Ηγεμονίες

Tην πρόθεσή της να στη­ρί­ξει τους εκλεγ­μέ­νους δημάρ­χους και περι­φε­ρειάρ­χες που προ­έρ­χο­νται από τον χώρο της Κεντρο­α­ρι­στε­ράς, εξέ­φρασε η επι­κε­φα­λής του Κινή­μα­τος Αλλαγής και πρό­ε­δρος του ΠΑΣΟΚ, Φώφη Γεν­νη­ματά, μετά τη συνά­ντησή της με τον δήμαρχο Θεσ­σα­λο­νί­κης, Γιάννη Μπου­τάρη. «Έχουμε την ηγε­μο­νία στην αυτο­διοί­κηση», είπε.  θέλο­ντας να δείξει την ετοι­μό­τητα του ΚΙΝΑΛ να ριχτεί στη μάχη των αυτο­διοι­κη­τι­κών εκλογών. Και κατόπιν τούτων έδωσε την ευλογία της στον κ. Μπου­τάρη. Τα γνωστά δηλαδή. Αυτό που συμ­βαί­νει χρόνια τώρα -και οφεί­λουμε να ομο­λο­γή­σουμε ότι καλύ­τερο now how στην περί­πτωση της αυτο­διο­κί­η­σης το έχει το ΠΑΣΟΚ. Δεν λέει ψέματα η κυρία Γεν­νη­ματά όταν λέει πως έχουν την ηγε­μο­νία στην αυτο­διοί­κηση. Η μεγα­λύ­τερη «άλωση»  της αυτο­διοί­κη­σης έγινε επί ηγε­μο­νίας ΠΑΣΟΚ. Κάπως έτσι πορεύ­τηκε η τοπική αυτο­διοί­κηση και εξα­κο­λου­θεί να πορεύ­ε­ται:  Τα κόμματα, με στόχο την υφαρ­παγή όσον το δυνατόν μεγα­λύ­τε­ρου μερι­δίου του εκλο­γι­κού σώματος, διο­ρί­ζουν απευ­θείας πολι­τικά στελέχη ως υπο­ψη­φί­ους δημο­τι­κούς «άρχο­ντες», απροσ­διο­ρί­στων ικα­νο­τή­των, αμφι­σβη­τού­με­νων κινή­τρων, με μονα­δικό κρι­τή­ριο την λαϊ­κί­στικη επι­κοι­νω­νιακή τους (αν)επάρ­κεια. Με τη σειρά τους, αρκετοί ευτυχώς όχι όλοι οι αιρετοί «άρχο­ντες», γνω­ρί­ζο­ντας πως η κεντρική εξουσία δεν θα επι­τρέ­ψει την χρε­ω­κο­πία των δήμων τους, χρη­σι­μο­ποιού­σαν τα χρήματα του κράτους με μόνο σκοπό την τρο­φο­δό­τηση και εγκα­θί­δρυση ενός τοπικού υπο­συ­νό­λου πελα­τείας. Διο­ρι­σμοί, κτίσιμο και­νο­φα­νών στα­διο­δρο­μιών, ανού­σιες «πολι­τι­στι­κές» εκδη­λώ­σεις, με απο­τέ­λε­σμα τη συσ­σώ­ρευση χρεών στους δήμους και τη μετα­φορά βαρών τόσο στους δημότες όσο και στους επό­με­νους αιρε­τούς. Παράλ­ληλα βέβαια η ΚΕΔΕ, είναι ανε­βα­σμένη στα κερα­μί­δια προ­σπα­θώ­ντας να μας πείσει  για την εργα­λειο­ποί­ηση των Δήμων από τα… κόμματα και τον εγκλω­βι­σμό των τοπικών κοι­νω­νιών των απω­θη­μέ­νων οποιου­δή­ποτε. Κι ύστερα όλοι μαζί θα βγουν το βράδυ των εκλογών να βάφουν τον χάρτη με τα χρώματα των κομ­μά­των τους, πανη­γυ­ρί­ζο­ντας για την νίκη τους. Βέβαια, δεν πάμε πίσω κι εμείς οι πολίτες που θα πρά­ξουμε το ίδιο. Και βέβαια, από την επομένη κιόλας των εκλογών θ’ αρχί­σουμε να ρίχνουμε ανα­θέ­ματα για την ανε­πάρ­κεια των «αρχό­ντων» που πρι­μο­δο­τή­σαμε.  Ετσι συμ­βαί­νει όταν αντί για ικα­νό­τη­τες. χωρίς καμία δυνα­τό­τητα χάραξης και υλο­ποί­η­σης στρα­τη­γι­κής για τους πολίτες, τους δημότες και τις τοπικές κοι­νω­νίες. κοιτάς χρώματα.