Απορία

Μια εύλογη απορία, είναι, μήπως κάποτε θα πρέπει να ανοίξει η συζή­τηση με δασο­λό­γους και λοιπούς ειδι­κούς, προ­κει­μέ­νου να ανοί­ξουν αντι­πυ­ρι­κές ζώνες σε δάση όπως αυτό της Εύβοιας, παρθένα, πυκνά που δεν υπάρχει πρό­σβαση; Τέτοια υπάρ­χουν πολλά στη χώρα. Υπάρ­χουν κάποιοι δασικοί δρόμοι,  αλλά δεν επαρ­κούν, είναι μικροί και με δυσκο­λία περνά ένα όχημα της πυρο­σβε­στι­κής, πολλές φορές δεν έχουν καν καθα­ρι­στεί και όπως λένε οι ειδικοί με κίνδυνο να εγκλω­βι­στούν πυρο­σβέ­στες. Μήπως να το ξανα­σκε­φτούν όλοι; Να δια­με­ρι­σμα­το­ποι­η­θούν τα δάση μας με μεγάλες αντι­πυ­ρι­κές ζώνες, ακόμη και να καλ­λιερ­γού­νται (κάτι ήξεραν οι Ιταλοί γι’ αυτό…) και έτσι σε μια φωτιά να χάσουμε έστω ένα δια­μέ­ρι­σμα και όχι ολό­κληρη την «πολυ­κα­τοι­κία»; Η άποψη αυτή είναι μειο­ψη­φούσα, με τους πολλούς, να θέλουν τα δάση να εξε­λίσ­σο­νται, παρθένα και χωρίς επεμ­βά­σεις. Αλλά όπως η ιστορία έχει δείξει μέχρι τώρα, αλλά και η κλι­μα­τική κρίση που βρί­σκε­ται εν εξε­λί­ξει, μήπως πρέπει να μας κάνει να ανα­θε­ω­ρή­σουμε;