ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Ο Ολάντ δεν είναι Charlie, είναι δικομανής

news room 4 λεπτά ανάγνωση
ολαντ

Η αλήθεια είναι πως αν κάποιος παρα­τη­ρούσε τις δηλώ­σεις του Προ­έ­δρου Ολάντ, λίγες μόνο ώρες μετά την τρα­γω­δία στο Παρίσι, θα κατα­λά­βαινε πως όχι μόνο δεν είναι Charlie, αλλά και ότι εκμε­ταλ­λεύ­ε­ται τις ζωές αθώων ανθρώ­πων για να επι­μεί­νει στις πολε­μι­κές επι­χει­ρή­σεις της Γαλλίας στο εξω­τε­ρικό και να αυξήσει τον φόβο και την αστυ­νό­μευση στο εσω­τε­ρικό, παρα­δο­μέ­νος στη φοβική, μισαλ­λό­δοξη πολι­τική της Μαρίν Λεπέν που βλέπει τα επι­χει­ρή­ματά της να θριαμ­βεύ­ουν. Το γαλλικό κράτος που αυτές τις ημέρες ανα­δεί­χτηκε από όλους σε μια καμπά­νια με δεκάδες σκο­πι­μό­τη­τες σε “θεμα­το­φύ­λακα της ελευ­θε­ρίας του λόγου”, σύρει στη δικαιο­σύνη ανθρώ­πους μόνο και μόνο γιατί είναι αρκετά ηλίθιοι ώστε να φωνά­ξουν βλακώδη συν­θή­ματα ή να αναρ­τούν στα social media μηνύ­ματα που κατά κάποιο τρόπο “εξυ­μνούν” τους τρο­μο­κρά­τες.

20χρονος νεαρός στην Ορλεάνη συνε­λή­φθη και του επι­βλή­θηκε ποινή έξι μηνών κάθειρ­ξης γιατί είχε την ανε­γκέ­φαλη αφέλεια να φωνάξει “Ζήτω τα Καλάσ­νι­κοφ” μπροστά από αστυ­νο­μι­κούς. 18χρονος στη Νίκαια προ­φυ­λα­κί­στηκε γιατί φώναξε μπροστά από αστυ­νο­μικό τμήμα “100% Κουασί”, ανα­φε­ρό­με­νος στα αδέρφια που έκαναν το μακε­λειό στα γραφεία του περιο­δι­κού. Ένας 22χρονος νεαρός κατα­δι­κά­στηκε σε ένα χρόνο φυλά­κιση στην πόλη Ναντέρν, αφού δημο­σί­ευσε βίντεο στο facebook, στο οποίο ειρω­νευό­ταν τον αστυ­νο­μικό που βρήκε τραγικό θάνατο στο πεζο­δρό­μιο έξω από το περιο­δικό. Ακόμη και ένας μεθυ­σμέ­νος οδηγός αυτο­κι­νή­του αντι­με­τω­πί­ζει ποινή κάθειρ­ξης τεσ­σά­ρων ετών, όχι γιατί οδη­γούσε μεθυ­σμέ­νος και προ­κά­λεσε ελαφρύ τραυ­μα­τι­σμό σε έναν άνδρα και τη 12χρονη κόρη του, αλλά γιατί ανα­φέρ­θηκε στους τρο­μο­κρά­τες: “Θα έπρεπε να υπήρχαν περισ­σό­τε­ροι Κουασί. Ελπίζω να είστε οι επό­με­νοι” σημεί­ωσε στους αστυ­νο­μι­κούς που τον συνε­λάμ­βα­ναν. Συνο­λικά 54 προ­σα­γω­γές έχουν γίνει  σε όλη τη γαλλική επι­κρά­τεια με την κατη­γο­ρία της εκδή­λω­σης δημό­σιας γνώμης υπέρ της τρο­μο­κρα­τίας.

Ο αντι-τρομοκρατικός νόμος

Όλες αυτές οι συλ­λή­ψεις βασί­ζο­νται σε πρό­σφατο νόμο του Νοεμ­βρίου του 2014 που ποι­νι­κο­ποιεί δημό­σιες τοπο­θε­τή­σεις “τιμητών της τρο­μο­κρα­τίας” και επι­βά­λει ποινή φυλά­κι­σης μέχρι πέντε χρόνια και πρό­στιμο 75.000€. Επι­πλέον, η προ­πα­γάνδα τέτοιων μηνυ­μά­των στο δια­δί­κτυο, αντι­με­τω­πί­ζει ποινή που φτάνει τα επτά χρόνια και πρό­στιμο 100.000 €.

Χωρίς να θέλει κανείς να δημιουρ­γή­σει εντυ­πώ­σεις, είναι φανερό πως η γαλλική κυβέρ­νηση, όχι μόνο διέ­βλεπε το ρήγμα στην κοι­νω­νία και το έδαφος που έχει στρωθεί για την ανά­πτυξη ακραίων απόψεων σε αυτή, αλλά και ήθελε να τα αντι­με­τω­πί­σει όχι με πολι­τι­σμένο τρόπο, αλλά δια της δικα­στι­κής οδού, στέλ­νο­ντας την ελευ­θε­ρία του λόγου (έστω και του ασυ­νάρ­τη­του) για την οποία πολύς λόγος έχει γίνει τελευ­ταία στο καλάθι των αχρή­στων.

Δεν ισχυ­ρί­ζε­ται κανείς πως μια φράση που προ­σβά­λει τη μνήμη κάποιων ή υπο­στη­ρί­ζει βίαιες ενέρ­γειες δεν θα πρέπει να κατα­δι­κά­ζε­ται. Αλλά να κατα­δι­κά­ζε­ται με τον λόγο, όχι στα δικα­στή­ρια. Η λογική της ποι­νι­κο­ποί­η­σης της βλα­κείας είναι το ίδιο επι­κίν­δυνη με την θεωρία των τρο­μο­κρα­τών που εκτε­λούν τα συμ­βό­λαιο θανάτου στο όνομα του Μωάμεθ, ο οποίος και πρέπει να μένει στο απυ­ρό­βλητο της κρι­τι­κής και του δια­λό­γου.

Σύλληψη κωμικού για ανάρ­τηση στο facebook

Η πιο ηχηρή από­δειξη πως η Γαλλία έχει μπερ­δέ­ψει την ελευ­θε­ρία του λόγου με την επιβολή της δικής της ακραίας νομι­μό­τη­τας, είναι η σύλληψη του κωμικού Ντιε­ντονέ, για ένα ποστ στο facebook. Ο κωμικός που έχει προ­κα­λέ­σει πολλές φορές έντονες αντι­δρά­σεις για αντι­ση­μι­τι­κές και άλλες αμφι­λε­γό­με­νες απόψεις, σημεί­ωσε: “Να ξέρετε πως απόψε, σε ό, τι με αφορά, αισθά­νο­μαι Charlie Κου­λι­μπαλί” συν­δυά­ζο­ντας πίσω από το γνωστό σύνθημα το όνομα ενός από τους τρο­μο­κρά­τες που δολο­φό­νησε τέσ­σε­ρις ομήρους στο παντο­πω­λείο. Η αστυ­νο­μία τον συνέ­λαβε και αντι­με­τω­πί­ζει ποινή φυλά­κι­σης, αλλά και χρη­μα­τικό πρό­στιμο με την κατη­γο­ρία του “τιμητή της τρο­μο­κρα­τίας”.

      

“Το φωνάζω με όλη μου τη δύναμη εδώ στη γαλλική βουλή πως η δικαιο­σύνη θα είναι άτεγκτη απέ­να­ντι στους προ­βο­κά­το­ρες του μίσους” δήλωνε ο πρω­θυ­πουρ­γός της χώρας Μανουέλ Βαλς και συμπλή­ρωνε: “Κάποιος μπορεί να έρθει να μου πει ‘αυτόν τον κωμικό θέλετε να τον φιμώ­σετε και τους σκι­τσο­γρά­φους του Charlie hebdo να τους απο­θε­ώ­σετε’. Όμως υπάρχει μια βασική διαφορά ανάμεσα στην ελευ­θε­ρία και την βλα­σφη­μία, τον αντι­ση­μι­τι­σμό, τους τιμητές της τρο­μο­κρα­τίας που είναι εγκλή­ματα και η δικαιο­σύνη πρέπει να τα κατα­δι­κά­ζει με ακόμη μεγα­λύ­τερη αυστη­ρό­τητα” συνέ­χιζε επι­τι­θέ­με­νος εμφανώς στον Ντιε­ντονέ.

            

Οι απόψεις του Ντιε­ντονέ χρειά­ζο­νται σαφώς προσοχή και είναι μάλλον ρηχές ή και ακραίες. Όμως, μιλάμε για ένα σόου που κάποιος επι­λέ­γει να το δει ή όχι. “Εδώ και ένα χρόνο, το κράτος με αντι­με­τω­πί­ζει σαν τον εχθρό νούμερο ένα, παρά το γεγονός πως δεν αναζητώ παρά το γέλιο, να προ­κα­λέσω το γέλιο από το θάνατο, αφού και ο θάνατος γελά μαζί μας, όπως το περιο­δικό Charlie το γνω­ρί­ζει δυστυ­χώς καλά” σημειώ­νει ο κωμικός σε επι­στολή του προς τον υπουργό δικαιο­σύ­νης. Τον τελευ­ταίο χρόνο οι αντι­δρά­σεις για τις παρα­στά­σεις του οδή­γη­σαν πολλές φορές στην ματαί­ωση εμφα­νί­σεών του και την παρέμ­βαση της δικαιο­σύ­νης. “Εφόσον προ­τείνω την ειρήνη, κάτω από τη δική σας εξουσία, παρα­μένω στο πλευρό σας. Μόλις όμως εκφρά­ζο­μαι, δεν ψάχνει κανείς να με κατα­λά­βει, να με ακούσει. Ανα­ζη­τούν όλοι μια αφορμή για να με φιμώ­σουν. Με θεωρούν έναν Αμεντί Κου­λι­μπαλί, παρά το γεγονός πως δεν διαφέρω σε τίποτα από το Charlie” συνε­χί­ζει.

Η γαλλική δικαιο­σύνη προ­κα­λεί προ­βλη­μα­τι­σμό

Την κίνηση των γαλ­λι­κών αρχών έχουν κρι­τι­κά­ρει έντονα δημο­σιο­γρά­φοι και δημόσια πρόσωπα, ενώ η κατα­κραυγή των προ­σα­γω­γών αυτών έχει βρεθεί στο στό­χα­στρο της κρι­τι­κής αμε­ρι­κα­νι­κών μέσων ενη­μέ­ρω­σης, όπως η New York Times.

Χαρα­κτη­ρι­στική είναι η αντί­δραση του John Stewart, από την εκπομπή του. “Είναι ένα άθλιο ποστ στο facebbok, αλλά γι’ αυτό δεν υπάρχει και το κουμπί της “αναί­ρε­σης” από φίλο;” σημειώ­νει και εξηγεί: “Το να συλ­λαμ­βά­νεις κάποιον για τα λεγό­μενά του, μετά από ένα κίνημα υπο­στή­ρι­ξης της ελευ­θε­ρίας του λόγου – είναι λίγο περί­εργο” συμπλη­ρώ­νει.
news247.gr/

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.