Μητσοτάκης: Μπορούμε να κερδίσουμε και τρίτη θητεία – Το Kέντρο νικά τον λαϊκισμό με έργο και συνέπεια

Καθαρό πολι­τικό μήνυμα με ορί­ζο­ντα τις επό­με­νες εκλογές έστειλε ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης, δηλώ­νο­ντας ότι η κυβέρ­νηση έχει «πολύ καλές πιθα­νό­τη­τες» να εξα­σφα­λί­σει και τρίτη θητεία και παρου­σιά­ζο­ντας τη μετριο­παθή κεντρώα πολι­τική ως το αντί­βαρο στον λαϊ­κι­σμό.

Κατά τη συζή­τησή του με τον Hemant Taneja, διευ­θύ­νο­ντα σύμ­βουλο της General Catalyst, στο πλαίσιο εκδή­λω­σης που διορ­γα­νώ­νει η Endeavor Greece, ο πρω­θυ­πουρ­γός υπο­στή­ριξε ότι οι εκλογές δεν κερ­δί­ζο­νται μόνο με πολι­τικά συν­θή­ματα, αλλά κυρίως με την υλο­ποί­ηση των δεσμεύ­σεων προς τους πολίτες.

«Μπορεί κανείς να κερ­δί­σει εκλογές ακο­λου­θώ­ντας μια μετριο­παθή, κεντρώα πολι­τική. Μπορεί να νικήσει τους λαϊ­κι­στές υλο­ποιώ­ντας τις υπο­σχέ­σεις του», ανέφερε χαρα­κτη­ρι­στικά, προ­σθέ­το­ντας ότι «σήμερα έχουμε πολύ καλές πιθα­νό­τη­τες να κερ­δί­σουμε και μια τρίτη θητεία, επειδή αντι­με­τω­πί­ζουμε τη δια­κυ­βέρ­νηση με μεγάλη σοβα­ρό­τητα».

Με την τοπο­θέ­τησή του αυτή, ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης περιέ­γραψε ουσια­στικά και τη στρα­τη­γική με την οποία η Νέα Δημο­κρα­τία θα κινηθεί προς τις κάλπες: πολι­τική στα­θε­ρό­τητα, προ­σή­λωση στις μεταρ­ρυθ­μί­σεις και σύγκρουση με τον λαϊ­κι­σμό μέσα από μετρή­σιμα απο­τε­λέ­σματα.

Ο πρω­θυ­πουρ­γός συνέ­δεσε αυτή την πολι­τική γραμμή και με τον διεθνή ρόλο της χώρας, τονί­ζο­ντας ότι «η Ελλάδα απο­τε­λεί παρά­δειγμα του τι σημαί­νει να ηγείσαι σε περιό­δους μεγάλης ανα­τα­ρα­χής».

Παρου­σί­ασε, παράλ­ληλα, το κυβερ­νη­τικό μοντέλο ως έναν συν­δυα­σμό ελεύ­θε­ρης αγοράς, ισχυρής κρα­τι­κής επο­πτείας και δημο­σιο­νο­μι­κής υπευ­θυ­νό­τη­τας.

«Έχουμε απο­δεί­ξει στην Ελλάδα ότι μπορεί να υπάρχει μια σύγ­χρονη, κεντρώα κυβέρ­νηση, η οποία πιστεύει στην ελεύ­θερη αγορά, αλλά και στη δύναμη του κράτους να ρυθ­μί­ζει τις αγορές», σημεί­ωσε.

Τόνισε ακόμη ότι το κράτος οφείλει να γίνεται απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τερο στην παροχή δημό­σιων υπη­ρε­σιών, ενώ προει­δο­ποί­ησε ότι οι βαθιές ανι­σό­τη­τες μπορούν να απο­δει­χθούν «κατα­στρο­φι­κές για την κοι­νω­νική συνοχή».

Στο πλαίσιο αυτό, επι­κα­λέ­στηκε ως παρά­δειγμα την αύξηση του κατώ­τα­του μισθού κατά 41%, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι πρό­κει­ται για ποσοστό σημα­ντικά υψη­λό­τερο από τον πλη­θω­ρι­σμό.

Ανα­φε­ρό­με­νος στις εξε­λί­ξεις γύρω από την Τεχνητή Νοη­μο­σύνη, παρα­δέ­χθηκε ότι ο ρυθμός των αλλαγών είναι τόσο γρή­γο­ρος ώστε είναι δύσκολο ακόμη και για έναν υπεύ­θυνο χάραξης πολι­τι­κής να τις παρα­κο­λου­θή­σει. Τόνισε ότι η κυβέρ­νηση παρα­μέ­νει προ­ση­λω­μένη στην εφαρ­μογή και την επι­και­ρο­ποί­ηση της εθνικής στρα­τη­γι­κής για την Τεχνητή Νοη­μο­σύνη, κάνο­ντας ειδική αναφορά στη συμβολή του καθη­γητή Κων­στα­ντί­νου Δασκα­λάκη στην προ­σπά­θεια κατα­νό­η­σης των δυνα­το­τή­των που προ­σφέ­ρει η νέα τεχνο­λο­γία στο κράτος.

Όπως είπε η Ελλάδα επι­διώ­κει συνερ­γα­σίες με μεγάλες εται­ρείες Τεχνη­τής Νοη­μο­σύ­νης, ώστε να υλο­ποιού­νται πιλο­τικά προ­γράμ­ματα, να δοκι­μά­ζο­νται νέες εφαρ­μο­γές και να αξιο­λο­γεί­ται πώς μπορούν να βελ­τιώ­σουν την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα του Δημο­σίου και την παροχή υπη­ρε­σιών προς τους πολίτες. Ανα­φέρ­θηκε ιδιαί­τερα στις δυνα­τό­τη­τες αξιο­ποί­η­σης της Τεχνη­τής Νοη­μο­σύ­νης στην υγεία και στους ψηφια­κούς πρά­κτο­ρες που μπορούν να ανα­λά­βουν σύν­θε­τες λει­τουρ­γίες.

Ως παρά­δειγμα έφερε μια «ψηφιακή νοση­λεύ­τρια», η οποία θα μπο­ρούσε να συνο­μι­λεί με ενσυ­ναί­σθηση με έναν ασθενή, να τον υπο­στη­ρί­ζει διαρκώς και να είναι δια­θέ­σιμη όλο το εικο­σι­τε­τρά­ωρο. Διευ­κρί­νισε, ωστόσο, ότι η τεχνο­λο­γία πρέπει να ενι­σχύει και όχι να αντι­κα­θι­στά τους νοση­λευ­τές. Σε μια περίοδο χρόνιας έλλει­ψης προ­σω­πι­κού, η Τεχνητή Νοη­μο­σύνη θα μπο­ρούσε να ανα­λά­βει γρα­φειο­κρα­τι­κές και επα­να­λαμ­βα­νό­με­νες εργα­σίες, επι­τρέ­πο­ντας στους επαγ­γελ­μα­τίες υγείας να αφιε­ρώ­νουν περισ­σό­τερο χρόνο στους ασθε­νείς και στις απο­φά­σεις που απαι­τούν ανθρώ­πινη κρίση.

Αντί­στοιχη λογική, όπως ανέφερε, ακο­λου­θεί­ται και σε πρό­γραμμα συνερ­γα­σίας με την OpenAI για την εκπαί­δευση. Η Τεχνητή Νοη­μο­σύνη μπορεί να βοη­θή­σει τους εκπαι­δευ­τι­κούς στην προ­ε­τοι­μα­σία και στον σχε­δια­σμό των μαθη­μά­των, μειώ­νο­ντας τον διοι­κη­τικό φόρτο και απε­λευ­θε­ρώ­νο­ντας περισ­σό­τερο χρόνο για τη διδα­σκα­λία και την επαφή με τους μαθητές επι­σή­μανε.

Ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης υπο­γράμ­μισε ότι το βασικό πρό­βλημα για μια κυβέρ­νηση δεν είναι η έλλειψη ευκαι­ριών, αλλά το αντί­θετο: οι δυνα­τό­τη­τες είναι περισ­σό­τε­ρες από όσες μπορεί να αφο­μοιώ­σει και να εφαρ­μό­σει ταυ­τό­χρονα ο κρα­τι­κός μηχα­νι­σμός. Για τον λόγο αυτό-είπε- απαι­τεί­ται επιλογή συγκε­κρι­μέ­νων τομέων στους οποίους η Ελλάδα μπορεί να πρω­το­πο­ρή­σει και συνερ­γα­σία με εται­ρείες που επι­θυ­μούν να δοκι­μά­σουν στη χώρα νέες τεχνο­λο­γι­κές λύσεις.

Στο πλαίσιο αυτό ενέταξε και τη συνερ­γα­σία με την ElevenLabs, εται­ρεία με σημα­ντική τεχνο­γνω­σία στις εφαρ­μο­γές φωνής. Ξεχώ­ρισε το πρό­γραμμα για τη διάσωση παρα­δο­σια­κών ελλη­νι­κών δια­λέ­κτων που ομι­λού­νται πλέον από ολοένα και λιγό­τε­ρους ανθρώ­πους, σημειώ­νο­ντας ότι η Τεχνητή Νοη­μο­σύνη μπορεί να χρη­σι­μο­ποι­η­θεί για την προ­στα­σία και την ανά­δειξη της πολι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς. Υπεν­θύ­μισε, επίσης, ότι η ελλη­νική γλώσσα δια­θέ­τει πλέον επίσημη διεθνή ημέρα ανα­γνω­ρι­σμένη από την UNESCO.

Ο πρω­θυ­πουρ­γός ανα­φέρ­θηκε και στην ICEYE, παρου­σιά­ζο­ντας τη συνερ­γα­σία ως παρά­δειγμα της στρα­τη­γι­κής που επι­διώ­κει η χώρα. Η ελλη­νική κυβέρ­νηση δεν περιο­ρί­στηκε, όπως είπε, στον ρόλο του πελάτη δορυ­φο­ρι­κών υπη­ρε­σιών. Η εται­ρεία δημιούρ­γησε ομάδα στην Ελλάδα, επα­να­πά­τρισε εξει­δι­κευ­μένο προ­σω­πικό και απο­φά­σισε να δημιουρ­γή­σει μονάδα παρα­γω­γής προηγ­μέ­νων δορυ­φό­ρων SAR. Όπως είπε η μονάδα θα μπο­ρούσε να παράγει έως 150 δορυ­φό­ρους τον χρόνο και να απα­σχο­λεί περισ­σό­τε­ρους από 250 εργα­ζο­μέ­νους.

Η Ελλάδα τόνισε, μπορεί να λει­τουρ­γή­σει όχι μόνο ως αγορά, αλλά ως βάση έρευνας, ανά­πτυ­ξης και παρα­γω­γής για την ευρω­παϊκή και την παγκό­σμια αγορά. Ως βασικά πλε­ο­νε­κτή­ματα ανέ­δειξε το υψηλού επι­πέ­δου ανθρώ­πινο δυνα­μικό, τα πανε­πι­στή­μια, τις τεχνι­κές δεξιό­τη­τες που υπάρ­χουν και εκτός Αθήνας και Θεσ­σα­λο­νί­κης, το αντα­γω­νι­στι­κό­τερο κόστος εργα­σίας σε σύγκριση με άλλα τεχνο­λο­γικά κέντρα και τη μεγάλη ελλη­νική δια­σπορά.

Πολλοί Έλληνες του εξω­τε­ρι­κού, όπως είπε, επι­θυ­μούν να επι­στρέ­ψουν, εφόσον βρουν μια καλή θέση εργα­σίας. Η ποιό­τητα ζωής που προ­σφέ­ρει η χώρα, σε συν­δυα­σμό με τις επαγ­γελ­μα­τι­κές ευκαι­ρίες, μπορεί να ενι­σχύ­σει τον επα­να­πα­τρι­σμό εξει­δι­κευ­μέ­νων επι­στη­μό­νων και στε­λε­χών.

Ιδιαί­τερη έμφαση έδωσε στην άμυνα, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι η χώρα πρέπει να αλλάξει αντί­ληψη και να μην περιο­ρί­ζε­ται στα μεγάλα πλοία, τα ακριβά αερο­σκάφη και τις παρα­δο­σια­κές εξο­πλι­στι­κές πλατ­φόρ­μες. Η σύγ­χρονη άμυνα, σημεί­ωσε, προ­ϋ­πο­θέ­τει συνεχή και­νο­το­μία και διαρκή ανα­βάθ­μιση δυνα­το­τή­των.

Είπε ότι έχει ζητήσει από το υπουρ­γείο Εθνικής ‘Αμυνας να δια­θέ­τει ένα μικρό μέρος του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού του σε περιο­ρι­σμέ­νες συμ­βά­σεις με νεο­φυ­είς και και­νο­τό­μες επι­χει­ρή­σεις. Η από­κτηση ενός πρώτου πελάτη στις ελλη­νι­κές Ένοπλες Δυνά­μεις θα μπο­ρούσε να λει­τουρ­γή­σει ως από­δειξη της αξίας μιας τεχνο­λο­γίας και ως εφαλ­τή­ριο για εξα­γω­γές, πρό­σθεσε.

Έφερε ως παρά­δειγμα συνερ­γα­σία με το MIT, στο πλαίσιο της οποίας Έλληνας καθη­γη­τής επέ­στρεψε στη χώρα για να εκπαι­δεύ­σει τεχνικά στελέχη των Ενόπλων Δυνά­μεων σε θαλάσ­σια μη επαν­δρω­μένα συστή­ματα και προηγ­μένα συστή­ματα σμήνους. Η επι­δί­ωξη, όπως εξήγησε, είναι να συν­δε­θεί η ελλη­νική τεχνο­γνω­σία με ελλη­νι­κές επι­χει­ρή­σεις και ναυ­πη­γεία, ώστε να παρα­χθούν συστή­ματα χρήσιμα για την εθνική άμυνα και δυνη­τικά εξα­γώ­γιμα.

Παρά τις ευκαιρίες-όπως είπε- εμφα­νί­στηκε ιδιαί­τερα προ­βλη­μα­τι­σμέ­νος για τους κιν­δύ­νους της Τεχνη­τής Νοη­μο­σύ­νης. Τόνισε ότι όσο πιο σύνθετα γίνο­νται τα μοντέλα Τεχνη­τής Νοη­μο­σύ­νης τόσο λιγό­τε­ροι άνθρω­ποι κατα­νο­ούν πλήρως τον τρόπο λει­τουρ­γίας και εξέ­λι­ξής τους. Επι­κα­λέ­στηκε τα κείμενα του διευ­θύ­νο­ντος συμ­βού­λου της Anthropic για τη θετική και τη σκο­τεινή πλευρά της Τεχνη­τής Νοη­μο­σύ­νης και υπο­γράμ­μισε ότι ο κίν­δυ­νος ενός ακραίου αρνη­τι­κού σενα­ρίου είναι υπερ­βο­λικά μεγάλος για να αγνοη­θεί.

Παράλ­ληλα, εξέ­φρασε αμφι­βο­λίες για το αν οι Ηνω­μέ­νες Πολι­τείες είναι δια­τε­θει­μέ­νες να επι­βρα­δύ­νουν την ανά­πτυξη των τεχνο­λο­γιών ή να θεσπί­σουν αυστη­ρούς περιο­ρι­σμούς. Ο αντα­γω­νι­σμός ΗΠΑ και Κίνας, όπως είπε, αφορά πλέον τη στρα­τη­γική κυριαρ­χία στην τεχνο­λο­γία του μέλ­λο­ντος και περιο­ρί­ζει τις δυνα­τό­τη­τες διε­θνούς ρύθ­μι­σης.

Έθεσε επίσης το ζήτημα της συγκέ­ντρω­σης πλούτου και ισχύος σε λίγες μεγάλες τεχνο­λο­γι­κές εται­ρείες. Η τεχνο­λο­γική «αφθονία» είπε, δεν μπορεί να σημαί­νει τη δημιουρ­γία αδια­νό­η­του πλούτου για λίγους μετό­χους, καθώς κάτι τέτοιο θα μπο­ρούσε να προ­κα­λέ­σει σοβαρή κοι­νω­νική ανα­τα­ραχή. Οι υψηλές χρη­μα­τι­στη­ρια­κές απο­τι­μή­σεις επι­τρέ­πουν στις μεγα­λύ­τε­ρες εται­ρείες να εξα­γο­ρά­ζουν σχεδόν οποια­δή­ποτε μικρό­τερη επι­χεί­ρηση επι­θυ­μούν, καθι­στώ­ντας δύσκολο τον περιο­ρι­σμό της δύναμής τους, σημεί­ωσε.

Συνέ­δεσε το ζήτημα αυτό με την απα­σχό­ληση, δια­τυ­πώ­νο­ντας ένα σαφές δίλημμα: είτε οι σημε­ρι­νές απο­τι­μή­σεις απο­τε­λούν μεγάλη χρη­μα­τι­στη­ριακή «φούσκα», είτε οι αυξή­σεις παρα­γω­γι­κό­τη­τας θα είναι τόσο μεγάλες ώστε θα προ­κα­λέ­σουν εκτο­πι­σμό εργα­ζο­μέ­νων σε κλίμακα που δεν έχει προη­γού­μενο. Κανένα από τα δύο ενδε­χό­μενα, ανέφερε, δεν είναι ιδιαί­τερα θετικό.

Σημα­ντικό μέρος της τοπο­θέ­τη­σής του αφιέ­ρωσε στα παιδιά, στα μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης και στην ψυχική υγεία. Δήλωσε ότι δεν χρειά­ζε­ται περισ­σό­τερα επι­στη­μο­νικά στοι­χεία για να αντι­λη­φθεί πως η κοι­νω­νία διε­ξά­γει ένα πείραμα με τον εγκέ­φαλο των παιδιών και των εφήβων. Η υπερ­βο­λική χρήση των μέσων κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης, υπο­στή­ριξε, προ­κα­λεί περισ­σό­τερη βλάβη παρά όφελος.

Ανέφερε ότι η απόφαση της κυβέρ­νη­σης είναι τα παιδιά κάτω των 15 ετών να μην έχουν πρό­σβαση στις μεγάλες πλατ­φόρ­μες κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης. Ένα σαφές νομικό όριο, όπως είπε, θα δώσει και στους γονείς τη δυνα­τό­τητα να αντι­με­τω­πί­σουν την πίεση των συνο­μη­λί­κων, καθώς σήμερα ένας δωδε­κά­χρο­νος μπορεί εύκολα να απα­ντή­σει ότι όλοι οι φίλοι του έχουν πρό­σβαση.

Ο πρω­θυ­πουρ­γός ζήτησε ευρω­παϊκό ρυθ­μι­στικό πλαίσιο, εκτι­μώ­ντας ότι οι μέχρι σήμερα πρω­το­βου­λίες της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής δεν είναι αρκετά φιλό­δο­ξες. Τόνισε ότι χρειά­ζε­ται μια κοινή ευρω­παϊκή «ομπρέλα» προ­στα­σίας για τα παιδιά και τους εφήβους.

Προει­δο­ποί­ησε ότι η επόμενη μεγάλη πρό­κληση θα αφορά την Τεχνητή Νοη­μο­σύνη στην εκπαί­δευση. Εκτί­μησε ότι οι γραπτές εργα­σίες θα χάσουν μέρος της αξίας τους και ότι η αξιο­λό­γηση θα επι­στρέ­ψει περισ­σό­τερο στις εξε­τά­σεις και στις προ­φο­ρι­κές δοκι­μα­σίες, καθώς η Τεχνητή Νοη­μο­σύνη μπορεί πλέον να συντά­ξει ένα κείμενο υψηλού επι­πέ­δου.

Ανα­ρω­τή­θηκε κατά πόσο τα νέα εργα­λεία ενι­σχύ­ουν την παρα­γω­γι­κό­τητα και από ποιο σημείο και μετά οδηγούν στην επα­νά­παυση. Η προ­σπά­θεια να γράψει κάποιος ένα καλό κείμενο είπε, απο­τε­λεί μέρος της μαθη­σια­κής δια­δι­κα­σίας. Υπάρχει κίν­δυ­νος τα παιδιά να χάσουν θεμε­λιώ­δεις γνω­στι­κές και κοι­νω­νι­κές δεξιό­τη­τες, ιδιαί­τερα αν μεγάλο μέρος της αλλη­λε­πί­δρα­σής τους γίνεται απο­κλει­στικά ψηφιακά.

Ανα­ρω­τή­θηκε τι σημαί­νει για έναν νέο άνθρωπο να έχει έναν ψηφιακό φίλο, σύντροφο ή σύντροφο και κάλεσε την κοι­νω­νία να εξε­τά­σει το θέμα όχι μόνο τεχνο­λο­γικά, αλλά φιλο­σο­φικά και ηθικά. Όπως είπε, τα ζητή­ματα αυτά δεν ανήκουν στο μέλλον, αλλά βρί­σκο­νται ήδη μπροστά μας.

Σημεί­ωσε επίσης ότι μία από τις καλύ­τε­ρες δημό­σιες επεν­δύ­σεις είναι η δημιουρ­γία περισ­σό­τε­ρων αθλη­τι­κών κέντρων και χώρων όπου τα παιδιά θα μπορούν να ασχο­λού­νται με την άθληση, τις τέχνες, τη μουσική και το θέατρο, ώστε να περιο­ρί­ζε­ται η εξάρ­τησή τους από τις οθόνες.

Κλεί­νο­ντας, μοι­ρά­στηκε ένα προ­σω­πικό παρά­δειγμα από τη χρήση ενός ψηφια­κού λογο­γρά­φου. Όπως είπε, τρο­φο­δό­τησε ένα σύστημα με προη­γού­με­νες ομιλίες και τοπο­θε­τή­σεις του, ώστε να δημιουρ­γη­θεί ένας «ψηφια­κός πρω­θυ­πουρ­γός» που θα μπο­ρούσε να γράφει και να μιλά όπως ο ίδιος. Η εμπει­ρία, ωστόσο, του προ­κά­λεσε αμη­χα­νία, καθώς ένιωσε ότι άκουγε ένα είδωλό του που τον μιμού­νταν χωρίς να είναι πραγ­μα­τικά ο ίδιος.

Απο­φά­σισε να εγκα­τα­λεί­ψει τη χρήση του για τις ομιλίες του, παρότι ανα­γνώ­ρισε ότι θα μπο­ρούσε να τον κατα­στή­σει παρα­γω­γι­κό­τερο. Κανένας ψηφια­κός λογο­γρά­φος, τόνισε, δεν μπορεί να αντι­λη­φθεί πλήρως τις αντι­δρά­σεις ενός ακρο­α­τη­ρίου και να προ­σαρ­μο­στεί στη ζωντανή ανθρώ­πινη επι­κοι­νω­νία.

Ο πρω­θυ­πουρ­γός κλεί­νο­ντας έστειλε το μήνυμα ότι η Τεχνητή Νοη­μο­σύνη προ­σφέ­ρει στην Ελλάδα μεγάλες ευκαι­ρίες για επεν­δύ­σεις, δημό­σιες υπη­ρε­σίες, πολι­τι­σμό, εκπαί­δευση και άμυνα, αλλά η αξιο­ποί­ησή της δεν μπορεί να απο­συν­δε­θεί από τις κοι­νω­νι­κές, οικο­νο­μι­κές και ηθικές συνέ­πειές της. Η τεχνο­λο­γική πρόοδος, όπως υπο­γράμ­μισε, πρέπει να συνο­δεύ­ε­ται από πολι­τική ευθύνη, ευρω­παϊκή ρύθμιση και διαρκή προ­στα­σία της ανθρώ­πι­νης εργα­σίας, της παι­δι­κής ανά­πτυ­ξης και της αυθε­ντι­κής ανθρώ­πι­νης σχέσης.

Πηγή: protothema.gr