Μάνος Κόνσολας: «Καθημερινά δίνω και την ψυχή μου για τα Δωδεκάνησα»

Η αντί­στροφη μέτρηση για τις εκλογές έχει ήδη ξεκι­νή­σει. Πιστεύ­ετε ότι οι κρί­σι­μες εκλογές είναι της 21ης Μαΐου ή οι δεύ­τε­ρες εκλογές που ήδη προ­ε­ξο­φλού­νται;

Κύριε Αθα­να­σίου, υπάρ­χουν μόνο οι εκλογές της 21ης Μαΐου. Σε αυτές θα απο­φα­σί­σουν οι πολίτες και το μήνυμά τους πρέπει να γίνει σεβαστό από όλους.

Αυτές είναι οι κρί­σι­μες εκλογές, θα απο­τυ­πώ­σουν τη βούληση των πολιτών για το πρώτο κόμμα, για το ποιος πρέπει να είναι ο πρω­θυ­πουρ­γός.

Αν δεν μπορεί να σχη­μα­τι­στεί κυβέρ­νηση, τότε μόνο θα γίνουν δεύ­τε­ρες εκλογές όπως λέτε. Γιατί στη δημο­κρα­τία δεν υπάρ­χουν αδιέ­ξοδα.

Πιστεύ­ετε ότι υπάρχει κίν­δυ­νος αστά­θειας;

Όλους τους πολίτες τους ανη­συ­χεί αυτός ο κίν­δυ­νος. Όπως όλοι αντι­λαμ­βά­νο­νται, η πολι­τική στα­θε­ρό­τητα ταυ­τί­ζε­ται με την οικο­νο­μική στα­θε­ρό­τητα. Αν η χώρα διο­λι­σθή­σει σε μια μακρά περίοδο αστά­θειας, αυτό θα έχει αρνη­τι­κές επι­πτώ­σεις στην οικο­νο­μία, αλλά και στην καθη­με­ρι­νό­τητα των πολιτών.

Όλοι μας θυμό­μα­στε το εφιαλ­τικό πρώτο εξάμηνο του 2015, τις κλει­στές τρά­πε­ζες, το ανούσιο δημο­ψή­φι­σμα, το κατα­στρο­φικό νέο και αχρεί­α­στο μνη­μό­νιο που έφερε η κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Κανείς, πιστεύω, δεν θέλει να ξανα­ζή­σουμε τέτοιες στιγμές.

Η χώρα χρειά­ζε­ται πολι­τική στα­θε­ρό­τητα.

Πώς κρίνετε την τοπο­θέ­τηση του κ. Ανδρου­λάκη που απορ­ρί­πτει για το αξίωμα του πρω­θυ­πουρ­γού τον κ. Μητσο­τάκη ή τον κ. Τσίπρα και προ­τεί­νει τρίτο πρόσωπο;

Νομίζω, κ. Αθα­να­σίου, ότι θα την κρίνουν οι ίδιοι οι πολίτες και η κρίση αυτή θα απο­τυ­πω­θεί στο εκλο­γικό απο­τέ­λε­σμα.

Η λογική του απο­κλει­σμού του αρχηγού του πρώτου κόμ­μα­τος, δείχνει ότι δεν υπάρχει κουλ­τούρα συνερ­γα­σιών στην Ελλάδα. Το τραγικό είναι ότι δεν έχουν κουλ­τούρα συνερ­γα­σιών αυτοί που υπο­τί­θε­ται ότι θέλουν κυβερ­νή­σεις συνερ­γα­σίας.

Μάλιστα, κάποιοι επι­κα­λού­νται και τις κυβερ­νή­σεις συνερ­γα­σίας στην Ευρώπη. Να τους θυμίσω ότι στη Γερ­μα­νία υπάρχει κυβέρ­νηση συνερ­γα­σίας, με τη διαφορά ότι πρω­θυ­πουρ­γός είναι ο αρχηγός του πρώτου κόμ­μα­τος, ο κ. Σολτς, που – όπως γνω­ρί­ζει ο κ. Ανδρου­λά­κης – είναι σοσιαλ­δη­μο­κρά­της. Δεν σκέ­φτηκε κανείς από τους άλλους κυβερ­νη­τι­κούς εταί­ρους εκεί, να απο­κλεί­σει τον αρχηγό του πρώτου κόμ­μα­τος.

Συνήθως οι εκλογές έχουν διλημ­μα­τικό χαρα­κτήρα. Εσείς ποια πιστεύ­ετε ότι είναι τα διλήμ­ματα που θα κυριαρ­χή­σουν;

Κύριε Αθα­να­σίου, δεν μου αρέσει να θέτω εκβια­στικά διλήμ­ματα, απευ­θύ­νο­μαι στη λογική των πολιτών, οι οποίοι μπορούν να κρίνουν και κυρίως να συγκρί­νουν.

Υπάρ­χουν τρία σοβαρά δια­κυ­βεύ­ματα:

Το πρώτο: θα συνε­χί­σει η χώρα στον δρόμο της πολι­τι­κής και οικο­νο­μι­κής στα­θε­ρό­τη­τας ή θα εγκλω­βι­στεί στην ακυ­βερ­νη­σία και στην αστά­θεια;

Το δεύτερο: θα συνε­χί­σουμε με μια κυβέρ­νηση που έχει στην κουλ­τούρα της τη μείωση των φόρων και μείωσε 52 φόρους χωρίς να επι­βάλ­λει ούτε ένα φόρο ή θα επι­στρέ­ψουμε στην ακυ­βερ­νη­σία;

Το τρίτο: θα συνε­χί­σει η χώρα να ασκεί μια απο­τε­λε­σμα­τική εξω­τε­ρική και αμυ­ντική πολι­τική, χτί­ζο­ντας συμ­μα­χίες και ενι­σχύ­ο­ντας τις Ένοπλες Δυνά­μεις και προ­στα­τεύ­ο­ντας απο­τε­λε­σμα­τικά τα θαλάσ­σια σύνορά της ή θα παρα­δο­θεί στις ιδε­ο­λη­ψίες της Αρι­στε­ράς;

Για ποιο λόγο να ψηφίσει ένας πολίτης τη Νέα Δημο­κρα­τία;

Μπορώ να αναφέρω μια σειρά από λόγους:

– Η κυβέρ­νηση της Νέας Δημο­κρα­τίας μείωσε 52 φόρους. Η κυβέρ­νηση του κ. Τσίπρα επέβαλε 29 νέους φόρους. Μόλις πριν από λίγες μέρες, ο κ. Δρα­γα­σά­κης μίλησε για επα­νε­ξέ­ταση της μείωσης των φόρων, όλοι αντι­λαμ­βά­νο­νται τι σημαί­νει αυτό.

– Η κυβέρ­νηση της Νέας Δημο­κρα­τίας μείωσε όχι μία, αλλά δύο φορές, τον ΕΝΦΙΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ που είχε υπο­σχε­θεί ότι θα τον καταρ­γή­σει, τον αύξησε.

– Η παρά­νομη μετα­νά­στευση ελέγ­χθηκε, τα σύνορά μας φρου­ρού­νται πλέον, η Ελλάδα δεν είναι ξέφραγο αμπέλι. Τι θα συνέ­βαινε αν ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν κυβέρ­νηση στον Έβρο; Ο νέος φράχτης στον Έβρο, που μόλις χθες επι­χεί­ρησε ο ΣΥΡΙΖΑ να μπλο­κά­ρει τη χρη­μα­το­δό­τησή του από την Ε.Ε. θα γίνει. Είτε με ευρω­παϊ­κούς, είτε με εθνι­κούς πόρους.

Όλοι μας, ως πολίτες, θα κλη­θούμε να απα­ντή­σουμε ένα ερώτημα: θα συνε­χί­σει η χώρα στο δρόμο της πολι­τι­κής και οικο­νο­μι­κής στα­θε­ρό­τη­τας ή θα εγκλω­βι­στεί στην ακυ­βερ­νη­σία και στην αστά­θεια;

Και για ποιο λόγο να ψηφίσει κάποιος τον Μάνο Κόνσολα;

Κύριε Αθα­να­σίου, αυτό το κρίνουν οι πολίτες της Δωδε­κα­νή­σου και δεν θα το κρίνουν μόνο μπροστά στην κάλπη, το κρίνουν κάθε μέρα.

Κάθε μέρα, δίνω και την ψυχή μου για τα Δωδε­κά­νησα και τους ανθρώ­πους που επι­μέ­νουν να ζουν, να δημιουρ­γούν και να προ­ο­δεύ­ουν σε αυτά τα νησιά. Γιατί εδώ χτυπάει η καρδιά της Ελλάδας και αυτό πρέπει να το κατα­λά­βουν όλοι στην Αθήνα, εκεί που παίρ­νο­νται οι απο­φά­σεις.

Σας ανη­συ­χεί ένα κλίμα οργής που δείχνει να υπάρχει στην κοι­νω­νία, ένα κλίμα αντί­δρα­σης και απα­ξί­ω­σης της πολι­τι­κής;

Βλέπω και εγώ αυτό το κλίμα γιατί ζω μέσα στην κοι­νω­νία, εκεί που εξε­λίσ­σε­ται η πραγ­μα­τική ζωή.

Για μένα, η πολι­τική δεν γίνεται από ένα γραφείο και από από­σταση.

Το ξέρετε γιατί με ξέρετε καλά, κ. Αθα­να­σίου. Ήμουν και θα συνε­χίσω να είμαι δίπλα σε κάθε πολίτη, κοντά στον πολίτη, στα δύσκολα και όχι στα εύκολα.

Ο θυμός δεν είναι λύση. Η λύση είναι η υπεύ­θυνη και δημιουρ­γική ψήφος.

Στις εκλογές δεν ψηφί­ζουμε απλά για κυβέρ­νηση. Απο­φα­σί­ζουμε για τη χώρα μας και τα παιδιά μας.

Πλη­ρώ­σαμε ακριβά τις αυτα­πά­τες, τις περι­πέ­τειες, τις εύκολες λύσεις. Η χώρα χρειά­ζε­ται γερό τιμόνι.

Για τα Δωδε­κά­νησα, ποιοι πιστεύ­ετε ότι πρέπει να είναι οι στόχοι της νέας τετρα­ε­τίας; Ποια είναι η δική σας στό­χευση;

Έχουμε ένα μεγάλο στόχο: την επα­να­φορά των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ από το 2025, όπως προ­βλέ­πει και η απόφαση του Ecofin και για την οποία να σας υπεν­θυ­μίσω προ­κά­λεσα ανα­λυ­τική συζή­τηση στην Επι­τροπή Περι­φε­ρειών.

Από εκεί και πέρα, κ. Αθα­να­σίου, έχει έρθει η ώρα να περά­σουν και θεσμικά μέτρα για τη νησιω­τι­κό­τητα, νόμοι που θα έχουν ως πεδίο και σημείο ανα­φο­ράς τη νησιω­τι­κό­τητα. Ανα­φέ­ρο­μαι σε ορι­ζό­ντιες πολι­τι­κές, συγκε­κρι­μέ­νες προ­βλέ­ψεις και όχι γενι­κο­λο­γίες.

Θα πρέπει, επίσης, να συνε­χι­στεί η πολι­τική μείωσης των φόρων και πρώτη προ­τε­ραιό­τητα η κατάρ­γηση του τέλους επι­τη­δεύ­μα­τος. Να ενι­σχυ­θούν οι ρυθμοί ανά­πτυ­ξης με την επι­τά­χυνση των ρυθμών απορ­ρό­φη­σης των πόρων του ΕΣΠΑ και του Ταμείου Ανά­καμ­ψης, να ξανα­δούμε το σύνολο των δημό­σιων υπο­δο­μών και να πάρουμε γεν­ναίες απο­φά­σεις για τη βελ­τί­ωσή τους.