Μίκης Θεοδωράκης για Χρυσή Αυγή : Ο αγώνας κατά του φασισμού δεν τελείωσε

Τα συγ­χα­ρη­τή­ριά του στους δι­κα­στές που έκρι­ναν εγκλη­μα­τι­κή ορ­γά­νω­ση τη Χρυσή Αυγή δίνει με­τα­φέ­ρει με άρθρο – πα­ρέμ­βα­ση του στην εφη­με­ρί­δα Τα ΝΕΑ ο με­γά­λος συν­θέ­της Μίκης Θε­ο­δω­ρά­κης.

«Συγ­χαί­ρω και χει­ρο­κρο­τώ τους δι­κα­στές που είχαν το θάρ­ρος να αψη­φή­σουν κιν­δύ­νους και εμπο­δια και με την από­φα­σή τους να κα­τα­δι­κά­σουν τη Χρυσή Αυγή ανα­γνω­ρί­ζο­ντας την ως εγκλη­μα­τι­κή ορ­γά­νω­ση», ανα­φέ­ρει στα αρ­χι­κά του λόγια ο Μίκης Θε­ο­δω­ρά­κης.

Επί­σης, ανα­φέ­ρει ότι ο αγώ­νας κατά του φα­σι­σμού δεν έχει τε­λειώ­σει και «πρέ­πει να συ­νε­χι­στεί με αμεί­ω­τη έντα­ση».

«Μόνο με τη συ­νέ­χι­ση του αγώνα αυτού θα δι­καιω­θούν ο Παύ­λος Φύσ­σας και όλα τα θύ­μα­τα της Χρυ­σής Αυγής» ση­μειώ­νει  ο με­γά­λος συν­θέ­της.

Το άρθρο του Μίκη Θε­ο­δω­ρά­κη έχει ως εξής:

Συγ­χαί­ρω και χει­ρο­κρο­τώ τους δι­κα­στές που είχαν το θάρ­ρος να αψη­φή­σουν κιν­δύ­νους και εμπό­δια και με την από­φα­σή τους να κα­τα­δι­κά­σουν τη Χρυσή Αυγή ανα­γνω­ρί­ζο­ντας την ως εγκλη­μα­τι­κή ορ­γά­νω­ση.

Όταν απαλ­λα­χθή­κα­με από το άγος της Χού­ντας, ήταν βέ­βαιο ότι η τε­χνη­τή διαί­ρε­ση του Λαού μας θα μεί­ω­νε τις αντι­στά­σεις του σε ση­μείο να δε­χθεί την επα­νεμ­φά­νι­ση μιας νέας Χού­ντας, εξί­σου προ­σβλη­τι­κής και επι­κίν­δυ­νης για τη Δη­μο­κρα­τία.

Βε­βαί­ως, το μέσον ανό­δου της Χρυ­σής Αυγής διέ­φε­ρε από τα προη­γού­με­να. Δη­λα­δή δεν ήρθε με την απει­λή των τανκς αλλά με την ανοχή των εξου­σιών, πο­λι­τι­κών και δι­κα­στι­κών.

Και ενώ η πρώτη μορφή, η Χού­ντα, αντι­με­τω­πί­στη­κε με την αντί­στα­ση του ελ­λη­νι­κού λαού, η δεύ­τε­ρη, η Χρυσή Αυγή, κα­τόρ­θω­σε να απο­σπά­σει την ανοχή θε­σμών και κομ­μά­των, καθώς και την ψήφο πε­ρί­που μισού εκα­τομ­μύ­ριου ελ­λή­νων ψη­φο­φό­ρων, εξα­σφα­λί­ζο­ντας την πα­ρου­σία των εκ­προ­σώ­πων της μέσα στο Ιερό της Δη­μο­κρα­τί­ας, τη Βουλή των Ελ­λή­νων!

Μετά την ιστο­ρι­κή από­φα­ση αυτής της ομά­δας των δι­κα­στών, διέ­πρε­ψε ο φα­ρι­σαϊ­σμός όλων των υπευ­θύ­νων για την κα­τά­ντια της χώρας μας που δίπλα στην τρα­γι­κή αλλά και ηρω­ι­κή μορφή της Μά­γδας Φύσσα, δίπλα σε όλους εκεί­νους που έδω­σαν τον με­γα­λύ­τε­ρο αγώνα εδώ και τόσο καιρό, «πα­νη­γύ­ρι­ζαν» για τη «νίκη κατά του φα­σι­σμού».

Δεν υπήρ­ξε ούτε αυ­το­κρι­τι­κή, ούτε η προ­σπά­θεια να απο­κα­λυ­φθούν και να κα­τα­δι­κα­σθούν οι βα­θύ­τε­ροι λόγοι-ασθέ­νειες εξαι­τί­ας των οποί­ων από το 1967 έως σή­με­ρα ζή­σα­με δύο επτα­ε­τί­ες με τη θη­ριώ­δη πα­ρου­σία δύο εγκλη­μα­τι­κών μορ­φω­μά­των με τη σφρα­γί­δα του φα­σι­σμού-να­ζι­σμού που τόσο τρα­γι­κά βίωσε ο Λαός μας κατά τις τε­λευ­ταί­ες δε­κα­ε­τί­ες.

Γι’ αυτό προ­τί­μη­σα να μη μι­λή­σω την ημέρα που εκ­δό­θη­κε η δι­κα­στι­κή από­φα­ση. Γιατί δεν ήθελα μια τόσο ση­μα­ντι­κή ημέρα για τη Δη­μο­κρα­τία να πω δυ­σά­ρε­στα αλλά και από την άλλη δεν μπο­ρού­σα να μην μι­λή­σω για το θέμα αυτό και να τα απο­κρύ­ψω, αφού δεν συ­νή­θι­σα ποτέ τα μι­σό­λο­γα.

Γιατί το χει­ρό­τε­ρο είναι το γε­γο­νός ότι έχου­με κα­θη­με­ρι­νά και ολο­έ­να αυ­ξα­νό­με­να δείγ­μα­τα φα­σι­στι­κής νο­ο­τρο­πί­ας στην κα­θη­με­ρι­νή μας ζωή, τόσο στις δια­προ­σω­πι­κές σχέ­σεις με την έλ­λει­ψη κάθε έν­νοιας σε­βα­σμού της δια­φο­ρε­τι­κό­τη­τας, όσο και στις δια­κομ­μα­τι­κές σχέ­σεις με την έλ­λει­ψη κάθε έν­νοιας σε­βα­σμού στο δι­καί­ω­μα της δια­φω­νί­ας και της δια­φο­ρε­τι­κής άπο­ψης. Πράγ­μα που απο­τε­λεί από­δει­ξη έλ­λει­ψης πραγ­μα­τι­κής Παι­δεί­ας και Πο­λι­τι­σμού.

Έτσι η φα­σι­στι­κή νο­ο­τρο­πία – σαν το σα­ρά­κι που σα­πί­ζει το ξύλο – σα­πί­ζει κα­θη­με­ρι­νά το εθνι­κό σώμα με δρα­μα­τι­κές συ­νέ­πειες τόσο για την υγεία της κοι­νω­νί­ας, όσο και για τη δυ­να­τό­τη­τα υπε­ρά­σπι­σής μας από τους πολ­λούς και με­γά­λους κιν­δύ­νους που συσ­σω­ρεύ­ουν οι διε­θνείς εξε­λί­ξεις μπρο­στά από την πόρτα μας.

Η έκ­δο­ση της δι­κα­στι­κής από­φα­σης για τη Χρυσή Αυγή δεν πρέ­πει να μας οδη­γή­σει σε εφη­συ­χα­σμό ότι αγώ­νας κατά του φα­σι­σμού δι­καιώ­θη­κε άρα τε­λεί­ω­σε. Αντί­θε­τα, θα πρέ­πει να δούμε την από­φα­ση αυτή ως έναν ση­μα­ντι­κό σταθ­μό στον αντι­φα­σι­στι­κό αγώνα που πρέ­πει να συ­νε­χι­στεί με αμεί­ω­τη έντα­ση αφού γνω­ρί­ζου­με καλά πόσο ύπου­λο είναι το μι­κρό­βιο του φα­σι­σμού.

Μόνο με τη συ­νέ­χι­ση του αγώνα αυτού θα δι­καιω­θούν ο Παύ­λος Φύσ­σας και όλα τα θύ­μα­τα της Χρυ­σής Αυγής.

Αντί­θε­τα με τον φα­ρι­σαϊ­σμό, τον κρυφό και ύπου­λο φα­σι­σμό-ρα­τσι­σμό και την άγνοια του κιν­δύ­νου που τρο­φο­δο­τεί τον εθνι­κι­σμό, το πλοίο ΕΛΛΑΣ είναι πε­ρισ­σό­τε­ρο από βέ­βαιο ότι θα πέσει σε κά­ποια απροσ­δό­κη­τη ξέρα καθώς τα τρια Φ (Φα­ρι­σαϊ­σμός, Φα­σι­σμός και Φα­να­τι­σμός) εμπο­δί­ζουν την ασφα­λή πο­ρεία προς το μέλ­λον.

Σή­με­ρα, τόσο τα εσω­τε­ρι­κά μας προ­βλή­μα­τα όσο και οι διε­θνείς εξε­λί­ξεις απαι­τούν να έχου­με τα μάτια μας ορ­θά­νοι­χτα, τη σκέψη μας ανε­ξάρ­τη­τη και απαλ­λαγ­μέ­νη από ιδε­ο­λη­ψί­ες και τις καρ­διές μας κα­θα­ρές και αμό­λυ­ντες από το εμ­φύ­λιο μίσος, καθώς τα­ξι­δεύ­ου­με σε αχαρ­το­γρά­φη­τα νερά.