Μητσοτάκης προς Ζάεφ-Ράμα: Οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους

«Οι καλοί λο­γα­ρια­σμοί κά­νουν τους κα­λούς φί­λους», είπε ο πρω­θυ­πουρ­γός Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης, απευ­θυ­νό­με­νος στη Βό­ρεια Μα­κε­δο­νία και την Αλ­βα­νία και θέ­λο­ντας να είναι ει­λι­κρι­νής, όπως είπε, έστει­λε το μή­νυ­μα πως η πο­ρεία των δύο γει­το­νι­κών χωρών προς την Ευ­ρω­παϊ­κή Ενωση πε­ρι­λαμ­βά­νει αλ­λα­γές που οφεί­λουν να γί­νουν.

Από το βήμα του Thessaloniki Summit 2019 και ενώ­πιον των πρω­θυ­πουρ­γών της Βό­ρειας Μα­κε­δο­νί­ας Ζόραν Ζάεφ και της Βουλ­γα­ρί­ας Μπόι­κο Μπο­ρί­σοφ ο κ. Μη­τσο­τά­κης τό­νι­σε πως «η Αλ­βα­νία οφεί­λει να προ­χω­ρή­σει στην απρό­σκο­πτη και αντι­κει­με­νι­κή απο­γρα­φή, σε­βό­με­νη από­λυ­τα το δι­καί­ω­μα του αυ­το­προσ­διο­ρι­σμού και να εγ­γυ­η­θεί στην πράξη τις πε­ριου­σί­ες και τα δι­καιώ­μα­τα της ελ­λη­νι­κής εθνι­κής μειο­νό­τη­τας, απο­φεύ­γο­ντας είτε ενέρ­γειες που υπο­νο­μεύ­ουν τους κα­νό­νες καλής γει­το­νί­ας είτε ρη­το­ρι­σμούς για ανύ­παρ­κτα ζη­τή­μα­τα

Ση­μεί­ω­σε ότι χθες συ­να­ντή­θη­κε με εκ­προ­σώ­πους της ελ­λη­νι­κής εθνι­κής μειο­νό­τη­τας στην Αλ­βα­νία, άκου­σε “από πρώτο χέρι” τα προ­βλή­μα­τα που αντι­με­τω­πί­ζουν.

Με τη φράση «αγα­πη­τέ Ζόραν» ο Έλ­λη­νας πρω­θυ­πουρ­γός απευ­θύν­θη­κε στον πρω­θυ­πουρ­γό της Βό­ρειας Μα­κε­δο­νί­ας και ση­μεί­ω­σε: “Είμαι και πάλι ξε­κά­θα­ρος: Εχου­με χρέος να αμ­βλύ­νου­με τις πολ­λές αρ­νη­τι­κές συ­νέ­πειες μιας Συμ­φω­νί­ας που έχει ήδη υπο­γρα­φεί. Και πρέ­πει να το κά­νου­με αυτό με ρε­α­λι­σμό και ωρι­μό­τη­τα.

Ο κ. Μη­τσο­τά­κης τό­νι­σε ότι «προ­τε­ραιό­τη­τα για την Ελ­λά­δα απο­τε­λεί η προ­στα­σία του ονό­μα­τος και της φήμης της Μα­κε­δο­νί­ας μα και των προ­ϊ­ό­ντων της».

Όπως είπε οι Μα­κε­δό­νες πα­ρα­γω­γοί αντι­με­τω­πί­ζουν αθέ­μι­τη εμπο­ρι­κή πρα­κτι­κή στις διε­θνείς αγο­ρές από αντα­γω­νι­στές που χρη­σι­μο­ποιούν πα­ρά­νο­μα την προ­στα­τευό­με­νη γε­ω­γρα­φι­κή έν­δει­ξη «Μα­κε­δο­νία» προ­βάλ­λο­ντας το όνομα “Wines of Macedonia”.

«Αυτό το ατό­πη­μα πρέ­πει να θε­ρα­πευ­θεί αμέ­σως στο πλαί­σιο της καλής εφαρ­μο­γής της Συμ­φω­νί­ας», δή­λω­σε ο κ. Μη­τσο­τά­κης και τό­νι­σε πως η ελ­λη­νι­κή απά­ντη­ση είναι το εμπο­ρι­κό σήμα που πα­ρου­σιά­στη­κε σή­με­ρα και θα συ­νο­δεύ­ει τα μα­κε­δο­νι­κά προ­ϊ­ό­ντα.

Συ­νά­ντη­ση με Μπο­ρί­σοφ

Έτοι­μος να ανα­λά­βει κα­τάλ­λη­λες πρω­το­βου­λί­ες υπέρ του ευ­ρω­παϊ­κού μέλ­λο­ντος των Δυ­τι­κών Βαλ­κα­νί­ων, δή­λω­σε ο πρω­θυ­πουρ­γός Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης, στη διάρ­κεια της συ­νά­ντη­σης που είχε με τον πρω­θυ­πουρ­γό της Βουλ­γα­ρί­ας Μπόι­κο Μπο­ρί­σοφ, το­νί­ζο­ντας πα­ράλ­λη­λα ότι “η ελ­λη­νι­κή υπο­στή­ρι­ξη στην εντα­ξια­κή δια­δι­κα­σία των Βαλ­κα­νί­ων είναι άρ­ρη­κτα συν­δε­δε­μέ­νη με την τή­ρη­ση αυ­στη­ρής αι­ρε­σι­μό­τη­τας καθώς και με την αρχή των ίδιων επι­δό­σε­ων των υπο­ψη­φί­ων”.

Σύμ­φω­να με το Γρα­φείο Τύπου του Πρω­θυ­πουρ­γού ο κ. Μη­τσο­τά­κης επι­βε­βαί­ω­σε τη δια­χρο­νι­κή στάση της Ελ­λά­δας υπέρ του ευ­ρω­παϊ­κού μέλ­λο­ντος των Δυ­τι­κών Βαλ­κα­νί­ων ση­μειώ­νο­ντας ότι αυτό θα συμ­βά­λει στη δια­σφά­λι­ση της ει­ρή­νης, της στα­θε­ρό­τη­τας κσι της ευ­η­με­ρί­ας στην ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή.

Συ­ζή­τη­σαν για το νέο πο­λυ­ε­τές δη­μο­σιο­νο­μι­κό πλαί­σιο 2021 – 2027, τη με­τα­να­στευ­τι­κή/προ­σφυ­γι­κή κρίση στην οποία τα δύο μέρη έδω­σαν ιδιαί­τε­ρη έμ­φα­ση, η πα­ρα­βα­τι­κή συ­μπε­ρι­φο­ρά της Τουρ­κί­ας στο Αι­γαίο.

Οι πρω­θυ­πουρ­γοί της Ελ­λά­δας και της Βουλ­γα­ρί­α­ςσυ­ζή­τη­σαν δυ­να­τό­τη­τες αμοι­βαία επω­φε­λούς συ­νερ­γα­σί­ας στους το­μείς της ενέρ­γειας, της οι­κο­νο­μί­ας και των επεν­δύ­σε­ων καθώς και για την υλο­ποί­η­ση έργων συν­δε­σι­μό­τη­τας στην πε­ριο­χή. Επί­σης, απο­φα­σί­στη­κε το Ανώ­τα­το Συμ­βού­λιο Συ­νερ­γα­σί­ας με­τα­ξύ των δύο χωρών να πραγ­μα­το­ποι­η­θεί στην Κα­βά­λα τον προ­σε­χή Φε­βρουά­ριο.

Ολό­κλη­ρη η ομι­λία του Κυ­ριά­κου Μη­τσο­τά­κη

Αξιό­τι­μοι κύ­ριοι Πρω­θυ­πουρ­γοί,

Εκλε­κτοί προ­σκε­κλη­μέ­νοι, Κυ­ρί­ες και Κύ­ριοι,

Ξε­κι­νώ συγ­χαί­ρο­ντας τους διορ­γα­νω­τές του «Thessaloniki Summit» γι’ αυτή την κο­ρυ­φαία συ­νά­ντη­ση της Πο­λι­τι­κής με την Οι­κο­νο­μία, που φι­λο­ξε­νεί­ται στην πρω­τεύ­ου­σα της Μα­κε­δο­νί­ας μας. Κι εκ­φρά­ζω την ιδιαί­τε­ρη χαρά γιατί μαζί μας βρί­σκο­νται και οι φίλοι ηγέ­τες της Βουλ­γα­ρί­ας και της Βό­ρειας Μα­κε­δο­νί­ας. Καλώς ορί­σα­τε αγα­πη­τέ Μπόι­κο, αγα­πη­τέ Ζόραν.

Το αντι­κεί­με­νο του forum, «Πε­ρι­φε­ρεια­κή Συ­νερ­γα­σία και Με­ταρ­ρυθ­μί­σεις», είναι, πράγ­μα­τι, κομ­βι­κής ση­μα­σί­ας τόσο για τα κράτη μας, όσο και για την ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή. Εξί­σου ση­μα­ντι­κή, όμως, είναι και η στιγ­μή που πραγ­μα­το­ποιεί­ται: Λίγο μετά το τε­λευ­ταίο Ευ­ρω­παϊ­κό Συμ­βού­λιο -το πρώτο στο οποίο είχα την τιμή να συμ­με­τέ­χω ως Πρω­θυ­πουρ­γός της χώρας- ένα Συμ­βού­λιο του οποί­ου οι απο­φά­σεις, ξέρω, ότι προ­κά­λε­σαν ευ­ρύ­τε­ρο προ­βλη­μα­τι­σμό στη γει­το­νιά μας.

Γι’ αυτό και βρί­σκω την ευ­και­ρία -εκ­φρά­ζο­ντας, πι­στεύω, και τον Πρω­θυ­πουρ­γό Μπο­ρί­σοφ- να βε­βαιώ­σω πως η Ευ­ρώ­πη, παρά τις επι­φυ­λά­ξεις της, κρατά τις πόρ­τες ανοι­χτές στα Δυ­τι­κά Βαλ­κά­νια. Και ότι, με τις κα­τάλ­λη­λες προ­ϋ­πο­θέ­σεις, το όνει­ρο για μία χερ­σό­νη­σο ει­ρή­νης και ελευ­θε­ρί­ας -στην οι­κο­νο­μία, στις ιδέες και στην κί­νη­ση αν­θρώ­πων, προ­ϊ­ό­ντων- μπο­ρεί να γίνει πραγ­μα­τι­κό­τη­τα και η ση­μαία της Ευ­ρώ­πης να κυ­μα­τί­σει, κά­ποια στιγ­μή, τόσο στα Τί­ρα­να, όσο και στα Σκό­πια. Στην Ελ­λά­δα, ωστό­σο, λέμε ότι «οι καλοί λο­γα­ρια­σμοί κά­νουν τους κα­λούς φί­λους».

Θα είμαι, συ­νε­πώς, ει­λι­κρι­νής, ιδίως ενώ­πιον φίλων: Η πο­ρεία των δύο γει­το­νι­κών κρα­τών προς την Ευ­ρώ­πη πε­ρι­λαμ­βά­νει ση­μα­ντι­κές αλ­λα­γές που οφεί­λουν να γί­νουν. Με­γά­λες, δύ­σκο­λες τομές στους θε­σμούς, στην οι­κο­νο­μι­κή λει­τουρ­γία, όπως και στις πε­ριο­χές του Δι­καί­ου και των Δι­καιω­μά­των. Είμαι σί­γου­ρος ότι αυτές οι αλ­λα­γές θα συμ­βούν.

Σε ό,τι αφορά την Ελ­λά­δα, δεν έκρυ­ψα ποτέ ότι επι­θυ­μού­με τους δύο γεί­το­νές μας στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση. Πε­ρι­μέ­νου­με, όμως, και αυτοί να κά­νουν τα απα­ραί­τη­τα βή­μα­τα: Η Αλ­βα­νία να προ­χω­ρή­σει στην απρό­σκο­πτη και αντι­κει­με­νι­κή απο­γρα­φή του πλη­θυ­σμού της, σε­βό­με­νη από­λυ­τα το δι­καί­ω­μα του αυ­το­προσ­διο­ρι­σμού και να εγ­γυ­η­θεί στην πράξη τις πε­ριου­σί­ες και τα δι­καιώ­μα­τα της Ελ­λη­νι­κής Εθνι­κής Μειο­νό­τη­τας. Απο­φεύ­γο­ντας, προ­φα­νώς, είτε ενέρ­γειες που υπο­νο­μεύ­ουν τους κα­νό­νες καλής γει­το­νί­ας είτε ρη­το­ρι­σμούς για ανύ­παρ­κτα ζη­τή­μα­τα.

Μόλις χθες, άλ­λω­στε, συ­να­ντή­θη­κα, με εκ­προ­σώ­πους των εκεί ομο­γε­νών μας. Άκου­σα, λοι­πόν, «από πρώτο χέρι» τα προ­βλή­μα­τα που αντι­με­τω­πί­ζουν και επα­νέ­λα­βα ό,τι ακρι­βώς λέω και εδώ. Τί­πο­τα λι­γό­τε­ρο, τί­πο­τα πε­ρισ­σό­τε­ρο.

Σχε­τι­κά με την υπο­ψη­φιό­τη­τα της Βό­ρειας Μα­κε­δο­νί­ας, αγα­πη­τέ Ζόραν, είμαι και πάλι ξε­κά­θα­ρος, εί­χα­με την ευ­και­ρία εξάλ­λου να τα πούμε στην κατ’ ιδίαν συ­νά­ντη­σή μας. Έχου­με χρέος να αμ­βλύ­νου­με τις πολ­λές αρ­νη­τι­κές συ­νέ­πειες μιας συμ­φω­νί­ας που έχει ήδη υπο­γρα­φεί. Πρέ­πει να το κά­νου­με με ρε­α­λι­σμό και ωρι­μό­τη­τα. Προ­τε­ραιό­τη­τα για εμάς απο­τε­λεί η προ­στα­σία του ονό­μα­τος και της φήμης της Μα­κε­δο­νί­ας μας και των προ­ϊ­ό­ντων της.

Αύριο, για πα­ρά­δειγ­μα, θα βρεθώ σε ένα από τα 1.290 οι­νο­ποιεία που δια­θέ­τει η χώρα μας, συ­γκε­κρι­μέ­να θα βρεθώ στην Ημα­θία. Μα­κε­δό­νες πα­ρα­γω­γοί, όμως, αντι­με­τω­πί­ζουν αθέ­μι­τη εμπο­ρι­κή πρα­κτι­κή στις διε­θνείς αγο­ρές από αντα­γω­νι­στές που χρη­σι­μο­ποιούν πα­ρά­νο­μα την προ­στα­τευ­μέ­νη γε­ω­γρα­φι­κή έν­δει­ξη «Μα­κε­δο­νία», προ­βάλ­λο­ντας το όνομα «Wines of Macedonia». Τέ­τοια ατο­πή­μα­τα μπο­ρούν και πρέ­πει να θε­ρα­πευ­τούν αμέ­σως, στο πλαί­σιο της καλής εφαρ­μο­γής της συμ­φω­νί­ας.

Από την πλευ­ρά μας, όπως είχα ήδη εξαγ­γεί­λει, εδώ στη Θεσ­σα­λο­νί­κη, δί­νου­με τη δική μας απά­ντη­ση. Μόλις σή­με­ρα είχα την ευ­και­ρία να δω το νέο συλ­λο­γι­κό εμπο­ρι­κό σήμα που θα συ­νο­δεύ­ει, στο εξής, τα προ­ϊ­ό­ντα της Μα­κε­δο­νί­ας μας στον κόσμο. Με το γα­λά­ζιο εθνι­κό μας χρώμα, με το έμ­βλη­μα «Μ» της Μα­κε­δο­νί­ας και με τον χα­ρα­κτη­ρι­σμό «GReat», που πα­ρα­πέ­μπει στο «με­γά­λη», αλλά και στο «Greece». Μία διε­θνή έν­δει­ξη η οποία θα ση­μα­το­δο­τεί την προ­έ­λευ­ση όλων των αγα­θών από την Ελ­λη­νι­κή Μα­κε­δο­νία, την με­γά­λη Μα­κε­δο­νία του Με­γά­λου Αλε­ξάν­δρου.

Είμαι σί­γου­ρος ότι το εμπο­ρι­κό σήμα αυτό, θα αγκα­λια­στεί από τις εξω­στρε­φείς Ελ­λη­νι­κές επι­χει­ρή­σεις της Μα­κε­δο­νί­ας, της Δυ­τι­κής Μα­κε­δο­νί­ας, της Κε­ντρι­κής Μα­κε­δο­νί­ας, της Ανα­το­λι­κής Μα­κε­δο­νί­ας, και θα τα­ξι­δέ­ψει σε όλα τα πλάτη και τα μήκη του κό­σμου.

Κυ­ρί­ες και κύ­ριοι,

Η πα­ράλ­λη­λη πο­ρεία των βαλ­κα­νι­κών κρα­τών προς την πρό­ο­δο ήταν και είναι το κοινό μας όραμα, όπως δια­τυ­πώ­θη­κε και κω­δι­κο­ποι­ή­θη­κε στην «Ατζέ­ντα της Θεσ­σα­λο­νί­κης» πριν από χρό­νια. Σή­με­ρα, ο στό­χος αυτός επι­βε­βαιώ­νε­ται και πάλι εδώ, στην πόλη όπου γεν­νή­θη­κε.

Ταυ­τό­χρο­να, ανα­γνω­ρί­ζε­ται ο θε­τι­κός του αντί­κτυ­πος στη στα­θε­ρό­τη­τα της πε­ριο­χής. Όπως και δρό­μος για την επί­τευ­ξή του, που δεν είναι άλλος από τη συ­νερ­γα­σία. Με βάση πάντα τον αμοι­βαίο σε­βα­σμό, την πίστη στο Διε­θνές Δί­καιο, τους άγρα­φους κα­νό­νες καλής γει­το­νί­ας.

Ακρι­βώς αυτή είναι και η πυ­ξί­δα που κα­θο­ρί­ζει την ελ­λη­νι­κή εξω­τε­ρι­κή πο­λι­τι­κή. Ει­δι­κό­τε­ρα δε σε ό,τι αφορά τα Βαλ­κά­νια και την Νο­τιο­α­να­το­λι­κή Ευ­ρώ­πη, τρεις είναι οι κα­τευ­θυ­ντή­ριες γραμ­μές μας:

Πρώ­τον, η διαρ­κής ενί­σχυ­ση των δι­με­ρών μας σχέ­σε­ων με όλες τις χώρες της Βαλ­κα­νι­κής. Είναι το θε­μέ­λιο για την πρό­ο­δο του κάθε τόπου ξε­χω­ρι­στά. Είναι και το καύ­σι­μο που τρο­φο­δο­τεί την ευ­ρύ­τε­ρη πε­ρι­φε­ρεια­κή συ­νερ­γα­σία. Η Βαλ­κα­νι­κή μπο­ρεί και πρέ­πει να συ­νερ­γα­στεί, απλώ­νο­ντας την εμ­βέ­λειά της πέραν του γε­ω­γρα­φι­κού της χώρου.

Δεύ­τε­ρον, όπως σας είπα ήδη, η στα­θε­ρή υπο­στή­ρι­ξη της ευ­ρω­παϊ­κής προ­ο­πτι­κής όλων των χωρών των Δυ­τι­κών Βαλ­κα­νί­ων. Ως το πα­λαιό­τε­ρο και ισχυ­ρό μέλος της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης, η Ελ­λά­δα γνω­ρί­ζει καλά τη ση­μα­σία μιας τέ­τοιας εξέ­λι­ξης. Γι­΄αυ­τό και εν­θαρ­ρύ­νει τα υπο­ψή­φια κράτη να προ­χω­ρούν στις δύ­σκο­λες αλ­λα­γές που θα τα φέ­ρουν, όμως, πιο κοντά στην Ευ­ρώ­πη της Δη­μο­κρα­τί­ας, του Δι­καί­ου, της ανοι­χτής Οι­κο­νο­μί­ας. Εκεί, άλ­λω­στε, απο­σκο­πεί και η πρω­το­βου­λία του Υπουρ­γού Εξω­τε­ρι­κών, του κ. Δέν­δια, να προ­σκα­λέ­σει τους ομο­λό­γους του από τα Τί­ρα­να και τα Σκό­πια, στις Βρυ­ξέλ­λες στο επό­με­νο Συμ­βού­λιο Εξω­τε­ρι­κών Υπο­θέ­σε­ων της Ε.Ε, λει­τουρ­γώ­ντας έτσι ως ένας απο­τε­λε­σμα­τι­κός δί­αυ­λος επι­κοι­νω­νί­ας.

Τρίτ πα­ρά­με­τρος της επι­δί­ω­ξής μας για στε­νό­τε­ρη συ­νερ­γα­σία είναι, τέλος, η προ­ώ­θη­ση της δια­συν­δε­σι­μό­τη­τας σε ει­δι­κούς το­μείς, όπως οι Με­τα­φο­ρές, οι Υπο­δο­μές, η Ενέρ­γεια και η Ψη­φια­κή Οι­κο­νο­μία. Και αυτή μπο­ρεί να εκ­δη­λω­θεί με δι­με­ρή αλλά και με πο­λυ­με­ρή σχή­μα­τα συ­νερ­γα­σί­ας.

Δεν είναι τυ­χαίο, κυ­ρί­ες και κύ­ριοι, ότι η τε­τρα­με­ρής σύ­μπλευ­ση Ελ­λά­δας, Αλ­βα­νί­ας, Βουλ­γα­ρί­ας και Βό­ρειας Μα­κε­δο­νί­ας εγκαι­νιά­στη­κε εδώ, στη Θεσ­σα­λο­νί­κη, με βάση προ­τε­ραιό­τη­τες της τότε συ­γκυ­ρί­ας: Την Με­τα­νά­στευ­ση, την Πο­λι­τι­κή Προ­στα­σία και την Αστυ­νο­μι­κή Συ­νερ­γα­σία. Αρ­γό­τε­ρα, επε­κτά­θη­κε και στον τομέα των Με­τα­φο­ρών, ως απά­ντη­ση και πάλι σε ανά­γκες που δια­πι­στώ­θη­καν από κοι­νού. Ενώ στην τε­λευ­ταία συ­νά­ντη­σή μας ανα­δεί­χθη­καν οι συν­θή­κες για μία ακόμη ευ­ρύ­τε­ρη οι­κο­νο­μι­κή συ­νερ­γα­σία.

Η ίδια η ζωή, συ­νε­πώς, είναι αυτή που απο­δει­κνύ­ει ότι η κοινή ευ­η­με­ρία περνά μέσα από την κοινή μας πο­ρεία. Είναι κάτι που αντα­πο­κρί­νε­ται στα ζη­τού­με­να των χωρών μας. Που δη­λώ­νει, όμως, και τις θε­τι­κές προ­ϋ­πο­θέ­σεις που υπάρ­χουν: Η Βαλ­κα­νι­κή έχει όλες τις δυ­να­τό­τη­τες να κα­τα­στεί δυ­να­μι­κή πε­ρι­φε­ρεια­κή αγορά όλης της Νο­τιο­α­να­το­λι­κής Ευ­ρώ­πης. Αλλά και να εξε­λι­χθεί, μέσω της Ελ­λά­δας, σε οι­κο­νο­μι­κό πόλο με ανα­φο­ρά σε ολό­κλη­ρη την Νο­τιο­α­να­το­λι­κή Με­σό­γειο.

Η Ελ­λά­δα είναι σή­με­ρα με­τα­ξύ των πρώ­των εμπο­ρι­κών εταί­ρων και επεν­δυ­τών σε Αλ­βα­νία, Ρου­μα­νία, Σερ­βία, Βουλ­γα­ρία, Βό­ρεια Μα­κε­δο­νία. Είναι εύ­λο­γο συ­νε­πώς να υπο­στη­ρί­ζου­με την οι­κο­νο­μι­κή συ­νερ­γα­σία και την ανά­πτυ­ξη. Ανά­πτυ­ξη που διευ­κο­λύ­νε­ται με την αξιο­ποί­η­ση των λι­μέ­νων του Πει­ραιά, της Θεσ­σα­λο­νί­κης, της Ηγου­με­νί­τσας, της Κα­βά­λας και της Αλε­ξαν­δρού­πο­λης.

Μόλις προ ημε­ρών, άλ­λω­στε, ο Πρό­ε­δρος της Κίνας χα­ρα­κτή­ρι­σε τον Πει­ραιά ως βα­σι­κή πύλη της χώρας του προς την Ευ­ρώ­πη και ανα­γνώ­ρι­σε την Ελ­λά­δα ως έναν κε­ντρι­κό κόμβο για το πα­γκό­σμιο εμπό­ριο, για τις με­τα­φο­ρές, αλλά και για την Ενέρ­γεια. Από την άποψη αυτή, απο­κτούν νέα διά­στα­ση και οι υπο­δο­μές οι οποί­ες δια­κλα­δώ­νο­νται στα Βαλ­κά­νια, όπως οι οδι­κοί και σι­δη­ρο­δρο­μι­κοί άξο­νες.

Είχα την ευ­και­ρία σή­με­ρα να συ­ζη­τή­σω με τον φίλο Μπόι­κο τη δυ­να­τό­τη­τα δρο­μο­λό­γη­σης ενός με­γά­λου ανα­πτυ­ξια­κού έργου, ενός σύγ­χρο­νου οδι­κού άξονα που θα συν­δέ­ει με ασφά­λεια και με τα­χύ­τη­τα τις δύο χώρες μας.

Ενώ οι αγω­γοί φυ­σι­κού αε­ρί­ου όπως ο TAP (Trans Adriatic Pipeline), ο IGB (Interconnector Greece-Bulgaria), ο IAP (Ionian Adriatic Pipeline) δια­μορ­φώ­νουν δύο κρί­σι­μους δια­δρό­μους:

Το Νότιο ενερ­γεια­κό δί­κτυο, από την Κα­σπία προς τα Βαλ­κά­νια και την κε­ντρι­κή Ευ­ρώ­πη. Αλλά και τον κά­θε­το ενερ­γεια­κό άξονα, από τη Βαλ­κα­νι­κή προς την υπό­λοι­πη ήπει­ρο. Τα έργα αυτά, που είτε βρί­σκο­νται στη φάση της ολο­κλή­ρω­σης είτε στο στά­διο του σχε­δια­σμού, πρέ­πει να επι­τα­χυν­θούν.

Και σε μία τέ­τοια προ­ο­πτι­κή, είναι σαφές πως ο ανα­βαθ­μι­σμέ­νος τερ­μα­τι­κός σταθ­μός LNG στη Ρε­βυ­θού­σα και ο σχε­δια­ζό­με­νος πλω­τός τερ­μα­τι­κός σταθ­μός FSRU (Floating Storage Regasification Unit) στην Αλε­ξαν­δρού­πο­λη, ανοί­γουν νέες προ­ο­πτι­κές για ενερ­γεια­κή συ­νερ­γα­σία στη Νο­τιο­α­να­το­λι­κή Ευ­ρώ­πη αλλά και ευ­ρύ­τε­ρα.

Κυ­ρί­ες και κύ­ριοι,

Ύστε­ρα από μία δε­κα­ε­τή οι­κο­νο­μι­κή κρίση, η Ελ­λά­δα βρί­σκε­ται και πάλι στο δρόμο της ανά­πτυ­ξης, ανα­κτώ­ντας πρω­τα­γω­νι­στι­κό ρόλο στην ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή. Ο δεί­κτης οι­κο­νο­μι­κού κλί­μα­τος κι­νεί­ται στα­θε­ρά ανο­δι­κά. Η χώρα δα­νεί­ζε­ται ήδη βρα­χυ­πρό­θε­σμα με αρ­νη­τι­κό επι­τό­κιο, για πρώτη φορά στην ιστο­ρία της. Και ο ρυθ­μός της ανά­πτυ­ξής της είναι ανο­δι­κός, την ίδια ώρα που προ­βλέ­ψεις ακόμη και για ισχυ­ρές ευ­ρω­παϊ­κές οι­κο­νο­μί­ες μι­λούν για στα­σι­μό­τη­τα. Θα μπο­ρού­σα να συ­νε­χί­σω επι­κα­λού­με­νος δεί­κτες και αριθ­μούς. Νο­μί­ζω, όμως, ότι την κα­τά­στα­ση πε­ρι­γρά­φουν κα­λύ­τε­ρα δύο πα­ρα­δείγ­μα­τα των ημε­ρών:

Πριν από λίγα ει­κο­σι­τε­τρά­ω­ρα με τον Πρό­ε­δρο Σι Τζιν­πίνγκ υπο­γρά­ψα­με με την Κίνα 16 συμ­φω­νί­ες σε όλα τα πεδία: Με­τα­φο­ρές, Κα­τα­σκευ­ές, Ναυ­τι­λία, Του­ρι­σμός, Παι­δεία, Πο­λι­τι­σμός.

Και ενώ η Cosco συ­νε­χί­ζει τις επεν­δύ­σεις της στον Πει­ραιά, έξι ελ­λη­νι­κά προ­ϊ­ό­ντα -από την φέτα και το λάδι μέχρι το ούζο και την μα­στί­χα- θα έχουν πια προ­στα­σία, ώστε να ανα­πτυ­χθούν στην τε­ρά­στια αγορά της Κίνας. Εκεί, όπου σε λίγο θα πρω­τα­γω­νι­στεί και ο πε­ρί­φη­μος κρό­κος της Κο­ζά­νης. Υπήρ­ξε και γι’ αυτόν συμ­φω­νία, σε μία πε­ρί­ο­δο, μά­λι­στα που τώρα γί­νε­ται και η συ­γκο­μι­δή του.

Αύριο, πάλι, θα έχω την ευ­και­ρία να δω από κοντά δύο όψεις της Ελ­λά­δας που πα­ρά­γει και εξά­γει. Από τον πρω­το­γε­νή τομέα, αλλά και τη με­τα­ποί­η­ση, που τόσο έχει υπο­φέ­ρει τα προη­γού­με­να χρό­νια στη Βό­ρεια Ελ­λά­δα. Στην Ημα­θία, θα μι­λή­σω με νέους αγρό­τες, κυ­ρί­ως οι­νο­πα­ρα­γω­γούς. Ενώ στα Δια­βα­τά, θα επι­σκε­φθώ μία επι­χεί­ρη­ση χα­λυ­βουρ­γί­ας που ξα­να­λει­τουρ­γεί ύστε­ρα από πέντε χρό­νια, όταν και οδη­γή­θη­κε σε εκ­κα­θά­ρι­ση. Πρό­κει­ται για μία νέα επέν­δυ­ση αμε­ρι­κα­νι­κών συμ­φε­ρό­ντων ύψους 100 εκα­τομ­μυ­ρί­ων δο­λα­ρί­ων μόνο για τα δύο πρώτα χρό­νια. Όταν θα ξε­κι­νή­σει θα δη­μιουρ­γή­σει ξανά νέες δου­λειές για 400 ερ­γα­ζό­με­νους αλλά και πολλά έμ­με­σα οφέλη. Μέσα από υπερ­γο­λα­βί­ες για την μικρή και με­σαία με­τα­ποί­η­ση της ευ­ρύ­τε­ρης πε­ριο­χής, όπως συμ­βαί­νει πάντα όταν δρο­μο­λο­γού­νται ση­μα­ντι­κές επεν­δύ­σεις αυτού του με­γέ­θους.

Η διά­σω­ση της κε­φα­λαιου­χι­κής αξίας με γρή­γο­ρες ανα­διαρ­θρώ­σεις προ­βλη­μα­τι­κών επι­χει­ρή­σε­ων απο­τε­λεί για εμάς προ­τε­ραιό­τη­τα. Για να προ­σελ­κύ­σου­με νέες επεν­δύ­σεις και να αυ­ξή­σου­με την απα­σχό­λη­ση. Εκεί στο­χεύ­ουν, άλ­λω­στε, και οι πα­ρεμ­βά­σεις μας τόσο στους φο­ρο­λο­γι­κούς, όσο και στους ποι­νι­κούς κώ­δι­κες. Ώστε να σα­ρώ­σου­με εμπό­δια στη ρύθ­μι­ση χρεών, στο «κού­ρε­μα» οφει­λών και στην επα­να­πώ­λη­ση, τε­λι­κά, αυτών των επι­χει­ρή­σε­ων κα­θα­ρών από βάρη.

Βε­βαί­ως, η ει­κό­να αυτή δεν προ­έ­κυ­ψε τυ­χαία. Ο Ανα­πτυ­ξια­κός Νόμος που ανοί­γει δρόμο για με­γά­λες επεν­δύ­σεις, απε­λευ­θε­ρώ­νο­ντας επί­σης με­γά­λα έργα που έμε­ναν στά­σι­μα, ψη­φί­στη­κε πριν λίγες ημέ­ρες. Σε λίγες μέρες θα είναι πραγ­μα­τι­κό­τη­τα και το νέο φο­ρο­λο­γι­κό μας σύ­στη­μα. Ένα σύ­στη­μα που το προσ­διο­ρί­ζουν τρία ρή­μα­τα: Ανα­κου­φί­ζει όλες τις κοι­νω­νι­κές ομά­δες από βάρη που τις κα­θή­λω­ναν. Κι­νη­το­ποιεί τις πα­ρα­γω­γι­κές δυ­νά­μεις του τόπου με κί­νη­τρα. Και αντι­με­τω­πί­ζει τη φο­ρο­δια­φυ­γή, επε­κτεί­νο­ντας δρα­στι­κά τις ηλε­κτρο­νι­κές συ­ναλ­λα­γές.

Μειώ­νου­με, λοι­πόν, τον συ­ντε­λε­στή φόρου των επι­χει­ρή­σε­ων από το 28% στο 24% και κα­θιε­ρώ­νου­με έναν χα­μη­λό συ­ντε­λε­στή 10% για τα όλα τα αγρο­τι­κά συ­νε­ται­ρι­στι­κά σχή­μα­τα. Υπο­χω­ρεί η προ­κα­τα­βο­λή φόρου και πέ­φτει στο μισό ο συ­ντε­λε­στής των με­ρι­σμά­των, από 10% μειώ­νε­ται σε 5%.

Έτσι, η μέση επι­βά­ρυν­ση των επι­χει­ρή­σε­ων πέ­φτει από το 35,2% σή­με­ρα στο 27,8% το 2020. Πολύ πιο κοντά, δη­λα­δή, στον μέσο όρο της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης. Λι­γό­τε­ροι φόροι στις επι­χει­ρή­σεις ση­μαί­νουν πε­ρισ­σό­τε­ρες επεν­δύ­σεις και δου­λειές για τους ερ­γα­ζό­με­νους.

Ταυ­τό­χρο­να, προ­σελ­κύ­ου­με ξέ­νους επεν­δυ­τές με διά­θε­ση να επεν­δύ­σουν στη χώρα μας ως φο­ρο­λο­γι­κοί κά­τοι­κοι, με ευ­νοϊ­κό κα­θε­στώς για το πα­γκό­σμιο ει­σό­δη­μά τους. Θε­σπί­ζου­με ετή­σιο, κατ’ απο­κο­πή φόρο στις πε­ρι­πτώ­σεις επεν­δύ­σε­ων άνω των 500.000 ευρώ κι απαλ­λάσ­σου­με, επί­σης από φόρο και ει­σφο­ρά αλ­λη­λεγ­γύ­ης τους τό­κους των εται­ρι­κών ομο­λό­γων, που είναι ει­σηγ­μέ­να σε ορ­γα­νω­μέ­νη αγορά.

Με­ρι­μνού­με, όμως, και για την αγορά ακι­νή­των. Ανα­στέλ­λε­ται ο ΦΠΑ στις οι­κο­δο­μές με άδεια από το 2006 και μετά, όπως και ο φόρος υπε­ρα­ξί­ας στις με­τα­βι­βά­σεις. Αυτό έρ­χε­ται να συν­δυα­στεί με τη μεί­ω­ση, με­σο­σταθ­μι­κά, του ΕΝΦΙΑ κατά 22%, που ήδη νο­μο­θε­τή­σα­με.

Η ελά­φρυν­ση, ωστό­σο, πρέ­πει να αφορά όλους, ιδίως τους πιο αδύ­να­μους. Γι’ αυτό και κα­θιε­ρώ­νου­με ει­σα­γω­γι­κό συ­ντε­λε­στή 9% από 22% που είναι σή­με­ρα. Ρύθ­μι­ση που ευ­νο­εί όχι μόνο όσους έχουν ει­σό­δη­μα κάτω των 10.000 ευρώ. Αλλά το σύ­νο­λο των φο­ρο­λο­γου­μέ­νων, αφού το ει­σό­δη­μά τους φο­ρο­λο­γεί­ται κλι­μα­κω­τά.

Έτσ ένας πο­λί­της με ει­σό­δη­μα 10.000 ευρώ θα δει τον φόρο του να μειώ­νε­ται κάτω από το μισό: από 300 ευρώ σή­με­ρα, σε 123 ευρώ. Ενώ ένας φο­ρο­λο­γού­με­νος με το ίδιο ει­σό­δη­μα και δύο παι­διά δεν θα πλη­ρώ­σει τί­πο­τα. Η απαλ­λα­γή, μά­λι­στα, των τε­λευ­ταί­ων είναι και άμεση και έμ­με­ση.

Γιατί αυ­ξά­νου­με επί­σης κατά 1.000 ευρώ το αφο­ρο­λό­γη­το για κάθε παιδί. Είναι η δική μας απά­ντη­ση στα όσα λέ­γο­νται για την πε­ρί­φη­μη με­σαία τάξη. Ταυ­τό­χρο­να, μειώ­νου­με κατά μία μο­νά­δα ετη­σί­ως τις ασφα­λι­στι­κές ει­σφο­ρές. Έτσι ελα­φρύ­νου­με τη φο­ρο­λο­γία της ερ­γα­σί­ας που απο­τε­λεί το επό­με­νο πεδίο άσκη­σης στο­χευ­μέ­νων πα­ρεμ­βά­σε­ων από το 2020 και μετά.

Τέλος, απαλ­λάσ­σο­νται από την ει­σφο­ρά αλ­λη­λεγ­γύ­ης τα ΑΜΕΑ με πο­σο­στό ανα­πη­ρί­ας άνω του 80%, ανε­ξαρ­τή­τως της μορ­φής της. Ενώ, σε ένα άλλο πεδίο, πα­ρέ­χου­με κί­νη­τρα στις επι­χει­ρή­σεις για την αγορά ή τη μί­σθω­ση αυ­το­κι­νή­των αντιρ­ρυ­πα­ντι­κής τε­χνο­λο­γί­ας, κα­θα­ρών αυ­το­κι­νή­των. Αφαι­ρού­με, επί­σης, από τα έσοδά τους δα­πά­νες για δρά­σεις εται­ρι­κής κοι­νω­νι­κής ευ­θύ­νης.

Κυ­ρί­ες και κύ­ριοι,

Ανα­φέρ­θη­κα σε με­ρι­κές μόνο όψεις της οι­κο­νο­μι­κής μας πο­λι­τι­κής, που ξέρω ότι εν­δια­φέ­ρουν αυτό το ακρο­α­τή­ριο, με αιχμή τους φό­ρους και τις επεν­δύ­σεις. Τα τολ­μη­ρά μας μέτρα, όμως, θα συ­νε­χι­στούν. Σή­με­ρα μπορώ να ανα­κοι­νώ­σω δύο ακόμη πρω­το­βου­λί­ες που, μέσα στις επό­με­νες εβδο­μά­δες θα πά­ρουν τη μορφή νο­μο­σχε­δί­ων.

Πρώ­τον, τα «κόκ­κι­να» δά­νεια αντι­με­τω­πί­ζο­νται ρι­ζι­κά με το σχέ­διο «Ηρα­κλής». Το σχε­τι­κό νο­μο­σχέ­διο είναι ήδη έτοι­μο. Το τρα­πε­ζι­κό σύ­στη­μα και οι δα­νειο­λή­πτες απε­λευ­θε­ρώ­νο­νται από ένα με­γά­λο βάρος, με μα­ζι­κές τι­τλο­ποι­ή­σεις δα­νεί­ων που θα τις εγ­γυ­η­θεί το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο και με την έγκρι­ση της Διεύ­θυν­σης Αντα­γω­νι­σμού της Ευ­ρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής.

Δεύ­τε­ρον, ξε­κι­νούν, επι­τέ­λους, με­γά­λες αλ­λα­γές στην κοι­νω­νι­κή ασφά­λι­ση. Είναι γνω­στά τα αδιέ­ξο­δα του δια­βό­η­του νόμου Κα­τρού­γκα­λου, που με­τέ­τρε­ψε το Ασφα­λι­στι­κό σε ένα πο­λύ­πλο­κο, άδικο και τε­λι­κά μη αντα­πο­δο­τι­κό σύ­στη­μα. Με συ­ντε­λε­στές ανα­πλή­ρω­σης που δεν αντα­πέ­δι­δαν δί­καια τις κα­τα­βαλ­λό­με­νες ει­σφο­ρές. Δεν είναι τυ­χαίο ότι το σύ­στη­μα αυτό κα­τέ­πε­σε στο Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τεί­ας, δι­καιώ­νο­ντας από­λυ­τα την κρι­τι­κή που εί­χα­με ασκή­σει όσο ήμα­σταν στην αντι­πο­λί­τευ­ση. Γιατί ήταν ένα σύ­στη­μα που δη­μιουρ­γού­σε αντι­κί­νη­τρα για πα­ρα­μο­νή σε αυτό, ενώ ταυ­τό­χρο­να τι­μω­ρού­σε κάθε τι δη­μιουρ­γι­κό. Ένα σύ­στη­μα που συ­νο­λι­κά αντι­στρα­τευό­ταν την ανά­πτυ­ξη, υπο­νο­μεύ­ο­ντας την απα­σχό­λη­ση.

Ει­δι­κά σε ό,τι αφορά τους 1.440.000 ελεύ­θε­ρους επαγ­γελ­μα­τί­ες και αγρό­τες, ο «νόμος Κα­τρού­γκα­λου» επέ­φε­ρε ολέ­θρια απο­τε­λέ­σμα­τα. Επέ­βα­λε συ­νει­δη­τά δυ­σβά­στα­χτες ει­σφο­ρές, «γο­να­τί­ζο­ντας» και απο­θαρ­ρύ­νο­ντας ένα πα­ρα­γω­γι­κό και δη­μιουρ­γι­κό τμήμα της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας. Ενί­σχυ­σε ρα­γδαία την ει­σφο­ρο­δια­φυ­γή και τη φο­ρο­δια­φυ­γή. Τα στοι­χεία είναι αμεί­λι­κτα και επι­βε­βαιώ­νουν από­λυ­τα αυτό το οποίο σας λέω.

Η δική μας πρό­τα­ση φέρ­νει κάτι τε­λεί­ως δια­φο­ρε­τι­κό. Ένα νέο, και­νο­τό­μο, απλό, πολύ απλό, και κυ­ρί­ως απο­τε­λε­σμα­τι­κό σύ­στη­μα. Είμαι σί­γου­ρος ότι θα το αγκα­λιά­σουν οι επι­στή­μο­νες, οι αγρό­τες και οι αυ­το­α­πα­σχο­λού­με­νοι, γιατί απο­συν­δέ­ει την ασφά­λι­ση από τα χρό­νια ερ­γα­σί­ας και το ει­σό­δη­μα και προ­σφέ­ρει ελεύ­θε­ρη επι­λο­γή ει­σφο­ρών, ανά­λο­γα με την επι­θυ­μία και τον σχε­δια­σμό του κάθε ασφα­λι­σμέ­νου.

Το Ασφα­λι­στι­κό παύει, με λίγα λόγια, να είναι νέο Φο­ρο­λο­γι­κό. Γιατί εμείς, μειώ­νο­ντας τους φό­ρους, εξα­σφα­λί­ζου­με πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο ει­σό­δη­μα στους ελεύ­θε­ρους επαγ­γελ­μα­τί­ες ώστε να απο­τα­μιεύ­ουν πε­ρισ­σό­τε­ρο αλλά και να μέ­νουν με με­γα­λύ­τε­ρο κα­θα­ρό ει­σό­δη­μα, μετά τους φό­ρους και τις ει­σφο­ρές.

Γι’ αυτό ακρι­βώς δί­νου­με πολλά στους πολ­λούς ρί­χνο­ντας τους φό­ρους και τους κα­λού­με, ένα μέρος από αυτά που εξοι­κο­νο­μούν από την Εφο­ρία να το απο­τα­μιεύ­σουν ώστε να έχουν αρ­γό­τε­ρα κα­λύ­τε­ρη σύ­ντα­ξη.

Κυ­ρί­ες και κύ­ριοι,

Κλεί­νω από εκεί που ξε­κί­νη­σα, με τη βε­βαιό­τη­τα ότι τα όσα συμ­βαί­νουν σή­με­ρα στην Ελ­λά­δα έχουν να προ­σφέ­ρουν στην κοινή βαλ­κα­νι­κή εμπει­ρία, στην πο­ρεία προς την πρό­ο­δο. Η χώρα μας, άλ­λω­στε, έχει τη γνώση, την ισχύ, τις δυ­να­τό­τη­τες να στα­θεί δυ­να­μι­κός και αξιό­πι­στος αρω­γός των Δυ­τι­κών Βαλ­κα­νί­ων στην πο­ρεία προς τον ευ­ρύ­τε­ρο ευ­ρω­παϊ­κό στόχο.

Οι με­ταρ­ρυθ­μί­σεις στις οποί­ες προ­χω­ρεί, ενι­σχύ­ουν το θε­τι­κό της πρό­ση­μο και το διε­θνές της στίγ­μα. Σε αυτόν το δρόμο καλώ και τους φί­λους των γει­το­νι­κών μας χωρών. Γιατί πι­στεύω -και κλεί­νω με αυτό- σε ένα συ­μπέ­ρα­σμα που έρ­χε­ται από το πα­ρελ­θόν: «Μετά των Βαλ­κα­νι­κών λαών, είτε θέ­λο­μεν είτε μη, θα ζή­σω­μεν και εις το μέλ­λον ως γεί­το­νες. Το κοι­νόν συμ­φέ­ρον επι­βάλ­λει την στοι­χειώ­δη υπο­χρέ­ω­σιν, όπως δι’ αμοι­βαί­ων υπο­χω­ρή­σε­ων, ιδρύ­σω­μεν αγα­θάς σχέ­σεις».

Τα έγρα­ψε -Νο­έμ­βριος ήταν πάλι- αλλά του 1909, ο Ελευ­θέ­ριος Βε­νι­ζέ­λος, στον «Κή­ρυ­κα Χα­νί­ων», με εκ­δό­τη-διευ­θυ­ντή, τον Κυ­ριά­κο Κων­στα­ντί­νου Μη­τσο­τά­κη.

Σας ευ­χα­ρι­στώ πολύ.

πηγή ethnos.gr