σεις που δια­τύ­πω­νε κατά και­ρούς στην Επι­τρο­πή Πα­ρα­κο­λού­θη­σης το κό­στος συσ­σω­ρευό­ταν.

Τι υπο­στη­ρί­ζει η ΔΕΥΑΡ

Στη συ­νε­δρί­α­ση του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου της επι­χεί­ρη­σης εκ­φρά­στη­κε η άποψη ότι η οφει­λή δεν είναι εκ­κα­θα­ρι­σμέ­νη, αφού η ΔΕΥΑΡ και ο Δήμος Ρόδου, μέσω των τριών μελών τους στην 7μελή επι­τρο­πή, έχουν μειο­ψη­φή­σει και έχουν εκ­φέ­ρει αντιρ­ρή­σεις για τις χρε­ώ­σεις.

Υπο­στη­ρί­ζε­ται ακόμη ότι υπήρ­ξε αδι­καιο­λό­γη­τη αύ­ξη­ση των χρε­ώ­σε­ων, τόσο από την ανά­δο­χο του έργου όσο και από την Πε­ρι­φέ­ρεια και ότι δεν έχει κα­τα­βλη­θεί το ποσό στην ανά­δο­χο από την Πε­ρι­φέ­ρεια.

Ισχυ­ρί­ζε­ται ακόμη ότι δεν έχει ενη­μέ­ρω­ση για το ύψος των χρε­ώ­σε­ων και την ύπαρ­ξη δα­πα­νών σε έργα και κα­τα­νά­λω­ση.

Η απά­ντη­ση της Πε­ρι­φέ­ρειας: “Δεν μπο­ρού­με  να χα­ρι­στού­με”

Η Πε­ρι­φέ­ρεια θε­ω­ρεί ότι το ποσό είναι νό­μι­μα και δε­ό­ντως βε­βαιω­μέ­νο. Σύμ­φω­να με τον πε­ρι­φε­ρειάρ­χη κ. Γιώρ­γο Χα­τζη­μάρ­κο, η μη διεκ­δί­κη­ση των οφει­λών θα απο­τε­λού­σε ποι­νι­κό αδί­κη­μα για τους δη­μό­σιους υπαλ­λή­λους – υπό­λο­γους. Η βε­βαί­ω­ση έγινε στην ΑΑΔΕ και όχι μέσω δια­τα­γής πλη­ρω­μής, ώστε η ΔΕΥΑΡ να έχει τη δυ­να­τό­τη­τα ρύθ­μι­σης με δό­σεις.

Σε το­πο­θε­τή­σεις του στο Πε­ρι­φε­ρεια­κό Συμ­βού­λιο, ο πε­ρι­φε­ρειάρ­χης ήταν σαφής: «Τα νερά της Ρόδου δεν μπο­ρεί να τα δια­χει­ρί­ζε­ται ένας ορ­γα­νι­σμός που δεν πλη­ρώ­νει τις υπο­χρε­ώ­σεις του επί χρό­νια και μετά μας απει­λεί με δι­κα­στή­ρια».

Φόντο: Η πα­ρα­κρά­τη­ση-μα­μούθ για τις οφει­λές στον ΦΟΔΣΑ

Η βε­βαί­ω­ση κατά της ΔΕΥΑΡ έρ­χε­ται λίγες εβδο­μά­δες μετά την πα­ρα­κρά­τη­ση 5.633.580,99 ευρώ από τους ΚΑΠ του Δήμου Ρόδου για οφει­λές προς τον ΦΟΔΣΑ Νο­τί­ου Αι­γαί­ου. Η ενέρ­γεια ση­μα­το­δό­τη­σε ένα νέο πλαί­σιο αυ­στη­ρό­τη­τας ένα­ντι της οι­κο­νο­μι­κής ασυ­νέ­πειας των ΟΤΑ.

Στο ίδιο μήκος κύ­μα­τος κι­νεί­ται και η υπό­θε­ση της ΔΕΥΑΡ: οφει­λές που συσ­σω­ρεύ­τη­καν και που τώρα ανα­ζη­τού­νται με τον πλέον ευ­νοϊ­κό τρόπο από την επι­χεί­ρη­ση που έχει τη δυ­να­τό­τη­τα να δια­κα­νο­νί­σει το χρέος και όχι να μπει σε σο­βα­ρές πε­ρι­πέ­τειες με την εκτέ­λε­ση δια­τα­γής πλη­ρω­μής ως και κα­τα­σχέ­σε­ων.

Η αντί­φα­ση: Όταν άλλοι πλη­ρώ­νουν

Την ώρα που η ΔΕΥΑΡ ετοι­μά­ζε­ται για δι­κα­στι­κή αντι­πα­ρά­θε­ση, ο Δήμος Ρόδου εμ­φα­νί­ζε­ται συ­ναι­νε­τι­κός ως προς τις οφει­λές του προς άλ­λους φο­ρείς.

Ο αντι­δή­μαρ­χος Οι­κο­νο­μι­κών κ. Κώ­στας Χαλ­κιάς δή­λω­σε ότι για πρώτη φορά έχει εγ­γρα­φεί το σύ­νο­λο των οφει­λών προς τον ΦΟΔΣΑ (ύψους 7,9 εκατ. ευρώ) στον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό, υπο­γραμ­μί­ζο­ντας ότι «ο Δήμος είναι συ­νε­πέ­στα­τος και δεν θα χρεια­στεί άλλες πα­ρα­κρα­τή­σεις». Πα­ρου­σιά­ζει την πα­ρα­κρά­τη­ση ως “τε­χνι­κό ζή­τη­μα”.

Την ίδια στιγ­μή, ο πρό­ε­δρος της ΔΕΥΑΡ επι­λέ­γει το μο­νο­πά­τι της νο­μι­κής σύ­γκρου­σης, ενώ ο δή­μαρ­χος Ρόδου κ. Αλέ­ξαν­δρος Κο­λιά­δης τηρεί σιγή ασυρ­μά­του, απο­φεύ­γο­ντας επί του πα­ρό­ντος δη­μό­σια το­πο­θέ­τη­ση.

Θυ­μί­ζου­με μόνο ότι οι δη­μό­σιοι υπό­λο­γοι των υπη­ρε­σιών της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου ενερ­γο­ποί­η­σαν τα προ­βλε­πό­με­να νο­μι­κά ερ­γα­λεία για να κα­λύ­ψουν το «έλ­λειμ­μα-μα­μούθ» που είχε δη­μιουρ­γη­θεί στους λο­γα­ρια­σμούς του ΦΟΔΣΑ Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, από τις λη­ξι­πρό­θε­σμες οφει­λές του Δήμου Ρόδου.

Η πρώτη ηχηρή πράξη ήρθε με την πα­ρα­κρά­τη­ση ποσού ύψους 5.633.580,99 ευρώ από τους Κε­ντρι­κούς Αυ­το­τε­λείς Πό­ρους (ΚΑΠ) μετά από σχε­τι­κή ει­σή­γη­ση της διοί­κη­σης του ΦΟΔΣΑ.

Θε­σμι­κή κρίση ή ανα­γκαία κά­θαρ­ση;

Η σύ­γκρου­ση ΔΕΥΑΡ – Πε­ρι­φέ­ρειας δεν αφορά μόνο αριθ­μούς. Αγ­γί­ζει το κύρος της το­πι­κής αυ­το­διοί­κη­σης, την αί­σθη­ση δι­καί­ου των πο­λι­τών και τη λει­τουρ­γία των βα­σι­κών υπη­ρε­σιών.

Η ΔΕΥΑΡ δια­χει­ρί­ζε­ται την ύδρευ­ση της Ρόδου. Κάθε κλο­νι­σμός στη βιω­σι­μό­τη­τά της ση­μαί­νει και ρίσκο για την ποιό­τη­τα ζωής στο νησί. Από την άλλη, η Πε­ρι­φέ­ρεια δίνει το σήμα ότι οι “πα­ρα­τά­σεις ανο­χής” τε­λεί­ω­σαν.

Μά­λι­στα είναι να απο­ρεί κα­νείς: Το κό­στος του νερού το πλη­ρώ­νουν οι πο­λί­τες και ου­σια­στι­κά στο πλαί­σιο της προ­γραμ­μα­τι­κής σύμ­βα­σης η ΔΕΥΑΡ είναι ο εν­διά­με­σος. Δη­λα­δή οι κα­τα­να­λω­τές πλη­ρώ­νου­με το νερό και η ΔΕΥΑΡ δεν πλη­ρώ­νει «χον­δρι­κή» το κό­στος «αγο­ράς» του.

Η συ­νέ­χεια της υπό­θε­σης θα κρί­νει αν η “δίψα” θα σβή­σει μέσα από εξυ­γί­αν­ση ή θα κα­τα­λή­ξει σε ένα κύμα απορ­ρύθ­μι­σης με απρό­βλε­πτες συ­νέ­πειες για τους πο­λί­τες.

Η βε­βαί­ω­ση του ποσού στην ΑΑΔΕ δεν είναι απλώς λο­γι­στι­κή κα­τα­γρα­φή από την Πε­ρι­φέ­ρεια. Είναι σήμα αλ­λα­γής επο­χής. Η εποχή της ανο­χής και της «ευ­ε­λι­ξί­ας» δίνει τη θέση της σε θε­σμι­κή αυ­στη­ρό­τη­τα.

Η «δίψα» για θε­σμι­κή ανα­νέ­ω­ση μπο­ρεί να με­τα­τρα­πεί σε ξή­ραν­ση βα­σι­κών λει­τουρ­γιών, αν δεν υπάρ­ξει άμεσα πο­λι­τι­κή βού­λη­ση και κοινή γλώσ­σα.

Το αν αυτή η ρήξη θα φέρει εξυ­γί­αν­ση ή κα­τάρ­ρευ­ση, θα φανεί σύ­ντο­μα.