Αθώος λόγω αμφιβολιών γνωστός επιχειρηματίας

Αθώος λόγω αμφι­βο­λιών κρίθηκε χθες από το Πεντα­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου, γνωστός επι­χει­ρη­μα­τίας της Ρόδου, που δρα­στη­ριο­ποιεί­ται πλέον στην Αμερική, ο οποίος είχε κατα­δι­κα­στεί πρω­το­δί­κως σε ποινή κάθειρ­ξης 7 ετών για κακουρ­γη­μα­τική απάτη σε βάρος της εται­ρείας αλλα­ντι­κών «Δ. & Χ. ΥΦΑΝΤΗΣ ΑΒΕΕ» και σε  ποινή φυλά­κι­σης 3 ετών με 3ετή ανα­στολή για πλα­στο­γρα­φία με χρήση των υπο­γρα­φών συνε­ταί­ρου του σε επι­τα­γές εται­ρείας που είχε λυθεί οι οποίες δια­τέ­θη­καν στην εται­ρεία αλλα­ντι­κών «ΝΙΚΑΣ ΑΕ» για την αγορά μεγάλων ποσο­τή­των αλλα­ντι­κών και τυριών.

Στην πρώτη υπόθεση συγκε­κρι­μένα ο πλη­ρε­ξού­σιος δικη­γό­ρος της εται­ρείας «Δ. & Χ. ΥΦΑΝΤΗΣ ΑΒΕΕ» κ. Αλέξης Κούγιας, εγχεί­ρησε στο δικα­στή­ριο δήλωση του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της, σύμφωνα με την οποία απο­σύ­ρει την πολι­τική αγωγή διότι έχει ικα­νο­ποι­η­θεί πλήρως έναντι των απαι­τή­σεων της από τον κατη­γο­ρού­μενο.

Στην δεύτερη υπόθεση ο πρώην συνέ­ται­ρος του κατέ­θεσε ομοίως ότι οι επι­τα­γές που είχαν εκδοθεί έχουν εξο­φλη­θεί στο ακέραιο, ενώ τόνισε ότι ο ίδιος είχε δώσει την συγκα­τά­θεση του να ενερ­γή­σει για λογα­ρια­σμό του για την διεκ­πε­ραί­ωση υπόθεση της εται­ρείας τους.

Πιο συγκε­κρι­μένα ο κατη­γο­ρού­με­νος, εφέρετο κατά το έτος 2000 αφού έλαβε στην κατοχή του ένα μπλοκ επι­τα­γών από την ALPHA ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΙΣΤΕΩΣ στο όνομα της εται­ρείας «ΕΥΡΩΕΙΣΑΓΩΓΙΚΗ 1 ΕΠΕ» παρέ­στησε ψευδώς στον νόμιμο εκπρό­σωπο της εται­ρείας υπό την επω­νυ­μία «ΝΙΚΑΣ ΚΩΣ ΑΕ» ότι η ανωτέρω εται­ρεία είναι οικο­νο­μι­κώς φερέγ­γυα και ότι δύο επι­τα­γές ποσού 88.041 ευρώ έκαστη έχουν εκδοθεί νομίμως, πεί­θο­ντάς τον να τις απο­δε­χτεί ως τίμημα πώλησης εμπο­ρευ­μά­των.

Η ανωτέρω εται­ρεία είχε λυθεί ωστόσο το 1999 με πράξη συμ­βο­λαιο­γρά­φου και οι επι­τα­γές εφέ­ρο­ντο να είχαν νοθευ­τεί από τον κατη­γο­ρού­μενο αφού στη θέση των εκδοτών είχε θέσει ως δεύτερη υπο­γραφή κατ’ απο­μί­μηση και άνευ της ρητής συναί­νε­σης αυτού την υπο­γραφή του μηνυτή και συν­δια­χει­ρι­στή της ανωτέρω εται­ρείας. Με τον τρόπο αυτό εφέρετο να είχε απο­κο­μί­σει όφελος ύψους 176.082 ευρώ.

Στη δεύτερη υπόθεση κατη­γο­ρού­με­νος βρέθηκε αρχικώς και απηλ­λάγη με βού­λευμα το 2003 ένα κάτοι­κος Αθηνών που είχε προ­σλη­φθεί στη «ΝΙΚΑΣ ΑΕ» το 1999, ως προϊ­στά­με­νος πωλητής.

Στο πλαίσιο της απα­σχό­λη­σής του ήρθε σε επαφή με την εται­ρεία «ΙΜΠΕΡΙΑΛ Μονο­πρό­σωπη ΕΠΕ» που εδρεύει στην πόλη της Ρόδου, της οποίας δια­χει­ρι­στής ήταν ο Ι. Χ.. Ο συγκε­κρι­μέ­νος αγο­ρα­στής ήταν γνωστός του πρώτου κατη­γο­ρου­μέ­νου από την προη­γού­μενη θητεία του ως υπάλ­λη­λος της εται­ρείας «Νίκας» η οποία δρα­στη­ριο­ποιείτο επαγ­γελ­μα­τικά σε ομοει­δείς εμπο­ρι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες.  Αμέσως μετά την εξεύ­ρεση του συγκε­κρι­μέ­νου πελάτη, Αθη­ναίος ήρθε σε επαφή με το κεντρικό λογι­στή­ριο της εται­ρείας «Δ. & Χ. ΥΦΑΝΤΗΣ ΑΒΕΕ», μέλος του ομίλου επι­χει­ρή­σεων της οποίας ήταν και η εγκα­λούσα, προ­κει­μέ­νου να ελεγ­χθεί, η πιστο­λη­πτική του ικα­νό­τητα μέσω του λογι­στη­ρίου της.

Συγκε­κρι­μένα μέσω του λογι­στη­ρίου της μηνύ­τριας εται­ρείας δινόταν η εντολή στο κεντρικό λογι­στή­ριο της μητρι­κής εται­ρείας «Υφαντής ΑΒΕΕ» να γίνει έλεγχος στην πιστο­λη­πτική ικα­νό­τητα και την φερεγ­γυό­τητα του αγο­ρα­στή μέσω του δια­τρα­πε­ζι­κού συστή­μα­τος «ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ».

Εφόσον ο συγκε­κρι­μέ­νος πελάτης πλη­ρούσε τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις φερεγ­γυό­τη­τας, τότε δινόταν εντολή μέσω συστή­μα­τος ON LINE να εγκρι­θούν πωλή­σεις επί πιστώ­σει προς τον συγκε­κρι­μένο αγο­ρα­στή ο οποίος αμέσως ελάμ­βανε και σχετικό κωδικό με βάση τον οποίο ανοι­γό­ταν και λογα­ρια­σμός του συγκε­κρι­μέ­νου πελάτη στο λογι­στή­ριο της εγκα­λού­σας για την παρα­κο­λού­θηση των χρε­ώ­σεων και πιστώ­σεων αυτού.

Η δια­δι­κα­σία αυτή τηρή­θηκε και για την εται­ρεία του Ι. Χ..  Ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος φερόταν να είχε δια­τα­χθεί να μην δια­θέ­τει εμπο­ρεύ­ματα στον Ι. Χ. διότι δεν ήταν φερέγ­γυος πράγμα που δεν επι­βε­βαιώ­θηκε από την δικα­στική έρευνα που δέχτηκε ότι η εται­ρεία και ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος παρα­σύρ­θη­καν από τη συμπε­ρι­φορά του Ι. Χ. περί του αξιό­χρεου αυτού, καθώς και από την έλλειψη μέχρι της στιγμής εκείνης συγκε­κρι­μέ­νων στοι­χείων σε βάρος του, μέσω του ηλε­κτρο­νι­κού συστή­μα­τος «Τει­ρε­σίας». Η εται­ρεία έτσι πώλησε στο χρονικό διά­στημα από τον Μάρτιο μέχρι και τον Ιούλιο του έτους 2000 στον Ι. Χ. εμπο­ρεύ­ματα συνο­λι­κής αξίας 165.610.746 δρχ.

Από αυτό τα 20.000.000 δόθηκαν σε μετρητά και τα υπό­λοιπα πιστώ­θη­καν, για την εξό­φληση δε αυτών δόθηκαν από τον Ι. Χ. επι­τα­γές.

Οι επι­τα­γές αυτές οι οποίες εκδό­θη­καν μετα­χρο­νο­λο­γη­μέ­νες με ημε­ρο­μη­νία λήξεως 4-5 μήνες από τον χρόνο εκδό­σεώς τους, αν και εμφα­νί­στη­καν νόμιμα και εμπρό­θε­σμα για να πλη­ρω­θούν δεν πλη­ρώ­θη­καν λόγω ελλεί­ψεως υπο­λοί­που στους σχε­τι­κούς λογα­ρια­σμούς.

Από το γεγονός αυτό η μηνύ­τρια εται­ρεία υπέστη αντί­στοιχη οικο­νο­μική ζημία, που ανέρ­χε­ται στο ποσό των 145.610.746 δρχ., τα οποία όμως της εξο­φλή­θη­καν.