Διεκδικεί αποζημίωση από τον πρ. δ/ντή της ΑΤΕ Καρπάθου για υπεξαίρεση ποσού 250.000 ευρώ

Αγωγή απο­ζη­μί­ω­σης ύψους 399.956 ευρώ από αδι­κο­πρα­ξία, υπέ­βα­λε ενώ­πιον του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου κατά της υπό εκ­κα­θά­ρι­ση Αγρο­τι­κής Τρά­πε­ζας της Ελ­λά­δος και του πρώην διευ­θυ­ντή του υπο­κα­τα­στή­μα­τος Καρ­πά­θου, ένας κά­τοι­κος της Αμ­μο­ο­πής Με­νε­τών.

Ο ενά­γων έχει υπο­βά­λει από τον Οκτώ­βριο του 2015 και έγκλη­ση εις βάρος του πρώην διευ­θυ­ντή της Αγρο­τι­κής Τρά­πε­ζας Καρ­πά­θου και κατά πα­ντός άλλου υπευ­θύ­νου υπαλ­λή­λου ή στε­λέ­χους του ίδιου υπο­κα­τα­στή­μα­τος, με την οποία ζητά την άσκη­ση διώ­ξε­ων για το αδί­κη­μα της υπε­ξαι­ρέ­σε­ως χρη­μα­τι­κού ποσού 250.000 ευρώ, στην ιδιαι­τέ­ρως δια­κε­κρι­μέ­νη (κα­κουρ­γη­μα­τι­κή) μορφή αυτού.

Όπως υπο­στη­ρί­ζει, δια­τη­ρού­σε ένα λο­γα­ρια­σμό με την ηλι­κιω­μέ­νη θεία του, αδελ­φή του πα­τέ­ρα του, που απε­βί­ω­σε την 7η Μαϊου 2006.

Είχαν, όπως ανα­φέ­ρει, επεν­δύ­σει τις κα­τα­θέ­σεις τους σε repos της τρά­πε­ζας και είχαν απευ­θυν­θεί στον τρα­πε­ζι­κό διευ­θυ­ντή.

Όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, ο τρα­πε­ζι­κός διευ­θυ­ντής, εκ­με­ταλ­λευό­με­νος την ηλι­κία της θείας του αλλά και την ιδιαί­τε­ρη εμπι­στο­σύ­νη τους στο πρό­σω­πό του, τους έπει­σε να προ­βούν στην αγορά repos διότι θα είχαν ασυ­γκρί­τως υψη­λό­τε­ρες απο­δώ­σεις.

Η θεία του μη­νυ­τή φέ­ρε­ται να προ­έ­βη στις 31.03.2003 σε ανά­λη­ψη ποσού 100.000 και στις 13.08.2003 σε ανά­λη­ψη ποσού 150.000  ευρώ και να τα πα­ρέ­δω­σε στον τρα­πε­ζι­κό διευ­θυ­ντή, λαμ­βά­νο­ντας τους αντί­στοι­χους τί­τλους, οι οποί­οι όπως αρ­γό­τε­ρα απε­δεί­χθη και έχει ήδη ανα­γνω­ρί­σει η Αγρο­τι­κή Τρά­πε­ζα, ου­δε­μία αξία έχουν καθώς τυγ­χά­νουν πλα­στοί.

Υπο­στη­ρί­ζε­ται συ­γκε­κρι­μέ­να ότι ο τέως διευ­θυ­ντής, συ­μπλή­ρω­σε ένα έντυ­πο (σύμ­βα­ση εξω­νή­σε­ως δι­καιω­μά­των επί τί­τλων του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου), το οποίο υπέ­γρα­ψε η θεία του και ο ίδιος και στις δύο πε­ρι­πτώ­σεις και έθεσε μά­λι­στα επ’ αυτού και τη σφρα­γί­δα της τρά­πε­ζας.

Με την δη­μο­σιο­ποί­η­ση του σκαν­δά­λου δια­πί­στω­σε με με­γά­λη έκ­πλη­ξη, ότι τόσο ο ίδιος όσο και η ηλι­κιω­μέ­νη θεία του, είχαν πέσει θύ­μα­τα μίας απί­στευ­της υπό­θε­σης απά­της, της με­γα­λύ­τε­ρης στα δω­δε­κα­νη­σια­κά χρο­νι­κά, με θύ­μα­τα εκα­το­ντά­δες ανυ­πο­ψί­α­στους Καρ­πα­θί­ους και κα­τοί­κους της νήσου Καρ­πά­θου εν γένει, οι οποί­οι προ­χώ­ρη­σαν στη σύ­να­ψη ανυ­πάρ­κτων repos, εξα­πα­τη­θέ­ντες από τον τέως διευ­θυ­ντή, ο οποί­ος τους πα­ρου­σί­α­ζε τους εν λόγω τί­τλους, την ύπαρ­ξη και εγκυ­ρό­τη­τα των οποί­ων αρ­νεί­ται η Aγρο­τι­κή Τρά­πε­ζα, ως υπαρ­κτούς, απο­λύ­τως ασφα­λείς και κερ­δο­φό­ρους, προ­κει­μέ­νου να προ­σπο­ρι­στεί ίδιον χρη­μα­τι­κό όφε­λος και ενώ γνώ­ρι­ζε εκ της θέ­σε­ώς του, ότι οι εν λόγω τί­τλοι, που αυτός επι­νό­η­σε, ου­δε­μία αξία και υπό­στα­ση είχαν.

Υπο­στη­ρί­ζε­ται από τον ενά­γων ότι η τρά­πε­ζα σε μη­νυ­τή­ρια ανα­φο­ρά της δεν πε­ρι­λαμ­βά­νει την αδι­κο­πρα­ξία σε βάρος τους και δεν τους έχει απο­ζη­μιώ­σει

Την υπό­θε­ση χει­ρί­ζε­ται ο δι­κη­γό­ρος κ. Κ. Δια­κο­νής.