Ποινή κάθειρξης 12 ετών σε ανδρόγυνο για εκβίαση και κλοπή

Σε ποινή κά­θειρ­ξης 12 ετών με ανα­σταλ­τι­κό ως προς την έφεση απο­τέ­λε­σμα υπό τους πε­ριο­ρι­στι­κούς όρους της κα­τα­βο­λής χρη­μα­τι­κής εγ­γύ­η­σης ύψους 3.000 ευρώ, της απα­γό­ρευ­σης εξό­δου από τη χώρα και της εμ­φά­νι­σής τους μια φορά κάθε μήνα στο αστυ­νο­μι­κό τμήμα του τόπου κα­τοι­κί­ας τους, επέ­βα­λε χθες το Τρι­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου επί κα­κουρ­γη­μά­των, σε αν­δρό­γυ­νο από τη Ρόδο, που κρί­θη­καν ένο­χοι κα­κουρ­γη­μα­τι­κής εκ­βί­α­σης άμε­σης συ­νέρ­γειας στην πράξη αυτή και κλοπή από κοι­νού.

Αθώος κρί­θη­κε ο γιός τους, κα­τη­γο­ρού­με­νος για κλοπή.

Οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι κα­τα­μη­νύ­θη­καν από μια 82χρονη χήρα, που έχει πλέον απο­βιώ­σει.

Η υπε­ρή­λι­κη, όπως έγρα­ψε η “δη­μο­κρα­τι­κή”, κα­τήγ­γει­λε ότι µε τη χρήση δια­φό­ρων τε­χνα­σμά­των αλλά και µε το πρό­σχηµα πα­ρο­χής φρο­ντί­δας στα γη­ρα­τειά της «αφαιµάχθη­καν» οι λο­γα­ρια­σμοί της, ενώ ισχυ­ρί­στη­κε ακόµη ότι αφαι­ρέ­θη­καν οι­κο­συ­σκευ­ές από την κα­τοι­κία της. Ταυ­τό­χρο­να κα­τήγ­γει­λε τη µετα­βί­βα­ση στην ιδιο­κτη­σία των µηνυοµένων ενός ακι­νή­του της.

Ο πλη­ρε­ξού­σιος δι­κη­γό­ρος της κ. Μι­χά­λης Κα­ντι­δε­νός, έχει προ­σφύ­γει και ενώ­πιον του Πολυµελούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου, µε αίτηµα την ακύ­ρω­ση, λόγω αντι­θέ­σε­ως στα χρη­στά ήθη, της µετα­βί­βα­σης του ακι­νή­του της υπε­ρή­λι­κης.

Ένας εκ των εγκα­λου­μέ­νων, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται η πλευ­ρά της 82χρο­νης, προ­σπά­θη­σε και πέ­τυ­χε αφε­νός την απο­μά­κρυν­σή της από το παιδί της και αφε­τέ­ρου µε την πλήρη εξου­σί­α­σή της, την όλο και πιο συχνή πα­ρου­σία του στο σπίτι της.

Υπο­στη­ρί­ζει ότι από τον Οκτώ­βριο του 2009, οι επι­σκέ­ψεις της τριµελούς οι­κο­γέ­νειας των εγκα­λούµενων, άρ­χι­σαν να γί­νο­νται συ­χνές, συ­νο­δευόµενες µερι­κές φορές από φα­γη­τό, κερ­δί­ζο­ντας µε τον καιρό τη συµπά­θεια και την εµπι­στο­σύ­νη της για την φαινοµενικά άδολη προθυµία τους να την βοη­θή­σουν.

Δια­τεί­νε­ται µεταξύ άλλων ότι γνω­ρί­ζο­ντας την ύπαρ­ξη κα­τα­θέ­σε­ών της σε Τρά­πε­ζες αφαί­ρε­σαν δια στα­δια­κών ανα­λή­ψε­ων χωρίς τη συ­γκα­τά­θε­σή της άλ­λο­τε δια της βίας και άλ­λο­τε δι’ απει­λών, αρ­κε­τά χρή­μα­τα.

Περί τα τέλη Φε­βρουα­ρί­ου 2010, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται η πλευ­ρά της 82χρο­νης, χρειά­στη­κε να ει­σα­χθεί σε νο­σο­κοµείο για εγ­χεί­ρη­ση και υπο­στη­ρί­ζει ότι µε το πρό­σχηµα της εν­δε­χόµενης ανά­γκης χρηµάτων για την κά­λυ­ψη των εξό­δων νο­ση­λεί­ας της για κα­ταρ­ρά­κτη, υπέ­γρα­ψε εξου­σιο­δό­τη­ση που κα­θι­στού­σε έναν εκ των µηνυοµένων συν­δι­καιού­χο λο­γα­ρια­σμού στον οποίο είχε χρήµατα σε προ­θεσµιακή κα­τά­θε­ση.

Ισχυ­ρί­στη­κε ότι πιέ­στη­κε να τον κα­τα­στή­σει συν­δι­καιού­χο και σε άλλο τρα­πε­ζι­κό λο­γα­ριασµό στον οποίο κα­τα­τί­θε­το η σύ­ντα­ξη και το επι­κου­ρι­κό επίδοµά της κάθε µήνα. Επί­σης ισχυ­ρί­ζε­ται ότι της αφαί­ρε­σε 10.000 ευρώ σε με­τρη­τά από το σπίτι της, τα οποία προ­έρ­χο­νταν από πώ­λη­ση δια­με­ρί­σμα­τος ιδιο­κτη­σί­ας της, ως επί­σης και ποσό 600 ευρώ τα οποία προ­έρ­χο­νταν από την πώ­λη­ση του µετα­χει­ρισµένου αυ­το­κι­νή­του της.

Η 82χρονη υπο­στή­ρι­ζε πιο πέρα ότι ανα­γκά­στη­κε να ορί­σει έναν εκ των εγκα­λουµένων µονα­δι­κό της κλη­ρο­νόµο σ’ ολό­κλη­ρη την κι­νη­τή και ακί­νη­τη πε­ριου­σία της.

Δια­τεί­νε­ται επί­σης, και αυτό είναι ου­σια­στι­κά και το αντι­κείµενο της αστι­κής δίκης, ότι µε τη χρήση απει­λών και ψυ­χο­λο­γι­κής βίας της απέ­σπα­σαν µια ορι­ζό­ντια ιδιο­κτη­σία που είχε στη Ρόδο αντί ει­κο­νι­κού τιµήµατος 15.000 ευρώ.

Χθες κα­τέ­θε­σαν στην δια­δι­κα­σία ένας δι­κη­γό­ρος της Ρόδου, ο γιος της εκλι­πού­σης και δύο φίλες της και η εγ­γο­νή της δι­κη­γό­ρος.

Οι κα­τη­γο­ρούµενοι αρ­νή­θη­καν κα­τη­γο­ρηµατικά τα κα­ταγ­γελ­λόµενα σε βάρος τους και ισχυ­ρί­ζο­νται ότι η ηλι­κιωµένη δεν είχε καλές σχέ­σεις µε τον γιο της και επει­δή την φρό­ντι­ζαν ήθελε να τους ανταµείψει µε τον τρόπο αυτό.

Η στάση της απέ­να­ντί τους άλ­λα­ξε, όπως το­νί­ζουν, όταν απο­κα­τα­στά­θη­καν οι σχέ­σεις της µε το παιδί της, ενώ υπο­στή­ρι­ξαν ότι τα όσα δια­τεί­νε­ται σχε­τι­κά µε κλο­πές χρηµάτων, εκ­βιασµούς και απει­λές είναι πα­ντε­λώς ψευδή.

Ο πρώ­τος κα­τη­γο­ρού­με­νος υπο­στή­ρι­ξε ότι κα­τέ­βα­λε το τί­μη­μα για την αγορά του ακι­νή­του της υπε­ρή­λι­κης σε με­τρη­τά τα οποία είχε στην οικία του σε δύο δό­σεις κι ότι η δεύ­τε­ρη κα­τα­βο­λή ύψους 3.000 ευρώ έγινε με χρή­μα­τα που ανέ­λα­βε από λο­γα­ρια­σμό του.

Ενώ υπο­στή­ρι­ξε ότι είχε άνεση χρη­μά­των και ότι σε ανύ­πο­πτο χρόνο πριν την επι­βο­λή των capital controls είχε με­τρη­τά στην οικία του δεν μπό­ρε­σε να δώσει πει­στι­κές εξη­γή­σεις για το γε­γο­νός ότι ένα χρόνο μετά προ­σέ­φυ­γε ενώ­πιον του Ει­ρη­νο­δι­κεί­ου Ρόδου με αί­τη­μα την υπα­γω­γή του στο νόμο περί υπερ­χρε­ω­μέ­νων νοι­κο­κυ­ριών δη­λώ­νο­ντας ότι το ει­σό­δη­μά του ήταν στα προη­γού­με­να έτη μόλις 1.000 ευρώ.

Ως συ­νή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σής τους διο­ρί­στη­κε από το δι­κα­στή­ριο η δι­κη­γό­ρος κ. Χρυσή Χρυ­σο­χού.