Αγωγή για ιατρική αμέλεια εις βάρος του Γενικού Νοσοκομείου Ρόδου από ανδρόγυνο

Ενώπιον του Τρι­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου θα εκδι­κα­στεί την 30ή Ιουνίου 2022 αγωγή που άσκησε ένα ανδρό­γυνο, κάτοι­κοι ακρι­τι­κού νησιού των Δωδε­κα­νή­σων κατά του Γενικού Νοσο­κο­μείου Ρόδου διεκ­δι­κώ­ντας απο­ζη­μιώ­σεις από αδι­κο­πρα­ξία και συγκε­κρι­μένα για ιατρική αμέλεια που οδήγησε στην γέννηση του δεύ­τε­ρου παιδιού τους με σύν­δρομο που το έχει κατα­στή­σει ανάπηρο σε ποσοστό 80%!

Τον Απρίλιο του έτους 2015, η πρώτη κατέστη για δεύτερη φορά έγκυος και επι­σκέ­φθηκε αρχικά γυναι­κο­λόγο στο ιδιω­τικό του ιατρείο στη Ρόδο, ο οποίος είχε ανα­λά­βει και την παρα­κο­λού­θηση της πρώτης κυήσεως.

Υπε­βλήθη σε υπε­ρη­χο­γρα­φικό έλεγχο, μετά το πέρας του οποίου επι­βε­βαί­ωσε την εγκυ­μο­σύνη και όρισε ως πιθανή ημε­ρο­μη­νία τοκετού την 21-12-2015.

Την 18-05-2015 επι­σκέ­φθηκε με τον σύζυγο της το ενα­γό­μενο Νοσο­κο­μείο, όπου γυναι­κο­λό­γος ανέλαβε την παρα­κο­λού­θηση της κυήσεως.

Αφού την δια­βε­βαί­ωσε ότι όλα εξε­λίσ­σο­νταν ομαλά της ζήτησε να επα­νέλ­θει την 12-06-2015, ότε μετά τη διε­νέρ­γεια υπε­ρη­χο­γρα­φι­κού ελέγχου τους ενη­μέ­ρωσε ότι σύμφωνα με την νέα μέτρηση η πιθανή ημε­ρο­μη­νία τοκετού ήταν η 13-12-2015, καθώς και ότι «το έμβρυο είχε μεγα­λώ­σει πολύ, με απο­τέ­λε­σμα να μην είναι δυνατή η διε­νέρ­γεια μέτρη­σης της αυχε­νι­κής δια­φά­νειας», μιας εξέ­τα­σης απα­ραί­τη­της κατά τον προ­γεν­νη­τικό έλεγχο.

Με την εξέταση αυτή μπορούν να δια­γνω­σθούν σοβαρές γενε­τι­κές ανω­μα­λίες του εμβρύου και κατ’ επέ­κταση να προσ­διο­ρι­στεί εγκαί­ρως και με ασφά­λεια κατά πόσο το έμβρυο είναι υγιές.

Γνω­ρί­ζο­ντας την ανα­γκαιό­τητα της εξέ­τα­σης αυτής, ανη­σύ­χησε και εξέ­φρασε τους φόβους της για την αδυ­να­μία εκτε­λέ­σεώς της. Όπως δια­τεί­νε­ται η μητέρα ο ιατρός την καθη­σύ­χασε και την δια­βε­βαί­ωσε ότι δεν θα υπάρξει κανένα απο­λύ­τως πρό­βλημα, δεδο­μέ­νου ότι βρι­σκό­ταν σε νεαρή ηλικία και ότι οι δύο εγκυ­μο­σύ­νες της δεν απείχαν μεγάλο χρονικό διά­στημα μεταξύ τους.

Την 22-08-2015 στις εγκα­τα­στά­σεις του Νοσο­κο­μείου υπε­βλήθη σε υπε­ρη­χο­γρά­φημα β’ επι­πέ­δου, το οποίο απο­τε­λεί το σημα­ντι­κό­τερο υπε­ρη­χο­γρά­φημα για τη διά­γνωση των προ­γεν­νη­τι­κών ανω­μα­λιών του εμβρύου και κατά τη διε­νέρ­γεια του οποίου γίνεται λεπτο­με­ρής εξέταση της ανα­το­μίας αυτού.

Ο γυναι­κο­λό­γος ο οποίος διε­νήρ­γησε τον εν λόγω υπε­ρη­χο­γρα­φικό έλεγχο, την δια­βε­βαί­ωσε προ­φο­ρικά ότι όλα έβαιναν ομαλά και ότι κυο­φο­ρούσε ένα υγιές άρρεν τέκνο με φυσιο­λο­γική ανά­πτυξη, χωρίς να παρα­δώ­σει εγγρά­φως το απο­τέ­λε­σμα του υπε­ρη­χο­γρα­φι­κού ελέγχου.

Την 30-08-2015 μετέβη στις εγκα­τα­στά­σεις του Νοσο­κο­μείου, όπου υπε­βλήθη σε υπε­ρη­χο­γρά­φημα, τα απο­τε­λέ­σματα του οποίου και πάλι δεν έλαβε παρά μόνο την προ­φο­ρική δια­βε­βαί­ωση του ιατρού ότι «όλα έβαιναν ομαλά».

Την 25-09-2015 έλαβε χώρα δεκά­λε­πτη εξέταση από ιατρό στις εγκα­τα­στά­σεις του ενα­γό­με­νου Νοσο­κο­μείου και την 18-11-2015 τηρώ­ντας τις οδηγίες του ιατρού μετέβη στο Τμήμα Μαιευ­τι­κής, όπου και έλαβε χώρα καρ­διο­το­κο­γρά­φημα, τα απο­τε­λέ­σματα του οποίου γνω­στο­ποι­ή­θη­καν άμεσα στον ιατρό, ο οποίος δια­βε­βαί­ωσε ότι όλα έβαιναν ομαλώς και ότι θα υπο­βαλ­λό­ταν σε επέμ­βαση και­σα­ρι­κής τομής την 30-11-2015.

Την 29-11-2015, εισήχθη στις εγκα­τα­στά­σεις του ενα­γο­μέ­νου, με αιτία εισόδου «τοκετός με εκλε­κτική και­σα­ρική τομή», όπου μετά από την διε­νέρ­γεια εξε­τά­σεων, την επομένη 30-11-2015 υπε­βλήθη σε επέμ­βαση και­σα­ρι­κής τομής και στη συνέ­χεια έλαβε χώρα ανάνηψη του νεογνού με ambu λόγω νωθρό­τη­τας και κυά­νω­σης και τέθηκε σε hood (θερ­μο­κοι­τίδα) με οξυγόνο. Στις ερω­τή­σεις της για το πού βρι­σκό­ταν το βρέφος και εάν όλα είχαν εξε­λι­χθεί ομαλά, όπως τονίζει της απα­ντού­σαν ότι είχε τοπο­θε­τη­θεί σε θερ­μο­κοι­τίδα όπου θα έπρεπε να παρα­μεί­νει για λίγο χρονικό διά­στημα, με το αιτιο­λο­γικό ότι είχε «ενερ­γη­θεί εντός της κοιλίας μου και είχε κατα­πιεί τα διαρ­ρέ­ο­ντα υγρά».

Την επόμενη ημέρα, ότε και της επε­τράπη να το δει, ενώ συνέ­χιζε να βρί­σκε­ται στη θερ­μο­κοι­τίδα, αντε­λή­φθη μορ­φο­λο­γική ανω­μα­λία στα άνω και κάτω άκρα.

Στο ερώτημά της στο νοση­λευ­τικό προ­σω­πικό τι συνέ­βαινε, την ενη­μέ­ρω­σαν ότι «πολλά παι­δά­κια γεν­νιού­νται έτσι», ότι το τέκνο είχε γεν­νη­θεί «εξα­δά­κτυλο» και ότι «τα δακτυ­λά­κια των ποδιών του ήταν ενωμένα».

Το βράδυ της ίδιας ημέρας παρα­τή­ρη­σαν ασυμ­με­τρία των ώτων, ότι ο αντί­χει­ρας του αρι­στε­ρού άνω άκρου ήταν αφύσικα στραβός και ότι τα μάτια του δεν είχαν το ίδιο μέγεθος.

Σε κατά­σταση έντονης ανη­συ­χίας και τρόμου ρώτησαν τον ιατρό τι συνέ­βαινε και γιατί δεν είχαν ενη­με­ρω­θεί για τις ανωτέρω μορ­φο­λο­γι­κές ανω­μα­λίες στα πλαίσια του προ­γεν­νη­τι­κού ελέγχου, ότε, όπως δια­τεί­νε­ται απή­ντησε «εάν το έλεγα θα άλλαζε κάτι; ή μήπως θα δια­κό­πτατε την κύηση;».

Από την πέμπτη κιόλας ημέρα μετά τη γέννησή του εμφά­νισε εμετικά επει­σό­δια με κίτρινο χρώμα.

Στο Νοσο­κο­μείο Παίδων «ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ», όπου υπε­βλήθη σε μια σειρά εξε­τά­σεων και τελικώς διε­γνώ­σθη ότι το τέκνο τους πάσχει από το σύν­δρομο rubinstein –taybi, μια γενε­τική συστη­μα­τική δια­τα­ραχή που επη­ρε­ά­ζει πολλά συστή­ματα των οργάνων του σώματος και παρου­σιά­ζει ανα­πη­ρία σε ποσοστό 80%.

Έχει την κλινική εικόνα παιδιού με ψυχο­κι­νη­τική και νοητική καθυ­στέ­ρηση και χρειά­ζε­ται ειδική υπο­στή­ριξη από μια ομάδα απο­κα­τά­στα­σης για μεγάλο χρονικό διά­στημα.

Χρήζει εντα­τι­κής βοή­θειας από φυσι­κο­θε­ρα­πευ­τές, εργο­θε­ρα­πευ­τές, λογο­θε­ρα­πευ­τές και από εξει­δι­κευ­μέ­νους στην ειδική αγωγή επαγ­γελ­μα­τίες υγείας, ενώ κρί­νε­ται ανα­γκαίο να υπο­βλη­θεί σε μια σειρά χει­ρουρ­γι­κών επεμ­βά­σεων για την κρυ­ψορ­χία, τον εγκέ­φαλο, τον δια­χω­ρι­σμό των δαχτύ­λων.