Και το μητρώο;

Αν θέλει να μιλά για αυ­το­δυ­να­μία η Νέα Δη­μο­κρα­τία, ο μόνος δρό­μος είναι είναι η προ­σέλ­κυ­ση όσων γύ­ρι­σαν την πλάτη στα δύο με­γά­λα κόμ­μα­τα μετά το 2010, κι έκτο­τε πα­ρα­μέ­νουν εκτός της κομ­μα­τι­κής αντι­πα­ρά­θε­σης. Για να ση­κω­θούν όμως όλοι αυτοί οι απο­γοη­τευ­μέ­νοι από τους κα­να­πέ­δες τους, θα πρέ­πει να πει­στούν πως όντως κο­μί­ζει κάτι νέο ο Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης και για να γίνει αυτό αντι­λη­πτό απαι­τού­νται πραγ­μα­τι­κά πρω­το­πο­ρια­κές θέ­σεις αλλά και και­νούρ­γιοι… πλα­σιέ. Είναι μά­ταιο να πε­ρι­μέ­νου­με με­τα­βο­λή στις πο­λι­τι­κές ισορ­ρο­πί­ες όταν το κοινό πα­ρα­κο­λου­θεί πα­μπά­λαιους βου­λευ­τές και πο­λι­τευ­τές να δια­τυ­πώ­νουν τε­τριμ­μέ­νες προ­τά­σεις ή γυ­ρο­λό­γους κομ­μά­των να βρί­σκουν και­νούρ­για στέγη. Που στο καλό είναι εκεί­νο το πε­ρί­φη­μο μη­τρών νέων στε­λε­χών με «αρί­στους»; Για ποιο λόγο ο Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης έχει ανά­γκη αν­θρώ­πων της ιντρι­γκας, της ψευ­το­κουλ­τού­ρας, του δήθεν, του πο­λι­τι­κού λόγου των ύβρε­ων, των προ­σβο­λών; «Είναι μόνον η αρχή της διεύ­ρυν­σης με νέα πρό­σω­πα» λένε από την Νέα Δη­μο­κρα­τία. Αν η αρχή έγινε με  Τα­τσό­που­λο ως νέο πρό­σω­πο και «άρι­στο», δεν θέλω να φα­ντά­ζο­μαι τι μπο­ρεί να ακο­λου­θή­σει.  Ποιο μη­τρώο και ποιοι άρι­στοι; Ανα­γνω­ρι­σι­μό­τη­τα και κραυ­γές να ακού­γο­νται, μπας και πέσει κα­νέ­να ψη­φα­λά­κι πα­ρα­πά­νω από όσους αρέ­σκο­νται στο «πες τα ρε με­γά­λε». Όπως και να’χει θα ζή­σου­με με­γά­λες στιγ­μές «επι­χει­ρη­μά­των».