Φόρος υπεραξίας για χιλιάδες ιδιοκτήτες ακινήτων

Οι προ­θέ­σεις της κυ­βέρ­νη­σης για το φόρο, σύμ­φω­να με το newmoney.gr, ακόμα δεν έχουν γίνει γνω­στές.

Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι ο φόρος υπε­ρα­ξί­ας επι­χει­ρή­θη­κε να εφαρ­μο­στεί και το 2014, ωστό­σο εντέ­λει απο­φα­σί­στη­κε η ανα­στο­λή του για δύο χρό­νια και συ­γκε­κρι­μέ­να έως το τέλος του 2016, εν μέσω σω­ρεί­ας αντι­δρά­σε­ων από φο­ρείς της αγο­ράς ακι­νή­των και δυ­σκο­λί­ας υπο­λο­γι­σμού του.

Με βάση τις τε­λευ­ταί­ες δια­τά­ξεις που ίσχυαν πριν από την επι­βο­λή της ανα­στο­λής, ο φόρος υπε­ρα­ξί­ας επι­βάλ­λε­ται στους πω­λη­τές ακι­νή­των τα οποία απο­κτή­θη­καν μετά το 1995 και υπο­λο­γί­ζε­ται στη δια­φο­ρά με­τα­ξύ της τιμής κτή­σης (λαμ­βά­νε­ται υπόψη η αντι­κει­με­νι­κή τιμή που ίσχυε τότε) και της τιμής πώ­λη­σης του ακι­νή­του.

Συ­γκε­κρι­μέ­να, αν το ακί­νη­το ήταν αντι­κει­με­νι­κής αξίας π.χ. 100.000 ευρώ όταν απο­κτή­θη­κε και σή­με­ρα πω­λεί­ται αντί 150.000 ευρώ, ο πω­λη­τής θα κλη­θεί να πλη­ρώ­σει φόρο 15% επί της δια­φο­ράς αυτής των 50.000 ευρώ, ύστε­ρα από κά­ποια απο­μεί­ω­ση που θα προ­κύ­ψει, ανά­λο­γα με τα έτη δια­κρά­τη­σης του ακι­νή­του.

Για πα­ρά­δειγ­μα­ε­φό­σον ο φο­ρο­λο­γού­με­νος έχει δια­κρα­τή­σει το ακί­νη­το που πωλεί για πε­ρισ­σό­τε­ρα από πέντε έτη, η υπε­ρα­ξία είναι αφο­ρο­λό­γη­τη μέχρι του ποσού των 25.000 ευρώ. Το πο­σο­στό της απο­μεί­ω­σης με βάση τα έτη δια­κρά­τη­σης μπο­ρεί να ανέλ­θει ακόμη και σε 40%.

Ο αγο­ρα­στής απ’ την πλευ­ρά του κατά τη συ­ναλ­λα­γή θα κα­λεί­ται να πλη­ρώ­νει και φόρο με­τα­βί­βα­σης 3% επί της αντι­κει­με­νι­κής αξίας του ακι­νή­του.

Ο φόρος θα πα­ρα­κρα­τεί­ται από τον συμ­βο­λαιο­γρά­φο και θα απο­δί­δε­ται εντός πέντε ερ­γά­σι­μων ημε­ρών από την υπο­γρα­φή του συμ­βο­λαί­ου, η οποία κα­τα­τί­θε­ται απο­κλει­στι­κά στην τρά­πε­ζα έκ­δο­σης της τρα­πε­ζι­κής επι­τα­γής.

Από τον φόρο εξαι­ρού­νται όλα τα ακί­νη­τα που έχουν πε­ριέλ­θει στην κα­το­χή των ιδιο­κτη­τών τους πριν από τις 31/12/1994, παρά τις αρ­χι­κές προ­βλέ­ψεις, καθώς δια­πι­στώ­θη­κε ότι θα προ­έ­κυ­πταν τε­ρά­στιες επι­βα­ρύν­σεις σε αν­θρώ­πους που πολ­λές φορές πω­λούν όχι για να απο­κο­μί­σουν κά­ποιο κέρ­δος, αλλά για να κα­λύ­ψουν άλλες υπο­χρε­ώ­σεις τους, όπως χρέη προς την εφο­ρία ή προς τις τρά­πε­ζες. Για τα ακί­νη­τα που δεν προ­κύ­πτει η τιμή κτή­σης, η τιμή πώ­λη­σης απο­πλη­θω­ρί­ζε­ται με βάση τον δεί­κτη τιμών κα­τοι­κιών των ετών που δια­κρα­τή­θη­καν και ο οποί­ος δη­μο­σιεύ­ε­ται από την ΤτΕ.

Όπως εύ­λο­γα αντι­λαμ­βά­νε­ται κα­νείς, η σο­βα­ρή αυτή εκ­κρε­μό­τη­τα του φόρου υπε­ρα­ξί­ας κιν­δυ­νεύ­ει να πε­ριο­ρί­σει ακόμη πε­ρισ­σό­τε­ρο τις ούτως ή άλλως λι­γο­στές συ­ναλ­λα­γές στην αγορά ακι­νή­των έως ότου ρυθ­μι­στεί το ζή­τη­μα, είτε με κά­ποια νέα πα­ρά­τα­ση είτε με την έναρ­ξη ισχύ­ος του φόρου από το νέο έτος.