Με κάθε επισημότητα και λαμπρότητα η Ρόδος γιόρτασε χθες τον Πολιούχο της

Με κάθε επι­ση­μό­τη­τα και την δέ­ου­σα λα­μπρό­τη­τα εορ­τά­στη­κε και φέτος, όπως κάθε χρόνο στις 14 Νο­εμ­βρί­ου, ο Πο­λιού­χος της δη­μο­τι­κής κοι­νό­τη­τας Ρόδου νε­ο­μάρ­τυ­ρας Άγιος Κων­στα­ντί­νος, ο Υδραί­ος.

Οι εορ­τα­στι­κές εκ­δη­λώ­σεις ξε­κί­νη­σαν το από­γευ­μα της Κυ­ρια­κής με την Ακο­λου­θία του Πα­νη­γυ­ρι­κού Εσπε­ρι­νού στον Ιερό Ναό Ει­σο­δί­ων Θε­ο­τό­κου Νε­ο­χω­ρί­ου και την Πα­ρά­κλη­ση του Αγίου στο πα­ρεκ­κλή­σιο στο Δη­μαρ­χείο της Ρόδου.

Οι εκ­δη­λώ­σεις κο­ρυ­φώ­θη­καν με τον Όρθρο και την Θεία Λει­τουρ­γία στον Ι. Ναό Ει­σο­δί­ων Θε­ο­τό­κου Νε­ο­χω­ρί­ου και την Λι­τά­νευ­ση των Ιερών Λει­ψά­νων και της Ιερής Ει­κό­νας του Αγίου Κων­στα­ντί­νου Υδραί­ου στην πόλη της Ρόδου μέχρι το Δη­μαρ­χια­κό Μέ­γα­ρο, όπου έγινε Αρ­το­κλα­σία από τον επι­χώ­ριο ποι­με­νάρ­χη Σε­βα­σμιό­τα­το Μη­τρο­πο­λί­τη Ρόδου κ. Κύ­ριλ­λο. Συλ­λει­τούρ­γη­σαν οι Μη­τρο­πο­λί­τες Κώου και Νι­σύ­ρου κ. Να­θα­να­ήλ, Λέρου, Κα­λύ­μνου και Αστυ­πα­λαί­ας κ. Πα­ΐ­σιος και ο Πέ­τρας κ. Γε­ρά­σι­μος.

Το “παρών” έδω­σαν πέραν του ιερού κλή­ρου από όλο το νησί, οι το­πι­κές αρχές, ο πε­ρι­φε­ρειάρ­χης Νο­τί­ου Αι­γαί­ου κ. Γιώρ­γος Χα­τζη­μάρ­κος, ο δή­μαρ­χος Ρόδου κ. Φώτης Χα­τζη­διά­κος, ο βου­λευ­τής της Ν.Δ. κ. Μάνος Κόν­σο­λας, δή­μαρ­χοι από τις Κυ­κλά­δες, αντι­δή­μαρ­χοι, δη­μο­τι­κοί σύμ­βου­λοι, πο­λι­τευ­τές, εκ­πρό­σω­ποι των σω­μά­των ασφα­λεί­ας και πλή­θος πι­στών, που έσπευ­σαν από νωρίς το πρωί να πα­ρα­κο­λου­θή­σουν την λει­τουρ­γία και τις εκ­δη­λώ­σεις.

Μή­νυ­μα ενό­τη­τας από

τον Μη­τρο­πο­λί­τη Ρόδου

Κα­λω­σο­ρί­ζο­ντας τον κόσμο που συμ­με­τεί­χε στις θρη­σκευ­τι­κές εκ­δη­λώ­σεις ο Μη­τρο­πο­λί­της Ρόδου κ. Κύ­ριλ­λος, έκανε ανα­φο­ρά στη ζωή του Κων­στα­ντί­νου Υδραί­ου, επι­ση­μαί­νο­ντας τα εξής: «Σαν σή­με­ρα πριν από 218 χρό­νια, στον Πλά­τα­νο στο Μαν­δρά­κι, ύστε­ρα από πο­λύ­μη­να βα­σα­νι­στή­ρια, υψώ­θη­κε στην αγ­χό­νη ο Άγιος Νε­ο­μάρ­τυς Κων­στα­ντί­νος ο Υδραί­ος. Και άφησε την μαρ­τυ­ρι­κή του πνοή, την τε­λευ­ταία, σε αυτόν εδώ τον τόπο. Και αγί­α­σε με την κα­τά­θε­ση και την ταφή του τι­μί­ου λει­ψά­νου του στα χώ­μα­τά μας. Και έκτο­τε διά μέσου των αιώ­νων, η πα­ρου­σία του πα­ρα­μέ­νει εναρ­γής. Και μας συ­γκε­ντρώ­νει κάθε χρόνο αυτή την ημέρα για να τον τι­μή­σου­με και να θυ­μη­θού­με το μαρ­τύ­ριό του, να πά­ρου­με από την χάρη του, να κοι­νω­νή­σου­με την μαρ­τυ­ρία του και να πο­ρευ­τού­με τον δρόμο μας, σ’ αυτόν εδώ τον χώρο, σ’ αυτήν εδώ την πόλη, σ’ αυτό εδώ το νησί. Ο Άγιος Νε­ο­μάρ­τυς Κων­στα­ντί­νος ο Υδραί­ος μπο­ρεί να υπέ­κυ­ψε στα θέλ­γη­τρα του κό­σμου τού­του προς και­ρόν, αλλά όμως μετά από λίγο έδωσε δυ­να­μι­κά την μαρ­τυ­ρία της ορ­θο­δό­ξου και ρω­μαί­ι­κης αυ­το­συ­νει­δη­σί­ας του. Εξέ­φρα­σε έναν ολό­κλη­ρο κόσμο, ένα κόσμο ο οποί­ος δεν ήταν του πα­ρό­ντος αλλά ερ­χό­ταν από τα βάθη της Ιστο­ρί­ας, έναν κόσμο που και σή­με­ρα επε­κτεί­νε­ται, φτά­νει μέχρι εμάς και θα συ­νε­χί­σει την ιστο­ρι­κή του επέ­κτα­ση. Αυτό τον κόσμο της πί­στε­ως, των πα­ρα­δό­σε­ων, του είναι μας, κα­λού­με­θα να σε­βα­στού­με και να δια­φυ­λά­ξου­με ένα­ντι πα­ντός τι­μή­μα­τος. Αυτό είναι το μή­νυ­μα των Αγίων Νε­ο­μαρ­τύ­ρων, αυτό το μή­νυ­μα είναι του Αγίου Κων­στα­ντί­νου του Υδραί­ου. Και ότι, τα πράγ­μα­τα δεν χά­νο­νται. Ο Άγιος Κων­στα­ντί­νος ο Υδραί­ος, έμει­νε στα­θε­ρός, γιατί ήξερε ότι δεν χά­νε­ται. Άλ­λω­στε είχε και την εμπει­ρία της πα­ρου­σί­ας του Κυ­ρί­ου μέσα στα βα­σα­νι­στή­ρια και στην φυ­λα­κή, όπου τον είχαν κα­θυ­πο­βά­λει».

Ο Μη­τρο­πο­λί­της Ρόδου ευ­χα­ρί­στη­σε για την πα­ρου­σία τους στην Ρόδο τους ιε­ράρ­χες, τις το­πι­κές αρχές, τα σώ­μα­τα ασφα­λεί­ας και το ποί­μνιο που συμ­με­τεί­χε στις εκ­δη­λώ­σεις. Πρό­σθε­σε ακόμη τα εξής: «Βλέ­πε­τε ότι σή­με­ρα εί­μα­στε όλοι εδώ. Εκ­φρά­ζου­με ένα γε­γο­νός. Το γε­γο­νός της Εκ­κλη­σί­ας, της ενό­τη­τας, ότι εί­μα­στε ένα Σώμα, εί­μα­στε όλοι μαζί και προ­χω­ρά­με. Όλους μαζί μας θέλει ο τόπος μας ενω­μέ­νους, όλους μαζί μάς θέλει ο Θεός -όχι όμως ως κο­πά­δι, αλλά ως πρό­σω­πα τα οποία θα μπο­ρού­με να έχου­με ένα δυ­να­μι­κό παρών και να προ­χω­ρά­με πα­ράλ­λη­λα όλοι μαζί μπρο­στά. Γιατί αυτός είναι ο δρό­μος που θέλει ο Θεός, αυτός είναι ο δρό­μος που οι­κο­δο­μεί η Εκ­κλη­σία, αυτός είναι ο δρό­μος που χρεια­ζό­μα­στε σή­με­ρα. Είθε η χάρις του Αγίου Κων­στα­ντί­νου να μας σκε­πά­ζει, να φυ­λάτ­τει την πόλη μας, για την ευ­η­με­ρία της και να την κα­θι­στά πά­ντο­τε ση­μείο ανα­φο­ράς Πί­στε­ως, Χρι­στια­νο­σύ­νης και Αγά­πης προς την Πα­τρί­δα» όπως κα­τέ­λη­ξε.

Ο δή­μαρ­χος Ρόδου

Ο δή­μαρ­χος Ρόδου ως οι­κο­δε­σπό­της, υπο­δέ­χτη­κε στην αί­θου­σα εθι­μο­τυ­πί­ας του Δη­μαρ­χια­κού Με­γά­ρου -ως εί­θι­σται- τους ιε­ράρ­χες, τις το­πι­κές αρχές και τον κόσμο.

Στην το­πο­θέ­τη­σή του ο κ. Χα­τζη­διά­κος, αφού κα­λο­σώ­ρι­σε τους ιε­ράρ­χες επι­σή­μα­νε τα εξής:

«Η πα­ρου­σία σας τιμά τον Δήμο μας, την ση­με­ρι­νή μέρα την εορτή του Αγίου Κων­στα­ντί­νου του Υδραί­ου η οποία συν­δέ­ε­ται άρ­ρη­κτα με την Ιστο­ρία και την πα­ρά­δο­ση της πόλης μας μέσα στον χρόνο. 218 χρό­νια πέ­ρα­σαν από την ημέρα του μαρ­τυ­ρί­ου του, και η 14η Νο­εμ­βρί­ου απο­τε­λεί ανα­γνώ­ρι­ση της ομο­λο­γί­ας της Πί­στης του και της μαρ­τυ­ρι­κής τε­λειώ­σής του στην Ρόδο. Η με­τά­νοια, το θάρ­ρος, η εγκαρ­τέ­ρη­ση και η προ­σευ­χή ακα­τά­πλη­πτες αξίες του Χρι­στια­νι­σμού, ξε­δι­πλώ­νο­νται μέσα από την δια­δρο­μή και τον βίο του Αγίου μας. Εύ­χο­μαι η δύ­να­μη της Πί­στης να μας ενώ­νει και να μας κα­θο­δη­γεί. Ει­δι­κά αυτά τα τε­λευ­ταία χρό­νια τις χρεια­ζό­μα­στε πε­ρισ­σό­τε­ρο από κάθε άλλη φορά».

Ακο­λού­θη­σε η απο­νο­μή ανα­μνη­στι­κών δώρων από τον δή­μαρ­χο Ρόδου, ο οποί­ος με την ευ­και­ρία εξήρε το έργο της Ιεράς Μη­τρό­πο­λε­ως Ρόδου και της Εκ­κλη­σί­ας προς την το­πι­κή κοι­νω­νία.

Ο «άστε­γος» Πο­λιού­χος!

Υπεν­θυ­μί­ζου­με ότι ο Άγιος Κων­στα­ντί­νος ο Υδραί­ος είναι ίσως ο μο­να­δι­κός πο­λιού­χος στην Ελ­λά­δα που πα­ρα­μέ­νει… «άστε­γος»!!! Είναι ένα ζή­τη­μα που έχει μεί­νει σε εκ­κρε­μό­τη­τα και καμία δη­μο­τι­κή αρχή δεν το έχει επι­λύ­σει με συ­νέ­πεια, τα λεί­ψα­νά του να φυ­λάσ­σο­νται σε άλλο ναό στην Ρόδο.

Φέτος, δεν έγι­ναν δη­λώ­σεις για το θέμα αυτό, αν και έχουν δοθεί επα­νει­λημ­μέ­να άπει­ρες υπο­σχέ­σεις και δε­σμεύ­σεις τόσο από τους δη­μάρ­χους της Ρόδου όσο και από τους ιε­ράρ­χες.

Η ‘στέ­γα­ση’ του Πο­λιού­χου πα­ρα­μέ­νει ένα χρό­νιο αί­τη­μα του ρο­δια­κού λαού εδώ και δε­κα­ε­τί­ες.