Ο ένας κόβει, ο άλλος ράβει- Να τα λέμε κι αυτά

Δεν πέρασε ούτε μια ημέρα, για να το πιάσει από εκεί που το άφησε ο Τρια­ντα­φυλ­λί­δης του ΣΥΡΙΖΑ, -το περί διδά­κτρων στα σχολεία- ο υπεύ­θυ­νος του Τομέα Παι­δείας της Νέας Δημο­κρα­τίας κ. Φορ­τσά­κης. «Διάβασα την πρόταση και νομίζω ότι πρέπει να συζη­τη­θεί» είπε, ξεδι­πλώ­νο­ντας το σκε­πτικό του και πηγαί­νο­ντας ένα βήμα παρα­πέρα. «Είναι μια πρόταση που θα πρέπει να συζη­τη­θεί, διότι υπάρ­χουν πάρα πολλές οικο­γέ­νειες ελλη­νι­κές οι οποίες πλη­ρώ­νουν τερά­στια ποσά σε φορείς οι οποίοι βρί­σκο­νται έξω από τη δημόσια παιδεία. Από τη στιγμή που η παρα­παι­δεία είναι ένα φαι­νό­μενο δεδο­μένο θα πρέπει να βρεθεί τρόπος να εντα­χθεί στην κανο­νική δημόσια παιδεία. Να μπο­ρούσε να υπάρχει μια συνερ­γα­σία ανάμεσα στα δημόσια σχολεία και ιδιω­τι­κούς φορείς […] με προ­σφορά συγκε­κρι­μέ­νων επι­λο­γών τις οποίες δεν μπορεί να προ­σφέ­ρει το δημόσιο σχολείο» είπε ο κ. Φορ­τσά­κης, προ­σθέ­το­ντας ότι «θα είναι λογικό ότι πρέπει να υπάρχει ένα αντί­τιμο για να επι­τρέ­ψει τη λει­τουρ­γία αυτών των προ­σφο­ρών.»

Μα εντελώς λογικά όλα! Αφού δεν θέλουμε -εκ των απο­τε­λε­σμά­των δεν υπάρχει δεν μπορούμε- να πατά­ξουμε την παρα­παι­δεία, να την ενσω­μα­τώ­σουμε στα σχολεία!

Πως το λέει ο λει­τουρ­γός της Παι­δείας και βου­λευ­τής; «Φαι­νό­μενο δεδο­μένο».

Δεν ξέρω τι άλλο σχόλιο μπορεί να χωρά στις φαεινές ιδέες των δύο εκπαι­δευ­τι­κών λει­τουρ­γών και βου­λευ­τών.

Ισως, πως πλέον πρέπει να συζη­τή­σουμε πως δεν θα πλη­ρώ­νουμε φόρους για να έχουμε δωρεάν δημόσια Παιδεία (και Υγεία παρε­πι­πτό­ντως).

Κατά τα λοιπά, η ιδέα του κ. Φορ­τσάκη δεν έτυχε της ανά­λο­γης δημο­σιό­τη­τας. Προ­φα­νώς, δεν ήταν το ίδιο «εξω­φρε­νική» ή «απα­ρά­δε­κτη», για κανάλια και κάποια ΜΜΕ, τα οποία εξα­κο­λου­θού­σαν να ασχο­λού­νται με την «εξω­φρε­νική» και «απα­ρά­δε­κτη» πρόταση Τρια­ντα­φυλ­λίδη. Ενώ το «δεδο­μένο της παρα­παι­δείας» το οποίο θα νομι­μο­ποι­ή­σουμε μέσα από τα δημόσια σχολεία είναι μια χαρά ε;

Η ενη­μέ­ρωση στα καλύ­τερά της. Σιγά! Θα αλλη­θω­ρί­σετε από την αντι­κει­με­νι­κό­τητα.