Ο “Κατά Φαντασίαν Ασθενής” στο Θέατρο Μεσαιωνικής Τάφρου

Η ΔΕΡΜΑΕ και η Δ/νση ΔΟΠΑΡ του Δήμου Ρόδου παρου­σιά­ζουν την εκρη­κτική κωμωδία

«Ο ΚΑΤΑ ΦΑΝΤΑΣΙΑΝ ΑΣΘΕΝΗΣ» του Μολιέ­ρου

Σκη­νο­θε­σία: Αιμί­λιος Χει­λά­κης – Μανώλης Δούνιας

Δευτέρα 22 & Τρίτη 23 Ιουλίου 2024

ΘΕΑΤΡΟ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗΣ ΤΑΦΡΟΥ «ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ»

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Σκη­νο­θε­σία – Δια­σκευή: Αιμί­λιος Χει­λά­κης – Μανώλης Δούνιας

Ελεύ­θερη απόδοση: Μανώλης Δούνιας

Σκηνικά: Γιώργος Γαβαλάς

Κοστού­μια: Αλεξία Θεο­δω­ράκη

Μουσική: Θοδωρής Οικο­νό­μου

Φωτι­σμοί: Νίκος Βλα­σό­που­λος

Κίνηση: Έλενα Γερο­δή­μου

Βοηθός σκη­νο­θε­τών: Θάνος Χατζό­που­λος

Γρα­φι­στική επι­μέ­λεια: Δημή­τρης Γκέλ­μπου­ρας

Social Media: Renegade Media

ΠΑΙΖΟΥΝ:

Αιμί­λιος Χει­λά­κης, Αθηνά Μαξίμου, Μυρτώ Αλικάκη, Θοδωρής Ρωμα­νί­δης, Νίκος Γκέλια, Βίκυ Δια­μα­ντο­πού­λου, Πανα­γιώ­της Γαβρέ­λας, Γιώργος Ζυγού­ρης, Δημή­τρης Φιλιπ­πί­δης

Διάρ­κεια παρά­στα­σης: 1.45’

 

Έναρξη παρά­στα­σης: 21.30 ΑΝΟΙΓΜΑ ΠΟΡΤΑΣ: 20.30

Συμ­βο­λική τιμή εισι­τη­ρίου: 10 ευρώ

Προς οικο­νο­μική ενί­σχυση μη κερ­δο­σκο­πι­κού συλ­λό­γου «ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΣ ΑΜΕΑ ΜΠΑΣΚΕΤ ΜΕ ΑΜΑΞΙΔΙΟ»

Πλη­ρο­φο­ρίες: 2241027424 εσωτ.6, 6947425369

 

ΣΗΜΕΙΑ ΠΩΛΗΣΗΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ:

ΠΕΖΟΔΡΟΜΟΣ ΑΚΤΑΙΟΝ & ΕΙΣΟΔΟΣ ΘΕΑΤΡΟΥ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗΣ ΤΑΦΡΟΥ – ΩΡΕΣ: 19.00 – 22.00 (προ­πώ­ληση από Τετάρτη 17 Ιουλίου)

 

ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΣΕ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΤΩ ΤΩΝ 12 ΕΤΩΝ.

ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΦΑΓΗΤΩΝ, ΣΝΑΚ, ΠΟΤΩΝ, ΜΟΝΟ ΝΕΡΟ.

Με τη στήριξη της ΕΦΑ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ

Με τον «Κατά Φαντα­σίαν Ασθενή» ο Μολιέ­ρος βάζει στο στό­χα­στρό του τους τσαρ­λα­τά­νους και τους κομπο­γιαν­νί­τες που λυμαί­νο­νται το ιατρικό επάγ­γελμα. Σατι­ρί­ζει τους «ειδή­μο­νες» της εποχής του που κρύ­βο­νταν πίσω από πομπώ­δεις φράσεις και φαντα­χτε­ρές ορο­λο­γίες πασχί­ζο­ντας έτσι να καμου­φλά­ρουν την ανε­πάρ­κεια των γνώσεών τους και το γεγονός ότι πάνω από τον ιππο­κρά­τειο όρκο βάζουν το κέρδος και το προ­σω­πικό συμ­φέ­ρον. Ο Μολιέ­ρος, ως ένα από τα λαμπρό­τερα επα­να­στα­τικά πνεύ­ματα της εποχής του, δεν μένει μόνο εκεί, αλλά κάνει και ένα πολι­τικό σχόλιο καταγ­γέλ­λο­ντας κάθε μορφή εξου­σίας και ασκώ­ντας έντονη κριτική στη γαλλική κοι­νω­νία και στα κακώς κείμενά της. Με ανά­λα­φρο αλλά καυ­στικό τρόπο, τα βάζει με τις παντός είδους αυθε­ντίες που τυφλω­μέ­νοι από αλα­ζο­νεία και έχοντας κατα­κτή­σει προ­νό­μια και εξουσία, υπο­τι­μούν και κατα­πιέ­ζουν τον απλό πολίτη.

Κατά τραγική ειρω­νεία ο «Κατά Φαντα­σίαν Ασθενής» ήταν το κύκνειο άσμα του. Το 1673, λίγο μετά την τέταρτη παρά­σταση του έργου στην οποία πρω­τα­γω­νι­στούσε, ο Μολιέ­ρος, άρρω­στος και προ­δο­μέ­νος από τους για­τρούς, πέθανε στα παρα­σκή­νια.

Το έργο

Στο κωμικό μικρο­σκό­πιο του Μολιέ­ρου μπαίνει ένας αρι­στο­κρά­της, ο Αργκάν, ο οποίος ζει μια άνετη ζωή μέσα στον πλούτο και στα προ­νό­μια. Θεωρεί τον εαυτό του το κέντρο του κόσμου και κατα­δυ­να­στεύει τους γύρω του απαι­τώ­ντας να υπη­ρε­τούν τις παρα­ξε­νιές και τα καπρί­τσια του. Παρ’ όλα αυτά, και ο ίδιος ο Αργκάν υπο­φέ­ρει καθώς νιώθει ότι κάτι τού φταίει. Τρομερά υπο­χόν­δριος και αρρω­στο­φο­βι­κός είναι πεπει­σμέ­νος ότι το πρό­βλημά του είναι η πολύ κλο­νι­σμένη υγεία του. Γι’ αυτό κι έχει καλέσει όλους τους για­τρούς για να του βρουν θερα­πεία. Μάταια όμως. Οι γιατροί – αλλά και κάθε είδους τσαρ­λα­τά­νοι – δοκι­μά­ζουν πάνω του όλες τις δοκι­μα­σμέ­νες και πει­ρα­μα­τι­κές θερα­πείες με σκοπό να τον απαλ­λά­ξουν από την «άγνωστη» ασθέ­νειά του, ενώ ταυ­τό­χρονα τον απαλ­λάσ­σουν και από τερά­στια χρη­μα­τικά ποσά ως αμοιβή. Καθώς βλέπει ότι οι «επι­στή­μο­νες» προ­σπα­θούν να τον εκμε­ταλ­λευ­τούν, απο­φα­σί­ζει να παντρέ­ψει την κόρη του, Αγγε­λική, με ένα γιατρό. προ­κει­μέ­νου να έχει δωρεάν ιατρική φρο­ντίδα, αδια­φο­ρώ­ντας αν εκείνη είναι ερω­τευ­μένη με τον Κλεάνθη. Όταν η Αγγε­λική αντιδρά, ο Αργκάν με την προ­τροπή της δεύ­τε­ρης συζύγου του της Μπελίνα, της ανα­κοι­νώ­νει ότι μονα­δική της εναλ­λα­κτική είναι να κλει­στεί σε μονα­στήρι. Αυτοί που ανα­λαμ­βά­νουν να τον συνε­φέ­ρουν είναι η υπη­ρέ­τριά του η Τουα­νέτα και ο αδερφός του ο Βεράλ­δος. Τον πείθουν να παρα­στή­σει τον νεκρό, ώστε να ανα­κα­λύ­ψει ποιος τον εκμε­ταλ­λεύ­ε­ται και ποιος τον νοιά­ζε­ται, ποιος τον επι­βου­λεύ­ε­ται και ποιος πραγ­μα­τικά τον αγαπάει.

Είναι όμως ο Αργκάν πράγ­ματι ασθενής; Και αν ναι, ασθενεί από μια αρρώ­στια που μπορεί η ιατρική να θερα­πεύ­σει; Ή μήπως είναι ένας ανα­σφα­λής, φοβι­σμέ­νος άνθρω­πος που ενώ τα έχει όλα, προ­σπα­θεί να βρει τι του φταίει και δεν είναι ευτυ­χι­σμέ­νος και με πρό­σχημα την κλο­νι­σμένη του υγεία πασχί­ζει να προ­κα­λέ­σει τον ενδια­φέ­ρον των γύρω του και να σιγου­ρευ­τεί ότι νοιά­ζο­νται για αυτόν; Και μήπως τελικά ο μολιε­ρι­κός Αργκάν δεν δια­φέ­ρει και πολύ από τον σύγ­χρονο άνθρωπο που δεν ικα­νο­ποιεί­ται με τίποτα και παρόλο που ζει μια άνετη οικο­γε­νειακή ζωή, συνει­δη­το­ποιεί τελικά ότι η βαθύ­τερη και σημα­ντι­κό­τερη ανάγκη του είναι να αγα­πη­θεί. Ο κορυ­φαίος Γάλλος δρα­μα­τουρ­γός, μέσα πάντα από το πρίσμα της κωμω­δίας, φωτίζει τα σκο­τά­δια της ανθρώ­πι­νης ψυχής, κατα­νοεί την ανθρώ­πινη ψυχο­σύν­θεση και δημιουρ­γεί χαρα­κτή­ρες με οικου­με­νική εμβέ­λεια και έργα που παρα­μέ­νουν επί­καιρα μέχρι σήμερα.

Παρα­γωγή: Τεχνη­χώ­ρος