Η φάμπρικα της βουλγαροποίησης των ελληνικών εταιρειών

Όπως είχε γίνει με το παρο­ξυ­σμό που επι­κρά­τησε προ ολίγων ετών όπου οι Έλληνες «έγραφαν» ως βουλ­γα­ρικά τα υψηλού κυβι­σμού αυτο­κί­νητά τους για να απο­φύ­γουν τα υψηλά τέλη κυκλο­φο­ρίας και τα υπό­λοιπα χαρά­τσια της Ελλάδας, έτσι, ειδικά το τελευ­ταίο 6μηνο, χιλιά­δες μικρο­ε­πι­χει­ρή­σεις της χώρας (φέρεται να) «μετα­κό­μι­σαν» στη Βουλ­γα­ρία. Πρό­κει­ται για ένα φαι­νό­μενο που βρί­σκε­ται σε έξαρση το τελευ­ταίο 6μηνο μετά την επιβολή των capital controls. Όμως, η Βουλ­γα­ρία εδώ και πολλά χρόνια απο­τε­λεί έναν εναλ­λα­κτικό τόπο έκφρα­σης της επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας των Ελλήνων, πολλές φορές με λαν­θά­νο­ντα τρόπο, καθώς κάθε άλλο παρά Ελντο­ρά­ντο είναι.

Όπως προ­α­να­φέρ­θηκε, αρχικά, πριν από μερικά χρόνια η «φάμπρικα» του… φορο­λο­γι­κού ασύλου της Βουλ­γα­ρίας είχε ξεκι­νή­σει με τα αυτο­κί­νητα μεγάλου κυβι­σμού, όμως στα­διακά υπάρχει μια γενι­κευ­μένη «μετα­κό­μιση» είτε επι­χει­ρη­μα­τι­κών δρα­στη­ριο­τή­των, είτε των φορο­λο­γι­κών – λογι­στι­κών μητρώων ελλη­νι­κών εται­ρειών. Ο κυρί­αρ­χος λόγος που Έλληνες επι­χει­ρη­μα­τίες και μικρο­βιο­τέ­χνες απο­φα­σί­ζουν να μετα­φέ­ρουν την έδρα της εται­ρείας τους στο εξω­τε­ρικό είναι η δυσβά­στα­κτη φορο­λο­γία στη χώρα μας. Αυτό είναι το κυρί­αρχο κίνητρο. Ούτε πρώτες ύλες, ούτε εργα­τικά, είναι αντα­γω­νι­σμός, ούτε κάτι άλλο. Άλλωστε, η Βουλ­γα­ρία, παρ’ όλα τα βήματα που έχει κάνει, σε πολλά ακόμη υστερεί ώστε να δικαιού­ται να χαρα­κτη­ρι­στεί επεν­δυ­τι­κός προ­ο­ρι­σμός μεγάλης οντό­τη­τας. Ασχέτως με τα μυθεύ­ματα που ακού­γο­νται και γρά­φο­νται.

Βεβαίως, η σύσταση εται­ρείας στη Βουλ­γα­ρία είναι εύκολη δια­δι­κα­σία, με εξαι­ρε­τικά περιο­ρι­σμένη γρα­φειο­κρα­τία και κόστος μόλις 300 ευρώ. Αρκετοί βεβαίως είναι αυτοί που πάνε στη Βουλ­γα­ρία όχι για την πιο ευνοϊκή φορο­λο­γία αλλά για να απο­φύ­γουν – ή έτσι νομί­ζουν – διάφορα ποσά που χρω­στούν στο ελλη­νικό δημόσιο.

Πως λει­τουρ­γεί η… φάμπρικα

«Πάμε να δου­λέ­ψουμε δεν πάμε να κλέ­ψουμε. Πάμε για να επι­βιώ­σουμε από τη φορο­λο­γική λαίλαπα του ελλη­νι­κού κράτους που μας κυνηγά ανε­λέ­ητα» τονίζει στο liberal.gr o Δημή­τρης Κ., Έλληνας επι­χει­ρη­μα­τίας που πρό­σφατα (εντός του Δεκέμ­βρη του 2015) μετέ­φερε τα… βιβλία της επι­χεί­ρη­σής του στη Βουλ­γα­ρία. Μάλιστα, όπως τονίζει ο Έλληνας επι­χει­ρη­μα­τίας «έχει στηθεί μια ολό­κληρη βιο­μη­χα­νία που κανο­νί­ζει όλη τη γρα­φειο­κρα­τική δουλειά της μετα­φο­ράς της έδρας από Έλληνες που γνω­ρί­ζουν πρόσωπα και κατα­στά­σεις στη γει­το­νική χώρα».

Όπως σημειώ­νει «πρό­κει­ται για λογι­στικά γραφεία που ανα­λαμ­βά­νουν με ένα εξαι­ρε­τικά μικρό κόστος να βρουν επαγ­γελ­μα­τική στέγη σε Έλληνες επι­χει­ρη­μα­τίες που θέλουν να μετα­φέ­ρουν την έδρα τους. Είναι εται­ρείες που έχουν νοι­κιά­σει – φασόν πολλά γραφεία και λει­τουρ­γούν ως μεσίτες ή ως νέοι ιδιο­κτή­τες, ενοι­κιά­ζο­ντας ομαδικά με αστεία ποσά γραφεία, καθαρά για να δικαιο­λο­γη­θεί η επαγ­γελ­μα­τική στέγη. Παράλ­ληλα, κάποια δηλώ­νο­νται και ως τόποι δια­μο­νής». Έτσι λει­τουρ­γεί η… φάμπρικα της… βουλ­γα­ρο­ποί­η­σης των ελλη­νι­κών επι­χει­ρή­σεων, αν και απαι­τού­νται φυσικά και άλλα, όπως τιμο­λό­για και άλλα που θα πιστο­ποιούν ότι υπάρχει δρα­στη­ριό­τητα στη χώρα και δεν είναι εικο­νική η… δουλειά».

Το δημο­σί­ευμα της βουλ­γα­ρι­κής εφη­με­ρί­δας, οι υπερ­βο­λές και η αλήθεια

Τελευ­ταία ιδιαί­τερη αίσθηση έκανε η είδηση ότι η μεγα­λύ­τε­ρης κυκλο­φο­ρίας Βουλ­γα­ρική εφη­με­ρίδα κυκλο­φό­ρησε πρό­σφατα με πρω­το­σέ­λιδο τίτλο «Ευχα­ρι­στούμε Ελλάδα» παρα­θέ­το­ντας και στοι­χεία για τη μετα­κό­μιση χιλιά­δων επι­χει­ρή­σεων στη γείτονα χώρα! Πιο ανα­λυ­τικά, σύμφωνα με το δημο­σί­ευμα το τελευ­ταίο 6μηνο μετα­κό­μι­ζαν προς Βουλ­γα­ρία κατά μέσο όρο 335 επι­χει­ρή­σεις την ημέρα! Σύνολο δηλαδή 60.000 επι­χει­ρή­σεις! Σύμφωνα με το δημο­σί­ευμα, σ’ αυτές τις επι­χει­ρή­σεις αντι­στοι­χούν 250.000 θέσεις εργα­σίας, ενώ στις εν λόγω εται­ρείες εργά­ζο­νται μόνον 11.500 Έλληνες, που ανα­γκα­στικά μετα­κό­μι­σαν στη γει­το­νική Βουλ­γα­ρία.

Δεν επι­βε­βαιώ­νο­νται τα στοι­χεία

Κορυ­φαίο στέ­λε­χος θεσμι­κού εμπο­ρι­κού φορέα της Ελλάδας που γνω­ρί­ζει καλά την κατά­σταση, μιλώ­ντας στο liberal.gr τονίζει ότι «ο λόγος που… δρα­πε­τεύ­ουν οι Έλληνες επι­χει­ρη­μα­τίες είναι για να επι­βιώ­σουν λόγω της δυσβά­στα­κτης εγχώ­ριας φορο­λο­γίας. Για τα αυτο­κί­νητα βρέθηκε φόρ­μουλα ελέγχου στο ότι πρέπει να είναι μόνιμος κάτοι­κος Βουλ­γα­ρίας κάποιος για να αλλάξει πινα­κί­δες. Για τη μετα­φορά της επι­χεί­ρη­σης όμως δεν απαι­τεί­ται να είναι κάποιος μόνιμος κάτοι­κος. Η Βουλ­γα­ρία είναι στους 28 της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης αλλά δεν ανήκει στον πυρήνα των 19 της Ευρω­ζώ­νης».

Πάντως, η άποψη του συγκε­κρι­μέ­νου θεσμι­κού στε­λέ­χους είναι ότι ο αριθμός που ακού­γε­ται περί τις 60.000 επι­χει­ρή­σεις που έχουν μετα­κο­μί­σει είναι υπερ­βο­λι­κός, «είναι τρα­βηγ­μένη μια τέτοια προ­σέγ­γιση» σημειώ­νει. Τονίζει ότι έχουμε ζητήσει επίσημα στοι­χεία από το Ινστι­τούτο Οικο­νο­μίας της Βουλ­γα­ρίας για το πόσες ακριβώς εται­ρείες ζήτησαν… άσυλο και δεν μας έχουν δώσει.

Ο ίδιος σημειώ­νει ότι στη Βουλ­γα­ρία όσες ελλη­νι­κές επι­χει­ρή­σεις έχουν πάει μόνο τα… χαρτιά τους εκεί, «θεω­ρού­νται σαν of shore. Γενικώς, όλη αυτή η ιστορία έχει αρκετές… γκρίζες περιο­χές, είναι λίγο τρα­βηγ­μένη και από την πλευρά των Βουλ­γά­ρων που θέλουν να παρου­σιά­σουν τη χώρα τους ως επι­χει­ρη­μα­τικό Ελντο­ρά­ντο. Δεν είναι πανά­κεια η μετα­κό­μιση στη Βουλ­γα­ρία» επι­ση­μαί­νει.

«Δεν έχει ανά­πτυξη η Βουλ­γα­ρία, του­λά­χι­στον όση πιστεύ­ουν ορι­σμέ­νοι, δεν είναι επι­χει­ρη­μα­τι­κός παρά­δει­σος, υπάρ­χουν πολλοί σκό­πε­λοι», σημειώ­νει. Πάντως, «καθη­με­ρινά έρχο­νται στην Ένωσή μας διά­φο­ροι φάκελοι από δικη­γο­ρικά γραφεία που ανα­λαμ­βά­νουν εργο­λα­βικά τη «μετα­κό­μιση» ελλη­νι­κών εται­ρειών προς Βουλ­γα­ρία. Όμως, όσοι πηγαί­νουν εκεί θα πρέπει να γνω­ρί­ζουν ότι θα αντι­με­τω­πί­σουν πολλές και σημα­ντι­κές δυσκο­λίες.

Εκτός των άλλων θα έχουν δυσκο­λίες στο να «σηκώ­σουν» τα κέρδη τους, καθώς θα θεω­ρη­θεί εξαγωγή συναλ­λάγ­μα­τος το να φέρει κάποιος τα κεφά­λαιά του προς την Ελλάδα»! Με 300 ευρώ ανοί­γουν ένα λογα­ρια­σμό και έναν αριθμό φορο­λο­γι­κού μητρώου. Από το καλο­καίρι λόγω των capital controls χιλιά­δες ελλη­νι­κές επι­χει­ρή­σεις άνοιξαν εται­ρι­κούς λογα­ρια­σμούς σε άλλες χώρες της Ευρω­ζώ­νης ώστε να κάνουν συναλ­λα­γές, να πραγ­μα­το­ποιούν τρα­πε­ζικά εμβά­σματα στους προ­μη­θευ­τές τους ή να εισπράτ­τουν από τους πελάτες τους.

Ο κίν­δυ­νος για τον αγρο­τικό τομέα

Σύμφωνα με το ίδιο στέ­λε­χος, «πολλές επι­χει­ρή­σεις ειδικά της Βορείου Ελλάδος που δρα­στη­ριο­ποιού­νται στον αγρο­τικό τομέα και λόγω μικρής από­στα­σης «φλερ­τά­ρουν» με τη μετα­φορά της (φορο­λο­γι­κής) έδρας τους στη Βουλ­γα­ρία. Υπάρχει κίν­δυ­νος να κάνουν τις εξα­γω­γές τους και τη δια­κί­νηση των προ­ϊ­ό­ντων τους από αυτή τη χώρα, με ότι απώ­λειες σε έσοδα περι­λαμ­βά­νει αυτό για τη χώρα μας, ενώ ενδέ­χε­ται να υπάρ­ξουν και οι λεγό­με­νες τρι­γω­νι­κές συναλ­λα­γές, καθαρά για την αποφυγή της «ελλη­νι­κής» φορο­λο­γίας!

Πέρα από τους λόγους που προ­α­να­φέρ­θη­καν, υπάρ­χουν και κάποιοι που μετα­φέ­ρουν ή ιδρύουν μικρές εται­ρείες στη Βουλ­γα­ρία, συν­δυα­στικά, για διττούς φορο­λο­γι­κούς λόγους. Και για μικρή εται­ρική φορο­λο­γία, αλλά και ως κάλυψη, ώστε να «στε­γά­σουν» το υψηλού κυβι­σμού αυτο­κί­νητά τους, τα οποία νομίμως πλέον κυκλο­φο­ρούν στην Ελλάδα. Όπως τονίζει στο liberal.gr o Έλληνας επι­χει­ρη­μα­τίας Δημή­τρης που ανα­φέρ­θηκε πιο πάνω «αν με στα­μα­τή­σουν στην Ελλάδα για το αυτο­κί­νητο, δικαιού­νται να μου το πάρουν για έλεγχο. Όμως, μόλις δια­πι­στώ­σουν ότι η εται­ρεία μου στη Βουλ­γα­ρία είναι υπαρκτή, ότι δεν είναι… κούφια, τότε μέσα σε 10 ημέρες παίρνω ξανά το αυτο­κί­νητο και δεν υπάρχει κανένα άλλο θέμα».

liberal.gr