Ο Ομηρος, η Σαπφώ κι ο Ντύλαν

Για πρώτη φορά στην ιστορία των Νόμπελ, το βραβείο Λογο­τε­χνίας δίνεται σε έναν τρα­γου­δο­ποιό και αυτός δεν θα μπο­ρούσε να είναι άλλος από τον αιώνιο έφηβο της ροκ Μπομπ Ντύλαν!

Λογο­τέ­χνης είναι μόνο αυτός που γράφει βιβλία; Το ερώτημα είναι τόσο παλιό όσο και η λογο­τε­χνία, αλλά παρα­μέ­νει πάντα ακαν­θώ­δες.Το να παίζει κανείς με τη γλώσσα, να προ­κα­λεί αισθή­ματα με τις λέξεις -κάτι που ασφαλώς κάνει ο Ντύλαν- είναι λογο­τε­χνία, υπο­στη­ρί­ζουν εκείνοι που υπε­ρα­σπί­ζο­νται την επιλογή της Σου­η­δι­κής Ακα­δη­μίας. Καιρός ήταν να κατα­λά­βει η επι­τροπή της Σου­η­δι­κής Ακα­δη­μίας πως εδώ και καιρό η ποίηση έχει ξανα­γυ­ρί­σει στην αρχή της,  στην μουσική.

H Σάρα Ντά­νιους, μόνιμη γραμ­μα­τέας της Σου­η­δι­κής Ακα­δη­μίας επι­χει­ρη­μα­το­λό­γησε για την επιλογή του Αμε­ρι­κα­νού τρα­γου­δο­ποιού για το Νομπέλ Λογο­τε­χνίας, προ­σθέ­το­ντας εσάνς από ελλη­νική ιστορία. «Είναι ένας σπου­δαίος ποιητής της αγγλι­κής γλώσσας, ένας ποιητής που χρη­σι­μο­ποιεί τη μουσική για να δημιουρ­γεί έννοιες και λέξεις». «Εχετε διευ­ρύ­νει πολύ τα όρια της λογο­τε­χνίας, έτσι δεν είναι;» ήταν η -απολύτως λογική- ερώτηση δημο­σιο­γρά­φου προς την Ντά­νιους. «Οχι, δεν τα έχουμε διευ­ρύ­νει. Αν ανα­τρέ­ξετε στην ιστορία του ποι­η­τι­κού λόγου θα δείτε ότι και ο Ομηρος και η Σαπφώ συνέ­θε­σαν ποι­η­τικά έργα που απαγ­γέλ­λο­νταν και τρα­γου­διού­νταν. Σήμερα δια­βά­ζουμε τον Ομηρο. Με τον ίδιο τρόπο μπο­ρούμε να δια­βά­ζουμε και να ακούμε τα ποι­ή­ματα του Μπομπ Ντύλαν. Είναι ένας μεγάλος ποιητής, στη μεγάλη παρά­δοση της αγγλό­φω­νης ποίησης». Όχι μόνο έγραψε σπου­δαί­ους στίχους , αλλά δια­μόρ­φωσε μία εποχή , είναι ουσια­στι­κός εκφρα­στής μιας ολό­κλη­ρης γενιάς.

O ίδιος απο­ποιεί­ται τον ρόλο αυτό, εκείνος που ποτέ του δεν έπαψε να γράφει μουσική για οργι­σμέ­νους έφηβους κάθε ηλικίας, για μποέμ τύπους που έχουν δει τη ζωή αλλιώς, για φιλό­σο­φους του δρόμου, για εραστές όχι μόνο κορμιών, αλλά της ίδιας της ζωής. Μπράβο λοιπόν στην απόφαση να βρα­βευ­θεί ο Μπομπ Ντύλαν! Όπως είπε κι ο νικητής: «The times, they are a-changing…»