Α-τυπος και υπογραμμός: Δεν βγαίνει!

Τα δύ­σκο­λα είναι μπρο­στά μας. Η του­ρι­στι­κή πε­ρί­ο­δος βαί­νει προς το τέλος της και οι πρώ­τοι υπο­λο­γι­σμοί δεί­χνουν ότι το τα­μείο είναι μείον και ο χει­μώ­νας προ­μη­νύ­ε­ται δυ­σοί­ω­νος, στη Ρόδο που «βού­λια­ξε» από του­ρί­στες.

Μπο­ρεί κά­ποιοι –λίγοι- να έχουν βάλει στην άκρη χρή­μα­τα για να πε­ρά­σουν τον χει­μώ­να, οι πε­ρισ­σό­τε­ροι όμως έχουν συ­νει­δη­το­ποι­ή­σει ότι μπή­κα­με στο δεύ­τε­ρο δε­κα­πεν­θή­με­ρο του Σε­πτεμ­βρί­ου και τα όποια πε­ρι­θώ­ρια για απο­τα­μί­ευ­ση, απο­τε­λούν όνει­ρο θε­ρι­νής νυ­κτός.

Με την ψυχή στο στόμα και με το άγχος της επό­με­νης ημέ­ρας, θα βγουν (;) οι υπο­χρε­ώ­σεις και φέτος. Μέχρι τα Χρι­στού­γεν­να το κρά­τος πρέ­πει να ει­σπρά­ξει, άρα οι πο­λί­τες πρέ­πει να δώ­σουν.

Και είναι υπο­χρε­ω­μέ­νοι να δώ­σουν όσοι δεν μπο­ρούν να κρύ­ψουν. Οι μι­σθω­τοί, οι συ­ντα­ξιού­χοι, οι δη­μό­σιοι υπάλ­λη­λοι, οι μι­κρο­με­σαί­οι. Αυτοί που ση­κώ­νουν στις πλά­τες τους την οι­κο­νο­μία του κρά­τους αλλά που δεν αντέ­χουν άλλο να βά­ζουν πλάτη.

Απο­ρί­ας άξιον είναι, πώς και φέτος με τους χι­λιά­δες του­ρί­στες που πέ­ρα­σαν από τη Ρόδο, το τα­μείο θα κλεί­σει με αρ­νη­τι­κό πρό­ση­μο. Το all inclusive είναι σί­γου­ρα η μία πα­ρά­με­τρος… Η άλλη είναι η φο­ρο­λαί­λα­πα που σα­ρώ­νει τα πάντα στο πέ­ρα­σμά της. Οσα και να βγά­λεις δεν αρ­κούν. Δεν βγαί­νει βρε αδελ­φέ!

Οι φο­ρο­τε­χνι­κοί τρα­βούν τα μαλ­λιά τους, οι ελεύ­θε­ροι επαγ­γελ­μα­τί­ες κλαί­νε την μοίρα τους, οι επι­χει­ρη­μα­τί­ες του του­ρι­σμού ανα­θε­μα­τί­ζουν, οι μι­σθω­τοί και συ­ντα­ξιού­χοι αγκο­μα­χούν.

Η κα­ρα­μέ­λα ότι η Ρόδος «αντέ­χει» λόγω του του­ρι­σμού, μας έχει τε­λειώ­σει. Η Ρόδος δεν αντέ­χει… Ο,τι «λίπος» είχε, το κα­τα­νά­λω­σε. Η σωστή δια­τύ­πω­ση είναι ότι κά­ποιοι Ρό­διοι, ακόμα αντέ­χουν. Οι υπό­λοι­ποι πα­λεύ­ουν, αγω­νί­ζο­νται, αγω­νιούν, τρέ­χουν και δεν φτά­νουν… Μπαί­νει ο μι­σθός (όποτε μπει) από την μια τσέπη και βγαί­νει από την άλλη. Μέχρι τον επό­με­νο μήνα. Κι η σεζόν τε­λειώ­νει. Η αυ­λαία της του­ρι­στι­κής πε­ριό­δου εί­θι­σται να πέ­φτει τον Οκτώ­βριο. Ενας μήνας και κάτι. Τι προ­λα­βαί­νεις να κά­νεις μέσα έναν μήνα και κάτι; Προ­φα­νώς όχι θαύ­μα­τα.

Επι­τα­γές, χρέη, μι­σθοί και ανοι­χτοί λο­γα­ρια­σμοί… πα­ρα­πέ­μπο­νται για την επό­με­νη σεζόν με την ευχή και την ελ­πί­δα να πάει κα­λύ­τε­ρα όχι μόνο σε αφί­ξεις αλλά και σε ει­σπρά­ξεις. Οι μήνες της κα­τα­βο­λής του επι­δό­μα­τος ανερ­γί­ας λει­ψοί και το επί­δο­μα κου­τσου­ρε­μέ­νο κι αυτό.

ΕΝΦΙΑ, φόρος ει­σο­δή­μα­τος, ΦΠΑ, ΙΚΑ, τέλη κυ­κλο­φο­ρί­ας, φόροι, φόροι, φόροι, βουνό οι υπο­χρε­ώ­σεις μέχρι τον Δε­κέμ­βριο. Δεν βγαί­νουν.

Οι μι­σθοί Βουλ­γα­ρί­ας και οι υπο­χρε­ώ­σεις Ελ­βε­τί­ας απαι­τούν μα­θη­μα­τι­κά άλλα από αυτά που μά­θα­με στο σχο­λείο.

Στη Ρόδο που και το 2017 βού­λια­ξε από του­ρί­στες, που δεν έμει­νε ελεύ­θε­ρο δω­μά­τιο όλο το κα­λο­καί­ρι, που ξε­πέ­ρα­σαν κάθε προσ­δο­κία οι αφί­ξεις, δεν πε­ρίσ­σε­ψε δε­κά­ρα τσα­κι­στή! Κι αν σου πε­ρίσ­σε­ψε, πάλι χα­μέ­νος είσαι γιατί κα­ρα­δο­κεί το κρά­τος να στην αρ­πά­ξει.

Στην Ελ­λά­δα του πα­ρα­λό­γου, είσαι χρε­ω­μέ­νος επει­δή δου­λεύ­εις και δου­λεύ­εις για να ξε­χρε­ώ­σεις!