ΡΕΠΟΡΤΑΖ

Απορρίφθηκε η έφεση για το ακίνητο του Αγίου Παύλου

Δαμιανός Αθανασίου 4 λεπτά ανάγνωση
ακινητο αγιου παυλου

Είχε ασκηθεί από κατοί­κους της Κατ­τα­βιάς επειδή δικαιώ­θηκε η Γεωρ­γο­έ­νωση

Mε την υπ’ αρίθμ. 91/2014 απόφαση του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου απορ­ρί­φθηκε η έφεση που υπέ­βα­λαν κατά της υπ’ αριθμ. 710/2013 απο­φά­σεως του Ειρη­νο­δι­κείου Ρόδου τρεις κάτοι­κοι της Κατ­τα­βιάς δια­μαρ­τυ­ρό­με­νοι για το γεγονός ότι έγινε δεκτό το αίτημα της Ενωσης Αγρο­τι­κών Συνε­ται­ρι­σμών Δωδε­κα­νή­σου για τη λήψη ασφα­λι­στι­κών μέτρων δια­τά­ρα­ξης νομής σε βάρος τους, για την ιδιο­κτη­σία του ιστο­ρι­κού ακι­νή­του του “Αγίου Παύλου”.

Το Ειρη­νο­δι­κείο ανα­γνώ­ρισε συγκε­κρι­μένα την ΕΑΣΔ ως προ­σω­ρινό νομέα και κάτοχο τριών τμη­μά­των του ακι­νή­του, που απο­τε­λεί μέρος του εκκλη­σια­στι­κού συγκρο­τή­μα­τος.

Με την ίδια απόφαση υπο­χρέ­ωσε τους δύο κατοί­κους της περιο­χής και όσους έλκουν δικαιώ­ματα από αυτούς, να παρα­λεί­πουν στο μέλλον κάθε δια­τά­ραξη της νομής της ΕΑΣΔ επί του ακι­νή­του και απειλεί σε βάρος τους χρη­μα­τική ποινή 100 ευρώ και προ­σω­πική κράτηση διάρ­κειας 10 ημερών σε έκαστο για κάθε μελ­λο­ντική δια­τά­ραξη της νομής της ΕΑΣΔ.

Όπως έγραψε η “δημο­κρα­τική”, η ΕΑΣΔ υπο­στη­ρί­ζει ότι το ακίνητό της έχει παρα­χω­ρη­θεί, ότι το παρα­χω­ρη­τή­ριο δεν είχε μετα­γρα­φεί στο Κτη­μα­το­λό­γιο και ότι οι τρεις κάτοι­κοι του νησιού, που κατά­γο­νται από τη Νότια Ρόδο, έχουν απο­κτή­σει τμήματα αυτού με χρη­σι­κτη­σίες τα έτη 2003 και 2004.

Απόφαση της Διεύ­θυν­σης Γεωρ­γίας, με την οποία παρα­χω­ρή­θηκε η ιδιο­κτη­σία στην ΕΑΣΔ, όπως υπο­στη­ρί­ζε­ται, δεν μετε­γράφη στα οικεία βιβλία του Κτη­μα­το­λο­γίου Ρόδου, λόγω μη ολο­κλή­ρω­σης της δια­δι­κα­σίας απαλ­λο­τρί­ω­σης των μερίδων, ούτως ώστε να περιέλ­θουν στο δημόσιο και στη συνέ­χεια να ενο­ποι­η­θούν και να απο­τε­λέ­σουν μία ενο­ποι­η­μένη μερίδα, η οποία να μετα­γρα­φεί στο όνομά της.

Υπο­στη­ρί­ζει μάλιστα, πως έστω και αν δεν πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε η τυπική πράξη της μετε­γρα­φής της απο­φά­σεως παρα­χω­ρή­σεως του τεμα­χίου στα οικεία βιβλία του Κτη­μα­το­λο­γίου Ρόδου, εντού­τοις η νομή και κατοχή του παρε­δόθη από τον μήνα Οκτώ­βριο του έτους 1965, οπότε με την υπ’ αρ. 26/24.10.1965 απόφαση της γενικής συνέ­λευ­σης της Οργα­νώ­σεως έγινε απο­δε­κτή η παρα­χώ­ρηση και απο­φα­σί­σθηκε η σύναψη δανείου από την Ένωση, μέχρι του ποσού των 500.000 δρχ. για την απο­πλη­ρωμή των παρα­χω­ρη­θέ­ντων τμη­μά­των από τη Νομαρ­χία Δωδε­κα­νή­σου.

Οι δύο Κατ­τα­βε­νοί από την άλλη με την έφεσή τους δίνουν μια άλλη διά­σταση στην υπόθεση.

Πιο συγκε­κρι­μένα, τα δυο ακίνητα είχαν από την αρχική κατα­γραφή κατα­χω­ρη­θεί σαν ιδιό­κτητα και δη το μεν πρώτο επ’ ονόματι του εκ πατρός παππού του πρώτου, με κτη­μα­το­λο­γική διάταξη την 15-4-1930 και ήδη βρί­σκε­ται κατα­χω­ρη­μένο κατά πλήρη κυριό­τητα, νομή και κατοχή του, το δε δεύτερο επ΄ο­νό­ματι του προ­πάπ­που του και ήδη επ’ ονόματί του ωσαύτως κατά πλήρη κυριό­τητα, νομή και κατοχή.

Όπως υπο­στη­ρί­ζουν το έτος 1935 οι Ιταλοί κατα­κτη­τές, αφαί­ρε­σαν βίαια τμήματα των ιδιο­κτη­σιών τους, καθώς επίσης και τμήματα από άλλες 10 όμορες κτη­μα­το­με­ρί­δες, προ­κει­μέ­νου, εξυ­πη­ρε­τώ­ντας τα συμ­φέ­ρο­ντα της μεγάλης τότε Φασι­στι­κής Ιταλίας, να δημιουρ­γή­σουν πρότυπο αγρο­τικό οικισμό και να εποι­κή­σουν την περιοχή με Ιταλούς γεωρ­γούς και κτη­νο­τρό­φους.

Ξέσπασε λαϊκός ξεση­κω­μός, προ­κει­μέ­νου να μην πετύχει το ύπουλο σχέδιο των κατα­κτη­τών, που στόχευε μακρο­πρό­θε­σμα στον αφελ­λη­νι­σμό του χωριού, της Ρόδου και των ήδη κατα­κτη­μέ­νων Δωδε­κα­νή­σων και για το λόγο αυτό, σε συν­δυα­σμό με τη βίαιη αφαί­ρεση των ιδιο­κτη­σιών, ξεση­κώ­θηκε το χωριό με επι­κε­φα­λής το παπά, που δεν ήταν άλλος από τον παππού του πρώτου και αρχικό τιτλούχο, ο οποίος σε αντί­ποινα εξο­ρί­στηκε για τη δράση του στον Αγιο Παντε­λε­ή­μονα Αχαρνών και επέ­στρεψε με την απε­λευ­θέ­ρωση, ένθα και απε­βί­ωσε τον επόμενο χρόνο (1948).

Ο οικι­σμός, απο­τε­λού­με­νος από αγρο­τι­κές κατοι­κίες, σχολείο, μαγαζιά, φούρνο και Εκκλη­σία, χτί­στηκε τελικά και εποι­κί­στηκε το 1939, με 70 περίπου Ιταλούς, με παπά και δάσκαλο παρά τις αντι­δρά­σεις των κατοί­κων, ενώ για το φόβο των Ιου­δαίων, τα 11.346 τ.μ. καλυμ­μέ­νης και ακά­λυ­πτης έκτασης του οικι­σμού περι­φρά­χτη­καν.

Η παλ­λαϊκή αυτή αντί­σταση, ναι μεν δεν εμπό­δισε τους κατα­κτη­τές να ολο­κλη­ρώ­σουν κτι­ριακά του­λά­χι­στον τον οικισμό, είχε όμως σαν απο­τέ­λε­σμα, το γεγονός ότι ουδέ­ποτε απαλ­λο­τριώ­θη­καν τα κατα­πα­τη­θέ­ντα τμήματα, ούτε δόθηκαν σε αντι­κα­τά­σταση αυτών άλλα κτήματα, όλως εξαι­ρε­τικά για αντί­ποινα, γιατί σε παρό­μοιες περι­πτώ­σεις παρα­χω­ρού­σαν στους ιδιο­κτή­τες δημό­σιες γαίες, από αυτές που οι ίδιοι είχαν κατα­χω­ρί­σει στο όνομα της Κυβέρ­νη­σης της Κτήσης.

Τονί­ζουν ότι η ΕΑΣΔ ισχυ­ρί­ζε­ται ότι παρέ­λαβε τη νομή, με βάση απόφαση του Νομάρχη, δηλαδή με παρά­γωγο τρόπο και συνα­κό­λουθα ερευ­νη­τέο εάν ο Νομάρ­χης είχε νομή και κυριό­τητα για να την παρα­χω­ρή­σει παρα­πέρα.

Επι­ση­μαί­νουν ότι η απόφαση του Νομάρχη, είναι ανυ­πό­στατη, νομικά, αφού ο οικι­σμός χτί­στηκε σε ιδιό­κτητα ακίνητα, που δεν είχαν απαλ­λο­τριω­θεί, ούτε από το Ιταλικό, ούτε από το Ελλη­νικό Δημόσιο.

Την ΕΑΣΔ εκπρο­σώ­πησε ο δικη­γό­ρος κ. Μηνάς Τσέρκης και τους κατοί­κους οι δικη­γό­ροι κ.κ. Κ. Σαρρής και Β. Δουβής.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.