Λαγκάρντ: Θα συζητήσουμε με όποια κυβέρνηση εκλεγεί, αλλά οι μεταρρυθμίσεις θα εφαρμοσθούν

«Ανα­μέ­νουμε όλοι τις εκλογές της 25ης Ιανουα­ρίου και με το που θα συμβεί αυτό και επι­τευ­χθεί στα­θε­ρό­τητα, σε όποια κυβέρ­νηση σχη­μα­τι­σθεί, θα επι­διώ­ξουμε τις συζη­τή­σεις που είχαμε με τις ελλη­νι­κές αρχές, ώστε να βοη­θή­σουμε την ελλη­νική οικο­νο­μία να ανα­πτυ­χθεί με βιώσιμο και ευρύ τρόπο», ανέφερε η γενική διευ­θύ­ντρια του Διε­θνούς Νομι­σμα­τι­κού Ταμείου, Κριστίν Λαγκάρντ, απα­ντώ­ντας σε ερώτηση για την Ελλάδα, μετά τη σημε­ρινή ομιλία της στο Συμ­βού­λιο Εξω­τε­ρι­κών Σχέσεων, στην Ουά­σιγ­κτον, με θέμα την κατά­σταση της παγκό­σμιας οικο­νο­μίας το 2015.

Η κυρία Λαγκάρντ επε­σή­μανε ότι «η Ελλάδα, όπως και οι υπό­λοι­πες χώρες χρειά­ζο­νται δομικές μεταρ­ρυθ­μί­σεις ώστε να δημιουρ­γή­σουν συν­θή­κες για κατάλ­ληλο περι­βάλ­λον για επεν­δύ­σεις».

Στη συνέ­χεια, επε­σή­μανε ότι «η σχέση με την Ευρώπη νομίζω ότι έχει σίγουρα δομηθεί καλύ­τερα ως απο­τέ­λε­σμα των αλλαγών των Ευρω­παίων στο πλαίσιό τους. Το γεγονός ότι υπάρχει ESM, ώστε αν απο­φευ­χθεί η συστη­μι­κό­τητα και η μετά­δοση που θα μπο­ρούσε να προ­κλη­θεί ως απο­τέ­λε­σμα μίας μεγάλης κρίσης σε οποια­δή­ποτε χώρα είναι ένας σημα­ντι­κός παρά­γο­ντας. Η τρέ­χουσα δουλειά που γίνεται για την ερμη­νεία του Συμ­φώ­νου Στα­θε­ρό­τη­τας, που θα επι­τρέ­ψει στις χώρες να ακο­λου­θή­σουν δημο­σιο­νο­μική προ­σαρ­μογή με τρόπο λογικό, με δεδο­μέ­νες τις οικο­νο­μι­κές συν­θή­κες, επίσης βοηθά. Αλλά, στο τέλος της ημέρας, η Ελλάδα, όπως και κάθε άλλη ευρω­παϊκή χώρα, θα πρέπει να κάνει διαρ­θρω­τι­κές μεταρ­ρυθ­μί­σεις που χρειά­ζο­νται για να δια­τη­ρη­θεί η ανά­πτυξη και να δημιουρ­γη­θούν οι συν­θή­κες για επεν­δύ­σεις και δημιουρ­γία θέσεων εργα­σίας. Είναι ένα κοινό πεπρω­μένο».

Σε ερώτηση για το αν σκέ­φτε­ται «το ανθρώ­πινο κόστος που έχει προ­κα­λέ­σει το πρό­γραμμα του ΔΝΤ και ειδικά στην Ελλάδα», είπε:

«Πολύ, σας δια­βε­βαιώνω. Πρέπει να σκε­φτείτε ότι το ΔΝΤ ερω­τά­ται να πάει σε μία χώρα όταν η χώρα έχει δια­μορ­φώ­σει συν­θή­κες που δεν μπορεί πλέον να χει­ρι­σθεί την οικο­νο­μική της κατά­σταση, δεν έχει λάβει τις πολι­τι­κές εκείνες που θα έπρεπε ώστε να δια­τη­ρή­σει τη στα­θε­ρό­τητα στην οικο­νο­μία της. Όταν το λέω αυτό δεν προ­σπαθώ να δαχτυ­λο­δείξω κανέναν, αλλά λέω ότι δεν μπορεί κανείς να συνδέει τις δύσκο­λες προ­σπά­θειες, τις τερά­στιες θυσίες που έχουν γίνει, με το ΔΝΤ. Ελπίζω να μην χρεια­ζό­ταν να πάμε στην Ελλάδα, την Πορ­το­γα­λία, την Ισλαν­δία, την Ιρλαν­δία, την Κύπρο, διότι αν δεν χρεια­ζό­ταν να πάμε θα σήμαινε ότι οι πολι­τι­κές που υπήρχαν ήταν καλές και δια­τη­ρού­σαν στα­θε­ρό­τητα σε αυτές τις οικο­νο­μίες».

Τέλος, τόνισε ότι «όταν σχε­διά­ζουμε τις μεταρ­ρυθ­μί­σεις που θεω­ρούμε ότι είναι απα­ραί­τη­τες για να ανα­κτη­θεί η θέση της χώρας πάντα σκε­πτό­μα­στε τους φτωχούς ανθρώ­πους και το δίχτυ ασφα­λείας που χρειά­ζε­ται. Πρα­κτικό παρά­δειγμα, ο μέσος μισθός στην Ελλάδα είναι ο ίδιος, όπως στη Γερ­μα­νία, όχι ίδιος ακριβώς σε σχέση με το ΑΕΠ ή το κόστος ζωής. Αλλά, όταν προ­τεί­ναμε τη μεταρ­ρύθ­μιση του ασφα­λι­στι­κού είπαμε ότι κάτω από ένα όριο δεν μπο­ρείτε να αλλά­ξετε το όριο, δεν μπο­ρείτε να βάλετε τους ανθρώ­πους σε μία υπερ­βο­λικά δύσκολη κατά­σταση. Έχουμε αυτό στο μυαλό μας, και μάλιστα σε πολλές χώρες έχουμε ενι­σχύ­σει αυτό το σημείο λέγο­ντας ότι χρειά­ζε­ται το δίχτυ ασφα­λείας στις μεταρ­ρυθ­μί­σεις τους».

ΑΠΕ-ΜΠΕ