To κείμενο της Συμφωνίας της Συνόδου Κορυφής για το προσφυγικό

To κείμενο της ομό­φω­νης συμ­φω­νίας για την προ­σφυ­γική κρίση που επι­τεύ­χθηκε στη Σύνοδο Κορυφής δημο­σί­ευσε το Ευρω­παϊκό Συμ­βού­λιο. Ανα­λυ­τικά απο­φα­σί­στη­καν τα εξής:

1. Το Ευρω­παϊκό Συμ­βού­λιο επι­βε­βαιώ­νει τη συνο­λική στρα­τη­γική του για την αντι­με­τώ­πιση της μετα­να­στευ­τι­κής κρίσης. Πολλά στοι­χεία της κοινής ευρω­παϊ­κής αντι­με­τώ­πι­σης λει­τουρ­γούν σήμερα και απο­δί­δουν απο­τε­λέ­σματα. Εργα­ζό­μα­στε για την εκπλή­ρωση άλλων στοι­χείων με θέρμη, ώστε να μπορούν να εφαρ­μο­στούν το συντο­μό­τερο δυνατό. Θα εξα­κο­λου­θή­σει να δίδεται προ­τε­ραιό­τητα στην επα­νά­κτηση του ελέγχου των εξω­τε­ρι­κών μας συνόρων.

2. Μετά τις απο­φά­σεις των ηγετών της 7ης Μαρτίου, και στο πλαίσιο του σχεδίου κοινής δράσης με την Τουρκία και την επέ­κτασή του, το Ευρω­παϊκό Συμ­βού­λιο καλεί για:

-περισσότερη δουλειά στα hotspots. Μεγάλη πρόοδος έχει επι­τευ­χθεί στο να τεθούν όλα τα hotspots σε πλήρη λει­τουρ­γία και στην αύξηση της χωρη­τι­κό­τη­τας υπο­δο­χής. Θα πρέπει να συνε­χι­στεί η προ­σπά­θεια αυτή, με την πλήρη υπο­στή­ριξη της ΕΕ, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της υπο­στή­ρι­ξης για τις ελλη­νι­κές δομές ασύλου.

-Τη χρήση όλων των μέσων για την υπο­στή­ριξη της ικα­νό­τη­τας της Ελλάδας για την επι­στροφή των παρά­τυ­πων μετα­να­στών στην Τουρκία στο πλαίσιο του ελλη­νο­τουρ­κι­κού πρω­το­κόλ­λου επα­νεισ­δο­χής και της συμ­φω­νίας επα­νεισ­δο­χής ΕΕ-Τουρκίας της 1ης Ιουνίου 2016. Τα κράτη-μέλη δηλώ­νουν την προ­θυ­μία τους να προ­σφέ­ρουν στην Ελλάδα σε σύντομο χρονικό διά­στημα όλα τα απα­ραί­τητα μέσα, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων συνο­ριο­φυ­λά­κων, εμπει­ρο­γνω­μό­νων σε θέματα ασύλου και διερ­μη­νέων. Το Ευρω­παϊκό Συμ­βού­λιο καλεί την Κομι­σιόν να συντο­νί­σει όλη την ανα­γκαία στήριξη για την Ελλάδα για την πλήρη εφαρ­μογή της συμ­φω­νίας ΕΕ-Τουρκίας και την ανά­πτυξη ενός επι­χει­ρη­σια­κού σχεδίου. Η Κομι­σιόν θα συντο­νί­σει και θα οργα­νώ­σει από κοινού με τα κράτη-μέλη και τους οργα­νι­σμούς τις απα­ραί­τη­τες υπο­στη­ρι­κτι­κές δομές για την απο­τε­λε­σμα­τική εφαρ­μογή. Η Κομι­σιόν θα υπο­βάλ­λει τακτικά εκθέ­σεις στο Συμ­βού­λιο σχετικά με την πορεία της εφαρ­μο­γής.

-Την έκτακτη παροχής βοή­θειας προς την Ελλάδα ώστε να αντι­με­τω­πί­σει την ανθρω­πι­στική κρίση. Η ταχεία έγκριση του κανο­νι­σμού για την έκτακτη στήριξη είναι ένα σημα­ντικό βήμα προς αυτή την κατεύ­θυνση. Το σχέδιο ανα­προ­σαρ­μο­γής του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού που υπέβαλε η Επι­τροπή θα πρέπει να εγκρι­θεί χωρίς καθυ­στέ­ρηση. Τα κράτη-μέλη καλού­νται να συνει­σφέ­ρουν επι­προ­σθέ­τως άμεσα στο πλαίσιο του Μηχα­νι­σμού Πολι­τι­κής Προ­στα­σίας, καθώς και να παρέ­χουν διμερή ανθρω­πι­στική βοήθεια.

-Την επι­τά­χυνση της μετε­γκα­τά­στα­σης από την Ελλάδα, η οποία περι­λαμ­βά­νει τη διε­νέρ­γεια των απα­ραί­τη­των ελέγχων ασφα­λείας. Καθώς ο αριθμός των αιτή­σεων σήμερα είναι μεγα­λύ­τε­ρος από τον αριθμό θέσεων υπο­δο­χής, όπως φαί­νε­ται στην έκθεση της Επι­τρο­πής της 16ης Μαρτίου, τα κράτη-μέλη θα πρέπει να παρέ­χουν άμεσα περισ­σό­τε­ρες θέσεις, σύμφωνα με τις υπάρ­χου­σες δεσμεύ­σεις.

3. Το Ευρω­παϊκό Συμ­βού­λιο λαμ­βά­νει υπόψιν τις συστά­σεις της Κομι­σιόν ανα­φο­ρικά με “Τα επόμενα λει­τουρ­γικά βήματα στη συνερ­γα­σία ΕΕ-Τουρκίας στο μέτωπο της μετα­νά­στευ­σης”, ιδιαί­τερα ως προς το πώς ένα αίτημα ασύλου από έναν μετα­νά­στη που περνά από την Τουρκία στην Ελλάδα μπορεί να κριθεί απο­δε­κτό, βάσει των προ­δια­γρα­φών της “πρώτης χώρας ασύλου” ή της “ασφα­λούς τρίτης χώρας” σε εναρ­μό­νιση με το ευρω­παϊκό και διεθνές δίκαιο.

4. Η Ε.Ε. επα­να­λαμ­βά­νει ότι ανα­μέ­νει από την Τουρκία να σεβα­στεί τα υψηλά πρότυπα ανα­φο­ρικά με τη δημο­κρα­τία, το κράτος δικαίου, τον σεβασμό των θεμε­λιω­δών ελευ­θε­ριών, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της ελευ­θε­ρίας έκφρα­σης.

5. Το Ευρω­παϊκό Συμ­βού­λιο επα­να­βε­βαιώ­νει τη στήριξή του στην Ιορ­δα­νία και το Λίβανο. Απευ­θύ­νει έκκληση τα εχέγγυα να εκτα­μιευ­θούν άμεσα και τα Σύμφωνα της Ε.Ε. να ολο­κλη­ρω­θούν για την ενί­σχυση της υπο­στή­ρι­ξης προς τους πρό­σφυ­γες και τις κοι­νό­τη­τες υπο­δο­χής και στις δύο χώρες.

6. Το Ευρω­παϊκό Συμ­βού­λιο απευ­θύ­νει έκκληση για την ενί­σχυση της συνερ­γα­σίας με τις χώρες των δυτικών Βαλ­κα­νίων στην αντι­με­τώ­πιση της μετα­να­στευ­τι­κής κρίσης και για την συμβολή στην επί­τευξη των στόχων του Ευρω­παϊ­κού Συμ­βου­λίου.

7. Το Ευρω­παϊκό Συμ­βού­λιο καλεί για ενί­σχυση της συνερ­γα­σίας με τις χώρες των Δυτικών Βαλ­κα­νίων για την αντι­με­τώ­πιση της προ­σφυ­γι­κής κρίσης και τη συνει­σφορά στους στόχους του Συμ­βου­λίου.

8. Κατ επέ­κτα­σιν των συμπε­ρα­σμά­των του Φεβρουα­ρίου του 2016, το Ευρω­παϊκό Συμ­βού­λιο προ­σκα­λεί την Ευρω­παϊκή Τράπεζα Επεν­δύ­σεων να παρου­σιά­σει στη συνε­δρί­αση του Ιουνίου μια συγκε­κρι­μένη πρω­το­βου­λία που θα εστιά­ζει στην ταχεία κινη­το­ποί­ηση της πρό­σθε­της χρη­μα­το­δό­τη­σης για τη στήριξη της βιώ­σι­μης ανά­πτυ­ξης, των κρί­σι­μων υπο­δο­μών και της κοι­νω­νι­κής συνοχής του ευρω­παϊ­κού νότου και των χωρών των δυτικών Βαλ­κα­νίων.

9. Το Ευρω­παϊκό Συμ­βού­λιο βρί­σκε­ται σε επα­γρύ­πνηση ανα­φο­ρικά με τις πιθανές νέες δια­δρο­μές για τους παρά­τυ­πους μετα­νά­στες και ζητά τη λήψη μέτρων τα οποία μπορεί να κατα­στούν ανα­γκαία από την άποψη αυτή. Σε αυτό το πλαίσιο, η μάχη κατά των λαθραίων δια­κι­νη­τών παντού και με κάθε πρό­σφορο τρόπο παρα­μέ­νει σημείο-κλειδί. Η Ε.Ε. είναι έτοιμη να στη­ρί­ξει την Κυβέρ­νηση Εθνικής Ενό­τη­τας, ως τη μονα­δική νόμιμη κυβέρ­νηση της Λιβύης, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης, μετά από αίτημα της, της απο­κα­τά­στα­σης της στα­θε­ρό­τη­τας, της κατα­πο­λέ­μη­σης της τρο­μο­κρα­τίας και της δια­χεί­ρι­σης της μετα­νά­στευ­σης στην κεντρική Μεσό­γειο.

10. Το Ευρω­παϊκό Συμ­βού­λιο επα­να­βε­βαιώ­νει τα προη­γού­μενα συμπε­ρά­σματά του σχετικά με τα διάφορα στοι­χεία της συνο­λι­κής στρα­τη­γι­κής και εκφρά­ζει την ικα­νο­ποί­ησή του για την πρόοδο σχετικά με την πρόταση για Ευρω­παϊκό σώμα Συνο­ριο­φυ­λά­κων και Ακτο­φυ­λα­κής, η οποία θα πρέπει να υιο­θε­τη­θεί το συντο­μό­τερο δυνατόν. Θα πρέπει επίσης να γίνουν εργα­σίες προς τα εμπρός για τη μελ­λο­ντική αρχι­τε­κτο­νική της μετα­να­στευ­τι­κής πολι­τι­κής της Ε.Ε., συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου του Κανο­νι­σμού του Δου­βλίνο.