Με επιτυχία ολοκληρώθηκε η εκδήλωση με θέμα “Σχολική βία και σχολικός εκφοβισμός-Πρόληψη και αντιμετώπιση”

Με επι­τυ­χία ολο­κλη­ρώ­θηκε η εκδή­λωση, η οποία συν­διορ­γα­νώ­θηκε από τον πρόεδρο του κοι­νω­φε­λούς Ιδρύ­μα­τος Υπο­τρο­φιών Ρόδου, Εμμα­νουήλ και Μαίρης Στα­μα­τίου κ. Μάνο Κόκκινο και την Επι­τροπή Νεο­λαίας του Ιδρύ­μα­τος. Η εσπε­ρίδα φιλο­ξε­νή­θηκε στην αίθουσα Νέας Πτέ­ρυ­γας του Νεστο­ρι­δείου Μελά­θρου, το Σάββατο 13.04.24 και ώρα 18:00 και είχε θέμα:

«ΣΧΟΛΙΚΗ ΒΙΑ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΚΟΣ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟΣ: ΠΡΟΛΗΨΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ»

Την εσπε­ρίδα παρα­κο­λού­θησε μεγάλος αριθμός γονέων και εκπαι­δευ­τι­κών της Πρω­το­βάθ­μιας και Δευ­τε­ρο­βάθ­μιας Εκπαί­δευ­σης Ρόδου, αφού σκοπός της ήταν η ευαι­σθη­το­ποί­ηση για το φαι­νό­μενο του σχο­λι­κού εκφο­βι­σμού, που παίρνει ολοένα και μεγα­λύ­τε­ρες δια­στά­σεις στη σύγ­χρονη κοι­νω­νική πραγ­μα­τι­κό­τητα, αλλά και η ενη­μέ­ρωση των γονέων και στε­λε­χών της εκπαί­δευ­σης για τους τρόπους πρό­λη­ψης και αντι­με­τώ­πι­σης σε ζητή­ματα που σχε­τί­ζο­νται με το Λεκτικό, Σωμα­τικό, Συναι­σθη­μα­τικό, Σεξουα­λικό, Δια­δι­κτυακό και Ρατσι­στικό εκφο­βι­σμό.

Ειση­γή­τρια ήταν η κ. Ελένη Λιβα­νίου, Εκπαι­δευ­τι­κός Ψυχο­λό­γος, με Διδα­κτο­ρικό στη γνω­στική και εκπαι­δευ­τική ψυχο­λο­γία από το πανε­πι­στή­μιο του Sussex Αγγλίας, με πλούσιο συγ­γρα­φικό και ερευ­νη­τικό έργο.

Η κ. Λιβα­νίου τόνισε ότι ο σχο­λι­κός εκφο­βι­σμός απο­τε­λεί ένα φαι­νό­μενο που τα τελευ­ταία χρόνια (και ιδιαί­τερα στην μετά COVID-19 εποχή) τείνει να λάβει τη μορφή χιο­νο­στι­βά­δας, κατα­κλύ­ζει την σχολική πραγ­μα­τι­κό­τητα και κάνει αισθητή τη παρου­σία της σε όλες τις εκπαι­δευ­τι­κές βαθ­μί­δες, προ­βλη­μα­τί­ζο­ντας κυρίως εκπαι­δευ­τι­κούς, γονείς και μαθητές.

Αρχικά, η ειση­γή­τρια ανα­φέρ­θηκε στην πολύ­πλευρη και πολυ­ε­πί­πεδη έννοια του σχο­λι­κού εκφο­βι­σμού, τους τύπους και τα χαρα­κτη­ρι­στικά του και τις θεωρίες ερμη­νείας επι­θε­τι­κής συμπε­ρι­φο­ράς, ενώ στη συνέ­χεια ανέλυσε τα αίτια και τους παρά­γο­ντες που οδηγούν τους θύτες να υιο­θε­τή­σουν μια τέτοια συμπε­ρι­φορά (Βιο­λο­γι­κοί, Ψυχο­λο­γι­κοί, Περι­βαλ­λο­ντι­κοί – Κοι­νω­νι­κοί παρά­γο­ντες).

Στη συνέ­χεια ανέλυσε τις μορφές και τα χαρα­κτη­ρι­στικά του σχο­λι­κού εκφο­βι­σμού, δίνο­ντας έμφαση στα χαρα­κτη­ρι­στικά του θύτη, του θύματος και των μαρ­τύ­ρων που εμπλέ­κο­νται σε μια τέτοια δια­δι­κα­σία.

Τέλος, υπο­γράμ­μισε την ιδιαί­τερη σημασία που πρέπει να δοθεί στον τομέα της πρό­λη­ψης, της αντι­με­τώ­πι­σης και της δια­χεί­ρι­σης του φαι­νο­μέ­νου του σχο­λι­κού εκφο­βι­σμού, παρεμ­βά­σεις οι οποίες εστιά­ζο­νται στην αλλαγή της προ­βλη­μα­τι­κής κατά­στα­σης και όχι στη διά­γνωση ατόμων με προ­βλή­ματα.

Η κ. Λιβα­νίου ανα­φέρ­θηκε στο ρόλο της οικο­γέ­νειας, του εκπαι­δευ­τι­κού, του σχο­λείου της σχο­λι­κής κοι­νό­τη­τας και του κράτους, ως μια οικο­συ­στη­μική προ­σπά­θεια και συνερ­γα­σία, η οποία θα πρέπει να είναι σχε­δια­σμένη με τρόπο ώστε να οικο­δο­μή­σει πάνω στα θετικά στοι­χεία (στις δυνά­μεις του ατόμου) και όχι για να υπερ­νι­κή­σει αδυ­να­μίες και κατέ­ληξε λέγο­ντας ότι, η μετα­τό­πιση του προ­βλή­μα­τος η τιμωρία και απο­μά­κρυνση μαθητή από το σχολείο, ο κοι­νω­νι­κός απο­κλει­σμός και η περι­θω­ριο­ποί­ηση του θύτη, μάλλον απο­τε­λούν πρα­κτι­κές χωρίς αντί­κρι­σμα.

Στο δεύτερο μέρος της εκδή­λω­σης, ακο­λού­θησε μια ιδιαί­τερα ζωντανή και εποι­κο­δο­μη­τική συζή­τηση μεταξύ ειση­γητή και κοινού.

Από την Επι­τροπή Νεο­λαίας του Ιδρύ­μα­τος Εμ. & Μ. Στα­μα­τίου.