Το Νόμπελ Ειρήνης την μάρανε

«Η κα­τά­στα­ση στα νησιά είναι κακή, αλλά δεν μπο­ρεί να απο­τε­λέ­σει λύση, όπως προ­τεί­νουν ορι­σμέ­νοι πο­λι­τι­κοί. να με­τα­φερ­θούν χι­λιά­δες πρό­σφυ­γες στη Γερ­μα­νία» δια­μη­νύ­ει το Βε­ρο­λί­νο. Για μια ακόμη φορά, έπει­τα από την οι­κο­νο­μι­κή κρίση της τρέ­χου­σας δε­κα­ε­τί­ας, οι εταί­ροι μας πε­ρι­χα­ρα­κώ­νο­νται σε εθνι­κές πο­λι­τι­κές και απλά «απο­ζη­μιώ­νουν» με οι­κο­νο­μι­κές ενι­σχύ­σεις την πλήρη δια­χεί­ρι­ση του ζη­τή­μα­τος από την Ελ­λά­δα. Ελ­λεί­ψει σα­φούς και κοινά απο­δε­κτής με­τα­να­στευ­τι­κής πο­λι­τι­κής, επί της ου­σί­ας μας έχουν στρέ­ψει την πλάτη, κι έχουν αφή­σει το με­τα­να­στευ­τι­κό στις πλά­τες των νη­σιών , που αν κάτι τα σώζει μέχρι τώρα είναι το πε­ρίσ­σευ­μα αλ­λη­λεγ­γύ­ης και οι πέραν των δυ­να­το­τή­των τι­τά­νιες προ­σπά­θειες δια­χεί­ρι­σης της κρί­σης από τους κα­τοί­κους αλλά και η υπο­μο­νή τους, η οποία φυ­σιο­λο­γι­κά εξα­ντλεί­ται. Το 2012 η ΕΕ είχε τι­μη­θεί με το Βρα­βείο Νό­μπελ Ει­ρή­νης. Αλλά η συ­μπε­ρι­φο­ρά της απέ­να­ντι στους αν­θρώ­πους στην Ελ­λά­δα- τόσο τους πρό­σφυ­γες, όσο και τους κα­τοί­κους της χώρας, που είναι εξαι­ρε­τι­κά φι­λό­ξε­νοι- δεν δι­καιώ­νει αυτή την τιμή. Και όπως λέει ο Γ. Αυ­γε­ρό­που­λος, μι­λώ­ντας για τη νέα του ται­νία  «Agora II: Οι Δε­σμώ­τες»: «Ο κα­θέ­νας στην Ευ­ρώ­πη κοι­τά­ζει τα συμ­φέ­ρο­ντα του, κάτι που εί­δα­με πολύ κα­θα­ρά και με το προ­σφυ­γι­κό. Στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα δη­λα­δή πρό­κει­ται για μία οι­κο­νο­μι­κή ένωση, με ένα κοινό νό­μι­σμα. Προ­σω­πι­κά, επει­δή νιώθω Ευ­ρω­παί­ος πο­λί­της, θα ήθελα κάτι πολύ πα­ρα­πά­νω. Αλλά δεν υπάρ­χει κάτι τέ­τοιο στον ορί­ζο­ντα δυ­στυ­χώς. Βλέπω αυτό που βλέ­που­με όλοι: η αλ­λη­λεγ­γύη, ο αν­θρω­πι­σμός και όλες αυτές οι θε­με­λιώ­δεις αξίες πάνω στις οποί­ες υπο­τί­θε­ται ότι βα­σί­στη­κε η Ένωση, δεν υπάρ­χουν πια. Αυτό που υπάρ­χει είναι το χρήμα. Και με αυτό προ­σπα­θούν να κά­νουν τον Ερ­ντο­γάν να κλεί­σει την κά­νου­λα και να μη στέλ­νει πρό­σφυ­γες. Με αυτά τα λεφτά προ­σπα­θούν να κά­νουν εμάς να κρα­τή­σου­με όλους τους πρό­σφυ­γες στο έδα­φος μας. Που είναι ο αν­θρω­πι­σμός μέσα σε όλη αυτή την εξί­σω­ση;»