Θλίψη στο νησί για τον θάνατο του Μιχάλη Πιλάτου – Λίγες ώρες αργότερα πέθανε και η μητέρα του!

Θλίψη σκόρ­πι­σε στη Ρόδο η εί­δη­ση για τον θά­να­το του Μι­χά­λη Πι­λά­του, ο οποί­ος ήταν αγα­πη­τός στην το­πι­κή κοι­νω­νία και όχι μόνο.

Ο το­πι­κός σύμ­βου­λος της κοι­νό­τη­τας Ρόδου νο­ση­λεύ­τη­κε στο νο­σο­κο­μείο της Ρόδου έπει­τα από σο­βα­ρό εγκε­φα­λι­κό επει­σό­διο που υπέ­στη.

Τις τε­λευ­ταί­ες ημέ­ρες είχε επι­στρέ­ψει στο σπίτι του και επρό­κει­το να συ­νε­χί­σει την θε­ρα­πεία για την απο­κα­τά­στα­ση της υγεί­ας του. Μά­λι­στα, φίλοι του Μι­χά­λη Πι­λά­του, είχαν ξε­κι­νή­σει συ­γκέ­ντρω­ση χρη­μά­των μέσω του δια­δι­κτύ­ου, προ­κει­μέ­νου να τον ενι­σχύ­σουν οι­κο­νο­μι­κά για να συ­νε­χί­σει τις θε­ρα­πεί­ες του, καθώς μετά την έξοδο από το νο­σο­κο­μείο, αντι­με­τώ­πι­ζε προ­βλή­μα­τα κι­νη­τι­κό­τη­τας.

Οι πλη­ρο­φο­ρί­ες ανα­φέ­ρουν ότι ο Μι­χά­λης Πι­λά­τος λόγω των προ­βλη­μά­των που αντι­με­τώ­πι­ζε έπει­τα από το εγκε­φα­λι­κό επει­σό­διο, πνί­γη­κε προ­χθές ενώ έτρω­γε, λόγω δυ­σκο­λί­ας στην κα­τά­πο­ση.

Μόλις έγινε γνω­στή η εί­δη­ση του θα­νά­του του, η προ­σω­πι­κή του σε­λί­δα στο facebook γέ­μι­σε από μη­νύ­μα­τα φίλων και γνω­στών που απο­χαι­ρε­τού­σαν ο κα­θέ­νας με τον δικό του τρόπο τον Μι­χά­λη Πι­λά­το.

Ο Μι­χά­λης, ήταν ένας κοι­νω­νι­κός και δρα­στή­ριος άν­θρω­πος, γνω­στός στον κόσμο της δια­σκέ­δα­σης της Μυ­κό­νου και της Ρόδου αλλά και στη Με­σαιω­νι­κή Πόλη για την κοι­νω­νι­κή προ­σφο­ρά του εντός των τει­χών.

Όπως λένε οι φίλοι του, ο Μι­χά­λης ήταν πάντα δίπλα στον φτωχό, στον άπορο και μοι­ρα­ζό­ταν ακόμα και τα λίγα χρή­μα­τα που είχε με όσους είχαν ανά­γκη.

Τα μη­νύ­μα­τα στην προ­σω­πι­κή του σε­λί­δα είναι πολλά:

«Φι­λα­ρά­κι του­λά­χι­στον γε­λού­σες πριν απο λίγο που σε είδα. Θα σε θυ­μό­μα­στε με την καλή σου την καρ­διά και τις φωνές σου και τον ιδιαί­τε­ρο σου χα­ρα­κτή­ρα για πάντα. Βοη­θού­σες όσους μπο­ρού­σες, όπως μπο­ρού­σες. Πάντα με έβα­ζες να τρέχω για τους αδύ­να­μους, τους πρό­σφυ­γες, τα παι­δά­κια, τους φτω­χούς στην Παλιά Πόλη. Πάντα έκα­νες φα­σα­ρία όταν έβλε­πες αδι­κί­ες. Σε φο­βό­ντου­σαν μην αρ­χί­σεις τις φωνές γιατί δεν ήξε­ραν πώς να σου απα­ντή­σουν, μιας και φώ­να­ζες για τα σωστά. Εύ­χο­μαι τώρα να βρεις την ηρε­μία και εσύ μετά απο την τόσο πο­λυ­τά­ρα­χη ζωή σου. Αξέ­χα­στος».

«Ο Μι­χά­λης που πάντα ήταν δίπλα στον κάθε φτωχό, σε κάθε άπορο, να τρέ­ξει να βοη­θή­σει. Ο Μι­χά­λης που πάντα έτρε­χε να δώσει φα­γη­τό στον κάθε πει­να­σμέ­νο και ας μην έτρω­γε αυτός, να δώσει το χαρ­τζι­λί­κι του και ας μην είχε ούτε τσι­γά­ρα να πάρει. Ημουν πε­ρή­φα­νη για σένα, θα μου λεί­ψεις Μι­χα­λά­κη μου. Καλό πα­ρά­δει­σο φίλε μου, στην γει­το­νιά των αγ­γέ­λων!».

«Δεν έχει υπάρ­ξει άν­θρω­πος που ζή­τη­σε βο­ή­θεια και δεν ήταν εκεί. Όποιος και να ήταν. Όπως και να ήταν. Ανοι­χτή καρ­διά και σπίτι πάντα….».

Μή­νυ­μα του προ­έ­δρου της Το­πι­κής Κοι­νό­τη­τας

Εφυγε από τη ζωή ο Μι­χά­λης Πι­λά­τος, συ­νά­δελ­φος και μέλος του συμ­βου­λί­ου της Δη­μο­τι­κής Κοι­νό­τη­τας Ρόδου, μετά από μία σκλη­ρή μάχη που έδωσε για πε­ρισ­σό­τε­ρο από δυο μήνες στο Νο­σο­κο­μείο της Ρόδου.

Έφυγε ένας άν­θρω­πος μά­χι­μος, που ήταν πάντα παρών σε κάθε ανά­γκη, που δεν ήξερε να κρύ­βε­ται πίσω από τις λέ­ξεις και τις τυ­πι­κό­τη­τες, που έλεγε τα πράγ­μα­τα πά­ντο­τε με το όνομά τους ακόμα κι αν αυτό τον έφερ­νε αντι­μέ­τω­πο με πολ­λούς.

Πέρα από τις όποιες πο­λι­τι­κές δια­φο­ρές και δια­δρο­μές, οι διά­λο­γοι στο συμ­βού­λιο της δη­μο­τι­κής κοι­νό­τη­τας Ρόδου ήταν με έντα­ση μεν αλλά πάντα εποι­κο­δο­μη­τι­κοί και χρή­σι­μοι. Αυτός ήσουν άλ­λω­στε Μι­χά­λη Πι­λά­το. Μία έντο­νη και εκρη­κτι­κή προ­σω­πι­κό­τη­τα, ένας ξε­χω­ρι­στός άν­θρω­πος που σί­γου­ρα θα λεί­ψεις από το συμ­βού­λιο αλλά και από την μικρή κοι­νω­νία της Ρόδου!

Καλό σου τα­ξί­δι! Καλό Πα­ρά­δει­σο!

Ο Πρό­ε­δρος και το συμ­βού­λιο της Δη­μο­τι­κής Κοι­νό­τη­τας Ρόδου

Να ση­μειω­θεί ότι λίγες ώρες μετά τον θά­να­το του Μι­χά­λη Πι­λά­του έφυγε από τη ζωή και η μη­τέ­ρα του, η οποία αντι­με­τώ­πι­ζε σο­βα­ρά προ­βλή­μα­τα υγεί­ας.

Η κη­δεία και των δύο θα γίνει σή­με­ρα στις 12 το με­ση­μέ­ρι από τον Ιερό Ναό Τα­ξιαρ­χών.