Το σκάνδαλο της «ποσόστωσης»

Στις αρχές Απρι­λίου ο Ανδρέας Λοβέρ­δος ανα­κοί­νωσε την απο­χώ­ρηση του ΠΑΣΟΚ από τη συζή­τηση για το νομο­σχέ­διο του Γιώργου Κατρού­γκα­λου ανα­φέ­ρο­ντας ότι «το θέμα είναι ηθικό». Λίγες ημέρες νωρί­τερα το ΠΑΣΟΚ είχε απο­χω­ρή­σει και από την επι­τροπή δημό­σιας διοί­κη­σης πάλι επειδή σε αυτή συμ­με­τείχε ο Γιώργος Κατρού­γκα­λος. Ήρθε λοιπόν η ώρα να δούμε πως άσκησε τη δημόσια διοί­κηση το ΠΑΣΟΚ όταν ήταν στην κυβέρ­νηση μαζί με τη ΝΔ και την ΔΗΜΑΡ.

του Κώστα Εφή­με­ρου

Το σκάν­δαλο είναι λίγο-πολύ γνωστό. Η περί­φημη «ποσό­στωση» που συμ­φω­νή­θηκε το 2012 προ­έ­βλεπε τα τρία κόμματα να μοι­ρά­σουν την πίτα του δημο­σίου με κομ­μα­τικά κρι­τή­ρια σε προ­συμ­φω­νη­μέ­νες ανα­λο­γίες. Κανείς μας δεν περί­μενε λοιπόν να σοκα­ρι­στεί όταν ξεκί­νησε η ανά­γνωση των εκα­το­ντά­δων εσω­τε­ρι­κών εγγρά­φων που έχουμε πλέον στα χέρια μας. Κι όμως η πραγ­μα­τι­κό­τητα ήταν δια­φο­ρε­τική.

Ξεκι­νή­σαμε με διάθεση για μια έρευνα σε βάθος κρα­τώ­ντας σημειώ­σεις για τα ονόματα, δια­σταυ­ρώ­νο­ντας τα στοι­χεία και δημιουρ­γώ­ντας πίνακες αλλά σύντομα κατα­λά­βαμε ότι το μεγα­λύ­τερο σκάν­δαλο που κρύ­βε­ται σε αυτό τον τερά­στιο όγκο ντο­κου­μέ­ντων είναι η ίδια η μεγα­λύ­τερη εικόνα του: Το μέγεθος της κομ­μα­τι­κής δια­πλο­κής στον δημόσιο βίο.

Οι επι­κε­φα­λής της Νέας Δημο­κρα­τίας, του ΠΑΣΟΚ και της Δημο­κρα­τι­κής Αρι­στε­ράς σχε­δί­α­σαν, οργά­νω­σαν και εκτέ­λε­σαν ένα περί­πλοκο μαθη­μα­τικό μοντέλο πλήρους επι­βο­λής κομ­μα­τι­σμού και ανα­ξιο­κρα­τίας μέσω των θέσεων του δημό­σιου τομέα.

Στα έγγραφα που επε­ξερ­γα­ζό­μα­στε και θα δημο­σιο­ποιούμε στα­διακά τις επό­με­νες ημέρες γίνεται σαφές ότι από τις πρώτες ημέρες μετά τις εκλογές του 2012 στήθηκε ένας μηχα­νι­σμός εντός της γραμ­μα­τείας συντο­νι­σμού του κυβερ­νη­τι­κού έργου που ανέλαβε να εκτε­λέ­σει την σχε­δια­σμένη «ποσό­στωση». Η περι­πλο­κό­τητα του σχεδίου οδήγησε τους υπεύ­θυ­νους να φτιά­ξουν μέχρι και σχε­δια­γράμ­ματα αλλά και πίνακες σύμφωνα με τους οποίους ολό­κληρο το δημόσιο μοι­ρά­ζε­ται σαν κομ­μά­τια πίτσας στα τρία κόμματα.

Και όταν λέμε το δημόσιο μιλάμε για όλο το δημόσιο. Από τις θέσεις των προ­έ­δρων σε αρχές και εται­ρίες δημο­σίου δικαίου μέχρι και τη στε­λέ­χωση των κατώ­τε­ρων στε­λε­χών σε νοσο­κο­μεία, αγρο­τι­κούς συναι­τε­ρι­σμούς και λιμε­νικά γραφεία. Η «ποσό­στωση» αφο­ρούσε τα πάντα!

Αφού λοιπον οι υπεύ­θυ­νοι των κομ­μά­των συνα­πο­φά­σι­σαν για τις θέσεις που θα έπρεπε να κατέ­χουν στο δημόσιο ξεκί­νησε ένα παζάρι μεταξύ των κομ­μά­των για τις ίδιες τις θέσεις. Στα έγγραφα που έχουμε στην κατοχή μας (πολλά από αυτά με την σημεί­ωση «Εμπι­στευ­τικό») οι κομ­μα­τι­κοί μηχα­νι­σμοί ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ ενη­με­ρώ­νουν τον ειδικό σύμ­βουλο του υπουρ­γείου για συγκε­κρι­μένα ονόματα, σημειώ­νο­ντας μάλιστα σχεδόν πάντα ποιος βου­λευ­τής πρό­τεινε τον κάθε υπο­ψή­φιο.

Ανάμεσα στα έγγραφα που έχουμε στην κατοχή μας βρί­σκο­νται επίσης και πολλά βιο­γρα­φικά που επι­συ­νά­πτο­νται μαζί με τις προ­τά­σεις των βου­λευ­τών. Ενδει­κτικό της δια­δι­κα­σίας που ακο­λου­θή­θηκε για τις προ­σλή­ψεις στον δημόσιο τομέα είναι ότι υπάρ­χουν βιο­γρα­φικά υπο­ψη­φίων που αφο­ρο­πύν απο­κλει­στικά την κομ­μα­τική δράση του ενδια­φε­ρό­με­νου. Φαί­νε­ται ήταν το μόνο που έπαιζε ρόλο.

Ένα άλλο τρο­μα­κτικό στοι­χείο που γίνεται σαφές από την πρώτη ανά­γνωση των ντο­κου­μέ­ντων είναι ότι η κυβέρ­νηση ήταν δια­τε­θει­μένη να περάσει τρο­πο­λο­γίες (όπως και το έκανε) τρο­πο­ποιώ­ντας τις θέσεις ανά οργα­νι­σμό προ­κει­μέ­νου να βγούνε τα νούμερα στις ποσο­στώ­σεις. Είναι προ­φα­νές ότι το «στη δημο­κρα­τία δεν υπάρ­χουν αδιέ­ξοδα» είχε εκλη­φθεί εντελώς εσφαλ­μένα από τις προη­γού­με­νες κυβερ­νή­σεις.

Στις επό­με­νες ημέρες το TPP θα συνε­χί­σει το ρεπορ­τάζ για την δημόσια διοί­κηση και θα παρου­σιά­σει ολο­κλη­ρω­μένα ρεπορ­τάζ για συγκε­κρι­μέ­νες θέσεις. Μέχρι τότε θα περι­μέ­νουμε και την δικαιο­σύνη να ξεκι­νή­σει από την πλευρά της έρευνα αφού τα έγγραφα που φέρ­νουμε στο φώς φωτο­γρα­φί­ζουν μια σπείρα εντός του δημο­σίου που όριζε τους επι­κε­φα­λής όλων των οργα­νι­σμών απο­κλει­στικά βάσει κομ­μα­τι­κών πεποι­θή­σεων και με την υπό­δειξη εν ενερ­γεία βου­λευ­τών, οι οποίοι θα μπο­ρού­σαν να έχουν υπο­πέ­σει σε εγκλη­μα­τι­κές πράξεις όπως αυτή της απι­στίας ή της ενερ­γη­τι­κής δωρο­δο­κίας.

Κι αν το δημο­σί­ευμα μας δεν κατα­φέ­ρει να κινη­το­ποι­ή­σει αυτα­πάγ­γελτα τα γρα­νά­ζια της δικαιο­σύ­νης θα πάμε εμείς να κατα­θέ­σουμε τα στοι­χεία αφού ακόμα και αν παρα­δε­χτούμε ότι η δικαιο­σύνη είναι τυφλή μπο­ρούμε πάντα να ελπί­ζουμε ότι δεν έχει κου­φα­θεί και από πάνω… και αυτά τα στοι­χεία φωνά­ζουν από από­σταση…

thepressproject.gr