Έκθεση: Τα τελευταία 20 χρόνια διπλασιάστηκε παγκοσμίως η καταστροφή δασών από πυρκαγιές

Οι πυρ­κα­γιές κα­τα­στρέ­φουν πλέον σε όλο τον κόσμο δι­πλά­σια επι­φά­νεια δασών σε σχέση με τις αρχές του αιώνα, «πι­θα­νόν» λόγω της κλι­μα­τι­κής αλ­λα­γής, σύμ­φω­να με έκ­θε­ση που δη­μο­σιεύ­θη­κε σή­με­ρα.

Σε σχέση με το 2001 οι δα­σι­κές πυρ­κα­γιές κα­τα­στρέ­φουν πλέον ετη­σί­ως 30 εκα­τομ­μύ­ρια στρέμ­μα­τα πε­ρισ­σό­τε­ρα, επι­φά­νεια ίση με αυτή του Βελ­γί­ου, όπως ανα­φέ­ρουν τα δο­ρυ­φο­ρι­κά στοι­χεία που συ­γκέ­ντρω­σαν το Global Forest Watch (GFW), το World Resources Institute (WRI) και το πα­νε­πι­στή­μιο του Μέ­ρι­λαντ.

Το 70% της επι­φά­νειας που κα­τα­στρά­φη­κε από τις πυρ­κα­γιές τα τε­λευ­ταία 20 χρό­νια αφορά τα βό­ρεια δάση, που κα­λύ­πτουν με­γά­λο μέρος της Ρω­σί­ας, του Κα­να­δά και της Αλά­σκας, και απο­τε­λούν τις με­γα­λύ­τε­ρες απο­θή­κες διο­ξει­δί­ου του άν­θρα­κα πα­γκο­σμί­ως.

Στη Ρωσία από το 2001 έχουν καεί 530 εκα­τομ­μύ­ρια στρέμ­μα­τα, μια πε­ριο­χή ίση με την επι­φά­νεια της Γαλ­λί­ας.

Στις πυρ­κα­γιές αυτές, σύμ­φω­να με την έκ­θε­ση, οφεί­λε­ται το ένα τέ­ταρ­το των συ­νο­λι­κών απω­λειών δασών από την αρχή του αιώνα, με το υπό­λοι­πο πο­σο­στό να οφεί­λε­ται στην απο­ψί­λω­ση και άλλα φυ­σι­κά φαι­νό­με­να, όπως οι κα­ται­γί­δες και οι πλημ­μύ­ρες.

Οι απώ­λειες δασών λόγω των πυρ­κα­γιών αυ­ξά­νε­ται ετη­σί­ως κατά πε­ρί­που 4%, δη­λα­δή κατά 2.300.000 στρέμ­μα­τα. Και το 50% της αύ­ξη­σης αυτής οφεί­λε­ται στις με­γά­λες πυρ­κα­γιές που ξε­σπούν στα βό­ρεια δάση, οι οποί­ες «είναι πι­θα­νόν απο­τέ­λε­σμα της ανό­δου της θερ­μο­κρα­σί­ας στις βό­ρειες πε­ριο­χές», επι­ση­μαί­νουν οι ερευ­νη­τές.

Σύμ­φω­να με τους ίδιους, η κλι­μα­τι­κή αλ­λα­γή «πι­θα­νόν» συμ­βάλ­λει ση­μα­ντι­κά στην αύ­ξη­ση των πυρ­κα­γιών, καθώς τα κύ­μα­τα ακραί­ας ζέ­στης είναι πέντε φορές πιο συχνά σή­με­ρα σε σχέση με πριν 150 χρό­νια.

Εξάλ­λου οι δα­σι­κές πυρ­κα­γιές προ­κα­λούν τη μα­ζι­κή έκ­κλη­ση αε­ρί­ων του θερ­μο­κη­πί­ου, γε­γο­νός που επι­δει­νώ­νει πε­ραι­τέ­ρω την κλι­μα­τι­κή αλ­λα­γή.

«Στις βό­ρειες πε­ριο­χές το διο­ξεί­διο του άν­θρα­κα βρί­σκε­ται συ­γκε­ντρω­μέ­νο στο έδα­φος επί εκα­το­ντά­δες χρό­νια, προ­στα­τευ­μέ­νο από ένα στρώ­μα υγρα­σί­ας», εξή­γη­σε ο Τζέιμς Μακ­Κάρ­θι ανα­λυ­τής του GFW. «Οι πυρ­κα­γιές αυτές, πιο συ­χνές και πιο σο­βα­ρές, καίνε αυτό το στρώ­μα και απε­λευ­θε­ρώ­νουν του διο­ξεί­διο του άν­θρα­κα».

Οι ερευ­νη­τές ζη­τούν από τις κυ­βερ­νή­σεις να βελ­τιώ­σουν την αν­θε­κτι­κό­τη­τα των δασών τερ­μα­τί­ζο­ντας την απο­ψί­λω­σή τους και πε­ριο­ρί­ζο­ντας κά­ποιες πρα­κτι­κές δια­χεί­ρι­σης, κυ­ρί­ως την ελεγ­χό­με­νη καύση που είναι πολύ επι­κίν­δυ­νη στη διάρ­κεια πε­ριό­δων ξη­ρα­σί­ας.

«Τα δάση είναι ένα από τα κα­λύ­τε­ρα μέσα άμυ­νας στην κλι­μα­τι­κή αλ­λα­γή που δια­θέ­του­με», κα­τέ­λη­ξε ο Μακ­Κάρ­θι.