Πλειστηριασμούς στην «καλύτερη δυνατή τιμή» προβλέπει κοινοτική οδηγία

Στο νέο πλαίσιο κανόνων που θα ισχύσει για την Ενυ­πό­θηκη Πίστη σε όλη την Ευρω­παϊκή Ένωση από τις 21 Μαρτίου 2016 με την Οδηγία 2014/17/ΕΚ ανα­φέρ­θηκε ο Επί­τρο­πος Χρη­μα­το­οι­κο­νο­μι­κών Υπη­ρε­σιών Τζό­να­θαν Χίλ, απα­ντώ­ντας σε ερώτημα του ευρω­βου­λευτή του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρη Παπα­δη­μούλη.

Ο κ. Παπα­δη­μού­λης στην ερώτησή του ανα­φε­ρό­ταν στο πρό­βλημα των μη εξυ­πη­ρε­τού­με­νων δανείων επι­κα­λού­με­νος στοι­χεία της Παγκό­σμιας Τρά­πε­ζας, σύμφωνα με τα οποία 11 χώρες της ΕΕ και 7 χώρες της ευρω­ζώ­νης εμφα­νί­ζουν ποσοστά μη εξυ­πη­ρε­τού­με­νων δανείων, ως προς το σύνολο των δανείων, πάνω από 10%, με «πρω­τα­θλή­τριες» την Κύπρο, με 37,9%, την Ελλάδα, με 34,2%, την Ιρλαν­δία, με 25,3%, και την Ιταλία, με 16,5%.

Στο πλαίσιο αυτό ζητούσε να πλη­ρο­φο­ρη­θεί από την Κομι­σιόν εάν «σκο­πεύει να εξε­τά­σει συνο­λικά το φαι­νό­μενο των κόκ­κι­νων δανείων στην ευρω­ζώνη, προ­τεί­νο­ντας εφικτές λύσεις που θα προ­στα­τεύ­ουν τα αδύναμα νοι­κο­κυ­ριά και θα εξυ­γιαί­νουν τους ισο­λο­γι­σμούς των τρα­πε­ζών».

Στην απά­ντησή της η Κομι­σιόν, αφού τονίζει ότι «έχει υπόψη της την αύξηση του ιδιω­τι­κού χρέους των νοι­κο­κυ­ριών σε ορι­σμένα κράτη-μέλη και αναλύει τις δια­δι­κα­σίες αφε­ρεγ­γυό­τη­τας προ­σώ­πων σε όλα τα κράτη μέλη», περι­γρά­φει τα βασικά σημεία της πρό­σφατα εκδο­θεί­σας Οδηγίας για την Ενυ­πό­θηκη Πίστη, 2014/17/ΕΚ.

Όπως σημειώ­νε­ται στην απά­ντηση της ΕΕ:

«Η πρό­σφατα εκδο­θείσα οδηγία για την ενυ­πό­θηκη πίστη (ΟΕΠ) περιέ­χει ειδικές δια­τά­ξεις για υπε­ρη­με­ρίες και κατα­σχέ­σεις. Σε περί­πτωση δυσκο­λίας πλη­ρω­μής, οι πιστω­τές ενθαρ­ρύ­νο­νται να επι­δει­κνύ­ουν εύλογη ανοχή πριν από τυχόν δια­δι­κα­σίες κατά­σχε­σης.

»Η οδηγία πρέπει να μετα­φερ­θεί στο εθνικό δίκαιο έως τις 21 Μαρτίου 2016 και θα ισχύει για τις συμ­φω­νίες πίστω­σης που συνά­πτο­νται μετά την ημε­ρο­μη­νία αυτή.

»Σε περί­πτωση κατά­σχε­σης ακι­νή­του, η οδηγία απαιτεί από τα κράτη-μέλη να θέσουν σε εφαρ­μογή δια­δι­κα­σίες ή μέτρα για την εξα­σφά­λιση της «καλύ­τε­ρης δυνατής» τιμής του ακι­νή­του, έτσι ώστε το τυχόν ανε­ξό­φλητο χρέος να είναι όσο το δυνατόν χαμη­λό­τερο.

»Στην περί­πτωση αυτή, τα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να εξα­σφα­λί­ζουν ότι εφαρ­μό­ζο­νται μέτρα για τη διευ­κό­λυνση της εξό­φλη­σης. Η πρω­ταρ­χική ευθύνη για την εφαρ­μογή της σχε­τι­κής νομο­θε­σίας βαρύνει πρω­τί­στως τα κράτη μέλη».

Το ΒΗΜΑ