“Φεστιβάλ ταχύτητας-Η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος”-Γράφει ο Γιώργος Σάββενας

Το τε­λευ­ταίο χρο­νι­κό διά­στη­μα, είναι αρ­κε­τά τα θα­να­τη­φό­ρα τρο­χαία ατυ­χή­μα­τα που  συμ­βαί­νουν στον τόπο μας.

Τις πε­ρισ­σό­τε­ρες φορές αυτά οφεί­λο­νται σε σο­βα­ρές ελ­λεί­ψεις του οδι­κού μας δι­κτύ­ου, σε ελ­λι­πείς και ου­σια­στι­κούς ελέγ­χους, στην επι­πό­λαιη και επι­κίν­δυ­νη οδική συ­μπε­ρι­φο­ρά μας.

Αλή­θεια, πώς νοιώ­θει κα­νείς όταν μετά από όλα αυτά έρ­χε­ται ένα “Festival of speed”  να μας  “ξε­γε­λά­σει” έστω και για λίγο με το εντυ­πω­σια­κό θέαμα; Ταυ­τό­χρο­να,  μας ανα­δει­κνύ­ει τις κα­κο­το­πιές των δρό­μων μας και τις ση­μα­ντι­κές πα­ρα­λεί­ψεις μας;

Σε ανά­λο­γο Φε­στι­βάλ Τα­χύ­τη­τας στο Γκού­ντ­γουντ της Αγ­γλί­ας, βλέ­που­με τα αυ­το­κί­νη­τα να τρέ­χουν σε ει­δι­κά δια­μορ­φω­μέ­νη πίστα και όχι απλά να κι­νού­νται στους δρό­μους της πόλης, με­τα­τρέ­πο­ντάς τους σε πα­σα­ρέ­λα καλ­λι­στεί­ων.

Οι πό­λεις που διορ­γα­νώ­νουν ανά­λο­γα φε­στι­βάλ, έχουν πρω­τί­στως αντι­με­τω­πί­σει πολλά ζη­τή­μα­τα, ώστε να έχουν στην κα­θη­με­ρι­νό­τη­τά τους υψηλό δεί­κτη οδι­κής ασφά­λειας.

Νο­μί­ζω ότι θα ήταν καλή ευ­και­ρία να επι­διώ­ξου­με και εμείς κάτι ανά­λο­γο και αυτό σί­γου­ρα θα άφηνε πίσω του έργα υπο­δο­μής.

Ταυ­τό­χρο­να, εκτός της του­ρι­στι­κής  προ­βο­λής και του απλού θε­ά­μα­τος, να υπάρ­χει και μια άλλη ση­μα­ντι­κή στό­χευ­ση: η ανά­δει­ξη της ασφα­λούς οδή­γη­σης και η συμ­βο­λή των νέων τε­χνο­λο­γιών προς αυτήν την κα­τεύ­θυν­ση.

Αυτό θα ήταν μια πραγ­μα­τι­κή γιορ­τή  της πα­ρελ­θού­σας και της μελ­λο­ντι­κής εξέ­λι­ξης του αυ­το­κι­νή­του.

Επί­σης, πα­ράλ­λη­λα στο­χευ­μέ­νες δρα­στη­ριό­τη­τες θα προ­έ­βα­λαν το νησί μας, θα ενί­σχυαν την το­πι­κή αγορά, θα προ­ή­γα­γαν την οδη­γι­κή παι­δεία και τον μη­χα­νο­κί­νη­το  αθλη­τι­σμό.

Τε­λειώ­νο­ντας θέλω να επι­ση­μά­νω το εξής:

Τώρα που τα φώτα της γιορ­τής έσβη­σαν, ας “ζυ­γί­σου­με” αυτά που μας έμει­ναν.

Κα­τα­νοώ τις υγιείς προ­θέ­σεις  και την με­γά­λη προ­σπά­θεια που κα­τέ­βα­λαν τόσο οι διορ­γα­νω­τές όσο και αυτοί που στή­ρι­ξαν την εκ­δή­λω­ση.

Γνω­ρί­ζω επί­σης ότι η προ­σπά­θεια, αν και με πα­ρα­λεί­ψεις, ίσως είναι η αφε­τη­ρία για κάτι κα­λύ­τε­ρο και είναι προ­τι­μό­τε­ρη από την απρα­ξία.

Εκτι­μώ όμως ότι κα­λο­προ­αί­ρε­τες επι­ση­μάν­σεις, μόνο θε­τι­κά μπο­ρούν να συμ­βά­λουν στην ποιό­τη­τα, στη  στό­χευ­ση, στην ασφά­λεια  και στην με­τε­ξέ­λι­ξη αυτής της διορ­γά­νω­σης.

Γιώρ­γος Σάβ­βε­νας

Αρ­χι­τέ­κτων μη­χα­νι­κός