Ερντογάν: Πολέμαρχος ο Χαφτάρ, λύση μόνο μέσω Τουρκίας στη Λιβύη

«Το να αφή­σου­με την Λιβύη στο έλεος ενός ‘πο­λέ­μαρ­χου’ θα είναι ένα ιστο­ρι­κό λάθος», ση­μειώ­νει o Ταγίπ Ερ­νο­γάν  σε  άρθρο του που δη­μο­σιεύ­ε­ται στο Politico.Ο Τούρ­κος Πρό­ε­δρος  δια­μη­νύ­ει ότι η λύση στη Λιβύη περ­νά­ει μέσα από την Τουρ­κάι και δια­τυ­πώ­νει έμ­με­σες απει­λές κατά της Ευ­ρώ­πης με το με­τα­να­στευ­τι­κό και την τρο­μο­κρα­τία.

Ο Τούρ­κος πρό­ε­δρος κα­τη­γο­ρεί, με­τα­ξύ άλλων την Ευ­ρώ­πη για έλ­λει­ψη ευαι­σθη­σί­ας στο θέμα της Λι­βύ­ης, εξα­πο­λύ­ει επί­θε­ση κατά της Γαλ­λί­ας του Μα­κρόν, που βρί­σκε­ται «δίπλα στους πρα­ξι­κο­πη­μα­τί­ες του Χα­φτάρ» και  απει­λεί την ΕΕ ότι αν δεν συ­ναι­νέ­σει θα έχει προ­βλή­μα­τα τρο­μο­κρα­τί­ας αλλά και προ­σφυ­γι­κών ροών.

Όπως υπο­στη­ρί­ζει, ο Ερ­ντο­γάν, «τρο­μο­κρα­τι­κές ορ­γα­νώ­σεις όπως το DAESH (Iσλα­μι­κό Κρά­τος) και η Αλ Κάι­ντα, οι οποί­ες υπέ­στη­σαν στρα­τιω­τι­κή ήττα στη Συρία και το Ιράκ, μπο­ρούν να βρουν ένα απο­τε­λε­σμα­τι­κό πε­ρι­βάλ­λον στη Λιβύη και στη συ­νέ­χεια να ξυ­πνή­σουν» .

«Πε­ρι­μέ­νου­με από τους Ευ­ρω­παί­ους να μι­λά­νε λι­γό­τε­ρο και να πράτ­τουν πε­ρισ­σό­τε­ρα» ανα­φέ­ρει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά ο Τούρ­κος πρό­ε­δρος.

Το άρθρο του Ερ­ντο­γάν ανα­λυ­τι­κά

«Η Λιβύη βρί­σκε­ται στη δίνη ενός αι­μα­τη­ρού εμ­φυ­λί­ου πο­λέ­μου για πε­ρί­που 10 χρό­νια. Ωστό­σο, η διε­θνής κοι­νό­τη­τα δεν έχει μέχρι σή­με­ρα ανα­λά­βει τις ευ­θύ­νες της. Δεν στα­μά­τη­σε τη βία και δεν εγκα­θί­δρυ­σε την ει­ρή­νη και τη στα­θε­ρό­τη­τα.

Σή­με­ρα βρι­σκό­μα­στε αντι­μέ­τω­ποι με τις συ­νέ­πειες αυτής της απά­θειας, της έλ­λει­ψης ευαι­σθη­σί­ας.

Η κυ­βέρ­νη­ση της Λι­βύ­ης, ανα­γνω­ρι­σμέ­νη από τα Ηνω­μέ­να Έθνη, έχει υπο­στεί επί­θε­ση πολ­λών ετών από τον πο­λέ­μαρ­χο Χα­λί­φα Χα­φτάρ. Προ­σπα­θώ­ντας να επι­βά­λει πρα­ξι­κό­πη­μα στη χώρα, η ένο­πλη ορ­γά­νω­ση του Χα­φτάρ λαμ­βά­νει υπο­στή­ρι­ξη από αντι­δη­μο­κρα­τι­κά κράτη, όπως η Αί­γυ­πτος, η Σα­ου­δι­κή Αρα­βία και τα Ηνω­μέ­να Αρα­βι­κά Εμι­ρά­τα.

Επι­πλέ­ον, δεν πρέ­πει να λη­σμο­νού­με ότι εάν εγκα­τα­λει­φθεί η νό­μι­μη κυ­βέρ­νη­ση της Λι­βύ­ης, η Ευ­ρώ­πη θα αντι­με­τω­πί­σει νέα προ­βλή­μα­τα και απει­λές.

Παρά τις προ­σπά­θειες για την πα­ρο­χή πο­λι­τι­κής λύσης, όπως η Συμ­φω­νία Suheyrat του 2015, ο κό­σμος δεν μπο­ρεί να υπο­στη­ρί­ξει επαρ­κώς τους πα­ρά­γο­ντες της δι­πλω­μα­τί­ας και του δια­λό­γου στη Λιβύη.

Η κρίση στη Λιβύη οδή­γη­σε σε διά­σπα­ση στην ευ­ρω­παϊ­κή ήπει­ρο, η οποία προ­σπα­θεί ακόμα να απο­φα­σί­σει τι να κάνει στην πε­ριο­χή. Προ­στα­τεύ­ο­ντας τη δι­πλω­μα­τία μέσω υπο­στή­ρι­ξης της νό­μι­μης κυ­βέρ­νη­σης της Λι­βύ­ης, η Γερ­μα­νία θα φι­λο­ξε­νή­σει μια ει­ρη­νευ­τι­κή διά­σκε­ψη στο Βε­ρο­λί­νο την Κυ­ρια­κή. Αντί­θε­τα, η Γαλ­λία βρί­σκε­ται δίπλα στους πρα­ξι­κο­πη­μα­τί­ες του Χα­φτάρ κι ενά­ντια στη νό­μι­μη κυ­βέρ­νη­ση της Λι­βύ­ης.

Άλλοι μπο­ρεί να ρω­τή­σουν γιατί η Ευ­ρώ­πη πρέ­πει να συμ­με­τά­σχει στη λι­βυ­κή σύ­γκρου­ση, ενώ σε ολό­κλη­ρο τον κόσμο διε­ξά­γο­νται πό­λε­μοι, συ­γκρού­σεις και αν­θρω­πι­στι­κές κρί­σεις.

Κα­ταρ­χάς, η πι­θα­νό­τη­τα η Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση να μην δώσει την απα­ραί­τη­τη υπο­στή­ρι­ξη στην κυ­βέρ­νη­ση της Εθνι­κής Συ­ναί­νε­σης της Λι­βύ­ης θα σή­μαι­νε ότι προ­δί­δει τις βα­σι­κές αξίες της Ευ­ρώ­πης, τη δη­μο­κρα­τία και τα αν­θρώ­πι­να δι­καιώ­μα­τα. Η εγκα­τά­λει­ψη της Λι­βύ­ης στο έλεος ενός πο­λέ­μαρ­χου θα ήταν ιστο­ρι­κό λάθος.

Επι­πλέ­ον, δεν πρέ­πει να λη­σμο­νού­με ότι εάν εγκα­τα­λει­φθεί η νό­μι­μη κυ­βέρ­νη­ση της Λι­βύ­ης, η Ευ­ρώ­πη θα αντι­με­τω­πί­σει νέα προ­βλή­μα­τα και απει­λές.

Οι τρο­μο­κρα­τι­κές ορ­γα­νώ­σεις όπως το DAESH και η Αλ Κάι­ντα, οι οποί­ες υπέ­στη­σαν στρα­τιω­τι­κή ήττα στη Συρία και το Ιράκ, μπο­ρούν να βρουν ένα απο­τε­λε­σμα­τι­κό πε­ρι­βάλ­λον στη Λιβύη και στη συ­νέ­χεια να ξυ­πνή­σουν. Στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, είναι γνω­στό ότι υπάρ­χουν ομά­δες στις τά­ξεις του Χα­φτάρ, οι οποί­ες μοι­ρά­ζο­νται την ιδε­ο­λο­γία αυτών των τρο­μο­κρα­τι­κών ορ­γα­νώ­σε­ων. Πρέ­πει επί­σης να ση­μειω­θεί ότι η βία και η αστά­θεια θα τρο­φο­δο­τή­σουν την πα­ρά­νο­μη με­τα­νά­στευ­ση προς την Ευ­ρώ­πη.

Ο εμ­φύ­λιος πό­λε­μος της Λι­βύ­ης είναι ένα χαρτί για την Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση. Θα υπε­ρα­σπι­στούν οι Ευ­ρω­παί­οι ηγέ­τες τη φι­λε­λεύ­θε­ρη πα­γκό­σμια τάξη που αντι­με­τω­πί­ζει μια νέα επί­θε­ση; Δια­φο­ρε­τι­κά, απο­φεύ­γουν τις ευ­θύ­νες τους όπως κά­νουν στη Συρία.

Πρέ­πει επί­σης να ση­μειω­θεί ότι η βία και η αστά­θεια θα τρο­φο­δο­τή­σουν την πα­ρά­νο­μη με­τα­νά­στευ­ση προς την Ευ­ρώ­πη.

Οι Eυρω­παί­οι φίλοι και συμ­μά­χοί μας πρέ­πει να συ­νει­δη­το­ποι­ή­σουν ότι δεν μπο­ρούν να αλ­λά­ξουν τον κόσμο απλά δια­μαρ­τυ­ρό­με­νοι και λέ­γο­ντας ότι ανη­συ­χούν. Δεν μπο­ρεί­τε να υπε­ρα­σπι­στεί­τε το διε­θνές δί­καιο, τη δη­μο­κρα­τία και τα αν­θρώ­πι­να δι­καιώ­μα­τα χωρίς να προ­χω­ρά­τε σε δρά­σεις.

Η ιστο­ρία μας δι­δά­σκει ότι αν στρέ­φεις την πλάτη στη δι­πλω­μα­τία και επι­βρα­βεύ­εις όσους κο­ροϊ­δεύ­ουν τη διε­θνή κοι­νό­τη­τα, τότε θα προ­κα­λέ­σεις με­γα­λύ­τε­ρα προ­βλή­μα­τα. Ωστό­σο, οι πρό­σφα­τες εξε­λί­ξεις στη Λιβύη δεί­χνουν ότι ορι­σμέ­νοι Ευ­ρω­παί­οι ηγέ­τες εξα­κο­λου­θούν να μην λαμ­βά­νουν αυτά τα μα­θή­μα­τα.

Η Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση πρέ­πει να δεί­ξει στον κόσμο ότι είναι ένας αξιο­θαύ­μα­στος παί­κτης στη διε­θνή σκηνή. Η ει­ρη­νευ­τι­κή διά­σκε­ψη στο Βε­ρο­λί­νο είναι ένα πολύ ση­μα­ντι­κό βήμα προς αυτόν τον στόχο. Από την άλλη πλευ­ρά, πε­ρι­μέ­νου­με από τους Ευ­ρω­παί­ους ηγέ­τες να μι­λούν λι­γό­τε­ρο και να κά­νουν πιο συ­γκε­κρι­μέ­να βή­μα­τα.

Έχο­ντας κατά νου πως η Ευ­ρώ­πη δεν εν­δια­φέ­ρε­ται πολύ για την πα­ρο­χή στρα­τιω­τι­κής βο­ή­θειας στη Λιβύη, η προ­φα­νής επι­λο­γή είναι η συ­νερ­γα­σία με την Τουρ­κία, η οποία έχει υπ­σχε­θεί ήδη στρα­τιω­τι­κή βο­ή­θεια.

Πε­ρι­μέ­νου­με από τους Ευ­ρω­παί­ους ηγέ­τες να μι­λούν λι­γό­τε­ρο και να κά­νουν πιο συ­γκε­κρι­μέ­να βή­μα­τα.

Η Τουρ­κία υπο­στη­ρί­ζει πλή­ρως τη νό­μι­μη κυ­βέρ­νη­ση της Λι­βύ­ης, όπως αυτή ανα­γνω­ρί­στη­κε από τα Ηνω­μέ­να Έθνη. Ως μέρος των τε­λευ­ταί­ων συμ­φω­νιών για την ασφά­λεια και τη στρα­τιω­τι­κή συ­νερ­γα­σία που υπο­γρά­ψα­με, δε­σμευ­θή­κα­με να προ­στα­τέ­ψου­με την κυ­βέρ­νη­ση της Λι­βύ­ης από τους κα­κο­ποιούς. Από την άποψη αυτή, θα εκ­παι­δεύ­σου­με τις δυ­νά­μεις ασφα­λεί­ας της Λι­βύ­ης, θα συμ­βά­λου­με στην κα­τα­πο­λέ­μη­ση της τρο­μο­κρα­τί­ας, της εμπο­ρί­ας αν­θρώ­πων και άλλων σο­βα­ρών απει­λών κατά της διε­θνούς ασφά­λειας.

Η Ευ­ρώ­πη βρί­σκε­ται σε ένα σταυ­ρο­δρό­μι σή­με­ρα. Στο ιστο­ρι­κό αυτό όριο, όσοι αγω­νί­ζο­νται για την ει­ρή­νη πρέ­πει να είναι θαρ­ρα­λέ­οι. Πρέ­πει να κά­νουν ό, τι μπο­ρούν για να τερ­μα­τί­σουν τη βία. Η Ευ­ρώ­πη, ο αρ­χαί­ος φίλος και σύμ­μα­χος για την επί­τευ­ξη αυτού του στό­χου μπο­ρεί να βα­σι­στεί στην Τουρ­κία».