Στις Η.Π.Α. για την Paladins η Κοιλιά!

Το όνει­ρο της γί­νε­ται πραγ­μα­τι­κό­τη­τα και συ­νε­χί­ζει την εξαι­ρε­τι­κή της πα­ρου­σία στα γή­πε­δα του μπά­σκετ… Ο λόγος για τη Ρο­δί­τισ­σα Πα­ρα­σκευή Κοι­λιά, που τα τε­λευ­ταία τέσ­σε­ρα χρό­νια αγω­νι­ζό­ταν στον Πα­να­θη­ναϊ­κό, κάνει το με­γά­λο άλμα στην κα­ριέ­ρα της και θα φύγει για την Αμε­ρι­κή, έχο­ντας συμ­φω­νή­σει με την ομάδα Paladins του πα­νε­πι­στη­μί­ου Furman. Η 19χρονη τα­λα­ντού­χα αθλή­τρια που ξε­κί­νη­σε από τον Δια­γό­ρα κάνει ένα με­γά­λο της όνει­ρο πραγ­μα­τι­κό­τη­τα και μετά τις Εζέ­τζα, Πράπα και Μού­τση, θα βρε­θεί στην απέ­να­ντι όχθη του Ατλα­ντι­κού για να συν­δυά­σει τις σπου­δές της με το μπά­σκετ, καθώς είναι πλέον μέλος των Paladins ομάδα του πα­νε­πι­στη­μί­ου του Φουρ­μάν. Οι εξαι­ρε­τι­κές εμ­φα­νί­σεις της Κοι­λιά με τη φα­νέ­λα του Δια­γό­ρα, την οδή­γη­σαν στον Πα­να­θη­ναϊ­κό. Με την ομάδα γυ­ναι­κών πα­νη­γύ­ρι­σε την επι­στρο­φή του συλ­λό­γου στην Α1, ενώ βρέ­θη­κε και στο φαι­ναλ-φορ του κυ­πέλ­λου. Την τε­λευ­ταία χρο­νιά και πριν τη δια­κο­πή λόγω κο­ρω­νοϊ­ού, με την ομάδα του «τρι­φυλ­λιού» ήταν στη δεύ­τε­ρη θέση της Α1 και στα ημι­τε­λι­κά του κυ­πέλ­λου.

Από τη Ρόδο και τον Δια­γό­ρα, η Πα­ρα­σκευή Κοι­λιά θα βρε­θεί στις ΗΠΑ, όπου κα­λεί­ται να πιά­σει την ευ­και­ρία από τα μαλ­λιά και να γίνει κα­λύ­τε­ρη παί­κτρια, ικανή να παί­ξει σπου­δαίο μπά­σκετ μετά την απο­φοί­τη­ση της. Με την Κοι­λιά ο Γ.Σ. Δια­γό­ρας είχε πάρει όλα τα πρω­τα­θλή­μα­τα στα μικρά τμή­μα­τα και κυ­ρί­ως στις κο­ρα­σί­δες (πέντε συ­νε­χό­με­να), ενώ έφυγε νωρίς στην Αθήνα για λο­γα­ρια­σμό του Πα­να­θη­ναϊ­κού. Μετά από τέσ­σε­ρα χρό­νια, έφτα­σε το πλή­ρω­μα του χρό­νου για την Πα­ρα­σκευή να κάνει το με­γά­λο άλμα που ονει­ρευό­ταν και να δο­κι­μά­σει την τύχη της σε μία νέα ζωή, σε κάτι εντε­λώς δια­φο­ρε­τι­κό. Τώρα κα­λεί­ται να δου­λέ­ψει σκλη­ρά στην Αμε­ρι­κή, να συ­νη­θί­σει ένα νέο τρόπο ζωής και πα­ράλ­λη­λα με τις σπου­δές της, να κάνει τε­ρά­στια μπα­σκε­τι­κά βή­μα­τα, που θα της δεί­ξουν το δρόμο της διά­κρι­σης και της επι­τυ­χί­ας για τη συ­νέ­χεια. Να θυ­μί­σου­με ότι κάτι αντί­στοι­χο είχε κάνει στο πα­ρελ­θόν και η Κώα Ανθή Χα­τζη­για­κου­μή, η οποία στη συ­νέ­χεια έπαι­ζε για πολλά χρό­νια στην Α1 Κα­τη­γο­ρία.

Η ίδια με ανάρ­τη­ση της στο facebook γνω­στο­ποί­η­σε την νέα της μπα­σκε­τι­κή στέγη ευ­χα­ρι­στώ­ντας πα­ράλ­λη­λα την ομάδα του Πα­να­θη­ναϊ­κού. « Είναι επί­ση­μο! Είμαι τόσο εν­θου­σια­σμέ­νη που ανα­κοι­νώ­νω τη συμ­φω­νία μου στο Πα­νε­πι­στή­μιο Furman. Θέλω να πω ένα τε­ρά­στιο ευ­χα­ρι­στώ στην προ­πο­νη­τή Carson και το προ­σω­πι­κό της ομά­δας, που μου έδωσε την ευ­και­ρία να είμαι μέλος της οι­κο­γέ­νειας του Paladin για τα επό­με­να χρό­νια. Αι­σθά­νο­μαι ευ­λο­γη­μέ­νη που έχω κα­τα­πλη­κτι­κούς και υπο­στη­ρι­κτι­κούς αν­θρώ­πους στο πλευ­ρό μου. Η οι­κο­γέ­νεια μου, οι φίλοι μου, οι δά­σκα­λοι, οι προ­πο­νη­τές, οι σύμ­βου­λοι και οι φο­βε­ρές συ­μπαί­κτριες μου, με έχουν βοη­θή­σει ση­μα­ντι­κά».

Υ.Γ.: Ευ­χα­ρι­στού­με τον Πα­να­θη­ναϊ­κό για τα 4 κα­τα­πλη­κτι­κά χρό­νια

Υ.Γ. 2: Τα κα­λύ­τε­ρα δεν έχουν έρθει ακόμα. Paladins

«ΜΕ­ΓΑ­ΛΟ ΒΗΜΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ»

Η Πα­ρα­σκευή Κοι­λιά μί­λη­σε για το με­γά­λο βήμα στη ζωή και την κα­ριέ­ρα της, αφού η νέα σεζόν θα την βρει στην άλλη άκρη του Ατλα­ντι­κού, όπου και θα παί­ξει στο κο­λε­για­κό πρω­τά­θλη­μα των Η.Π.Α.: «Η σκέψη για την Αμε­ρι­κή ξε­κί­νη­σε πριν από δύο χρό­νια όταν ψά­χνα­με να δούμε πως θα συν­δυά­σου­με μπά­σκετ και μα­θή­μα­τα σε υψηλό επί­πε­δο διότι η αλή­θεια είναι πως στην Ελ­λά­δα δεν τα πάμε και πολύ καλά σε αυτό το κομ­μά­τι. Τα τε­λευ­ταία χρό­νια λόγω του Πα­να­θη­ναϊ­κού συν­δύ­α­ζα κα­θη­με­ρι­νά τα μα­θή­μα­τα και το άθλη­μα που αγαπώ σε πολύ υψηλό επί­πε­δο. Οπότε θε­ω­ρή­σα­με με­γά­λη ευ­και­ρία να προ­σπα­θή­σου­με να κερ­δί­σου­με μια υπο­τρο­φία στην Αμε­ρι­κή, καθώς είναι πολύ ορ­γα­νω­μέ­νη σε αυτό τον τομέα και σου δίνει τη δυ­να­τό­τη­τα να το πε­τύ­χεις. Γε­νι­κό­τε­ρα υπάρ­χουν πάρα πολλά πα­νε­πι­στή­μια στην Αμε­ρι­κή αλλά το ση­μα­ντι­κό είναι να βρεις αυτό που σου ται­ριά­ζει μπα­σκε­τι­κά και είναι όσο καλό ακα­δη­μαϊ­κά θέ­λεις.

Αυτόν τον χρόνο με προ­σέγ­γι­σαν διά­φο­ρα Πα­νε­πι­στή­μια. Λόγω του κο­ρω­νοϊ­ού η δια­δι­κα­σία αυτή έγινε δυ­σκο­λό­τε­ρη επει­δή δεν μπο­ρού­σαν να έρ­θουν να με δουν ούτε εγώ να πάω να δω το πε­ρι­βάλ­λον από κοντά. Όμως αυτό δεν μας πτό­η­σε και ήρθε η πρό­τα­ση από το Furman University πιο νωρίς απ’ ότι πε­ρι­μέ­να­με. Είναι μικρό ιδιω­τι­κό πα­νε­πι­στή­μιο στο South Carolina με ομάδα που ται­ριά­ζει 100% στον τρόπο παι­χνι­διού μου και το πα­νε­πι­στή­μιο είναι πολύ καλό ακα­δη­μαϊ­κά. Άρα ήταν ο τέ­λειος συν­δυα­σμός για μένα καθώς το προ­πο­νη­τι­κό stuff με προ­σέλ­κυ­σε με τον κα­λύ­τε­ρο τρόπο και πί­στε­ψε σε μένα από την πρώτη στιγ­μή. Το πα­νε­πι­στή­μιο πλη­ρού­σε ακα­δη­μαϊ­κά… τα θέλω μου οπότε δεν δί­στα­σα να τους πω αμέ­σως ναι και να γίνει η αρχή μιας και­νούρ­γιας σε­λί­δας της ζωής μου. Γε­νι­κό­τε­ρα, έμει­να ένα χρόνο στην Ελ­λά­δα κά­νο­ντας gap year για να ετοι­μα­στώ ψυ­χι­κά και σω­μα­τι­κά ώστε να κάνω αυτό το με­γά­λο βήμα στην ζωή μου και να ζήσω το αμε­ρι­κα­νι­κό όνει­ρο. Σί­γου­ρα είμαι πολύ τυ­χε­ρή που είχα αν­θρώ­πους δίπλα μου κα­θη­με­ρι­νά στη­ρί­ζο­ντας με σε όλους τους το­μείς διότι δεν είναι εύ­κο­λη δια­δι­κα­σία και προ­φα­νώς υπήρ­χαν κά­ποιες δυ­σκο­λί­ες. Το πιο βα­σι­κό όμως είναι ότι κυ­νή­γη­σα το όνει­ρο μου έχο­ντας αν­θρώ­πους που με στή­ρι­ζαν 100%.