Κάλλιο αργά

Περισ­σό­τερα από 600 τα θετικά τεστ καθη­γη­τών και μαθητών Λυκείου, την πρώτη ημέρα εφαρ­μο­γής του μέτρου,  που σημαί­νει πως αν δεν δια­πι­στώ­νο­νταν , σύμφωνα με την αναγωγή των επι­στη­μό­νων θα είχαμε 8.000 νέες μολύν­σεις με ότι συνε­πά­γε­ται αυτό. Το συμπέ­ρα­σμα είναι πως τα  self test που μοίρασε η κυβέρ­νηση είναι σωστό μέτρο, επι­κου­ρικό μεν αλλά σημα­ντικό.Αυτό  θα έπρεπε να το έχει κάνει μήνες πριν κάνο­ντας συστη­μα­τικά στο­χευ­μένα τέστ, πέρα από αυτά στις πλα­τείες. Αν το είχαν κάνει, θα είχαμε αντι­με­τω­πί­σει τον ιό με μεγα­λύ­τερη επι­τυ­χία. Δυστυ­χώς, σε πολλά παρό­μοια ζητή­ματα η κυβέρ­νηση λει­τούρ­γησε με σημα­ντική καθυ­στέ­ρηση. Τελειώ­νει η σχολική χρονιά κι ακόμη οι μαθητές δεν έχουν προ­μη­θευ­τεί τα τάμπλετς για παρά­δειγμα. Τέλος πάντων, ότι μπο­ρούμε να σώσουμε ας το κάνουμε, έστω την ύστατη ώρα. Και οι κλάψες  πώς θα κάνουμε τα τεστ, δεν είναι εύκολο κλπ είναι αστείες. Θα το συνη­θί­σουμε. Όπως συνη­θί­σαμε και τις μάσκες. Το θέμα είναι να κατα­φέ­ρουμε κάποια στιγμή να ξεφύ­γουμε από τις δαγκά­νες της παν­δη­μίας και να ζήσουμε πάλι σαν άνθρω­ποι. Περισ­σό­τερο θλιβερό από τις κλάψες, είναι όταν βλέπω ανθρώ­πους που εκτιμώ να νομί­ζουν πως αν ταχθούν κατά των υπο­χρε­ω­τι­κών τεστ κάνουν αντι­συ­στη­μικό αγώνα!  Πόσο θλιβερό είναι να νομί­ζουν πως η προ­στα­σία από τον θάνατο είναι περιο­ρι­σμός της ελευ­θε­ρίας!