Αλκιβιάδης Στεφανής: Ευθύνη όλων να φανούμε αντάξιοι συνεχιστές του Αγώνα του 1821

«Με διαρκή επι­χει­ρη­σιακή ετοι­μό­τητα, αλλά και υψηλή μαχη­τική και απο­τρε­πτική ισχύ, οι Ένοπλες Δυνά­μεις τίθε­νται προ­με­τω­πίδα του φρο­νή­μα­τος του Έθνους μας, ενάντια σε όποιον επι­βου­λεύ­ε­ται τα κυριαρ­χικά του δικαιώ­ματα», τόνισε ο υφυ­πουρ­γός Εθνικής ‘Αμυνας Αλκι­βιά­δης Στε­φα­νής, σε χαι­ρε­τι­σμό που απηύ­θυνε στην ημερίδα με τίτλο «Από το Γένος στο Έθνος και το Κράτος των Ελλήνων», που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε ως συν­διορ­γά­νωση του δήμου Βάρης – Βούλας – Βου­λιαγ­μέ­νης και της στρα­τιω­τι­κής σχολής Ευελ­πί­δων, στη Βάρη Αττικής.

«Η Ελλάδα, με πλήρη συναί­σθηση της ιστο­ρι­κής της ευθύνης, επι­λέ­γει τον δρόμο της διπλω­μα­τίας και της νομι­μό­τη­τας, προ­α­σπί­ζο­ντας τα συμ­φέ­ρο­ντά της στη βάση των αρχών του Διε­θνούς Δικαίου και του ευρω­παϊ­κού κεκτη­μέ­νου» ανέφερε.

«Παράλ­ληλα», συμπλή­ρωσε, «δια­θέ­τει σύγ­χρο­νες, απο­τε­λε­σμα­τι­κές και ισχυρές Ένοπλες Δυνά­μεις, που επι­τρέ­πουν στη χώρα να εφαρ­μό­ζει την εξω­τε­ρική της πολι­τική, με σύνεση, στα­θε­ρό­τητα, ψυχραι­μία, απο­φα­σι­στι­κό­τητα, αλλά και εθνική αυτο­πε­ποί­θηση, επι­βε­βαιώ­νο­ντας τη θέση της, ως παρά­γο­ντα ευη­με­ρίας και ασφά­λειας, για την ευρύ­τερη περιοχή της Νοτιο­α­να­το­λι­κής Μεσο­γείου».

«Η παρούσα χρονική συγκυ­ρία καθί­στα­ται μονα­δική, αφού φέτος συμπλη­ρώ­νο­νται 200 χρόνια από την έναρξη του εθνικο-απελευθερωτικού αγώνα για την «Ανά­σταση» του Γένους, ο οποίος οδήγησε στη σύσταση του νέου Ελλη­νι­κού Κράτους» ανέφερε ο κ. Στε­φα­νής.

«Σε έναν τόπο ευλο­γη­μένο από το αίμα ηρώων και αγια­σμένο από τα μυστή­ρια της ορθό­δο­ξης θρη­σκευ­τι­κής μας κλη­ρο­νο­μιάς, απο­τε­λεί ευθύνη όλων μας να φανούμε αντά­ξιοι συνε­χι­στές του Αγώνα του 1821, κλη­ρο­δο­τώ­ντας στα παιδιά μας το ίδιο απόθεμα εθνικής αξιο­πρέ­πειας που εμείς παρα­λά­βαμε”, επε­σή­μανε.

Στόχος, όπως είπε ο υφυ­πουρ­γός Εθνικής ‘Αμυνας, «δεν μπορεί να είναι άλλος από το να συνε­χί­σουμε την ηρωική ιστο­ρική μας δια­δρομή, να προ­βά­λουμε το ηθικό μας ανά­στημα και να δια­τη­ρή­σουμε αναλ­λοί­ω­τες τις παρα­δο­σια­κές δια­χρο­νι­κές μας αξίες και ιδανικά».