ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Τουρισμός: To Conde Nast Traveller εκθειάζει τα ελληνικά νησιά – Ποια προτείνει για το 2026

news room 7 λεπτά ανάγνωση
ΠΑΡΑΛΙΑ

Η Ελλάδα έχει πολλά νησιά «και θα είναι πολύ δύσκολο να δια­λέ­ξετε», λέει στους ανα­γνώ­στες του το Conde Nast Traveller, παγκό­σμιας εμβέ­λειας site με εξει­δί­κευση τα ταξίδια.

Στη λίστα με τα ελλη­νικά νησιά που προ­τεί­νει στους επι­σκέ­πτες για το 2026, σημειώ­νει την ποι­κι­λία και το ενδια­φέ­ρον που παρου­σιά­ζουν. Και καθώς ο του­ρι­σμός είναι σημα­ντικό κομμάτι της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας, έχει ενδια­φέ­ρον πώς τα βλέπει.

«Το καθένα είναι δια­φο­ρε­τικό από το επόμενο. Κάποια είναι μικρά και απροσ­διό­ρι­στα, άλλα είναι μεγάλα και δια­φέ­ρουν από πόλη σε πόλη, από ακτο­γραμμή σε ακτο­γραμμή, προ­σφέ­ρο­ντας κάτι δια­φο­ρε­τικό -είτε πρό­κει­ται για φαγητό, πολι­τι­σμό ή ιστορία- ανε­ξάρ­τητα από το πόσες φορές επι­στρέ­φετε. Δίπλα στον ήλιο, τη θάλασσα και την άμμο, αυτή η ποι­κι­λία είναι που κάνει τα ελλη­νικά νησιά τόσο ελκυ­στικά για κάθε είδους παρα­θε­ρι­στή: είτε ανα­ζη­τάτε χαλαρές μέρες στον ήλιο, είτε εβδο­μά­δες γεμάτες δράση για πεζο­πο­ρία στα βουνά, κρα­τή­σεις τρα­πε­ζιών σε δημο­φιλή μέρη, χρόνο για εξε­ρεύ­νηση σε παρα­δο­σιακά χωριά (και τις ταβέρ­νες τους), είτε μια ευκαι­ρία να ξεφύ­γετε από όλα, υπάρχει ένα ελλη­νικό νησί που σας ται­ριά­ζει».

 Κυρί­αρχη η Πάρος

Οι συντά­κτες του περιο­δι­κού ξεχω­ρί­ζουν την Πάρο ως «ομορ­φό­τερη», καθώς στα πρώτα νησιά της λίστας ξεχω­ρί­ζουν κυκλα­δο­νή­σια. Γράφουν:

«Κάποτε (όχι πριν από πολλά χρόνια) η Πάρος ήταν το νησί που προ­τι­μού­σαν οι Έλληνες, αλλά ήταν σχετικά άγνωστη στους διε­θνείς επι­σκέ­πτες. Ενώ κάποιοι μπορεί να την δια­φη­μί­ζουν ακόμα ως ένα “ανερ­χό­μενο ελλη­νικό νησί”, θα την κατέ­τασσα σίγουρα στην κατη­γο­ρία “γνωστό και δημο­φι­λές”, αλλά αυτό δεν σημαί­νει ότι είναι λιγό­τερο όμορφη».

Ακο­λου­θεί η Σίφνος. Και την προ­τεί­νει για το καλό φαγητό. Το Conde Nast Traveller θυμίζει την παρά­δοση που ξεκι­νάει από τον Νικόλαο Τσε­λε­με­ντέ:

«Γεν­νη­μέ­νος στη Σίφνο, έγραψε το πρώτο αξιο­ση­μεί­ωτο ελλη­νικό βιβλίο μαγει­ρι­κής, το οποίο εκδό­θηκε στις αρχές του 1900. Ανοί­γο­ντας το δρόμο για ότι θα ακο­λου­θούσε στη Σίφνο, ανα­στά­τωσε λίγο τα πράγ­ματα, απο­κλί­νο­ντας από συντα­γές παλιών και εκσυγ­χρο­νί­ζο­ντας κλασικά πιάτα».

Δεν θα μπο­ρούσε, φυσικά, να λείπει η Σύρος…

«Η Σύρος είναι σε θέση να προ­σφέ­ρει στους επι­σκέ­πτες μια πιο πραγ­μα­τική ματιά στην ελλη­νική νησιω­τική ζωή. Τα κτίρια είναι ένα μείγμα κυκλα­δί­τι­κης, βενε­τσιά­νι­κης και νεο­κλα­σι­κής αρχι­τε­κτο­νι­κής και είναι μεγα­λύ­τερα από αυτά των γει­τό­νων της. Ψηλό και περή­φανο κατά μήκος της ακτο­γραμ­μής της Ερμού­πο­λης βρί­σκε­ται το Θέατρο Απόλλων του 19ου αιώνα, σχε­δια­σμένο ως αντί­γραφο της Σκάλας του Μιλάνου, η επι­βλη­τική εκκλη­σία του Αγίου Νικο­λάου με τον μπλε τρούλο και την πορ­το­καλί πρόσοψη και το εντυ­πω­σιακό Δημαρ­χείο της Ερμού­πο­λης, χτι­σμένο υπό την επί­βλεψη του Ερνστ Τσίλερ και με μια σκάλα εισόδου ύψους 15 μέτρων που αντα­γω­νί­ζε­ται αυτή οποιασ­δή­ποτε ευρω­παϊ­κής πρω­τεύ­ου­σας».

«Απλώς, πηγαί­νετε στη Φολέ­γαν­δρο»

Για το όμορφο κυκλα­δο­νήσι ο συντά­κτης του περιο­δι­κού γράφει:

«Παρά το γεγονός ότι έζησα στην Ελλάδα για πολλά χρόνια, μου πήρε λίγο χρόνο για να επι­σκε­φτώ τη Φολέ­γαν­δρο. Μόλις πάτησα το πόδι μου στο νησί, δεν ήμουν καθόλου σίγου­ρος γιατί δίστασα. Η καλύ­τερη συμ­βουλή μου λοιπόν για αυτό το βρα­χώ­δες νησί; Απλώς πηγαί­νετε. Μπορεί να είναι άγονο, αλλά αυτό αντι­σταθ­μί­ζε­ται με το παρα­πάνω από τη ζεστα­σιά των ανθρώ­πων του (κλισέ, το ξέρω, αλλά σε αυτή την περί­πτωση είναι επίσης πολύ αληθινό). Υπάρχει μια λέξη για αυτό στα ελλη­νικά: “φιλο­ξε­νία”, που μετα­φρά­ζε­ται περίπου ως “φιλι­κό­τητα προς τους ξένους”».

Και τα άλλα νησιά

Από τα νησιά του Ιονίου, ξεχω­ρί­ζουν την Κεφα­λο­νιά. Γράφει το περιο­δικό:

«Η Κεφα­λο­νιά δεν έχει ως στόχο να εντυ­πω­σιά­σει, ωστόσο η γοητεία της κατά κάποιον τρόπο απορ­ροφά όσους την επι­σκέ­πτο­νται. Αυτό οφεί­λε­ται, εν μέρει, στο ότι όλα εδώ είναι όπως είναι (δεν χρειά­ζε­ται να ντυ­θείτε για να εντυ­πω­σιά­σετε στα περισ­σό­τερα μέρη του νησιού). Αλλά οφεί­λε­ται και στη φυσική της ομορφιά: μακριοί, ελι­κοει­δείς δρόμοι περι­βάλ­λουν παρά­κτιους κόλπους από τη μία πλευρά, με πυκνά ορεινά δάση από την άλλη. Ακο­λου­θή­στε τους και μπορεί να κατα­λή­ξετε σε μια υπόγεια λίμνη ή ένα βενε­τσιά­νικο κάστρο, αλλά τις περισ­σό­τε­ρες φορές θα βρε­θείτε σε ένα όμορφο ψαρο­χώρι όπου τρα­πέ­ζια ταβέρ­νας είναι στρω­μένα δίπλα στην άμμο και σπιτικά πιάτα σερ­βί­ρο­νται με αγάπη».

Για το Καστε­λό­ριζο των 500 κατοί­κων, το περιο­δικό σημειώ­νει:

«Μια πληθώρα γνωστών ονο­μά­των το έχουν κάνει το ελλη­νικό νησί που προ­τι­μούν όλα αυτά τα χρόνια. Αν και δεν είναι ένα μέρος με πολλούς διά­ση­μους όπως η Μύκονος, αυτό το μικρό νησί (λιγό­τερο από 5 τετρα­γω­νικά μίλια) ξεπερνά το μέγεθός του όσον αφορά τους επι­σκέ­πτες».

Στην Κω με τους άφθο­νους αρχαιο­λο­γι­κούς χώρους

Για την Κω, το περιο­δικό λέει ότι είναι για «απαι­τη­τι­κού επι­σκέ­πτες». Δηλαδή αυτούς που θέλουν να εξε­ρευ­νή­σουν «τους αρχαιο­λο­γι­κούς χώρους του νησιού, για παρά­δειγμα, και αυτοί είναι εδώ σε αφθονία. Λίγα βήματα από το λιμάνι της παλιάς πόλης της Κω θα συνα­ντή­σετε τον βωμό του Διο­νύ­σου, το Ρωμαϊκό Ωδείο, την Casa Romana και το Δέντρο του Ιππο­κράτη, κάτω από το οποίο λέγεται ότι δίδασκε τους μαθητές του ο Ιππο­κρά­της, ο αρχαίος Έλληνας γιατρός που γεν­νή­θηκε στο νησί. Λίγο πιο μέσα στην ενδο­χώρα, υπάρχει το Ασκλη­πιείο της Κω του 4ου αιώνα π.Χ., όπου ίδρυσε την ιατρική του σχολή».

Όσο για τη Λέρο με το «ταρα­χώ­δες παρελ­θόν», σημειώ­νει ότι είναι «το πιο χαλαρό από όλα τα ελλη­νικά νησιά».

«Το παρελ­θόν του έχει αφήσει το στίγμα του και το όραμα του Μου­σο­λίνι για μια “πόλη-πρότυπο” έχει αφήσει ένα μείγμα κτιρίων Art-Deco-Μοντερνισμού-Μπάουχαους στην πόλη Λακκί, που μοιάζει περισ­σό­τερο με ένα ξεθω­ρια­σμένο Μαϊάμι παρά με ένα μεσο­γειακό νησί. Πέρα από την αρχι­τε­κτο­νική, η Λέρος έχει αφήσει πίσω της το παρελ­θόν της, με τον του­ρι­σμό να αρχίζει να εμφα­νί­ζε­ται μόνο τις τελευ­ταίες δεκα­ε­τίες».

Μύκονος και Σαντο­ρίνη

Τα δύο πολύ δημο­φιλή νησιά υπάρ­χουν φυσικά στη λίστα.

Για την ηφαι­στειο­γενή Σαντο­ρίνη, γράφει:

«Μπορεί να πιστεύ­ετε ότι η Σαντο­ρίνη είναι υπερ­βο­λικά δημο­φι­λής, αλλά θα έχετε μόνο εν μέρει δίκιο. Ναι, έχει πολύ κόσμο σε ορι­σμένα σημεία σε συγκε­κρι­μέ­νες ώρες. Ναι, υπάρχει μια εκθε­τική αύξηση των τιμών σε σύγκριση με ορι­σμέ­νους από τους κυκλα­δί­τες γεί­το­νές της. Και όχι, οι παρα­λίες δεν είναι οι ομορ­φό­τε­ρες που θα βρείτε στην Ελλάδα. Αλλά αυτή η θέα, αχ, αυτή η θέα… Όλα τα κλισέ για την Καλ­ντέρα είναι αλήθεια. Εμβλη­μα­τική, ρομα­ντική, ιστο­ρική… αυτή είναι, πολύ απλά, μια από τις καλύ­τε­ρες εικόνες στον κόσμο και θα σας κόψει την ανάσα. Θα έλεγα με σθεναρό τρόπο ότι πρέπει να τη δείτε του­λά­χι­στον μία φορά στη ζωή σας, αλλά είμαι πρό­θυ­μος να στοι­χη­μα­τίσω ότι θα επι­στρέ­ψετε για περισ­σό­τε­ρες».

Όσο για τη Μύκονο, επι­ση­μαί­νει ότι η πόλη της «είναι το ιδανικό μέρος για ποτό, φαγητό και χορό μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες δίπλα στους πλού­σιους και διά­ση­μους, και είναι πολύ καλή σε αυτό που κάνει. Μερικά από τα αγα­πη­μένα μου μέρη μακριά από τις μάζες στο νησί περι­λαμ­βά­νουν την πιο ήσυχη βόρεια ακτή, όπου ταβέρ­νες με τα πόδια στην άμμο είναι διά­σπαρ­τες σε ήσυχους κόλπους. Η Μερχιά, ο Φωκός και ο Άγιος Σώστης είναι από τις πιο απο­μο­νω­μέ­νες».

Κύθνος και Τήνος

Αλλά και για την Τήνο, έχει πολύ καλά λόγια:

«Η Τήνος είναι ένα από εκείνα τα μέρη που σε κάνουν να νιώθεις λίγο αυτά­ρε­σκος και πολύ ενη­με­ρω­μέ­νος. Δια­κο­σμη­μέ­νοι πυρ­γί­σκοι σε σχήμα περι­στε­ριώνα σκορ­πί­ζουν τα άγρια ​​τοπία, διά­σπαρτα από μικρά παρεκ­κλή­σια και πολλά χωριά – υπάρ­χουν περισ­σό­τερα από 50 από αυτά στην Τήνο, το καθένα δια­φο­ρε­τικό από το άλλο. Η κορυφή του λόφου Βώλαξ είναι ένα προ­σω­πικό αγα­πη­μένο και ένα από τα πιο μονα­δικά στην Ελλάδα: το γύρω ορο­πέ­διο είναι διά­σπαρτο με μεγά­λους γρα­νι­τέ­νιους ογκό­λι­θους που επι­δει­κνύ­ουν μια σχεδόν σελη­νιακή αίσθηση, και το ίδιο το χωριό φιλο­ξε­νεί μόνο περίπου 50 κατοί­κους, με ισχυρή κλη­ρο­νο­μιά στην καλα­θο­πλε­κτική».

Όσο για την Κύθνο, επι­ση­μαί­νει ότι είναι το ιδανικό μέρος «αν ψάχνετε ένα μέρος για να χαλα­ρώ­σετε και να απο­λαύ­σετε λίγη καλο­και­ρινή μοναξιά, το βρήκατε».

Για τους συντά­κτες του περιο­δι­κού, η Λέσβος είναι «μπα­λα­ντέρ». Σημειώ­νουν ότι «συχνά παρα­βλέ­πε­ται», αλλά αν περάσει κανείς «μερικές εβδο­μά­δες στη Λέσβο, σύντομα θα κατα­λά­βει γιατί είναι η ιδανική επιλογή».

Στην Ύδρα των καλ­λι­τε­χνών…

Μάλλον ενθυ­μού­μενο τα χρόνια του Λέο­ναρντ Κοέν, το περιο­δικό γράφει για την Ύδρα:

«Γεμίζει με κομψούς Έλληνες τα Σαβ­βα­το­κύ­ριακα και τα τελευ­ταία χρόνια φαί­νε­ται να έχει επα­νέλ­θει στην προ­τί­μηση και των καλ­λι­τε­χνών και των φίλων της μόδας από όλο τον κόσμο».

Όσο για τη μεγα­λό­νησο Κρήτη, σημειώ­νει:

«Το μεγα­λύ­τερο από όλα τα ελλη­νικά νησιά, με έκταση πάνω από 3.000 τετρα­γω­νικά μίλια. Θα βρείτε πολλές τέλειες παρα­λίες αλλά και αρχαιο­λο­γι­κούς χώρους, όμορφες παλιές πόλεις, άγρια φαράγ­για, βενε­τσιά­νικη αρχι­τε­κτο­νική και πολλά αξιο­θέ­ατα φιλικά προς τα παιδιά. Είναι επίσης ένα από τα καλύ­τερα νησιά για φαγητό, με εύφορες πεδιά­δες και ήλιο όλο το χρόνο που παρέχει τις ιδα­νι­κές συν­θή­κες για τοπική γεωργία και κηπου­ρική».

Και φέρνει ως παρά­δειγμα «τα άγρια χόρτα που καλ­λιερ­γού­νται στις πλαγιές των βουνών, τα πορ­το­κά­λια και τα λεμόνια που καλ­λιερ­γού­νται στα πεδινά του βορειο­δυ­τι­κού τμή­μα­τος και τις ελιές και το ελαιό­λαδο που παρά­γο­νται από άκρη σε άκρη».

• Με στοι­χεία από το ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πηγή: ot.gr

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.