Αντώνης Β. Καμπουράκης: Οι τέσσερις προτεραιότητες για έναν ανταγωνιστικό και βιώσιμο ελληνικό τουρισμό

Ο ρόλος της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης στη νέα στρα­τη­γική του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης

Στο επί­κε­ντρο της συνε­δρί­α­σης της Επι­τρο­πής Του­ρι­στι­κής Ανά­πτυ­ξης της ΚΕΔΕ τέθηκαν η ενί­σχυση της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας, η στήριξη του ανθρώ­πι­νου δυνα­μι­κού, η δίκαιη χρη­μα­το­δό­τηση των Δήμων και η μείωση της έμμεσης φορο­λο­γίας

Στα Κύθηρα πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε η συνε­δρί­αση της Επι­τρο­πής Του­ρι­στι­κής Ανά­πτυ­ξης της Κεντρι­κής Ένωσης Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ), υπό την προ­ε­δρία του Αντώνη Β. Καμπου­ράκη. Η τοπο­θέ­τησή του επι­κε­ντρώ­θηκε σε ένα ολο­κλη­ρω­μένο πλαίσιο πολι­τι­κών προ­τε­ραιο­τή­των για τη νέα εποχή του ελλη­νι­κού του­ρι­σμού, με στόχο τη δια­σφά­λιση βιώ­σι­μης ανά­πτυ­ξης και κοι­νω­νι­κής συνοχής. Ο ίδιος επε­σή­μανε ότι ο του­ρι­σμός δεν είναι απλώς μια «βιο­μη­χα­νία» αριθμών, αλλά ένας ζωντα­νός οργα­νι­σμός που επη­ρε­ά­ζει την καθη­με­ρι­νό­τητα, την εργασία και το εισό­δημα των τοπικών κοι­νω­νιών.

Η Αυτο­διοί­κηση στην καρδιά της του­ρι­στι­κής πολι­τι­κής

Κατά τη συνε­δρί­αση, ο Πρό­ε­δρος της Επι­τρο­πής ευχα­ρί­στησε τον Δήμαρχο Κυθήρων και το Δημο­τικό Συμ­βού­λιο για τη φιλο­ξε­νία, υπο­γραμ­μί­ζο­ντας τον κρίσιμο ρόλο των Δήμων στη δια­μόρ­φωση της εθνικής του­ρι­στι­κής πολι­τι­κής. Με σαφή­νεια ανέφερε ότι οι τοπικές αρχές πρέπει να πρω­τα­γω­νι­στή­σουν, δια­θέ­το­ντας ρεα­λι­σμό, αλήθεια και οργα­νω­μένο σχέδιο.

Ο Αντώνης Β. Καμπου­ρά­κης δια­τύ­πωσε τέσ­σε­ρις βασικές προ­τε­ραιό­τη­τες που θεωρεί απα­ραί­τη­τες για την ενί­σχυση της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας και της βιω­σι­μό­τη­τας του ελλη­νι­κού του­ρι­σμού, επι­ση­μαί­νο­ντας πως οι προ­κλή­σεις της εποχής – από τον πλη­θω­ρι­σμό μέχρι την ενερ­γειακή κρίση – απαι­τούν νέα αντί­ληψη και ευε­λι­ξία.

Ενί­σχυση αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας και αγο­ρα­στι­κής δύναμης του επι­σκέ­πτη

Στην πρώτη του προ­τε­ραιό­τητα, ο Πρό­ε­δρος της Επι­τρο­πής εστίασε στην ανάγκη η Ελλάδα να παρα­μεί­νει «πρώτη επιλογή» για τους ταξι­διώ­τες διεθνώς. Η δια­τή­ρηση της σχέσης ποιό­τη­τας–τιμής, η ποιο­τική δια­χεί­ριση των προ­ο­ρι­σμών, οι στο­χευ­μέ­νες επεν­δύ­σεις σε υπο­δο­μές και οι αυθε­ντι­κές εμπει­ρίες απο­τε­λούν τα θεμέλια ενός ελκυ­στι­κού του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος. Ο ίδιος προει­δο­ποί­ησε ότι, αν ο επι­σκέ­πτης αισθαν­θεί πως πλη­ρώ­νει δυσα­νά­λογα για τις παρε­χό­με­νες υπη­ρε­σίες, είναι πιθανό να στραφεί σε αντα­γω­νι­στι­κούς προ­ο­ρι­σμούς της Μεσο­γείου.

Το ανθρώ­πινο δυνα­μικό ως προ­ϋ­πό­θεση βιω­σι­μό­τη­τας

Η έλλειψη εργα­ζο­μέ­νων στον του­ρι­σμό και η στε­γα­στική πίεση στις του­ρι­στι­κές περιο­χές συν­θέ­τουν ένα δύσκολο σκηνικό. Ο Καμπου­ρά­κης υπο­γράμ­μισε ότι ο ελλη­νι­κός του­ρι­σμός δεν μπορεί να βασί­ζε­ται σε μετα­κλη­τούς εργα­ζο­μέ­νους αν θέλει να παρα­μεί­νει αυθε­ντι­κός και βιώ­σι­μος. Επι­σή­μανε την ανάγκη για παροχή κινή­τρων προς τους νέους, βελ­τί­ωση της κατάρ­τι­σης και των αμοιβών, καθώς και εφαρ­μογή στε­γα­στι­κών προ­γραμ­μά­των που θα επι­τρέ­ψουν στους εργα­ζο­μέ­νους να ζουν αξιο­πρε­πώς στις περιο­χές όπου εργά­ζο­νται. Παράλ­ληλα, ζήτησε τη δημιουρ­γία σύγ­χρο­νων οργα­νο­γραμ­μά­των στους Δήμους ώστε να αντα­πο­κρί­νο­νται στις απαι­τή­σεις μιας δυνα­μι­κής του­ρι­στι­κής αγοράς.

Οι Δήμοι σε ασφυ­κτικό οικο­νο­μικό πλαίσιο

Μία ακόμη βασική παρά­με­τρος της εισή­γη­σης αφο­ρούσε τη χρη­μα­το­δό­τηση της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης. Ο Καμπου­ρά­κης ανέφερε ότι οι Δήμοι «κάνουν πάρα πολλά με πολύ λίγα», καθώς το κράτος μετα­φέ­ρει συνεχώς νέες αρμο­διό­τη­τες χωρίς αντί­στοιχη οικο­νο­μική στήριξη. Έφερε ως παρά­δειγμα το Τέλος Ανθε­κτι­κό­τη­τας, το οποίο επι­βα­ρύ­νει τους επι­σκέ­πτες, αλλά δεν απο­δί­δε­ται στις τοπικές κοι­νω­νίες. Μόνο στη Ρόδο, σημεί­ωσε, το ποσό φθάνει τις 700 έως 800 χιλιά­δες ευρώ ημε­ρη­σίως, ενώ τα έσοδα από αρχαιο­λο­γι­κούς χώρους επίσης δεν επι­στρέ­φουν στις τοπικές οικο­νο­μίες.

Ο Πρό­ε­δρος ζήτησε τα έσοδα αυτά να απο­τε­λούν αντα­πο­δο­τι­κούς μηχα­νι­σμούς για κρί­σι­μες δημο­τι­κές υπη­ρε­σίες, όπως καθα­ριό­τητα, ύδρευση, απο­χέ­τευση, συγκοι­νω­νίες, ναυα­γο­σω­στική κάλυψη και δια­χεί­ριση παρα­λιών. Όπως χαρα­κτη­ρι­στικά τόνισε, «ένας φόρος πόλης που δεν ενι­σχύει την ίδια την πόλη, απο­δυ­να­μώ­νει το του­ρι­στικό προϊόν της».

Η έμμεση φορο­λο­γία και η επι­βά­ρυνση των Δήμων

Η τέταρτη προ­τε­ραιό­τητα που έθεσε αφορά το φορο­λο­γικό πλαίσιο. Ο ΦΠΑ 24% στις δημο­τι­κές υπη­ρε­σίες, που δεν συμ­ψη­φί­ζε­ται, επι­βα­ρύ­νει άμεσα το λει­τουρ­γικό κόστος των Δήμων και κατ’ επέ­κταση την ποιό­τητα των παρε­χό­με­νων υπη­ρε­σιών. Επι­σή­μανε επίσης πως ο υψηλός ΦΠΑ σε βασικά προ­ϊ­ό­ντα, όπως το εμφια­λω­μένο νερό και ο καφές, αυξάνει το συνο­λικό κόστος του του­ρι­στι­κού πακέτου και μειώνει την αντα­γω­νι­στι­κό­τητα της χώρας. Ο Καμπου­ρά­κης υπο­στή­ριξε ότι η φορο­λο­γική πολι­τική πρέπει να ευθυ­γραμ­μι­στεί με τις πραγ­μα­τι­κές ανάγκες της οικο­νο­μίας και της Αυτο­διοί­κη­σης, ενι­σχύ­ο­ντας ταυ­τό­χρονα την τοπική ανά­πτυξη.

Νέο πλαίσιο προ­τε­ραιο­τή­των για βιώσιμη ανά­πτυξη

Ο Πρό­ε­δρος της Επι­τρο­πής παρου­σί­ασε επίσης ένα εκτενές πλαίσιο δράσεων που συν­δέ­ουν τον του­ρι­σμό με την καθη­με­ρι­νό­τητα των τοπικών κοι­νω­νιών. Μεταξύ αυτών περι­λαμ­βά­νο­νται οι επεν­δύ­σεις σε υπο­δο­μές, όπως οδικά δίκτυα, λιμάνια, συστή­ματα ύδρευ­σης και απο­χέ­τευ­σης, δια­χεί­ριση απορ­ριμ­μά­των, μαρίνες και αθλη­τι­κές εγκα­τα­στά­σεις.

Παράλ­ληλα, πρό­τεινε ρύθμιση των βρα­χυ­χρό­νιων μισθώ­σεων ώστε να δια­σφα­λί­ζε­ται η κοι­νω­νική ισορ­ρο­πία, fast-track δια­δι­κα­σίες χρη­μα­το­δό­τη­σης μέσω των ανα­πτυ­ξια­κών εται­ρειών των Δήμων και ενί­σχυση των τοπικών brands που ανα­δει­κνύ­ουν τον πολι­τι­σμό, τη γαστρο­νο­μία και τον αθλη­τι­σμό. Κεντρική θέση έχει επίσης η ενσω­μά­τωση πολι­τι­κών αει­φο­ρίας σε όλα τα επίπεδα σχε­δια­σμού και η επι­μή­κυνση της του­ρι­στι­κής περιό­δου με κίνητρα, όπως επι­δο­τή­σεις εργα­σίας, μειω­μέ­νος ΦΠΑ και εκπτώ­σεις σε τέλη για επι­χει­ρή­σεις που λει­τουρ­γούν εκτός αιχμής.

Το μήνυμα της Αυτο­διοί­κη­σης

Κλεί­νο­ντας την εισή­γησή του, ο Αντώνης Β. Καμπου­ρά­κης τόνισε πως οι Δήμοι δεν πρέπει να λει­τουρ­γούν ως παθη­τι­κοί θεατές, αλλά ως ενεργοί συν­δια­μορ­φω­τές μιας νέας εθνικής στρα­τη­γι­κής. «Θέλουμε και μπο­ρούμε να είμαστε πρω­τα­γω­νι­στές», ανέφερε χαρα­κτη­ρι­στικά, υπο­γραμ­μί­ζο­ντας ότι τα αιτή­ματα των Δήμων είναι τεκ­μη­ριω­μένα, ρεα­λι­στικά και εναρ­μο­νι­σμένα με τις διε­θνείς καλές πρα­κτι­κές. Η Πολι­τεία, κατέ­ληξε, έχει μόνο να κερ­δί­σει μέσα από τη συνερ­γα­σία με την Τοπική Αυτο­διοί­κηση και τους πολίτες που αυτή εκπρο­σω­πεί.