Αίτημα για άμεση επαναφορά ρύθμισης για την προστασία νομικών συμβούλων του δημόσιου τομέα που απέκλειε ποινικές διώξεις για γνωμοδοτήσεις τους

Σε μια παρέμ­βαση με σαφή θεσμικό προ­σα­να­το­λι­σμό, ο Δικη­γο­ρι­κός Σύλ­λο­γος Ρόδου απευ­θύ­νε­ται στον κ. Γιώργο Φλωρίδη, υπουργό Δικαιο­σύ­νης, στον κ. Ανδρέα Κου­τσό­λα­μπρο, Πρόεδρο της Ολο­μέ­λειας προ­έ­δρων Δικη­γο­ρι­κών Συλ­λό­γων Ελλάδος, καθώς και στα μέλη της Ολο­μέ­λειας, ζητώ­ντας την επα­να­φορά της διά­τα­ξης του άρθρου 160 του Κώδικα Δικη­γό­ρων ως προς τη μη ποινική δίωξη νομικών συμ­βού­λων Ν.Π.Δ.Δ. για γνω­μο­δο­τή­σεις τους.

Η επι­στολή, τοπο­θε­τεί στο επί­κε­ντρο πρό­σφατα περι­στα­τικά ποι­νι­κών διώξεων και κλήσεων για παροχή ανωμοτί εξη­γή­σεων σε βάρος νομικών συμ­βού­λων του Δήμου Ρόδου, απο­κλει­στικά λόγω γνω­μο­δο­τή­σεων που παρεί­χαν κατά την άσκηση των καθη­κό­ντων τους.

Στο ίδιο πλαίσιο, γίνεται ειδική αναφορά σε επι­στολή της 11ης Φεβρουα­ρίου 2026 του δημάρ­χου Ρόδου κ. Αλέ­ξαν­δρου Κολιάδη προς την Κ.Ε.Δ.Ε., με την οποία ζητεί­ται θεσμική συν­δρομή για την άμεση απο­κα­τά­σταση της συγκε­κρι­μέ­νης προ­στα­σίας, ώστε η νομική άποψη να μην μετα­τρέ­πε­ται σε αφε­τη­ρία ποι­νι­κής στο­χο­ποί­η­σης και να δια­σφα­λί­ζε­ται η ανε­ξαρ­τη­σία του δικη­γό­ρου ως συλ­λει­τουρ­γού της Δικαιο­σύ­νης.

Στην επι­στολή του Δικη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου ανα­φέ­ρο­νται τα εξής:

«Ο Δικη­γο­ρι­κός Σύλ­λο­γος Ρόδου, με αφορμή πρό­σφατα περι­στα­τικά άσκησης ποι­νι­κών διώξεων και κλήσεων προς παροχή ανωμοτί εξη­γή­σεων σε βάρος νομικών συμ­βού­λων του Δήμος Ρόδου, για το αδίκημα της άμεσης συνέρ­γειας ή/και ηθικής αυτουρ­γίας σε παρά­βαση καθή­κο­ντος, απο­κλει­στικά και μόνο λόγω γνω­μο­δο­τή­σεων που παρεί­χαν κατά την άσκηση των καθη­κό­ντων τους, εκφρά­ζει την έντονη ανη­συ­χία και τον προ­βλη­μα­τι­σμό του. Ο δε Δήμος Ρόδου με επι­στολή του προς την Κ.Ε.Δ.Ε. που κοι­νο­ποι­ή­θηκε στον Δικη­γο­ρικό Σύλλογο Ρόδου ζητεί την συν­δρομή της για την άμεση επα­να­φορά της διά­τα­ξης του άρθρου 160 του Κώδικα Δικη­γό­ρων, με ρητή πρό­βλεψη ότι οι δικη­γό­ροι που παρέ­χουν υπη­ρε­σίες σε Ν.Π.Δ.Δ. και φορείς του ευρύ­τε­ρου δημό­σιου τομέα δεν διώ­κο­νται, δεν εξε­τά­ζο­νται και δεν υπέχουν ποινική ευθύνη για γνω­μο­δο­τή­σεις ή πράξεις που τελού­νται στο πλαίσιο της άσκησης των καθη­κό­ντων τους, εκτός αν συντρέ­χουν ειδικώς ορι­ζό­με­νες εξαι­ρέ­σεις. Οι εν λόγω γνω­μο­δο­τή­σεις συνι­στούν επι­στη­μο­νική νομική άποψη, μη δεσμευ­τική για τα απο­φα­σί­ζο­ντα διοι­κη­τικά όργανα, τα οποία φέρουν και την απο­κλει­στική αρμο­διό­τητα λήψης απο­φά­σεων.

Η ποινική στο­χο­ποί­ηση νομικών συμ­βού­λων, ελλεί­ψει άλλων επι­βα­ρυ­ντι­κών στοι­χείων και απο­κλει­στικά βάσει της δια­τύ­πω­σης επι­στη­μο­νι­κής γνώμης, δημιουρ­γεί σοβαρό ζήτημα ασφά­λειας δικαίου και θεσμι­κής λει­τουρ­γίας της Διοί­κη­σης.

Η ρύθμιση της παρα­γρά­φου 2 του άρθρου 160 του Κώδικα Δικη­γό­ρων, είχε ρητή παρα­πο­μπή για τους δικη­γό­ρους στην παρά­γραφο 2 του άρθρου I του νόμου 3094/2003 σύμφωνα με την οποία «Ο Συνή­γο­ρος του Πολίτη και οι Βοηθοί Συνή­γο­ροι δεν ευθύ­νο­νται δεν διώ­κο­νται και δεν εξε­τά­ζο­νται για γνώμη που δια­τύ­πω­σαν ή πράξη που διε­νήρ­γη­σαν κατά την άσκηση των καθη­κό­ντων τους. Δίωξη επι­τρέ­πε­ται κατόπιν εγκλή­σεως μόνο για συκο­φα­ντική δυσφή­μιση, εξύ­βριση ή παρα­βί­αση του απορ­ρή­του». Ωστόσο η διάταξη αυτή καταρ­γή­θηκε με την παρ.2 άρθρου 123 Ν. 5043/2023.ΦΕΚ A 91/13.04.2023 χωρίς ειδική και επαρκή αιτιο­λο­γία, με απο­τέ­λε­σμα σήμερα οι νομικοί σύμ­βου­λοι Ν.Π.Δ.Δ. και φορέων του ευρύ­τε­ρου δημό­σιου τομέα να καθί­στα­νται εκτε­θει­μέ­νοι είτε σε ποι­νι­κές διώξεις λόγω δια­φο­ρε­τι­κής ερμη­νευ­τι­κής προ­σέγ­γιση, είτε σε πιέσεις από αιρετά όργανα ή τρίτους και μάλιστα με κίνδυνο εργα­λειο­ποί­η­σης της ποι­νι­κής δια­δι­κα­σίας και με περιο­ρι­σμό της επι­στη­μο­νι­κής τους ελευ­θε­ρίας και ανε­ξαρ­τη­σίας.

Η δια­τύ­πωση νομικής γνώμης απο­τε­λεί θεμε­λιώδη έκφανση της δικη­γο­ρι­κής λει­τουρ­γίας και συν­δέ­ε­ται άρρηκτα με την ανε­ξαρ­τη­σία του δικη­γό­ρου ως συλ­λει­τουρ­γού της Δικαιο­σύ­νης. Η απουσία ρητής νομο­θε­τι­κής προ­στα­σίας οδηγεί σε κλίμα ανα­σφά­λειας, απο­τρέ­πει την ελεύ­θερη και πλήρη νομική τεκ­μη­ρί­ωση και τελικώς υπο­νο­μεύει την εύρυθμη λει­τουρ­γία των Ν.Π.Δ.Δ. και των Οργα­νι­σμών Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης.

Η προ­στα­σία αυτή δεν συνε­πά­γε­ται ατι­μω­ρη­σία. Παρα­μέ­νει αυτο­νό­ητη η ποινική ευθύνη σε περι­πτώ­σεις δόλιας συμπε­ρι­φο­ράς, όπως συκο­φα­ντική δυσφή­μιση. εξύ­βριση, παρα­βί­αση επαγ­γελ­μα­τι­κού απορ­ρή­του ή απο­δε­δειγ­μένη συμ­με­τοχή σε αξιό­ποι­νες πράξεις με συγκε­κρι­μένα πραγ­μα­τικά περι­στα­τικά. Ωστόσο, η απλή δια­τύ­πωση επι­στη­μο­νι­κής γνώμης δεν μπορεί να θεμε­λιώ­νει ποινική ευθύνη.

Για τους λόγους αυτούς, ο Δικη­γο­ρι­κός Σύλ­λο­γος Ρόδου, σύμφωνα με την σχετική απόφαση του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου του ζητεί: Την άμεση επα­να­φορά της καταρ­γη­θεί­σας διά­τα­ξης του άρθρου 160 του Κώδικα Δικη­γό­ρων, με ρητή πρό­βλεψη ότι οι δικη­γό­ροι που παρέ­χουν υπη­ρε­σίες σε Ν.Π.Δ.Δ. και φορείς του ευρύ­τε­ρου δημό­σιου τομέα δεν διώ­κο­νται, δεν εξε­τά­ζο­νται και δεν υπέχουν ποινική ευθύνη για γνω­μο­δο­τή­σεις ή πράξεις που τελού­νται στο πλαίσιο της άσκησης των καθη­κό­ντων τους, εκτός αν συντρέ­χουν ειδικώς ορι­ζό­με­νες εξαι­ρέ­σεις.

Παράλ­ληλα, καλούμε την Ολο­μέ­λεια των Προ­έ­δρων Δικη­γο­ρι­κών Συλ­λό­γων Ελλάδος να στη­ρί­ξει θεσμικά το ανωτέρω αίτημα και να ανα­λά­βει σχετική πρω­το­βου­λία νομο­θε­τι­κής παρέμ­βα­σης.

Η δια­σφά­λιση της ανε­ξαρ­τη­σίας και της επι­στη­μο­νι­κής ελευ­θε­ρίας των δικη­γό­ρων που υπη­ρε­τούν τον δημόσιο τομέα απο­τε­λεί ζήτημα θεσμι­κής τάξης και προ­στα­σίας του κράτους δικαίου.

Ο Πρό­ε­δρος Βασί­λειο

Κατα­βε­νά­κης

Η Γενική Γραμ­μα­τέας

Βάσια Παπα­γε­ωρ­γίου».