Μ. Βαρβιτσιώτης: Η Κυβέρνηση οφείλει να απολογηθεί στους νησιώτες και στα στελέχη του Λιμενικού

H Κυβέρ­νηση συνε­χί­ζει, ακόμα και τώρα, να λει­τουρ­γεί στο μετα­να­στευ­τικό περισ­σό­τερο ως “Κυβέρ­νηση δια­μαρ­τυ­ρίας”, παρά ως “Κυβέρ­νηση λύσεων”.

Χθες, μάλιστα, μέσω του αρμό­διου Ανα­πλη­ρωτή Υπουρ­γού Ναυ­τι­λίας, έφθασε στο σημείο να αντι­πο­λι­τευ­τεί όχι μόνο τους προη­γού­με­νους, αλλά ακόμα και την κοινή λογική.

Ο κ. Δρίτσας ανα­κα­λύ­πτει τώρα -και πολύ σωστά- ότι τα στελέχη του Λιμε­νι­κού Σώματος «υπη­ρε­τούν τις ανθρώ­πι­νες αξίες με επαγ­γελ­μα­τι­σμό και ευθύνη», όταν ο ίδιος, όμως, καθι­στούσε την πρό­σφατη ναυτική τρα­γω­δία στο Φαρ­μα­κο­νήσι αντι­κεί­μενο μικρο­πο­λι­τι­κής εκμε­τάλ­λευ­σης και με επίσημη δήλωσή του στις 23.01.2014, μιλούσε για «προ­με­λε­τη­μένο έγκλημα».

Επι­κα­λεί­ται τώρα ότι εφαρ­μό­ζει πιστά την εγκύ­κλιο του Λιμε­νι­κού Σώματος που θεσμο­θέ­τησε η προη­γού­μενη Κυβέρ­νηση στις 8.8.2013, όταν το Τμήμα Σωμάτων Ασφά­λειας του ΣΥΡΙΖΑ, όμως, με επίσημη ανα­κοί­νωση στις 23.01.2014, ουσια­στικά εγκα­λούσε τα στελέχη του Λιμε­νι­κού που την εφάρ­μο­ζαν, κάνο­ντας λόγο για «απάν­θρω­πες δολο­φο­νι­κές τακτι­κές έναντι των μετα­να­στών».

Ανα­γνω­ρί­ζει τώρα την ανάγκη ενί­σχυ­σης της χώρας μας από ευρω­παϊ­κούς πόρους για την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τερη φύλαξη των συνόρων μας, όταν, όμως, η επίσημη δια­κή­ρυξη του κόμ­μα­τός του για τις ευρω­ε­κλο­γές του 2014 ανα­φέ­ρει ρητά ότι «η ριζο­σπα­στική Αρι­στερά ορα­μα­τί­ζε­ται μια Ευρώπη χωρίς Σένγκεν, FRONTEX, και στρα­τό­πεδα κρά­τη­σης μετα­να­στών».

Ισχυ­ρί­ζε­ται, ακόμα και τώρα, ότι η Κυβέρ­νησή του δεν ακο­λου­θεί πολι­τική ανοι­χτών συνόρων, όταν η αρμόδια Ανα­πλη­ρώ­τρια Υπουρ­γός Μετα­να­στευ­τι­κής Πολι­τι­κής και σύζυγός του, σε συνέ­ντευξή της στις 7.01.2015, δήλωνε: «Πρέπει σε όλα τα σύνορα να υπάρχει ένας ανοι­κτός δρόμος για να μπαί­νουν όλοι όσοι δηλώ­νουν πρό­σφυ­γες. Κατά συνέ­πεια δεν μπορείς να έχεις αδια­πέ­ρα­στα σύνορα».

Όταν ο κ. Δρίτσας κατα­φέ­ρει να αντα­πο­κρι­θεί στο πολυ­σχι­δές έργο του Υπουρ­γείου του με τα πεπε­ρα­σμένα οικο­νο­μικά του κρα­τι­κού προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού, τότε θα μπορεί να ομιλεί.

Ως τότε οφείλει να στα­μα­τή­σει τις προ­σω­πι­κές επι­θέ­σεις και να απο­λο­γεί­ται:

Πρώτον, στους κατοί­κους του κέντρου της Αθήνας για τα μέχρι τώρα πεπραγ­μένα, εκείνου και της συζύγου του Δεύ­τε­ρον, στους άνδρες και τις γυναί­κες του Λιμε­νι­κού Σώματος για τις κατά καιρούς δημό­σιες επι­κρί­σεις, εκείνου και του κόμ­μα­τός του, στον τρόπο με τον οποίο επι­τε­λούν το πολυ­σχι­δές έργο τους.

Τρίτον, στους νησιώ­τες, γιατί σήμερα βιώνουν τα τερά­στια προ­βλή­ματα στις συγκοι­νω­νίες και την παρά­νομη μετα­νά­στευση, που αυξή­θη­καν δρα­μα­τικά μέσα σε μόλις 3 μήνες εθνι­κο­λαϊ­κι­στι­κής αρι­στε­ρής δια­κυ­βέρ­νη­σης.