Απορρίφθηκε το αίτημα ποινικής διαπραγμάτευσης του καταζητούμενου για υπεξαίρεση ταμία της Συνεταιριστικής Τράπεζας Δωδεκανήσου της Κάσου

Επαυ­σε υφ΄ όρων η δίωξη λόγω πα­ρα­γρα­φής σε έναν κα­τη­γο­ρού­με­νο

Διε­κό­πη χθες εκ νέου για την 12η Δε­κεμ­βρί­ου 2023 η εκ­δί­κα­ση της πο­λύ­κρο­της υπό­θε­σης υπε­ξαι­ρέ­σε­ως “μα­μούθ” που απο­κα­λύ­φθη­κε τον Μάρ­τιο του 2006 στην κι­νη­τή μο­νά­δα της Κάσου της Συ­νε­ται­ρι­στι­κής Τρά­πε­ζας Δω­δε­κα­νή­σου, με κα­τη­γο­ρού­με­νο έναν πρώην υπάλ­λη­λο και τέσ­σε­ρις ημε­δα­πούς.

Το δι­κα­στή­ριο απέρ­ρι­ψε το αί­τη­μα του κ. Νίκου Πα­πα­νι­κή­τα, συ­νη­γό­ρου του κα­τα­ζη­τού­με­νου πρώην ταμία και κα­τη­γο­ρού­με­νου ως αυ­τουρ­γού στην υπό­θε­ση, για ποι­νι­κή δια­πραγ­μά­τευ­ση κα­θό­σον προς τούτο απαι­τεί­ται ει­δι­κή εξου­σιο­δό­τη­ση που δεν προ­σκο­μί­στη­κε.

Ο κ. Πα­πα­νι­κή­τας είχε υπο­βά­λει για λο­γα­ρια­σμό του εντο­λέ­ως του και στο πα­ρελ­θόν αί­τη­μα ποι­νι­κής δια­πραγ­μά­τευ­σης που δεν ικα­νο­ποι­ή­θη­κε από την Ει­σαγ­γε­λία Εφε­τών Δω­δε­κα­νή­σου διότι είχε πα­ρα­βιά­σει τον πε­ριο­ρι­στι­κό όρο της απα­γό­ρευ­σης εξό­δου από τη χώρα και έχει δια­φύ­γει στις Ηνω­μέ­νες Πο­λι­τεί­ες της Αμε­ρι­κής και εις βάρος του εκ­κρε­μεί ένταλ­μα σύλ­λη­ψης.

Από εκεί και πέρα, οι συ­νή­γο­ροι των 4 μελών της οι­κο­γέ­νειας που κα­τη­γο­ρεί­ται με τον ταμία στην υπό­θε­ση κ.κ. Μα­νώ­λης Βλά­χος και Σταύ­ρος Πα­να­γιω­τα­κό­που­λος υπέ­βα­λαν εν­στά­σεις.

Ευ­δο­κί­μη­σε η έν­στα­ση του κ. Βλά­χου ως προς την πα­ρα­γρα­φή της δί­ω­ξης λόγω μη νό­μι­μης επί­δο­σης σε έναν εκ των κα­τη­γο­ρου­μέ­νων και συ­γκε­κρι­μέ­να στον πέμ­πτο του κα­τη­γο­ρη­τη­ρί­ου του κλη­τη­ρί­ου θε­σπί­σμα­τος/ πα­ρα­πεμ­πτι­κού βου­λεύ­μα­τος, ενώ στην πο­ρεία της ακρο­α­μα­τι­κής δια­δι­κα­σί­ας δια­πι­στώ­θη­κε ότι δύο μάρ­τυ­ρες, που δεν πα­ρου­σιά­στη­καν χθες, ήταν κρί­σι­μο να εμ­φα­νι­στούν, να εξε­τα­στούν και να δώ­σουν εξη­γή­σεις.

Ο κ. Βλά­χος στην έν­στα­ση που υπέ­βα­λε κα­τέ­στη­σε σαφές ότι οι εντο­λείς του κα­τη­γο­ρού­νται για ηθική αυ­τουρ­γία σε υπε­ξαί­ρε­ση (ο πρώ­τος) και όλοι απά­της στο Δι­κα­στή­ριο και τό­νι­σε πως είναι απα­ρά­δε­κτη η δίωξη καθώς βα­σί­ζε­ται στην από 20-04-2006 μή­νυ­ση της τρά­πε­ζας Δωδ/σου (υπό εκ­κα­θά­ρι­ση πλέον), η οποία είναι δι­κο­νο­μι­κά απα­ρά­δε­κτη, διότι το υπ’αριθμ. 243/2006 πρα­κτι­κό Δ.Σ. αυτής δεν φέρει γνή­σιο υπο­γρα­φών από Δη­μό­σιο Φορέα ή και Δι­κη­γό­ρο και δεν συ­νο­δεύ­ε­ται αυτό από κα­τα­στα­τι­κό της μη­νύ­τριας, από το οποίο να προ­κύ­πτει αν το Διοι­κη­τι­κό Συμ­βού­λιό της είχε κα­τα­στα­τι­κή εξου­σία να κα­τα­θέ­τει μη­νύ­σεις.

Τό­νι­σε επί­σης ότι τα αδι­κή­μα­τα της υπε­ξαί­ρε­σης και της απά­της διώ­κο­νται κατ’ έγκλη­ση και δεν έχει υπο­βλη­θεί νο­μό­τυ­πα η δή­λω­ση του άρ­θρου 464 του Ποι­νι­κού Κώ­δι­κα περί συ­νέ­χι­σης της δια­δι­κα­σί­ας (υπο­βλή­θη­κε με αριθμ.5943/31-10-2019 δή­λω­ση από Δι­κη­γό­ρο εκ μέ­ρους της δια­χει­ρί­στριας εται­ρεί­ας της μη­νύ­τριας που δεν συ­νο­δεύ­ε­ται από έγ­γρα­φο εντο­λής και πλη­ρε­ξου­σιό­τη­τας).

Το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ωστό­σο ότι σε προ­γε­νέ­στε­ρη δι­κά­σι­μο είχε υπο­βλη­θεί δή­λω­ση προς υπο­στή­ρι­ξη της κα­τη­γο­ρί­ας και η συ­γκε­κρι­μέ­νη έλ­λει­ψη θε­ρα­πεύ­ε­ται.

Επι­πλέ­ον ο κ. Βλά­χος υπέ­βα­λε και έν­στα­ση πα­ρα­γρα­φής το­νί­ζο­ντας ότι οι κα­κουρ­γη­μα­τι­κές πρά­ξεις πα­ρα­γρά­φο­νται 15 έτη μετά την φε­ρό­με­νη τέ­λε­σή τους, πα­ρα­γρα­φή που πα­ρα­τεί­νε­ται κατά 5 έτη, με την νό­μι­μη επί­δο­ση του κλη­τη­ρί­ου θε­σπί­σμα­τος, που ως τέ­τοιο επέ­χει θέση και το αμε­τά­κλη­το βού­λευ­μα.

Πλην όμως το βού­λευ­μα δεν επι­δό­θη­κε ποτέ στους εντο­λείς του.

Το δι­κα­στή­ριο έκανε δεκτό τον ισχυ­ρι­σμό μόνο για έναν εκ των κα­τη­γο­ρου­μέ­νων όπως προ­α­να­φέρ­θη­κε.

Υπέ­βα­λε εξάλ­λου και αί­τη­μα για την διε­ξα­γω­γή πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης λόγω πλα­στό­τη­τας εκεί­νης της τρά­πε­ζας.

Η τρά­πε­ζα εκ­προ­σω­πεί­ται στην δίκη δια του εκ­κα­θα­ρι­στή αυτής και πα­ρί­στα­ται για την υπο­στή­ρι­ξη της κα­τη­γο­ρί­ας με τον κ. Αν­δρέα Μα­τσά­κα της εται­ρεί­ας «Πο­τα­μί­της – Βερ­κής».

Η τρά­πε­ζα υπο­στη­ρί­ζει ότι ο πρώην υπάλ­λη­λός της ανελάµβανε διά­φο­ρα ποσά από τους λο­γα­ριασµούς κα­τα­θέ­σε­ων δια­φό­ρων κα­τα­θε­τών – πε­λα­τών συ­νο­λι­κού ποσού 591.595,89 ευρώ.

Κα­ταγ­γέλ­λει ακόµη ότι χο­ρή­γη­σε υπό τύπον ιδιω­τι­κών εξω­τρα­πε­ζι­τι­κών δα­νεί­ων σε διά­φο­ρους κα­τοί­κους της Κάσου το συ­νο­λι­κό ποσό των 730.138,11 ευρώ, για ικα­νο­ποί­η­ση προ­σω­πι­κών ανα­γκών τους, εν αγνοία της τρά­πε­ζας και χωρίς πα­ρα­στα­τι­κά της, ενερ­γώ­ντας πα­ρά­νοµες ανα­λή­ψεις από κα­τα­θε­τι­κούς λο­γα­ριασµούς.

Υπο­στη­ρί­ζει ακόµη ότι διο­χέ­τευ­σε το συ­νο­λι­κό ποσό των 317.489,02 ευρώ από τα χρήµατα που είχε υπε­ξαι­ρέ­σει στην οι­κο­γέ­νεια.

Η τρά­πε­ζα ισχυ­ρί­ζε­ται ακόµη ότι µεταξύ του πρώην υπαλ­λή­λου και των µελών της οι­κο­γέ­νειας υπήρ­χε τέ­τοια στενή και ανε­ξή­γη­τη σχέση, ώστε να εκτε­λεί τις πα­ρά­νοµες εντο­λές τους κατά πα­ρά­βα­ση των εντο­λών και οδη­γιών της.

Υπο­στη­ρί­ζει επι­πλέ­ον ότι η οι­κο­γέ­νεια ισχυ­ρί­ζε­ται ψευ­δώς ότι έχει κα­τα­θέ­σει σηµαντι­κά ποσά στην τρά­πε­ζα.

Στον αντί­πο­δα οι 4 κα­τη­γο­ρού­με­νοι υπο­στη­ρί­ζουν ότι στις 16.03.2006, όταν χο­ρή­γη­σαν έγ­γρα­φη εντο­λή για ανά­λη­ψη µετρη­τών από τους ως άνω λο­γα­ριασµούς τους στον ταµία, ο τε­λευ­ταί­ος οµολό­γη­σε σ’ αυ­τούς ότι είχε αφαι­ρέ­σει, χωρίς εντο­λή, το ποσό των 270.000 ευρώ και ότι τους υπο­σχέ­θη­κε να το επι­στρέ­ψει εντός τεσ­σά­ρων ηµερών, υπο­γρά­φο­ντας µάλι­στα προς τούτο και υπεύ­θυ­νη δή­λω­ση µε θεωρηµένο το γνή­σιο της υπο­γρα­φής του.

Εξέ­θε­σαν ακόµη ότι είχαν οµόλογα της τρά­πε­ζας συ­νο­λι­κού ύψους 600.000 ευρώ, τα οποία όµως έπα­ψαν να ανα­νε­ώ­νο­νται από τον Iούλιο του έτους 2004 και ότι αυτά τε­λι­κά ρευ­στο­ποι­ή­θη­καν πα­ρα­νόµως και χωρίς σχε­τι­κή εντο­λή τους από τον ταµία.

Κα­τήγ­γει­λαν επι­πλέ­ον ότι η τρά­πε­ζα δεν τους επι­στρέ­φει 16 επι­τα­γές που εκ­δό­θη­καν σε δια­τα­γή τους από τρί­τους για την αγορά µε προσύµφωνο 2 ακι­νή­των σε Κάρ­πα­θο και Κάσο.

Υπο­στή­ρι­ξαν επι­πλέ­ον ότι η τρά­πε­ζα, ενώ στην αρχή τους είχε δια­βε­βαιώ­σει ότι θα τους εξα­σφά­λι­ζε µετά από έλεγ­χο που διε­νήρ­γη­σε µε υπαλ­λή­λους της και χωρίς την πα­ρου­σία επό­πτη της Τρά­πε­ζας της Ελ­λά­δος στην θυ­ρί­δα της Κάσου, έλεγ­χο τον οποί­ον αµφι­σβη­τεί για την ορ­θό­τη­τα και την αξιο­πι­στία του, στη συ­νέ­χεια αρ­νή­θη­κε ότι τους όφει­λε χρήµατα, αρ­νή­θη­κε να τους επι­στρέ­ψει τις επι­τα­γές και τους είπε ότι είχαν ανα­λά­βει τα οµόλογα, αν και αυτοί τα είχαν στα χέρια τους.