Παραπέμφθηκε στο Μονομελές η υπόθεση με τον ασφαλιστικό πράκτορα

Ενα­ντίον του έχουν στραφεί 5 κάτοι­κοι του Αρχαγ­γέ­λου

Με την υπ’ αρίθμ. 118/2015 απόφαση του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, που εκδό­θηκε χθες, παρα­πέμ­φθηκε η εξέταση της αγωγής 5 κατοί­κων του Αρχαγ­γέ­λου, κατά ασφα­λι­στι­κού πρά­κτορα,  που είχε στήσει παρα­τρά­πεζα εντός ασφα­λι­στι­κής εται­ρείας, κατά της εται­ρείας και δύο θυγα­τρι­κών της, ενώπιον του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, λόγω αρμο­διό­τη­τας.

Η εκδί­καση της υπό­θε­σης, είχε γίνει μέρες μετά την κατα­δίκη του ασφα­λι­στι­κού συμ­βού­λου σε ποινή κάθειρ­ξης 8 ετών από το κακουρ­γιο­δι­κείο.

Με την αγωγή τους διεκ­δι­κούν ο πρώτος το ποσό των 97.782,40 ευρώ, η δεύτερη το ποσό των 49.431,52 ευρώ, ο τρίτος το ποσό των 40.513,40 ευρώ, ο τέταρ­τος το ποσό των 50.165,52 ευρώ και ο πέμπτος το ποσό των 10.485,00 ευρώ για βλάβες που υπέ­στη­σαν και από 30.000 ευρώ έκαστος ως χρη­μα­τική ικα­νο­ποί­ηση λόγω ηθικής βλάβης.

Σύμφωνα με την αγωγή ο ασφα­λι­στής, ήταν υπεύ­θυ­νος και διευ­θυ­ντής του γρα­φείου – πρα­κτο­ρείου που δια­τη­ρούσε ασφα­λι­στι­κός όμιλος στη Ρόδο που εθε­ω­ρείτο πλέον από τους πιο σοβα­ρούς και αξιό­πι­στους στον τομέα των ασφα­λειών και επεν­δύ­σεων.

Το 1999 ο πρώτος ενάγων επέν­δυσε περίπου 58.000 ευρώ σε αμοι­βαία κεφά­λαια. Η επέν­δυση αυτή διήρ­κεσε μέχρι το έτος 2001.

Στη συνέ­χεια, και ενόσω συνε­χί­στηκε η σχέση φιλίας και εμπι­στο­σύ­νης που είχε ο ίδιος και η οικο­γέ­νειά του με τον ασφα­λι­στή, το 2004, μετά από έντονες παρο­τρύν­σεις του για μεγάλες επεν­δυ­τι­κές ευκαι­ρίες που υπήρχαν, πεί­σθη­καν να επεν­δύ­σουν όλες τις οικο­νο­μίες τους σε αμοι­βαία κεφά­λαια ή ομόλογα, κατά την απόλυτη δια­κρι­τική ευχέ­ρεια και χει­ρι­σμό του.

Υπο­στη­ρί­ζουν ότι τους έπεισε για την επέν­δυση, λέγο­ντάς τους ότι θα είχαν υψηλή απόδοση, μεγα­λύ­τερη από αυτή των τότε ισχυό­ντων τρα­πε­ζι­κών επι­το­κίων και ότι τα κεφά­λαιά τους ήταν εξα­σφα­λι­σμένα, αφού ο όμιλος εται­ρειών στον οποίο εργα­ζό­ταν ήταν εγγυ­η­μέ­νος, με μακρο­χρό­νια παρου­σία στην αγορά και «μεγάλο» όνομα.

Αρχισαν, όπως δια­τεί­νο­νται, να του παρα­δί­δουν στα­διακά όλα τους τα χρήματα, έχοντάς του απόλυτη εμπι­στο­σύνη και ανα­κά­λυ­ψαν κατά­πλη­κτοι πολύ αργό­τερα, περί τον Μάιο του έτους 2010, ότι δεν τα είχε επεν­δύ­σει, αλλά τα είχε υπε­ξαι­ρέ­σει.

Στην αγωγή τους ανα­φέ­ρουν και τα εξής:

«Ένα ιδιαί­τερα ευφυές τέχνα­σμα που χρη­σι­μο­ποιούσε συχνά ο ενα­γό­με­νος, προ­κει­μέ­νου να μας αποσπά τα χρήματά μας, ήταν το εξής: Αφού μας κατέ­θετε χρήματα στους τρα­πε­ζι­κούς λογα­ρια­σμούς μας, εμφα­νί­ζο­ντάς τα έτσι ως επι­στροφή των χρη­μά­των μας ή απόδοση των κερδών μας, στη συνέ­χεια μας έπειθε να τα επα­νε­πεν­δύ­σουμε με τον ίδιο δήθεν τρόπο, και αφού μετα­βαί­ναμε μαζί με τον πρώτο ενα­γό­μενο, από το γραφείο του στο εκά­στοτε τρα­πε­ζικό κατά­στημα, πραγ­μα­το­ποιού­σαμε εμείς ανάληψη των «προς επέν­δυση» χρη­μά­των («κερδών» ή και «κεφα­λαίου»), υπο­γρά­φαμε το παρα­στα­τικό ανά­λη­ψης, και στη συνέ­χεια, χωρίς να έχουμε στην πραγ­μα­τι­κό­τητα πάρει στα χέρια μας τα ανει­λημ­μένα χρήματα, σε συνεν­νό­ηση με τον ταμία στο γκισέ της τρά­πε­ζας, ο πρώτος ενα­γό­με­νος τα κατέ­θετε πλέον σε δικό του λογα­ρια­σμό, χωρίς εμείς να λαμ­βά­νουμε οποιο­δή­ποτε παρα­στα­τικό για την κατά­θεση αυτή! Με τον τρόπο αυτό, και ενώ εμείς νομί­ζαμε ότι κρα­τώ­ντας το παρα­στα­τικό της δικής μας ανά­λη­ψης είχαμε κάποια από­δειξη για την γενο­μένη συναλ­λαγή, στην πραγ­μα­τι­κό­τητα ουδόλως φαι­νό­ταν η γενο­μένη μετα­φορά κεφα­λαίου, αφού δεν είχε γίνει τέτοια ως τρα­πε­ζική συναλ­λαγή, αλλά αντι­θέ­τως είχε λάβει χώρα αυτο­τε­λής ανάληψη των χρη­μά­των από εμάς και αυτο­τε­λής κατά­θεση χρη­μά­των, την αμέσως επόμενη στιγμή, από τον ενα­γό­μενο σε δικό του λογα­ρια­σμό! Έτσι ο ενα­γό­με­νος πετύ­χαινε να φαί­νε­ται ότι μας επέ­στρεφε χρήματα, ενώ στην πραγ­μα­τι­κό­τητα τα έπαιρνε πίσω στο αμέσως επόμενο χρονικό διά­στημα».

Την υπόθεση χει­ρί­ζε­ται ο αστι­κο­λό­γος κ. Δημή­τρης Γεωργάς.