Εύλογα ερωτήματα για τον καθαρισμό των παραλιών

Μετά τον θό­ρυ­βο που προ­κλή­θη­κε για τα πρω­το­φα­νή επει­σό­δια που ση­μειώ­θη­καν σε δια­γω­νι­σμούς για τη μί­σθω­ση θέ­σε­ων ανά­πτυ­ξης ομπρε­λών σε πα­ρα­λί­ες του νη­σιού από τη δη­μο­τι­κή επι­χεί­ρη­ση «Δ.Ε.Ρ.Μ. Α.Ε.» και την ει­σαγ­γε­λι­κή πα­ρέμ­βα­ση με την οποία ζη­τεί­ται η ακύ­ρω­σή τους, ερω­τη­μα­τι­κά προ­κα­λεί επώ­νυ­μη κα­ταγ­γε­λία για τις δια­δι­κα­σί­ες που ακο­λου­θή­θη­καν για την μί­σθω­ση μη­χα­νη­μά­των για τον κα­θα­ρι­σμό των πα­ρα­λιών.

Στην κα­ταγ­γε­λία που έγινε εγ­γρά­φως από τον κ. Γε­ώρ­γιο Σπανό – Πα­πα­γιάν­νη στη «δη­μο­κρα­τι­κή», υπο­στη­ρί­ζο­νται με­τα­ξύ άλλων και τα εξής:

«Στις 24 Ια­νουα­ρί­ου 2014 το Δ.Σ. της «ΔΗ­ΜΟ­ΤΙ­ΚΕΣ ΕΠΙ­ΧΕΙ­ΡΗ­ΣΕΙΣ ΡΟΔΟΥ – ΜΟ­ΝΟ­ΠΡΟ­ΣΩ­ΠΗ ΑΝΩ­ΝΥ­ΜΗ ΕΤΑΙ­ΡΕΙΑ- Δ.Ε.Ρ.Μ.Α.Ε.» με το υπ’ αριθ. 89/24-01-2014 πρα­κτι­κό συ­νε­δρί­α­σης απο­φά­σι­σε την απ’ευ­θεί­ας (εξαι­ρε­τι­κή ή με δια­πραγ­μα­τεύ­σεις) μί­σθω­ση ιδιω­τι­κής χρή­σε­ως μη­χα­νη­μά­των έργου για τις ανά­γκες άμε­σου (sic !!!) κα­θα­ρι­σμού και απο­κα­τά­στα­σης των πα­ρα­λιών.

Ει­ρή­σθω εν πα­ρό­δω, ότι είμαι ιδιο­κτή­της συ­ρό­με­νου ει­δι­κού μη­χα­νή­μα­τος ακτο­κα­θα­ρι­στή και ως εκ τού­του πα­ρα­κο­λου­θώ εκ του σύ­νεγ­γυς τις προ­κη­ρύ­ξεις σχε­τι­κών δια­γω­νι­σμών κάθε χρόνο, προ­κει­μέ­νου να συμ­με­τά­σχω σ’ αυ­τούς. Επι­ση­μαί­νω δε, ότι λόγω της συμ­με­το­χής και ενί­ο­τε της επι­λο­γής μου, κατά το πα­ρελ­θόν, σε τέ­τοιους δια­γω­νι­σμούς, γνω­ρί­ζω πολύ καλά το αντι­κεί­με­νο, αλλά και τα ποσά των προ­σφο­ρών που «παί­ζο­νται».

Αυτή την χρο­νιά, ατυ­χώς δεν κα­τά­φε­ρα να «ξε­τρυ­πώ­σω» την προ­κή­ρυ­ξη του δια­γω­νι­σμού αν και πα­ρα­κο­λου­θού­σα με ιδιαί­τε­ρη προ­σο­χή και αυ­το­νό­η­το εν­δια­φέ­ρον τις σχε­τι­κές δη­μο­σιεύ­σεις με κάθε πρό­σφο­ρο μέσο (π.χ. στο δια­δί­κτυο). Ο λόγος είναι προ­φα­νής: Η μί­σθω­ση ιδιω­τι­κής χρή­σε­ως μη­χα­νη­μά­των έργου για τις ανά­γκες κα­θα­ρι­σμού και απο­κα­τά­στα­σης των πα­ρα­λιών, όπως προ­ε­λέ­χθη, έγινε με απ’ ευ­θεί­ας ανά­θε­ση, δη­λα­δή χωρίς δια­γω­νι­σμό, αφού κατά το νόμο, τούτο είναι επι­τρε­πτό (ηθικά όμως;), κα­θό­σον η συμ­βα­τι­κή διάρ­κεια αυτής (μί­σθω­σης) ήταν 90 ημέ­ρες («συμ­πτω­μα­τι­κά» το κατά νόμο ανώ­τα­το όριο της μί­σθω­σης για την απ’ ευ­θεί­ας ανά­θε­ση είναι 90 ημέ­ρες).

Ανε­ξάρ­τη­τα από το πλή­θος ερω­τη­μά­των που γεν­νώ­νται από τη δια­δι­κα­σία αυτή, σχε­τι­κά με τον τρόπο πλη­ρο­φό­ρη­σης των εν­δια­φε­ρο­μέ­νων, προ­κει­μέ­νου αυτοί να υπο­βά­λουν έγ­γρα­φες προ­σφο­ρές, τα κρι­τή­ρια επι­λο­γής των ιδιο­κτη­τών μη­χα­νη­μά­των, αλλά και απο­κλει­σμού ορι­σμέ­νων εξ αυτών (όπως εγώ), το εξω­φρε­νι­κό στην υπό­θε­ση αυτή, το οποίο προ­κα­λεί την οργή μου και την ανά­γκη να την εκ­φρά­σω δη­μό­σια είναι τα ποσά που δό­θη­καν για τη μί­σθω­ση αυτή.

Σύμ­φω­να με την πα­ρα­πά­νω από­φα­ση η «Δ.Ε.Ρ.Μ. Α.Ε.» εκ­μί­σθω­σε για το χρο­νι­κό διά­στη­μα ενε­νή­ντα (90) ημε­ρών 8 φορ­τω­τές και εκ­σκα­φείς δια­φό­ρων τύπων, 1 φορ­τη­γό και 3 ει­δι­κά μη­χα­νή­μα­τα ακτο­κα­θα­ρι­στές αντί του συ­νο­λι­κού µισθώµατος των 170.000,00 ευρώ, πλέον του ανα­λο­γού­ντος στο ποσό αυτό Φ.Π.Α.

Τί­θε­ται επο­μέ­νως το ερώ­τη­μα αν το τί­μη­μα αυτό της μί­σθω­σης είναι εύ­λο­γο και σκό­πι­μο, δε­δο­μέ­νου ότι, εκτός άλλων, στην εται­ρεία (Δ.Ε.Ρ.Μ.Α.Ε.) πα­ρα­χω­ρή­θη­καν προς χρήση από το Δήμο Ρόδου, με την υπ’ αριθ. 635/20-09-2013 από­φα­ση του δη­μο­τι­κού συμ­βου­λί­ου, για χρο­νι­κό διά­στη­μα ενός έτους από την ημε­ρο­μη­νία έκ­δο­σης της σχε­τι­κής από­φα­σης του Δ.Σ. (με δυ­να­τό­τη­τα ανα­νέ­ω­σης ή χρο­νι­κής επέ­κτα­σης), εί­κο­σι (20) μη­χα­νή­μα­τα έργου δια­φό­ρων τύπων, για την συ­ντή­ρη­ση της οδο­ποι­ί­ας προ­σέγ­γι­σης στις πα­ρα­λί­ες του νη­σιού, καθώς και στον κα­θα­ρι­σμό των πα­ρα­λιών.

Αλή­θεια, αυτά τα μη­χα­νή­μα­τα που είναι; -μην μας πουν ότι είναι σε αδρά­νεια λόγω βλά­βης (προ­σφι­λές επι­χεί­ρη­μα), διότι με 170.000 ευρώ όχι μόνο δεν επι­διορ­θώ­νο­νται, αλλά μπο­ρούν να αντι­κα­τα­στα­θούν με και­νούρ­για.

Ας ανα­λο­γι­στεί ο κα­θέ­νας μας τι μπο­ρεί να κάνει και ποιος με 170.000 ευρώ στον τομέα αυτό».