Διεκόπη η δίκη ξενοδόχου για πλαστογραφία μετά χρήσεως

Για την 5η Δε­κεμ­βρί­ου 2016 διε­κό­πη χθες από το Πε­ντα­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου η εκ­δί­κα­ση υπό­θε­σης με κα­τη­γο­ρού­με­νο για πλα­στο­γρα­φία μετά χρή­σε­ως κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση κατ’ επάγ­γελ­μα και κατά συ­νή­θεια, όπου το συ­νο­λι­κό όφε­λος υπερ­βαί­νει τις 30.000 ευρώ αλλά και τις 120.000 ευρώ και της απά­της κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση κατ’ επάγ­γελ­μα και κατά συ­νή­θεια, όπου το συ­νο­λι­κό όφε­λος υπερ­βαί­νει τις 30.000 ευρώ αλλά και τις 120.000 ευρώ, Ρο­δί­τη ξε­νο­δό­χο, στον οποίο έχει επι­βλη­θεί πρω­το­δί­κως ποινή κά­θειρ­ξης 10 ετών, με ανα­σταλ­τι­κό ως προς την έφεση απο­τέ­λε­σμα, υπό τον όρο της κα­τα­βο­λής χρη­μα­τι­κής εγ­γύ­η­σης ύψους 5.000 ευρώ.

Ο Ει­σαγ­γε­λέ­ας της έδρας χθες, μετά την ολο­κλή­ρω­ση της ακρο­α­μα­τι­κής δια­δι­κα­σί­ας πρό­τει­νε την ενοχή του κα­τη­γο­ρού­με­νου, ενώ η δίκη θα συ­νε­χι­στεί με τις αγο­ρεύ­σεις του συ­νη­γό­ρου πο­λι­τι­κής αγω­γής κ. Μαν. Κου­τσού­κου και των συ­νη­γό­ρων υπε­ρά­σπι­σης κ.κ. Μηνά Τσέρ­κη και Ν. Πα­τε­ρά­κη (Αθη­νών).

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, όπως έγρα­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή», πα­ρα­πέμ­φθη­κε σε δίκη μετά από μή­νυ­ση του αδελ­φού του, μέ­λους της ίδιας ξε­νο­δο­χεια­κής επι­χεί­ρη­σης.

Η ξε­νο­δο­χεια­κή εται­ρεία συ­στά­θη­κε το Δε­κέμ­βριο του 1986. Μέχρι το έτος 2004 οι σχέ­σεις των μελών του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου και ει­δι­κά των δύο αδελ­φών ήταν ομα­λές χωρίς να πα­ρου­σιά­ζο­νται έρι­δες και προ­βλή­μα­τα.

Μέχρι την 30η Ιου­νί­ου 2004 τα δύο αδέλ­φια είχαν στην κα­το­χή τους από 26.338 με­το­χές έκα­στος.

Ωστό­σο, στις 30 Ιου­νί­ου 2004 συ­νε­τά­γη πρα­κτι­κό γε­νι­κής συ­νέ­λευ­σης, το οποίο υπέ­γρα­ψε νο­μό­τυ­πα με την ιδιό­τη­τά του ως πρό­ε­δρος ο μη­νυ­τής και στη συ­νέ­χεια ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, φέ­ρε­ται εν αγνοία του, να πρό­σθε­σε πα­ρα­πο­μπή στο κεί­με­νο του πρα­κτι­κού, αλ­λά­ζο­ντας τη με­το­χι­κή σύν­θε­ση στην εται­ρεία απο­κτώ­ντας έτσι την πλειο­ψη­φία των με­το­χών.

Στις 20 Αυ­γού­στου 2004, ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, φέ­ρε­ται πα­ρα­πέ­ρα να συ­νέ­τα­ξε σε δα­κτυ­λο­γρα­φη­μέ­νη μορφή έγ­γρα­φο το οποίο πε­ριε­λάμ­βα­νε το πε­ριε­χό­με­νο του χει­ρό­γρα­φου πρα­κτι­κού της συ­νε­δριά­σε­ως των μελών του ΔΣ της εται­ρεί­ας, θέ­το­ντας στη θέση «ο πρό­ε­δρος» κατ’ απο­μί­μη­ση, την υπο­γρα­φή του αδελ­φού του, χωρίς ο τε­λευ­ταί­ος να συ­ναι­νεί προς τούτο, ενώ στο πρω­τό­τυ­πο χει­ρό­γρα­φο πρα­κτι­κό δεν είχε τεθεί υπο­γρα­φή στη θέση «ο πρό­ε­δρος».

Με το ανω­τέ­ρω πρα­κτι­κό πι­στο­ποιεί­ται η αύ­ξη­ση του με­το­χι­κού κε­φα­λαί­ου που προ­ήλ­θε από κα­τα­θέ­σεις ποσού 69.975,90 ευρώ.

Πε­ραι­τέ­ρω, κα­τη­γο­ρή­θη­κε ότι πλα­στο­γρά­φη­σε την υπο­γρα­φή του αδελ­φού του και σε άλλα πρα­κτι­κά ενώ φέ­ρε­ται να προ­έ­κυ­ψε από λο­γι­στι­κή πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νη ότι, ο συ­νο­λι­κός αριθ­μός των με­το­χών, που απέ­κτη­σε ο κα­τη­γο­ρού­με­νος είναι 20.805, ενώ η συ­νο­λι­κή αξία των με­το­χών που απο­κτή­θη­καν ανήλ­θε στο ποσό των 726.658,75 ευρώ.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος αρ­νή­θη­κε απο­λο­γού­με­νος τα όσα του κα­τα­λο­γί­ζο­νται υπο­στη­ρί­ζο­ντας συ­νο­πτι­κώς ότι η με­τα­βο­λή της με­το­χι­κής σύν­θε­σης στην εται­ρεία έγινε με την συ­ναί­νε­ση του αδελ­φού του το­νί­ζο­ντας μά­λι­στα ότι από τρείς γρα­φο­λο­γι­κές πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νες δεν προ­έ­κυ­ψε η πλα­στό­τη­τα των υπο­γρα­φών του.

Αφού υπο­στή­ρι­ξε ότι ο μη­νυ­τής αδελ­φός του είχε καρ­πω­θεί χρή­μα­τα από άλλη εται­ρεία που είχαν συ­στή­σει πριν ανα­κύ­ψει η με­τα­ξύ τους δια­φο­ρά για την δια­χεί­ρι­ση της ξε­νο­δο­χεια­κής εται­ρεί­ας, υπο­στή­ρι­ξε ότι η πρώτη αύ­ξη­ση του με­το­χι­κού κε­φα­λαί­ου έγινε με χρή­μα­τα που διέ­θε­σε απο­κλει­στι­κά ο ίδιος κι ότι ο αδελ­φός του δεν συ­νεί­σφε­ρε αν και του ζη­τή­θη­κε στο κε­φά­λαιο ενώ πε­ραι­τέ­ρω τό­νι­σε ότι οι αυ­ξή­σεις του με­το­χι­κού κε­φα­λαί­ου που ακο­λού­θη­σαν έγι­ναν με τη συ­ναί­νε­ση του και δυ­νά­μει νόμου ενώ τα πο­σο­στά τους αυ­ξή­θη­καν ανα­λο­γι­κώς.

Ση­μειώ­νε­ται ότι της δίκης προη­γή­θη­κε προ­σπά­θεια εξω­δι­κα­στι­κής επί­λυ­σης της δια­φο­ράς που δεν τε­λε­σφό­ρη­σε.